ഭര്തൃരൂപമഥാസ്ഥായ കലാമേതദുവാച ഹ । മാരീച ഉവാച- സപ്തഗോദാവരീതീരേ പവിത്രം പാപനാശനമ്
ഭര്ത്താവിന്റെ രൂപം എടുത്ത്, കപടമായി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: മാരീചന് പറഞ്ഞു: ഏഴു ഗോദാവരിയുടെ തീരത്ത് പാപം നീക്കുന്ന ഒരു വിശുദ്ധസ്ഥലം ഉണ്ട്,
ദ്രാക്ഷാരാമമിതി പ്രോക്തം യത്ര ഭീമഃ സ്വയം സ്ഥിതഃ । ഭുക്തിമുക്തിപ്രദോ നൄണാം സ്മരണാത്പാപനാശനഃ
അത് ദ്രാക്ഷാരാമം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു, അവിടെ ഭീമന് തന്നെ വസിക്കുന്നു; അത് ഭോഗവും മോക്ഷവും നല്കുന്നിടമാണ്, ഓര്മ്മിച്ചാല് പാപം അകറ്റും.
തത്ര ഗച്ഛാവഹേ ശീഘ്രം ത്വം തു നിര്ഗച്ഛ സുംദരി । കലോവാച- ഇദാനീമഭിഷേകായ പ്രവൃത്തോ നാഭിഷിക്തവാന്
നമുക്ക് അവിടെ വേഗം പോകാം; സുന്ദരിയേ, നീ പുറത്തു വാ. കലാ പറഞ്ഞു: ഇപ്പോള് നീ അഭിഷേകത്തിന് തയ്യാറെടുക്കുകയാണ്, പക്ഷേ കുളിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ.
കഥമേതാദൃശം ത്വം ഹി പൂര്വാനുക്തം വദിഷ്യസി । പ്രകൃതേരന്യഥാഭാവമുത്പാതം വിദുരുത്തമാഃ
മുന്പ് പറഞ്ഞതിനു വിരുദ്ധമായി ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് എങ്ങനെയാണ്? സ്വഭാവത്തിന് വിരുദ്ധമായി പെരുമാറുന്നത് ദുരന്തത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണെന്ന് ജ്ഞാനികള് പറയുന്നു.
മാരീച ഉവാച- ഭര്തുരപ്രതികൂലത്വം നാരീണാം ധര്മ ഉച്യതേ । പ്രതികൂലാനുകൂലാ വാ മമ ശീഘ്രം വദസ്വ തത്
മാരീചന് പറഞ്ഞു: ഭര്ത്താവിനെ എതിര്ക്കാതിരിക്കുക സ്ത്രീകളുടെ കര്ത്തവ്യമാണെന്ന് പറയുന്നു; എനിക്ക് അനുകൂലമായാലും പ്രതികൂലമായാലും, നീ എത്രയും വേഗം പറയൂ.
തൂഷ്ണീംഭൂത്വാഥ സാ സാധ്വീ ഭര്തേത്യേവ വിചാര്യ തമ് । നിര്യയൌ തേന സാ ബാലാ വനമധ്യേ ഗതാ സതീ
അവള് നിശബ്ദമായി, 'ഇവന് എന്റെ ഭര്ത്താവാണ്' എന്നു കരുതി, അവനൊപ്പം പുറത്ത് പോയി; ആ ബാല്യത്തിലായ സതീ, കാട്ടിനുള്ളിലേക്ക് കടന്നു.
അഥ മധ്യാഹ്നകാലോസൌ ക്രിയതാമാഹ്നികക്രിയാഃ । രാക്ഷസോഥ വചഃ ശ്രുത്വാ നാനുഷ്ഠാനസ്ഥലം ത്വിഹ
അതിനുശേഷം, ഉച്ചക്കാലത്ത് അവന് പറഞ്ഞു: 'ദൈനംദിന കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യണം.' രാക്ഷസന്റെ വാക്ക് കേട്ട് അവള് പറഞ്ഞു: 'ഇവിടെ ആചാരങ്ങള് ചെയ്യാനുള്ള സ്ഥലം അല്ല.'
യത്ര തത്രാസ്തി ഗംതവ്യമിതോ ഗച്ഛാവഹേ തതഃ । കിംചിത്പ്രദേശം ഗത്വാ തു ഗുഹാം വീക്ഷ്യ സരസ്തഥാ
'എവിടെയായാലും, ഇവിടെ നിന്ന് പോകേണ്ടതാണല്ലോ; നമുക്ക് പോകാം.' കുറച്ച് ദൂരം പോയ്, അവര് ഒരു ഗുഹയും ഒരു തടാകവും കണ്ടു.
ഇഹ സ്ഥാനം ഹി മേ സ്ഥാതും കാര്യം സ്നാനമഥ പ്രിയേ । ഇത്യുക്ത്വാ സരസി സ്നാത്വാ ഫലാഹാരം പ്രകല്പ്യ ച
'ഇവിടെ തന്നെ ഞാന് നില്ക്കാം; പ്രിയേ, ഞാന് കുളിക്കണം.' എന്നു പറഞ്ഞു, അവന് തടാകത്തില് കുളിച്ചു, പഴങ്ങള് ഭക്ഷണത്തിന് ഒരുക്കി.
ഭോജനാവസരേ പ്രാപ്തേ കലാ ദധ്യാവുമാം ശിവമ് । അയം ധവോ മമ ന വാ ഇതി ധ്യാനപരാഭവത്
ഭക്ഷണസമയത്ത് കലാ ഉമയെയും ശിവനെയും ഓര്ത്തു: 'ഇവന് എന്റെ ഭര്ത്താവാണോ അല്ലയോ?' എന്നതില് ആലോചനയില് മുഴുകി.
അഥ ധ്യാനേന തം ചോരം നിശ്ചിത്യ ച പതിവ്രതാ । ഭീതാതിനമ്രവദനാ അശ്രുപൂര്ണമുഖീ തദാ
പിന്നീട്, ധ്യാനത്തിലൂടെ അവള് ആ കള്ളനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; ഭയപ്പെട്ട്, തല താഴ്ത്തി, കണ്ണുനീര് നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ,
കഷ്ടമാപതിതം പാപമിത്യുക്ത്വാ നിപാപത ച । രുദതീം താമഥോ ദൃഷ്ട്വാ രാക്ഷസഃ പാപനിശ്ചയഃ
'എനിക്ക് വലിയൊരു പാപം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു' എന്നു പറഞ്ഞു നിലംപതിച്ചു. അവളെ കരയുന്നത് കണ്ട രാക്ഷസന്, ദുഷ്പ്രവര്ത്തനത്തില് ഉറച്ചവന്, തുടര്ന്ന്—
ധര്ഷിതും താമഥാരേഭേ ന ചൈതദ്ധര്ഷണം പ്രതി । ബലാത്കാരമഥോ കര്തും യതമാനേ തു രാക്ഷസേ
അവളെ ബലാൽക്കാരം ചെയ്യാൻ ആ ദാനവൻ ശ്രമിച്ചു. അവൾ അതിന് എതിർത്ത് പ്രതിരോധിച്ചപ്പോൾ, അവൻ ശക്തിപ്രയോഗം ചെയ്ത് അവളെ കീഴടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ആജാനുനാഭിപര്യംതം ശൈലസ്ഥാനമകല്പയത് । ശിലാ സമഭവദ്വസ്ത്രം രാക്ഷസോ വീക്ഷ്യ താമഥ
അവൾ തന്റെ മുട്ടുമുതൽ നാഭിവരെ ഒരു കുന്നുപോലെയുള്ള തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചു. ആ കല്ല് അവളുടെ വസ്ത്രമായി മാറി. ദാനവൻ അതു കണ്ടു.
ഇത്യേവം താം ഹനിഷ്യാമി ഖാദയിഷ്യാമ്യതഃ പരമ് । ഇത്യുക്ത്വാ ഭ്രാമയിത്വാസിം ശിരശ്ഛേത്തും പ്രചക്രമേ
"ഇനി ഞാൻ അവളെ കൊല്ലും, പിന്നെ തിന്നും," എന്ന് പറഞ്ഞ്, അവൻ തന്റെ വാൾ ചുറ്റി അവളുടെ തല വെട്ടാൻ തുടങ്ങി.
കലാഹം മത്പതിര്ജ്ഞാത്വാ ശാപം ദാസ്യതി മാ ഹര । ഇത്യുക്തമാത്രേ വചസി ശിരശ്ചിച്ഛേദ രാക്ഷസഃ
"നീ എന്നെ കൊല്ലുകയാണെങ്കിൽ, എന്റെ ഭർത്താവ് അറിയും; അവൻ നിന്നെ ശപിക്കും. ദയവായി എന്റെ ജീവൻ എടുത്തരുത്," എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, അവൾ സംസാരിച്ച ഉടനെ ദാനവൻ അവളുടെ തല വെട്ടി.
പ്രാപ്താ യാം ദുര്മൃതിം തസ്യാമഥ ശൈവാഃ സമാഗതാഃ । ദൂതാ വിചിത്രാഭരണാഃ സര്വായുധധരാഃ ശുഭാഃ
അവൾ ദുർഭാഗ്യകരമായ അന്ത്യം നേരിട്ടപ്പോൾ, ശിവഭക്തരായ ദൂതന്മാർ അവിടെ എത്തി. അവർ മനോഹരമായ ആഭരണങ്ങൾ ധരിച്ചും ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുണ്ടായും തിളങ്ങിപ്പൊലിഞ്ഞു.
ഏതാം വിമാനമാരോപ്യ ശിവാലോകമുപാഗമന് । താമാഗതാം ഗിരിസുതാ ഹര്ഷേണ പ്രതിപൂജ്യ ച
അവർ അവളെ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ ഇരുത്തി ശിവലോകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. പർവ്വതകുമാരി അവിടെ സന്തോഷത്തോടും ആദരവോടും കൂടി സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു.
സ്വപാദപ്രണതാം ശുദ്ധാമുമാ വാക്യമഭാഷത । പാതിവ്രത്യേന തേ തുഷ്ടാ അഭീഷ്ടം പ്രദദാമി തേ
ശുദ്ധയായും ശിവപാദങ്ങളിൽ നമസ്കരിച്ചവളായും ഉമാദേവി അവളോട് പറഞ്ഞു: "നിന്റെ ഭർത്തൃഭക്തിയിൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടയാണ്; നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും ഞാൻ നിനക്ക് നൽകാം."
കലോവാച- ദാസീഭാവം പ്രയച്ഛ ത്വം ത്വത്പാദാബ്ജം മമ പ്രിയമ് । പ്രാര്ഥ്യൈഃകിമന്യൈര്ബഹുഭിസ്തഥാസ്ത്വിതി ശിവാബ്രവീത്
കലാ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങളുടെ ദാസിയായി എന്നെ സ്വീകരിക്കണം; നിങ്ങളുടെ പാദപദ്മങ്ങൾ എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയമാണ്. മറ്റെന്തെങ്കിലും ആഗ്രഹങ്ങൾ എനിക്ക് വേണ്ട. അതുപോലെയാകട്ടെ," എന്ന് ശിവദേവി സമ്മതിച്ചു.
ഇംദ്രാദിവനിതാഭിഃ സാ പൂജിതാഥ കലാനിധിഃ । ഏതസ്മിന്നംതരേ പ്രാപ്തഃ ശോണോ മുനിരഥോ ഗൃഹമ്
ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവസ്ത്രികളും കലയെ ആദരിച്ചു. കല, കലകളുടെ നിധി, അവിടെ ആരാധിക്കപ്പെട്ടു. അതിനിടയിൽ, ശോണമുനി വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി.
ന തത്ര ദൃഷ്ട്വാ താം ഭാര്യാം ധ്യാനയോഗപരോഭവത് । രക്ഷോഹൃതാം മൃതാം പ്രാപ്താം ശിവാലോകമുമാം പ്രതി
അവിടെ ഭാര്യയെ കാണാതെ, അവൻ ധ്യാനയോഗത്തിൽ ലീനനായി. ദാനവൻ അവളെ കൊണ്ടുപോയി, അവൾ കൊല്ലപ്പെട്ടു, പിന്നെ ശിവലോകം പ്രാപിച്ചു എന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.
ഉമാദത്തവരാം ചാപി ദൃഷ്ടവാഞ്ജ്ഞാനചക്ഷുഷാ । കിംചിദ്ദുഃഖശ്ചിരം ധ്യാത്വാ പരാവൃത്യ മുനിസ്തദാ
ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയാൽ ഉമാദേവി നൽകിയ വരം അവൻ കണ്ടു. കുറേ നേരം ദുഃഖത്തിൽ ധ്യാനിച്ചു, പിന്നെ ആ മുനി അവിടെ നിന്ന് തിരിഞ്ഞു.
ശ്വശുരം ഗതവാന്സോഽഥ ദേവരാതം മുനീശ്വരഃ । നിവേദ്യ സര്വം സഹിതോ വിശ്വാമിത്രമഗാന്മുനിമ്
പിന്നീട് ആ മഹാമുനി തന്റെ岳പിതാവായ ദേവരാതനെ സമീപിച്ചു. ഇരുവരും ചേർന്ന് വിശ്വാമിത്രമുനിയെ എല്ലാം അറിയിച്ചു.
നിവേദ്യ തദ്വസിഷ്ഠസ്യ വസിഷ്ഠോഽപ്യാഹ താന്മുനീന് । ഗത്വാ കൈലാസമാദൌ തു ദൃഷ്ട്വാ ദേവം മഹേശ്വരമ്
അവർ വസിഷ്ഠനെ അറിയിച്ചപ്പോൾ, വസിഷ്ഠൻ മറ്റ് മുനിമാരോട് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ കൈലാസത്തിലേക്ക് പോയി മഹേശ്വരനെ ദർശിക്കണം."
അനുജ്ഞാം ശിവതോ ലബ്ധ്വാ പാര്വതീമംദിരേ ഗതാഃ । ദേവ്യൈ വിജ്ഞാപ്യ തത്സര്വം യഥാര്ഥം പ്രവദാമതത്
ശിവന്റെ അനുമതി വാങ്ങിയ ശേഷം, അവർ പാർവതിദേവിയുടെ മന്ദിരത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെയെത്തി സത്യം മുഴുവനും ദേവിയെ അറിയിച്ചു.
തഥേത്യുക്ത്വാ മുനിവരാഃ കൈലാസം ശംകരാലയമ് । ഗത്വാ പ്രണമ്യ ദേവേശം വീരഭദ്രേണ പൂജിതാഃ
മഹാമുനിമാർ "ശരി" എന്ന് പറഞ്ഞു, കൈലാസത്തിലെ ശങ്കരന്റെ ആലയത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ദേവേശനോട് നമസ്കരിച്ചു, വീരഭദ്രൻ അവരെ ആദരിച്ചു.
വിജ്ഞാപയാമാസുരിദം ശോണഭാര്യ്യാഹൃതേതി ച । ശിവഃ പ്രാഹ മുനീംദ്രാസ്താംഞ്ജ്ഞാതമേവ മയാ ത്വിദമ്
അവർ പറഞ്ഞു: "ശോണമുനിയുടെ ഭാര്യയെ ദാനവൻ കൊണ്ടുപോയി." ശിവൻ മുനിമാരോട് പറഞ്ഞു: "ഇത് ഞാൻ ഇതിനകം അറിയുന്നു."
അകാലമരണം ത്വസ്യാ ആയുര്വര്ഷശതം സ്ഥിതമ് । അകാലമൃത്യുയുക്താനാം പുനര്ജ്ജീവനമസ്തി ച
"അവളുടെ മരണം സമയമല്ലാതെ സംഭവിച്ചു; അവളുടെ ആയുസ്സ് നൂറുവർഷം ആയിരുന്നു. സമയമല്ലാതെ മരിച്ചവർക്കു വീണ്ടും ജീവൻ ലഭിക്കും."
ദശപുത്രപ്രസൂര്വീരാ രൂപസൌഭാഗ്യവത്യപി । ഭവദ്ഭിരിതി നിശ്ചിത്യ സമാഗതമിഹ ദ്വിജാഃ
"അവൾ പത്തു പുത്രന്മാരെ പ്രസവിക്കും, വീര്യവതിയും സൗന്ദര്യവും ഐശ്വര്യവും ഉള്ളവളായിരിക്കും. നിങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഇതെല്ലാം തീരുമാനിച്ചാണ് ഇവിടെ വന്നത്."