കിമര്ഥമാഗതാ യൂയം ശീഘ്രം ബ്രൂത ദ്വിജോത്തമാഃ । ദ്വിജാ ഊചുഃ - വയമിച്ഛാമഹേ സര്വേ സര്വസംപത്സമന്വിതേ
നിങ്ങൾ ഇവിടെ എന്തിനാണ് വന്നത്? ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ദയവായി വേഗം പറയൂ. ദ്വിജന്മാർ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും സമ്പത്താൽ സമൃദ്ധമായ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ വസിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
വിമാനേ കാമഗേ രോഢും തത്സംപാദയ നോ ഗുരോ । തത്തേഷാം ചിംതിതം ശ്രുത്വാ വസിഷ്ഠോ വാക്യമബ്രവീത്
ആരായാലും ഇഷ്ടം പോലെ സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയുന്ന അത്തരം ദിവ്യവിമാനത്തിൽ ഞങ്ങൾ കയറാൻ അനുഗ്രഹിക്കണമെന്നു ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ഗുരുവേ, ഞങ്ങളുടെ ഈ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റണം. അവരുടെ ആ അഭ്യർത്ഥന കേട്ട് വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു:
പുരാണം സര്വദാ വിപ്രാഃ ശ്രോതവ്യം പാപനാശനമ് । ധര്മശ്ചാര്ഥശ്ച കാമശ്ച മോക്ഷസ്തത്രൈവ ദൃശ്യതേ
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന പുരാണം എപ്പോഴും ശ്രവിക്കേണ്ടതാണ്. അതിൽ ധർമ്മവും അർത്ഥവും കാമവും മോക്ഷവും എല്ലാം കാണാം.
തഥേത്യുക്ത്വാഥ സുനയഃ പുരാണകുശലം മുനിമ് । ജഗ്മുരംഗിരസം ശ്രേഷ്ഠം സര്വശാസ്ത്രവിശാരദമ്
'ശരി' എന്നു പറഞ്ഞ്, ജ്ഞാനികൾ പുരാണങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള, അംഗിരസന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും വിദഗ്ധനുമായ മുനിയെ സമീപിച്ചു.
സര്വാഗമപുരാണജ്ഞം സദാ സത്കര്മ്മചാരിണമ് । ഇദമൂചുര്നമസ്കൃത്യ വയം സഫലജീവിനഃ
ആഗമങ്ങളും പുരാണങ്ങളും എല്ലാം അറിയുന്ന, സദാ നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്ന ആ മഹാനെ വന്ദിച്ച് അവർ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം ഫലപ്രദമായിരിക്കുന്നു.
കൃതകൃത്യാ വയം ബ്രഹ്മന്സാക്ഷാദ്ദൃഷ്ടോഽസി യന്മുനേ । അംഗിരാ ഉവാച- യത്കാര്യമാഗതാ യൂയം തത്കാര്യം കരവാണ്യഹമ്
ബ്രാഹ്മണനേ, നേരിട്ട് നിങ്ങളെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ സഫലരായി. അംഗിരാസ് പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള കാര്യം എന്താണോ, അതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്യാം.
പുരാണം ശ്രോതുകാമാസ്തു യൂയമത്ര സമാഗതാഃ । കീര്തയിഷ്യേ വിധാനം വഃ സമസ്താഘവിനാശനമ്
നിങ്ങൾ ഇവിടെ കൂടിച്ചേർന്നത് പുരാണം കേൾക്കാനാണ്. ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി എല്ലാ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന വിധി വിശദമായി പറയാം.
സര്വജ്ഞാനപ്രദം ദേവം തത്വവിജ്ഞാനസംഭവമ് । ശിവഭക്തിപ്രദം ഹൃദ്യം വിഷ്ണുഭക്തിപ്രദം ശുഭമ്
അത് എല്ലാ ജ്ഞാനവും നൽകുന്നു, സത്യത്തിന്റെ ബോധത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്, ശിവഭക്തി നൽകുന്നു, ഹൃദയത്തിന് പ്രിയമാണ്, വിഷ്ണുഭക്തിയും നൽകുന്നു, അതും അത്യന്തം മംഗളകരമാണ്.
വിചിത്രസ്വഗതിപ്രാപ്തി ജ്ഞാനദം രമണീപ്രദമ് । നാനാവിധശുഭജ്ഞാനം രതിതംത്രപ്രകാശകമ്
അത് വിചിത്രമായ നല്ല ഗതികൾ നേടാൻ സഹായിക്കുന്നു, ജ്ഞാനം നൽകുന്നു, ആനന്ദം പകരുന്നു, വിവിധ വിധത്തിലുള്ള ശുഭജ്ഞാനങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു, രതിസംബന്ധിയായ തന്ത്രങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ഭുക്തിമുക്തിപ്രധാനം ച വിധിദര്ശനദീപകമ് । വിചിത്രഭക്തികഥനം ഭക്തിസാഹസകീര്തനമ്
അത് പ്രധാനമായി ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു, സദാചാര മാർഗം കാണിക്കുന്ന ദീപമാണ്, അത്ഭുതകരമായ ഭക്തികഥകൾ പറയുന്നു, ഭക്തരുടെ വീരത്വവും പ്രഘോഷിക്കുന്നു.
വ്രതപ്രതിഷ്ഠാദാനാദി ഭസ്മപൂജാവിധിപ്രദ്രമ് । പുരാണം പാദ്മമുദിതം ബ്രഹ്മപദ്മോപനിര്വൃതമ്
വ്രതങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കാനും പാലിക്കാനും, ഭസ്മപൂജാവിധി പഠിക്കാനും ഇത് ഉപദേശിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മാവും പദ്മനും രചിച്ച പദ്മപുരാണമാണിത്.
മഹേശ്വരേണ കഥിതം പ്രമഥാകൃതിവര്ണനമ് । ഏതദന്യത്ര കഥിതം പുരാണേ പാദ്മ ഏവ തു
മഹേശ്വരൻ പറഞ്ഞത്, പ്രമഥന്മാരുടെ രൂപങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നതുമാണ്. മറ്റിടങ്ങളിലും പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, പദ്മപുരാണത്തിൽ മാത്രമാണ് ഇത് മുഴുവൻ ഉള്ളത്.
ദിലീപേനപുരാപൃഷ്ടോവസിഷ്ഠഃപ്രോക്തവാനിദമ് । തച്ഛൃണുധ്വം മുനിവരാ ജ്ഞാനം സര്വം ഭവിഷ്യതി
പണ്ടു ദിലീപൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ വസിഷ്ഠൻ ഇതെല്ലാം പറഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട്, മഹാമുനിമാരേ, നിങ്ങൾ കേൾക്കൂ, എല്ലാ ജ്ഞാനവും നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും.
അഥ തദ്വചനാദ്വിപ്രാഃ പുരാണശ്രവണേ രതാഃ । കഥം ശ്രോതവ്യമധുനാ കിം കൃത്വേത്യബ്രുവന്മുനിമ്
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, പുരാണം കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ബ്രാഹ്മണന്മാർ മുനിയോട് ചോദിച്ചു: 'ഇപ്പോൾ എങ്ങനെ കേൾക്കണം? എന്ത് ചെയ്യണം?'
സോഽപി സര്വം സമാചഷ്ട ശൃണു ധര്മം സനാതനമ് । നമസ്കൃത്യ പുരാണജ്ഞം ദദ്യാച്ചാര്ഘാസനം തതഃ
അവൻ എല്ലാം വിശദീകരിച്ചു: 'ശാശ്വതമായ ധർമ്മം കേൾക്കൂ. പുരാണജ്ഞനെ വന്ദിച്ച്, ആദ്യം പാദപ്രക്ഷാളനത്തിനും ഇരിപ്പിനും വെള്ളം അർപ്പിക്കണം.'
നിഷീദ തത്ര ചേത്യുക്ത്വാ ഗംധപുഷ്പൈഃ സമര്ചയേത് । ആത്മയോഗം ച താംബൂലമധികം വാ സമര്പയേത്
'ഇവിടെ ഇരിക്കൂ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് പൂജിക്കണം. കഴിവിനനുസരിച്ച് താംബൂലമോ അതിനേക്കാൾ നല്ലതോ അർപ്പിക്കാം.'
ബ്രൂഹി പുണ്യകഥാം ബ്രഹ്മന്പൌരാണികീമിതീരയേത് । ന ഖട്വാസനമാരുഹ്യ നോച്ചാസനമഥാപി വാ
'ബ്രാഹ്മണനേ, പുണ്യകഥ പറയൂ, പുരാണത്തിലെ കഥകൾ പറയൂ' എന്ന് പറയണം. കട്ടിലിൽ കയറി അല്ലെങ്കിൽ ഉയർന്ന ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്ന് കേൾക്കരുത്.
നീചാസനോ വൈ ശൃണുയാദ്ധര്മ്മകാമാര്ഥസിദ്ധയേ । ശൃണ്വിത്യുക്ത്വാ പുരാണജ്ഞ ഇമം മംത്രമുദീരയേത്
ധർമ്മം, കാമം, അർത്ഥം എന്നിവ നേടാൻ താഴ്ന്ന ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്ന് കേൾക്കണം. 'കേൾക്കൂ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, പുരാണജ്ഞൻ ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.
നമോ ഹരിംഹരമഥോ ഗണേശം ഭാരതീമതഃ । ഇഷ്ടദേവം നമസ്കൃത്വാ പുരാണം വക്തുമര്ഹതി
ഹരിയേയും ഹരനേയും ഗണപതിയേയും വാണിദേവിയേയും വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ച്, ഇഷ്ടദേവതയെ പ്രണാമം ചെയ്തശേഷം, പുരാണം വായിക്കാനാണ് യോഗ്യം.
അര്ദ്ധയാമം പ്രതിദിനം യദി വാപീച്ഛയാ ഭവേത് । ഏവം പാഠസമാപ്തിം ച ശ്രുത്വാ കൃത്യം സമാചരേത്
ദിവസേന അരയാമം വായന നടത്താൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ, വായന അവസാനിച്ചതിനുശേഷം വേണ്ടതെല്ലാം നിർവ്വഹിക്കണം.
ശ്രോതുശ്ച തൂഷ്ണീം മനനം തൂഷ്ണീം ശ്രവണമേവ വാ । അന്യഥാ ഭാരതീ ക്രുദ്ധ്യേത് തത്ക്രോധാന്മൂകതാ ഭവേത്
ശ്രോതാവിന് ശാന്തമായി ചിന്തിക്കുകയോ, ശാന്തമായി കേൾക്കുകയോ ചെയ്യണം; അല്ലാത്തപക്ഷം വാണിദേവി കോപിച്ചു, ആ ക്രോധത്തിൽ നിന്നു മൗനം വരാം.
തസ്മാത്പുരാണശ്രോതാ ച താംബൂലാദിസമര്പണമ് । വക്തുശ്ച ജീവികാകാര്യാ സ്വസാമര്ഥ്യാനുസാരതഃ
അതിനാൽ, പുരാണം കേൾക്കുന്നവൻ താമ്പൂലാദികൾ സമർപ്പിക്കണം; വായനക്കാരന് കഴിയുന്നത്ര ഉപജീവനം നൽകണം.
പുരാണപ്രക്രമേ ദേയം സചേലോദ്ഗമനീയകമ് । സൂക്ഷ്മാംബരമഥോ വാപി വസ്ത്രദ്വിതയമര്പയേത്
പുരാണം തുടങ്ങുമ്പോൾ വസ്ത്രവും മുകളിൽ ധരിക്കാവുന്ന ഒരു വസ്ത്രവും, അല്ലെങ്കിൽ രണ്ട് സുതാര്യ വസ്ത്രങ്ങളും നൽകണം.
ആസനം തു മഹച്ചിത്രം രമ്യമൂര്ജസ്വലം മൃദു । സുവര്ണം വാ തഥാ ദദ്യാദ്ഗോ ഭൂ ഗേഹാദികം തഥാ
വലിയ മനോഹരവും സുഖകരവുമായ ഇരിപ്പിടം, അല്ലെങ്കിൽ പൊന്നും, പശുവും, ഭൂമിയും, വീട് തുടങ്ങിയവയും നൽകണം.
ഏതത്സമസ്തം വിപ്രേംദ്രാ ദക്ഷിണാമൂര്തിനാ പുരാ । ശംകരേണ മുനീനാം ഹി ഭാഷിതം ച ദിവൌകസാമ്
ഇവയെല്ലാം മുമ്പ് ദക്ഷിണാമൂർത്തിയും ശങ്കരനും മഹർഷികളും ദേവതകൾക്ക് പറഞ്ഞുതന്നതാണ്.
അഥ തേ മുനയഃ സര്വേ തം പ്രണമ്യാസനസ്ഥിതമ് । പൃഥക്പൃഥക്ച താംബൂലം ദത്വാ ശുശ്രൂഷവഃ സ്ഥിതാഃ
ശേഷം ആ മഹർഷിമാർ എല്ലാവരും, അവനെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവനായി വന്ദിച്ച്, ഓരോരുത്തരും താമ്പൂലം നൽകി ശ്രവിക്കാൻ തയ്യാറായി നിന്നു.
തേനാപി കഥിതം സര്വം പുരാണം സര്വസംപ്രദമ് । ഉപാംതാധ്യായപര്യ്യംതം ശ്രുതവംതോ ദ്വിജോത്തമാഃ
അവൻ ആ പുരാണം മുഴുവൻ, അവസാന അധ്യായം വരെ ഉള്ള ഉപദേശങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തി, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാർക്ക് വായിച്ചു കേൾപ്പിച്ചു.
ദിലീപ ഉവാച- കാമഗേന വിമാനേന സര്വസംപത്സമൃദ്ധിനാ । സര്വതഃ സുഖയുക്തേന പുണ്യസ്ഥാനമുപസ്ഥിതമ്
ദിലീപൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാ ഐശ്വര്യവും സുഖവും നിറഞ്ഞ, ആഗ്രഹപ്രാപ്തി നൽകുന്ന വിമാനത്തിൽ കയറി ഞാൻ ഈ പുണ്യസ്ഥലത്ത് എത്തി.
വസിഷ്ഠ ഉവാച- നാലം പൃഷ്ടം ത്വയാ രാജന്നിതോപ്യതിശയാംതരൈഃ । ക്രീഡമാനാ ഭവിഷ്യംതി യേന തത്പുണ്യമുച്യതേ
വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, നീ ചോദിച്ചതിനേക്കാൾ വലിയ അനുഭവങ്ങൾ ഇതിൽ ഉണ്ട്; അതിലൂടെ ആനന്ദം അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ ആ പുണ്യം നേടാം.
സുധാധവലിതം കൃത്വാ ശിവവേശ്മസമം തതഃ । സ്ത്രിയോ രൂപവിലാസാഢ്യാഃ സര്വാലംകാരഭൂഷിതാഃ
അവിടത്തെ ഭവനം അമൃതംപോലെ വെള്ളയാക്കി, ശിവന്റെ ആലയംപോലെ നിർമ്മിച്ചു, സൌന്ദര്യവും ആകർഷണവും നിറഞ്ഞ, ആഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച സ്ത്രീകൾ അവിടെ ഉണ്ടാകും.