ഖട്വാ കാഷ്ഠമഥാലിംഗ്യ സ്തനപീഡം യഥാപ്രിയമ് । അഥോ വിചിത്രചിത്തത്വേ തതഃ പ്രദ്യുഷ്ടതീ ഭവേത്
കട്ടിലിനെ അണച്ച്, ഇഷ്ടംപോലെ സ്തനങ്ങൾ അമർത്തി, മനസ്സിൽ പലതരം ചിന്തകളോടെ, അവൾ ക്ഷീണിച്ചുപോകും.
അഥവാഹ്നി പുരേ സ്ഥിത്വാ ശാകം വ്യവഹൃതം ച യത് । ആലംബ്യ വേശ്മനി നിശി സംധ്യായാം വിശിഖാസു ച
അല്ലെങ്കിൽ പകൽ നഗരത്തിൽ നിന്നോ, ജോലി ചെയ്തോ, വീട്ടിൽ രാത്രിയിൽ, സന്ധ്യാകാലത്തോ, അങ്കണങ്ങളിൽ നിന്നോ, അവൾ ആശ്രയിക്കും.
കൃത്വാന്യവേഷമാത്മാനം യൈഃ കൈരപ്യുപഭുജ്യതേ । അഥ വാച്യപ്രഭാവേണ ശംകിതാ യോഗ്യമാഹരേത്
മറ്റൊരു രൂപത്തിൽ മാറി, ചിലർ അവളെ ആസ്വദിക്കും; അല്ലെങ്കിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടും എന്ന ഭയത്തിൽ, അവൾ യോജിച്ചതു തേടും.
അജ്ഞാതം ച ഗൃഹം ഗത്വാ രമയേദേവ നിശ്ചിതമ് । നാരീസമക്ഷം ലബ്ധേ തു ദ്രവിണേ ഹ്യേതദിഷ്യതേ
അറിയപ്പെടാത്ത വീട്ടിൽ ചെന്നു അവൾ സന്തോഷം അനുഭവിക്കും; സ്ത്രീക്ക് ധനം കിട്ടിയാൽ, ഇതാണ് അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
തസ്മാന്മയാപി ഭവതോ ന വിചാരപ്രയോജനമ് । ശോണ ഉവാച- ഏവമേതന്ന സംദേഹോ ഗച്ഛ ത്വം തിഷ്ഠ ദൂരതഃ
അതിനാല് ഞാനും ഇനി നിങ്ങളോട് ഒന്നും ചോദിക്കേണ്ടതില്ല. ശോണന് പറഞ്ഞു: അതെ, സംശയമില്ല; നീ പോയി അകലെയിരിക്കുക.
മലമൂത്രവിസര്ഗാര്ഥം സ്ഥിത്വാ ഗച്ഛാമ്യതഃ പരമ് । തസ്യാം ഗതായാം ശോണോപി വസ്ത്രഖംഡം ത്വകല്പയത്
ഞാന് ഇപ്പോള് മലമൂത്രം ഒഴിക്കാന് പോകുന്നു; അതിനുശേഷം തിരികെ വരാം. അവള് പോയതിനു ശേഷം, ശോണന് ഒരു വസ്ത്രം ഒരുക്കി.
ഏകൈകസ്മിംസ്തതഃ ഖംഡേ ത്വഗ്രഹീദ്ദ്രവിണം ബഹു । സൈകതേ ത്വവരം ജാനുദഘ്നം കൃത്വാ തതസ്തതഃ
ഓരോ വസ്ത്രക്കഷ്ണത്തിലും അവന് ധനസമ്പത്ത് നിറച്ചു. പിന്നെ, മണലില് മുട്ട് വരെ ആഴമുള്ള ഒരു കുഴി ഉണ്ടാക്കി,
ക്ഷിപ്ത്വാ ധനം പൂരയിത്വാ വിഷ്ഠാം ചക്രേ തതോപരി । വസ്ത്രാധാരം ഘടം തം ച പ്രതിചിക്ഷേപ കുത്രചിത്
അവിടെ ആ ധനം ഇട്ടു മൂടി, അതിന്റെ മുകളില് മലവിസര്ജനം ചെയ്തു. വസ്ത്രം പൊതിഞ്ഞ പാത്രവും എങ്ങൊക്കെയോ ഇട്ടു.
സര്വമജ്ഞാതവത്കൃത്വാ സ്നാനായ പ്രയയൌ മുനിഃ । തസ്യ ഭാര്യാ തതഃ സ്നാനം കൃത്വാ സംപൂജ്യ പാര്വതീമ്
എല്ലാം ആരും അറിയാത്തതുപോലെ ചെയ്തു തീര്ത്തശേഷം, ആ മുനിവന് കുളിക്കാനായി പോയി. അവന്റെ ഭാര്യ കുളിച്ച്, പാര്വ്വതിയെ ആരാധിച്ചു.
ഗച്ഛേതി ഭര്ത്രാ സാ പ്രോക്താ സ്വവേശ്മാഭ്യാഗമത്സതീ । ഏതാമേകാകിനീം ജ്ഞാത്വാ മാരീചോ നാമ രാക്ഷസഃ
ഭര്ത്താവ് 'പോവിക്കോ' എന്നു പറഞ്ഞതോടെ, ആ സതീ സ്വവീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. അവളെ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്ന് കണ്ടു, മാരീചന് എന്ന ഒരു രാക്ഷസന്
ഭര്തൃരൂപമഥാസ്ഥായ കലാമേതദുവാച ഹ । മാരീച ഉവാച- സപ്തഗോദാവരീതീരേ പവിത്രം പാപനാശനമ്
ഭര്ത്താവിന്റെ രൂപം എടുത്ത്, കപടമായി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: മാരീചന് പറഞ്ഞു: ഏഴു ഗോദാവരിയുടെ തീരത്ത് പാപം നീക്കുന്ന ഒരു വിശുദ്ധസ്ഥലം ഉണ്ട്,
ദ്രാക്ഷാരാമമിതി പ്രോക്തം യത്ര ഭീമഃ സ്വയം സ്ഥിതഃ । ഭുക്തിമുക്തിപ്രദോ നൄണാം സ്മരണാത്പാപനാശനഃ
അത് ദ്രാക്ഷാരാമം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു, അവിടെ ഭീമന് തന്നെ വസിക്കുന്നു; അത് ഭോഗവും മോക്ഷവും നല്കുന്നിടമാണ്, ഓര്മ്മിച്ചാല് പാപം അകറ്റും.
തത്ര ഗച്ഛാവഹേ ശീഘ്രം ത്വം തു നിര്ഗച്ഛ സുംദരി । കലോവാച- ഇദാനീമഭിഷേകായ പ്രവൃത്തോ നാഭിഷിക്തവാന്
നമുക്ക് അവിടെ വേഗം പോകാം; സുന്ദരിയേ, നീ പുറത്തു വാ. കലാ പറഞ്ഞു: ഇപ്പോള് നീ അഭിഷേകത്തിന് തയ്യാറെടുക്കുകയാണ്, പക്ഷേ കുളിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ.
കഥമേതാദൃശം ത്വം ഹി പൂര്വാനുക്തം വദിഷ്യസി । പ്രകൃതേരന്യഥാഭാവമുത്പാതം വിദുരുത്തമാഃ
മുന്പ് പറഞ്ഞതിനു വിരുദ്ധമായി ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് എങ്ങനെയാണ്? സ്വഭാവത്തിന് വിരുദ്ധമായി പെരുമാറുന്നത് ദുരന്തത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണെന്ന് ജ്ഞാനികള് പറയുന്നു.
മാരീച ഉവാച- ഭര്തുരപ്രതികൂലത്വം നാരീണാം ധര്മ ഉച്യതേ । പ്രതികൂലാനുകൂലാ വാ മമ ശീഘ്രം വദസ്വ തത്
മാരീചന് പറഞ്ഞു: ഭര്ത്താവിനെ എതിര്ക്കാതിരിക്കുക സ്ത്രീകളുടെ കര്ത്തവ്യമാണെന്ന് പറയുന്നു; എനിക്ക് അനുകൂലമായാലും പ്രതികൂലമായാലും, നീ എത്രയും വേഗം പറയൂ.
തൂഷ്ണീംഭൂത്വാഥ സാ സാധ്വീ ഭര്തേത്യേവ വിചാര്യ തമ് । നിര്യയൌ തേന സാ ബാലാ വനമധ്യേ ഗതാ സതീ
അവള് നിശബ്ദമായി, 'ഇവന് എന്റെ ഭര്ത്താവാണ്' എന്നു കരുതി, അവനൊപ്പം പുറത്ത് പോയി; ആ ബാല്യത്തിലായ സതീ, കാട്ടിനുള്ളിലേക്ക് കടന്നു.
അഥ മധ്യാഹ്നകാലോസൌ ക്രിയതാമാഹ്നികക്രിയാഃ । രാക്ഷസോഥ വചഃ ശ്രുത്വാ നാനുഷ്ഠാനസ്ഥലം ത്വിഹ
അതിനുശേഷം, ഉച്ചക്കാലത്ത് അവന് പറഞ്ഞു: 'ദൈനംദിന കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യണം.' രാക്ഷസന്റെ വാക്ക് കേട്ട് അവള് പറഞ്ഞു: 'ഇവിടെ ആചാരങ്ങള് ചെയ്യാനുള്ള സ്ഥലം അല്ല.'
യത്ര തത്രാസ്തി ഗംതവ്യമിതോ ഗച്ഛാവഹേ തതഃ । കിംചിത്പ്രദേശം ഗത്വാ തു ഗുഹാം വീക്ഷ്യ സരസ്തഥാ
'എവിടെയായാലും, ഇവിടെ നിന്ന് പോകേണ്ടതാണല്ലോ; നമുക്ക് പോകാം.' കുറച്ച് ദൂരം പോയ്, അവര് ഒരു ഗുഹയും ഒരു തടാകവും കണ്ടു.
ഇഹ സ്ഥാനം ഹി മേ സ്ഥാതും കാര്യം സ്നാനമഥ പ്രിയേ । ഇത്യുക്ത്വാ സരസി സ്നാത്വാ ഫലാഹാരം പ്രകല്പ്യ ച
'ഇവിടെ തന്നെ ഞാന് നില്ക്കാം; പ്രിയേ, ഞാന് കുളിക്കണം.' എന്നു പറഞ്ഞു, അവന് തടാകത്തില് കുളിച്ചു, പഴങ്ങള് ഭക്ഷണത്തിന് ഒരുക്കി.
ഭോജനാവസരേ പ്രാപ്തേ കലാ ദധ്യാവുമാം ശിവമ് । അയം ധവോ മമ ന വാ ഇതി ധ്യാനപരാഭവത്
ഭക്ഷണസമയത്ത് കലാ ഉമയെയും ശിവനെയും ഓര്ത്തു: 'ഇവന് എന്റെ ഭര്ത്താവാണോ അല്ലയോ?' എന്നതില് ആലോചനയില് മുഴുകി.
അഥ ധ്യാനേന തം ചോരം നിശ്ചിത്യ ച പതിവ്രതാ । ഭീതാതിനമ്രവദനാ അശ്രുപൂര്ണമുഖീ തദാ
പിന്നീട്, ധ്യാനത്തിലൂടെ അവള് ആ കള്ളനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; ഭയപ്പെട്ട്, തല താഴ്ത്തി, കണ്ണുനീര് നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ,
കഷ്ടമാപതിതം പാപമിത്യുക്ത്വാ നിപാപത ച । രുദതീം താമഥോ ദൃഷ്ട്വാ രാക്ഷസഃ പാപനിശ്ചയഃ
'എനിക്ക് വലിയൊരു പാപം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു' എന്നു പറഞ്ഞു നിലംപതിച്ചു. അവളെ കരയുന്നത് കണ്ട രാക്ഷസന്, ദുഷ്പ്രവര്ത്തനത്തില് ഉറച്ചവന്, തുടര്ന്ന്—
ധര്ഷിതും താമഥാരേഭേ ന ചൈതദ്ധര്ഷണം പ്രതി । ബലാത്കാരമഥോ കര്തും യതമാനേ തു രാക്ഷസേ
അവളെ ബലാൽക്കാരം ചെയ്യാൻ ആ ദാനവൻ ശ്രമിച്ചു. അവൾ അതിന് എതിർത്ത് പ്രതിരോധിച്ചപ്പോൾ, അവൻ ശക്തിപ്രയോഗം ചെയ്ത് അവളെ കീഴടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ആജാനുനാഭിപര്യംതം ശൈലസ്ഥാനമകല്പയത് । ശിലാ സമഭവദ്വസ്ത്രം രാക്ഷസോ വീക്ഷ്യ താമഥ
അവൾ തന്റെ മുട്ടുമുതൽ നാഭിവരെ ഒരു കുന്നുപോലെയുള്ള തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചു. ആ കല്ല് അവളുടെ വസ്ത്രമായി മാറി. ദാനവൻ അതു കണ്ടു.
ഇത്യേവം താം ഹനിഷ്യാമി ഖാദയിഷ്യാമ്യതഃ പരമ് । ഇത്യുക്ത്വാ ഭ്രാമയിത്വാസിം ശിരശ്ഛേത്തും പ്രചക്രമേ
"ഇനി ഞാൻ അവളെ കൊല്ലും, പിന്നെ തിന്നും," എന്ന് പറഞ്ഞ്, അവൻ തന്റെ വാൾ ചുറ്റി അവളുടെ തല വെട്ടാൻ തുടങ്ങി.
കലാഹം മത്പതിര്ജ്ഞാത്വാ ശാപം ദാസ്യതി മാ ഹര । ഇത്യുക്തമാത്രേ വചസി ശിരശ്ചിച്ഛേദ രാക്ഷസഃ
"നീ എന്നെ കൊല്ലുകയാണെങ്കിൽ, എന്റെ ഭർത്താവ് അറിയും; അവൻ നിന്നെ ശപിക്കും. ദയവായി എന്റെ ജീവൻ എടുത്തരുത്," എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, അവൾ സംസാരിച്ച ഉടനെ ദാനവൻ അവളുടെ തല വെട്ടി.
പ്രാപ്താ യാം ദുര്മൃതിം തസ്യാമഥ ശൈവാഃ സമാഗതാഃ । ദൂതാ വിചിത്രാഭരണാഃ സര്വായുധധരാഃ ശുഭാഃ
അവൾ ദുർഭാഗ്യകരമായ അന്ത്യം നേരിട്ടപ്പോൾ, ശിവഭക്തരായ ദൂതന്മാർ അവിടെ എത്തി. അവർ മനോഹരമായ ആഭരണങ്ങൾ ധരിച്ചും ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുണ്ടായും തിളങ്ങിപ്പൊലിഞ്ഞു.
ഏതാം വിമാനമാരോപ്യ ശിവാലോകമുപാഗമന് । താമാഗതാം ഗിരിസുതാ ഹര്ഷേണ പ്രതിപൂജ്യ ച
അവർ അവളെ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ ഇരുത്തി ശിവലോകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. പർവ്വതകുമാരി അവിടെ സന്തോഷത്തോടും ആദരവോടും കൂടി സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു.
സ്വപാദപ്രണതാം ശുദ്ധാമുമാ വാക്യമഭാഷത । പാതിവ്രത്യേന തേ തുഷ്ടാ അഭീഷ്ടം പ്രദദാമി തേ
ശുദ്ധയായും ശിവപാദങ്ങളിൽ നമസ്കരിച്ചവളായും ഉമാദേവി അവളോട് പറഞ്ഞു: "നിന്റെ ഭർത്തൃഭക്തിയിൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടയാണ്; നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും ഞാൻ നിനക്ക് നൽകാം."
കലോവാച- ദാസീഭാവം പ്രയച്ഛ ത്വം ത്വത്പാദാബ്ജം മമ പ്രിയമ് । പ്രാര്ഥ്യൈഃകിമന്യൈര്ബഹുഭിസ്തഥാസ്ത്വിതി ശിവാബ്രവീത്
കലാ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങളുടെ ദാസിയായി എന്നെ സ്വീകരിക്കണം; നിങ്ങളുടെ പാദപദ്മങ്ങൾ എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയമാണ്. മറ്റെന്തെങ്കിലും ആഗ്രഹങ്ങൾ എനിക്ക് വേണ്ട. അതുപോലെയാകട്ടെ," എന്ന് ശിവദേവി സമ്മതിച്ചു.