തേന പുണ്യാത്മനാ സാര്ദ്ധം വസേദേകാസനേ തതഃ । തത്ര ഭുക്ത്വാഖിലാന്കാമാന്കല്പകോടിശതാവധി
അവിടെ ആ പുണ്യാത്മാവിനൊപ്പം ഒരേ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നു, കോടിക്കണക്കിന് കാല്പ്പങ്ങൾക്കാലം എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും അനുഭവിക്കുന്നു.
സൂര്യലോകം തതോ ഗച്ഛേദ്ദ്വിതീയ ഇവ ചന്ദ്രമാഃ । തത്രാമൃതാനി ഭുക്ത്വാ വൈ ചിരം ചന്ദ്രസ്യ സന്നിധൌ
അവിടെനിന്ന് പിന്നെ സൂര്യന്റെ ലോകത്തേക്ക്, ചന്ദ്രനുപോലെ, പോകുന്നു. അവിടെ, ചന്ദ്രന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ദീർഘകാലം അമൃതംപോലുള്ള ആനന്ദങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
പുനരാഗത്യ പൃഥിവീം ചക്രവര്തീ നൃപോ ഭവേത് । പാലയിത്വാ ചിരം പൃഥ്വീം ജിത്വാ വൈ സകലാന്രിപൂന്
അവിടെനിന്ന് വീണ്ടും ഭൂമിയിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി, ചക്രവർത്തിയായ രാജാവാകുന്നു. ദീർഘകാലം ഭൂമിയെ ഭരിച്ച്, എല്ലാ ശത്രു രാജാക്കളെയും ജയിച്ച്, ഭരണം നടത്തുന്നു.
ആയുഷോംഽതേ ച ഗങ്ഗായാം സുഖം മൃത്യുമവാപ്നുയാത് । ഭൂയഃ സ ഏവമാരുഹ്യ വിമാനം സുമഹായശാഃ
ആയുസ്സിന്റെ അവസാനം, ഗംഗയിൽ സുഖകരമായ മരണം പ്രാപിക്കുന്നു. പിന്നെ, ദിവ്യമായ വിമാനത്തിൽ കയറി, മഹത്തായ കീർത്തിയോടെ ഉയരുന്നു.
പുരം ഭഗവതോ യാതി ദൈവതൈരപി ദുര്ല്ലഭമ് । തത്ര ഭുക്ത്വാഖിലാന്ഭോഗാന്മന്വംതരചതുഷ്ടയമ്
ദേവന്മാർക്കു പോലും പ്രാപിക്കാനാവാത്ത ഭഗവാന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് അവൻ പോകുന്നു. അവിടെ, നാലു മന്വന്തരങ്ങൾ മുഴുവൻ എല്ലാ ഭോഗങ്ങളും അനുഭവിക്കുന്നു.
പരമം ജ്ഞാനമാസാദ്യ ദുര്ല്ലഭം മോക്ഷമാപ്നുയാത് । ജാഹ്നവീതീരയാത്രായാം ദൈവാദ്യസ്യ ഭവേത്പഥി
അവിടെ പരമജ്ഞാനം പ്രാപിച്ച്, അപൂർവമായ മോക്ഷം നേടുന്നു. ദൈവാനുഗ്രഹത്തോടെ ജാഹ്നവിയുടെ തീരയാത്ര ചെയ്യുന്നവർക്കുള്ള വഴിയിതാണ്.
പംചതാ സോഽപി പരമം ധാമ ഗച്ഛേന്ന സംശയഃ । സത്യധര്മോ നാമ രാജാ ധാര്മികശ്ച പ്രിയംവദഃ
യാത്രയ്ക്കിടയിൽ മരിച്ചാലും, സംശയമില്ലാതെ പരമധാമത്തിൽ എത്തും. സത്യധർമ്മൻ എന്നൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു; ധാർമ്മികനും സ്നേഹപൂർവം സംസാരിക്കുന്നവനുമായിരുന്നു.
ത്രേതാദ്വാപരസംധൌ ച ബഭൂവ ക്ഷിതിമണ്ഡലേ । വിജയാ നാമ മഹിഷീ തസ്യ ഭൂമിപതേരഭൂത്
ത്രീതായുഗവും ദ്വാപരയുഗവും തമ്മിലുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ, ഭൂമിയിൽ അവൻ ജീവിച്ചു. വിജയ എന്ന പേരുള്ളവളായിരുന്നു ആ ഭൂപതിയുടെ ഭാര്യ.
സുംദരീ ശീലയുക്താ സാ പതിസേവാപരായണാ । സപ്തവര്ഷസഹസ്രാണി ഭുക്ത്വാ വസുമതീമിമാമ്
അവൾ സുന്ദരിയും നല്ല പെരുമാറ്റമുള്ളവളും ഭർത്താവിന്റെ സേവനത്തിൽ നിഷ്ഠയുള്ളവളുമായിരുന്നു. ഏഴായിരം വർഷം ഈ ഭൂമിയിൽ ആനന്ദിച്ചു.
കദാചിത്പ്രാപ്തകാലോഽസൌ സദാരഃ പംചതാം ഗതഃ । തതോ യമഭടൈര്ബദ്ധൌ ദംപതീ തൌ ഭയംകരൌ
ഒരു ദിവസം, സമയമെത്തിയപ്പോൾ, ഭാര്യയോടൊപ്പം അവൻ മരണമടഞ്ഞു. പിന്നെ, യമന്റെ ഭയാനകമായ ഭടന്മാർ ഇരുവരെയും ബന്ധിച്ചു.
ദുഃഖപ്രദേന മാര്ഗേണ ജഗ്മതുര്യമമംദിരമ് । തൌ ദൃഷ്ട്വാ ധര്മരാജോഽപി ചിത്രഗുപ്തമുവാച ഹ
വേദനയുള്ള വഴിയിലൂടെ അവർ യമലോകത്തേക്ക് യാത്ര ചെയ്തു. അവരെ കണ്ട ധർമ്മരാജാവ് ചിത്രഗുപ്തനോടു പറഞ്ഞു.
ഏതയോഃ സര്വകര്മാണി ചിത്രഗുപ്ത വിചാരയ । തേനാജ്ഞപ്തശ്ചിത്രഗുപ്തസ്തയോഃ കര്മാണി ജൈമിനേ
'ഇവരുടെ എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും നീ പരിശോധിക്കണം, ചിത്രഗുപ്താ.' അങ്ങനെ ആജ്ഞാപിച്ചപ്പോൾ, ചിത്രഗുപ്തൻ, ജൈമിനേ, അവരുടെ കര്മ്മങ്ങൾ ആഴത്തിൽ പരിശോധിച്ചു.
മൂലാദ്വിചാരയാമാസ പ്രാഹ ചേതി കൃതാഞ്ജലി । ചിത്രഗുപ്ത ഉവാച- ഏതയോഃ സകലം കര്മ ശൃണു രാജന്വദാമ്യഹമ്
കൈകൂപ്പി ചിത്രഗുപ്തൻ പറഞ്ഞു: 'രാജാവേ, ഇവരുടെ എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും ഞാൻ പറയാം, കേൾക്കൂ.'
ശുഭം വാപ്യശുഭം കര്മ യദേതാഭ്യാം കൃതം ഭുവി । കിംചിദസ്യാ നയോപായം വദാമി തദഹം ശൃണു
'ഭൂമിയിൽ ഇവർ ചെയ്ത നല്ലതോ ചീത്തയോ ആയ എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും ഞാൻ പറയുന്നു. അവള്ക്ക് ഒരു മാർഗ്ഗം ഞാൻ പറയുന്നു, അതു നീ കേൾക്കൂ.'
ഏകാദാ ത്രാസിതോ വ്യാഘ്രൈഃ കശ്ചിദേകോ മൃഗഃ പ്രഭോ । വനാജ്ജീവനരക്ഷാര്ഥമാഗതോഽസ്യ സഭാം പ്രതി
ഒരു ദിവസം, കാട്ടിൽ നിന്ന് കടുവകളാൽ ഭയപ്പെടുത്തി ഒറ്റയാനായ ഒരു മാൻ, തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാനായി ഈ സഭയിലേക്കു വന്നു, പ്രഭുവേ.
തമായാംതം സമാലോക്യ ഭൂയോഽയം പ്രാപ്തകൌതുകഃ । ജഘനേ സ്വയമുത്ഥായ ഖഡ്ഗേന തരസാ മൃഗമ്
അവൻ സമീപിക്കുന്നതിനെ കണ്ട രാജാവ്, വീണ്ടും കൗതുകംകൊണ്ട് ഉണർന്നു, വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ വാളുകൊണ്ട് ആ മാനിനെ അടിച്ചു.
ജഘാന ഹ മൃഗം രാജാ ശരണാഗതമപ്യമുമ് । തസ്മാത്സദാരോഭൂപോഽയം ദംഡനീയസ്ത്വയാ പ്രഭോ
അശരണനായിട്ടും രാജാവ് ആ മാനിനെ കൊന്നു. അതുകൊണ്ടു, ഈ രാജാവും ഭാര്യയും എപ്പോഴും നിന്റെ ശിക്ഷയ്ക്ക് അർഹരാണ്, പ്രഭുവേ.
യാവംതി തസ്യ രോമാണി സംസ്ഥിതാനി കലേവരേ । മന്വംതരസഹസ്രാണി മന്വംതരശതാനി ച
ആ മാനിന്റെ ശരീരത്തിൽ എത്ര രോമങ്ങൾ ഉണ്ടോ, അത്രയേറെ മന്വന്തരസഹസ്രങ്ങളും മന്വന്തരശതങ്ങളും അവനു അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും.
കോടികോടികുലൈര്യുക്താ നാരകീ സ്യാന്ന സംശയഃ । ശരണാഗതരക്ഷാം യഃ പ്രാണൈരപി ധനൈരപി
അനവധി കോടിക്കണക്കിന് കുടുംബങ്ങളോടുകൂടി അവൻ നരകത്തിൽ ചേരും എന്നതിൽ സംശയമില്ല. ആരെങ്കിലും, ജീവൻകൊണ്ടും ധനത്താലും, ശരണം തേടിയവനെ രക്ഷിക്കാൻ തയ്യാറാകാത്തവൻ അങ്ങനെ ശിക്ഷിക്കപ്പെടും.
കുരുതേ യോ നരോ ജ്ഞാനീ തസ്യ പുണ്യം നിശാമയ । സര്വപാപൈര്വിനിര്മുക്തോ ബ്രഹ്മഹത്യാമുഖൈരപി
ശരണം തേടിയവനെ ജീവൻകൊണ്ടും ധനത്താലും രക്ഷിക്കുന്ന ജ്ഞാനിയുടേയും അവന്റെ പുണ്യത്തിന്റെയും കഥ കേൾക്കൂ. ബ്രഹ്മഹത്യ പോലെയുള്ള മഹാപാപങ്ങളിൽ നിന്നുമുപോലും അവൻ മോചിതനാകും.
ആയുഷോഽന്തേ വ്രജേന്മോക്ഷം യോഗിനാമപി ദുര്ല്ലഭമ് । യമാജ്ഞയാ തതോ ദൂതൈഃ സദാരോഽസൌ മഹീപതിഃ
ജീവിതാവസാനത്തിൽ അവൻ യോഗിമാർക്കുപോലും പ്രാപിക്കാനാവാത്ത മോക്ഷം നേടും. എന്നാൽ, യമന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ആ രാജാവും ഭാര്യയും
അസിപത്രവനേ ഘോരേ സ്ഥാപിതോഽത്യംതദുഃഖദേ । അസിതുല്യാനി പത്രാണി യതസ്തേഷാം ച ശാഖിനാമ്
അതി ഭയാനകവും അത്യന്തം വേദനാജനകവുമായ വാളിലയിലേക്കു യമദൂതന്മാർ കൊണ്ടുപോയി. അവിടെയുള്ള മരങ്ങളുടെ ഇലകൾ വാളുകൾ പോലെയാണ്.
അസിപത്രവനം പ്രാഹുരതസ്തദ്വൈ മനീഷിണഃ । സ്ഥിത്വാസിപത്രവിപിനേ യുഗകോടിശതാനി ച
അതിനാൽ, ജ്ഞാനികൾ അതിനെ വാളിലക്കാടെന്ന് വിളിക്കുന്നു. അവിടെ, കോടിക്കണക്കിന് യുഗങ്ങൾ ആ കാടിൽ അവൻ കഴിയേണ്ടി വരും.
സദാരോ നരകം ഭേജേ വ്യാഘ്രഭക്ഷ്യാഹ്വയം തതഃ । നിരയം തം പ്രവിശതി സര്വോപദ്രവസംയുതമ്
അവൻ ഭാര്യയോടൊപ്പം 'കടുവകൾക്ക് ആഹാരം' എന്ന പേരിലുള്ള നരകത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു. എല്ലാ തരത്തിലുള്ള കഷ്ടപ്പാടുകളും നിറഞ്ഞ ആ നരകത്തിലേക്കാണ് അവൻ പോകുന്നത്.
ഭവേച്ച ഭക്ഷ്യോ വ്യാഘ്രേണ വ്യാഘ്രഭക്ഷ്യസ്തതഃ സ്മൃതഃ । യുഗകോടിസഹസ്രാണി സ്ഥിത്വാ തത്ര സ ഭൂപതിഃ
അവൻ കടുവകൾക്ക് ആഹാരമാകും, അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ 'കടുവകൾക്ക് ആഹാരം' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ആയിരക്കണക്കിന് കോടിയുഗങ്ങൾ അവിടെ കഴിഞ്ഞ്, ആ രാജാവ്
സദാരോഽജനി പാപാംതേ ഭേകയോനിം ഗതഃ ക്ഷിതൌ । ജാതിസ്മരൌ തതസ്തൌ തു ഭേകീഭേകൌ സുദുഃഖിതൌ
പാപഫലത്തിന്റെ അവസാനം ഭാര്യയോടൊപ്പം ഭൂമിയിൽ തവളയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ചു. പിന്നെ, പൂർവ്വജന്മം ഓർത്ത് ആ രണ്ടു തവളകളും അതിയായി ദുഃഖിച്ചു.
തീരേ തസ്ഥതുരേകസ്മിന്സതതം കീടഭോജിനൌ । അഥൈകദാ തേന പഥാ പുണ്യാഹം പ്രാപ്യ മാനവാഃ
അവർ ഒരേ തീരത്ത് എപ്പോഴും ഒരുമിച്ച് ഇരുന്നു, കീടങ്ങളെ ഭക്ഷിച്ചു. അപ്പോൾ ഒരു ദിവസം, ആ വഴി ചില പുണ്യവാന്മാർ എത്തി.
ഗച്ഛംതി ജാഹ്നവീതീരം താംസ്തൌ ദദൃശതുര്ദ്വിജ । ഭേക ഉവാച- വര്ഷാഭ്വി മോഹാദ്യത്സര്വം പാപം കര്മ കൃതം മയാ
അവർ ഗംഗാതീരത്തേക്കു പോകുമ്പോൾ, ദ്വിജനേ, ആ രണ്ട് തവളകളും അവരെ കണ്ടു. അപ്പോൾ തവള പറഞ്ഞു: 'മഴക്കാലത്തെ മായയാൽ ഞാൻ ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങളും...'
അദ്യാപി കര്മണാ തേന ദുഃഖമാവാം ന മുംചതി । ത്യക്ത്വാ ശരീരം ഗംഗായാം മുക്താഃ സ്യുഃ പാപിനോഽപി ച ൧൦൦ 7.9.
'ഇന്നും ആ കർമ്മം കൊണ്ടു ഞങ്ങൾക്കു ഈ ദുഃഖം വിട്ടുമാറുന്നില്ല. പാപികൾ പോലും ഗംഗയിൽ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ മോചിതരാകും.'
തഥാപ്യേവം വിധം ദുഃഖമനുഭൂയാവഹേ കഥമ് । ഗംഗായാം ത്യക്തുമിച്ഛാമി സംപ്രത്യേതത്കലേവരമ്
'ഇത്രയും ദുഃഖം അനുഭവിച്ചിട്ടും ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ ഇതിൽ കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നു? ഇപ്പോൾ ഈ ശരീരം ഗംഗയിൽ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'