കാ പ്രതീച്ഛാ തവേദാനീം പ്രീതിഃ കസ്യാമഥാപി വാ । കാ വിദഗ്ധാ സുസംസ്നിഗ്ധാ പുരുഷാദന്യതശ്ചരേത്
ഇപ്പോൾ നിനക്ക് എന്ത് പ്രതീക്ഷയുണ്ട്? അവളുടെ സ്നേഹം ഇനി ആര്ക്ക്? വളരെ ചതിയുള്ളതും സ്നേഹപൂർവ്വവുമായ സ്ത്രീ മറ്റൊരു പുരുഷനോടൊപ്പം പോകാം.
യോബ്രവീദഥ വാക്യം താം യദി ബ്രൂയാസ്ത്വമദ്യ മേ । സര്വമേവ തഥാ വച്മി നാന്യഥാ വാക്യമുച്യതേ
ആർക്കെങ്കിലും അവളോട് സംസാരിക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ, നീ ഇന്നവളോട് 'എനിക്ക് പറയൂ' എന്നു പറഞ്ഞാൽ, ഞാൻ എല്ലാം യഥാർത്ഥംപോലെ പറയും; വേറെ ഒന്നും പറയില്ല.
ഇത്ഥം ച ധൃഷ്ടതാം യാതാ തഥാ രൂപാംതരേണ ച । ദ്രവ്യമാദായ യത്കിംചിദനുവര്തേത്സ്വതംത്രതഃ
ഇങ്ങനെ ധൈര്യത്തോടെ, രൂപം മാറ്റി, അവൾ കുറെ ധനം എടുത്ത് സ്വതന്ത്രമായി പെരുമാറും.
സമാരയിത്വാ താം ദ്രവ്യം ഗൃഹീത്വാ പാതയിഷ്യതി । അഥ പൂര്വം പതി മൃതൌ പ്രവിശേന്നാശുശുക്ഷണിമ്
അവളെ വശീകരിച്ച്, ധനം എടുത്ത്, അവൾ അതെല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കും; അല്ലെങ്കിൽ ഭർത്താവ് ആദ്യം മരിച്ചാൽ, അവൾ ഉടൻ ചിതയിലേക്ക് ചാടും.
വൈധവ്യേ ദ്രവിണം സര്വം ധര്മാര്ഥം മേ ഭവിഷ്യതി । ഇതി നിശ്ചിത്യ മനസാ വൈധവ്യേ സമുപസ്ഥിതേ
വൈധവ്യത്തിൽ, 'എല്ലാ ധനവും എന്റെ ധാർമ്മികകാര്യങ്ങൾക്കായിരിക്കും' എന്ന് അവൾ മനസ്സിൽ തീരുമാനിക്കും; വൈധവ്യം അടുത്താൽ അങ്ങനെ ആലോചിക്കും.
യോനികുംഡം സമാസാദ്യ ദിവാ വാ യദി വാ നിശി । ഏകാംതസ്ഥാനമഭ്യേത്യ വിവൃത്യ വസനം ഭഗമ്
യോനി ക്ഷേത്രത്തോട് അടുത്ത്, പകലോ രാത്രിയോ, ഒറ്റപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത് ചെന്നു, വസ്ത്രം തുറന്ന് അവളുടെ യോനിയെ കാണിക്കും.
ഇദമൂചേ വചോ ദുഃഖാദുപസ്ഥസ്ഥകരാ സതീ । കിം ത്വയാ വൈ കൃതം യോനേ കിംവാ പാപമുപാശ്രിതാ
കൈ യോനിയിൽ വെച്ച്, ദുഃഖത്തിൽ ആകുന്നു, അവൾ ഇങ്ങനെ ചോദിക്കും: 'നീ എന്താണ് ചെയ്തതോ, യോനേ? അല്ലെങ്കിൽ നീ എന്ത് പാപം അനുഭവിച്ചുവോ?'
ശിശ്നസ്യ വാഥവാ പാപം യത്ത്വദംതരവേശനാത് । യച്ച കര്തൃകൃതം പാപം മാദൃക്സേവാവിവര്ജനാത്
'അല്ലെങ്കിൽ ശിശ്നം അകത്തു കയറിയതിന്റെ പാപമോ, അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ പോലുള്ള സേവനം ഉപേക്ഷിച്ചതിന്റെ പാപമോ ആണോ?'
അതോപി കംഡൂസംഭൂതൌ പ്രവേശയേദഥാംഗുലീമ് । വിചിത്രചേഷ്ടാം കൃത്വാ തു കംഡൂ ബുദ്ധേരതഃ പരമ്
പിന്നീട്, കിടിലം വന്നാൽ അവൾ വിരൽ അകത്തിടും; പലവിധം ചെയ്യുമ്പോൾ, അതിന്റെ കിടിലം മനസ്സിൽ കുറയും.
മര്ദയിത്വാ കരാഭ്യാം തത്സംതാഡ്യ ച വിവൃത്യ തു । അസകൃദ്ധുന്വതീ പാദൌ വിവൃതാസ്യാതിദുഃഖിതാ
കൈകളാൽ ഉരച്ച്, അടിച്ച്, തുറന്ന്, വീണ്ടും വീണ്ടും കാലുകൾ നീട്ടി, വായ് തുറന്ന്, അവൾ അത്യന്തം ദുഃഖിതയാകും.
ഖട്വാ കാഷ്ഠമഥാലിംഗ്യ സ്തനപീഡം യഥാപ്രിയമ് । അഥോ വിചിത്രചിത്തത്വേ തതഃ പ്രദ്യുഷ്ടതീ ഭവേത്
കട്ടിലിനെ അണച്ച്, ഇഷ്ടംപോലെ സ്തനങ്ങൾ അമർത്തി, മനസ്സിൽ പലതരം ചിന്തകളോടെ, അവൾ ക്ഷീണിച്ചുപോകും.
അഥവാഹ്നി പുരേ സ്ഥിത്വാ ശാകം വ്യവഹൃതം ച യത് । ആലംബ്യ വേശ്മനി നിശി സംധ്യായാം വിശിഖാസു ച
അല്ലെങ്കിൽ പകൽ നഗരത്തിൽ നിന്നോ, ജോലി ചെയ്തോ, വീട്ടിൽ രാത്രിയിൽ, സന്ധ്യാകാലത്തോ, അങ്കണങ്ങളിൽ നിന്നോ, അവൾ ആശ്രയിക്കും.
കൃത്വാന്യവേഷമാത്മാനം യൈഃ കൈരപ്യുപഭുജ്യതേ । അഥ വാച്യപ്രഭാവേണ ശംകിതാ യോഗ്യമാഹരേത്
മറ്റൊരു രൂപത്തിൽ മാറി, ചിലർ അവളെ ആസ്വദിക്കും; അല്ലെങ്കിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടും എന്ന ഭയത്തിൽ, അവൾ യോജിച്ചതു തേടും.
അജ്ഞാതം ച ഗൃഹം ഗത്വാ രമയേദേവ നിശ്ചിതമ് । നാരീസമക്ഷം ലബ്ധേ തു ദ്രവിണേ ഹ്യേതദിഷ്യതേ
അറിയപ്പെടാത്ത വീട്ടിൽ ചെന്നു അവൾ സന്തോഷം അനുഭവിക്കും; സ്ത്രീക്ക് ധനം കിട്ടിയാൽ, ഇതാണ് അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
തസ്മാന്മയാപി ഭവതോ ന വിചാരപ്രയോജനമ് । ശോണ ഉവാച- ഏവമേതന്ന സംദേഹോ ഗച്ഛ ത്വം തിഷ്ഠ ദൂരതഃ
അതിനാല് ഞാനും ഇനി നിങ്ങളോട് ഒന്നും ചോദിക്കേണ്ടതില്ല. ശോണന് പറഞ്ഞു: അതെ, സംശയമില്ല; നീ പോയി അകലെയിരിക്കുക.
മലമൂത്രവിസര്ഗാര്ഥം സ്ഥിത്വാ ഗച്ഛാമ്യതഃ പരമ് । തസ്യാം ഗതായാം ശോണോപി വസ്ത്രഖംഡം ത്വകല്പയത്
ഞാന് ഇപ്പോള് മലമൂത്രം ഒഴിക്കാന് പോകുന്നു; അതിനുശേഷം തിരികെ വരാം. അവള് പോയതിനു ശേഷം, ശോണന് ഒരു വസ്ത്രം ഒരുക്കി.
ഏകൈകസ്മിംസ്തതഃ ഖംഡേ ത്വഗ്രഹീദ്ദ്രവിണം ബഹു । സൈകതേ ത്വവരം ജാനുദഘ്നം കൃത്വാ തതസ്തതഃ
ഓരോ വസ്ത്രക്കഷ്ണത്തിലും അവന് ധനസമ്പത്ത് നിറച്ചു. പിന്നെ, മണലില് മുട്ട് വരെ ആഴമുള്ള ഒരു കുഴി ഉണ്ടാക്കി,
ക്ഷിപ്ത്വാ ധനം പൂരയിത്വാ വിഷ്ഠാം ചക്രേ തതോപരി । വസ്ത്രാധാരം ഘടം തം ച പ്രതിചിക്ഷേപ കുത്രചിത്
അവിടെ ആ ധനം ഇട്ടു മൂടി, അതിന്റെ മുകളില് മലവിസര്ജനം ചെയ്തു. വസ്ത്രം പൊതിഞ്ഞ പാത്രവും എങ്ങൊക്കെയോ ഇട്ടു.
സര്വമജ്ഞാതവത്കൃത്വാ സ്നാനായ പ്രയയൌ മുനിഃ । തസ്യ ഭാര്യാ തതഃ സ്നാനം കൃത്വാ സംപൂജ്യ പാര്വതീമ്
എല്ലാം ആരും അറിയാത്തതുപോലെ ചെയ്തു തീര്ത്തശേഷം, ആ മുനിവന് കുളിക്കാനായി പോയി. അവന്റെ ഭാര്യ കുളിച്ച്, പാര്വ്വതിയെ ആരാധിച്ചു.
ഗച്ഛേതി ഭര്ത്രാ സാ പ്രോക്താ സ്വവേശ്മാഭ്യാഗമത്സതീ । ഏതാമേകാകിനീം ജ്ഞാത്വാ മാരീചോ നാമ രാക്ഷസഃ
ഭര്ത്താവ് 'പോവിക്കോ' എന്നു പറഞ്ഞതോടെ, ആ സതീ സ്വവീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. അവളെ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്ന് കണ്ടു, മാരീചന് എന്ന ഒരു രാക്ഷസന്
ഭര്തൃരൂപമഥാസ്ഥായ കലാമേതദുവാച ഹ । മാരീച ഉവാച- സപ്തഗോദാവരീതീരേ പവിത്രം പാപനാശനമ്
ഭര്ത്താവിന്റെ രൂപം എടുത്ത്, കപടമായി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: മാരീചന് പറഞ്ഞു: ഏഴു ഗോദാവരിയുടെ തീരത്ത് പാപം നീക്കുന്ന ഒരു വിശുദ്ധസ്ഥലം ഉണ്ട്,
ദ്രാക്ഷാരാമമിതി പ്രോക്തം യത്ര ഭീമഃ സ്വയം സ്ഥിതഃ । ഭുക്തിമുക്തിപ്രദോ നൄണാം സ്മരണാത്പാപനാശനഃ
അത് ദ്രാക്ഷാരാമം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു, അവിടെ ഭീമന് തന്നെ വസിക്കുന്നു; അത് ഭോഗവും മോക്ഷവും നല്കുന്നിടമാണ്, ഓര്മ്മിച്ചാല് പാപം അകറ്റും.
തത്ര ഗച്ഛാവഹേ ശീഘ്രം ത്വം തു നിര്ഗച്ഛ സുംദരി । കലോവാച- ഇദാനീമഭിഷേകായ പ്രവൃത്തോ നാഭിഷിക്തവാന്
നമുക്ക് അവിടെ വേഗം പോകാം; സുന്ദരിയേ, നീ പുറത്തു വാ. കലാ പറഞ്ഞു: ഇപ്പോള് നീ അഭിഷേകത്തിന് തയ്യാറെടുക്കുകയാണ്, പക്ഷേ കുളിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ.
കഥമേതാദൃശം ത്വം ഹി പൂര്വാനുക്തം വദിഷ്യസി । പ്രകൃതേരന്യഥാഭാവമുത്പാതം വിദുരുത്തമാഃ
മുന്പ് പറഞ്ഞതിനു വിരുദ്ധമായി ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് എങ്ങനെയാണ്? സ്വഭാവത്തിന് വിരുദ്ധമായി പെരുമാറുന്നത് ദുരന്തത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണെന്ന് ജ്ഞാനികള് പറയുന്നു.
മാരീച ഉവാച- ഭര്തുരപ്രതികൂലത്വം നാരീണാം ധര്മ ഉച്യതേ । പ്രതികൂലാനുകൂലാ വാ മമ ശീഘ്രം വദസ്വ തത്
മാരീചന് പറഞ്ഞു: ഭര്ത്താവിനെ എതിര്ക്കാതിരിക്കുക സ്ത്രീകളുടെ കര്ത്തവ്യമാണെന്ന് പറയുന്നു; എനിക്ക് അനുകൂലമായാലും പ്രതികൂലമായാലും, നീ എത്രയും വേഗം പറയൂ.
തൂഷ്ണീംഭൂത്വാഥ സാ സാധ്വീ ഭര്തേത്യേവ വിചാര്യ തമ് । നിര്യയൌ തേന സാ ബാലാ വനമധ്യേ ഗതാ സതീ
അവള് നിശബ്ദമായി, 'ഇവന് എന്റെ ഭര്ത്താവാണ്' എന്നു കരുതി, അവനൊപ്പം പുറത്ത് പോയി; ആ ബാല്യത്തിലായ സതീ, കാട്ടിനുള്ളിലേക്ക് കടന്നു.
അഥ മധ്യാഹ്നകാലോസൌ ക്രിയതാമാഹ്നികക്രിയാഃ । രാക്ഷസോഥ വചഃ ശ്രുത്വാ നാനുഷ്ഠാനസ്ഥലം ത്വിഹ
അതിനുശേഷം, ഉച്ചക്കാലത്ത് അവന് പറഞ്ഞു: 'ദൈനംദിന കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യണം.' രാക്ഷസന്റെ വാക്ക് കേട്ട് അവള് പറഞ്ഞു: 'ഇവിടെ ആചാരങ്ങള് ചെയ്യാനുള്ള സ്ഥലം അല്ല.'
യത്ര തത്രാസ്തി ഗംതവ്യമിതോ ഗച്ഛാവഹേ തതഃ । കിംചിത്പ്രദേശം ഗത്വാ തു ഗുഹാം വീക്ഷ്യ സരസ്തഥാ
'എവിടെയായാലും, ഇവിടെ നിന്ന് പോകേണ്ടതാണല്ലോ; നമുക്ക് പോകാം.' കുറച്ച് ദൂരം പോയ്, അവര് ഒരു ഗുഹയും ഒരു തടാകവും കണ്ടു.
ഇഹ സ്ഥാനം ഹി മേ സ്ഥാതും കാര്യം സ്നാനമഥ പ്രിയേ । ഇത്യുക്ത്വാ സരസി സ്നാത്വാ ഫലാഹാരം പ്രകല്പ്യ ച
'ഇവിടെ തന്നെ ഞാന് നില്ക്കാം; പ്രിയേ, ഞാന് കുളിക്കണം.' എന്നു പറഞ്ഞു, അവന് തടാകത്തില് കുളിച്ചു, പഴങ്ങള് ഭക്ഷണത്തിന് ഒരുക്കി.
ഭോജനാവസരേ പ്രാപ്തേ കലാ ദധ്യാവുമാം ശിവമ് । അയം ധവോ മമ ന വാ ഇതി ധ്യാനപരാഭവത്
ഭക്ഷണസമയത്ത് കലാ ഉമയെയും ശിവനെയും ഓര്ത്തു: 'ഇവന് എന്റെ ഭര്ത്താവാണോ അല്ലയോ?' എന്നതില് ആലോചനയില് മുഴുകി.