നതിം യതിം കീര്തിമുപാസ്തിമാശ്രിതാ ദാസ്യം ച കൈംകര്യ്യമഥ ശ്രുതിംവദാഃ । പംചാക്ഷരോക്തിം ശതരുദ്രിയോക്തിം ശിവസ്യ കുര്വംതി ന തേ വിചാര്യാഃ
വന്ദനം, യതിസ്വഭാവം, കീര്ത്തി, ഭക്തി, സേവനം, ശാസ്ത്രം പാരായണം, പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം, ശതരുദ്രിയം ഉച്ചരിക്കുന്നവരും—അവരെ വിലയിരുത്തേണ്ടതില്ല.
മന്നാമരുദ്രാക്ഷവിഭൂതിധാരണോ മമാഗ്രതോ യസ്തു പുരാണവക്താ । സര്വേഷു പാപേഷ്വപി തേഷു സത്സു പ്രശാസ്മ്യഹം നൈവ യമാധികാരഃ
എന്റെ പേര്, രുദ്രാക്ഷം, വിശുദ്ധഭസ്മം ധരിക്കുന്നവരും, എന്റെ മുമ്പില് പുരാണം വായിക്കുന്നവരും—even പാപികളായാലും, അവരില് ഞാൻ അധികാരിയാണു; യമന് അവരില് അധികാരമില്ല.
യേ ചാപി പാപാന്വിതമായിനോ നരാഃ പരാന്നവസ്ത്രാദിവധൂഭുജശ്ച । വാരാണസീമൃത്യുപരാശ്ച യേ വൈ ശ്രീശൈലമര്ത്യാശ്ച ന തേ വിചാര്യാഃ
പാപികളായ, കപടമായ, മറ്റുള്ളവരുടെ ഭക്ഷണം, വസ്ത്രം, ഭാര്യ എന്നിവ ഉപയോഗിക്കുന്നവരും, വാരാണസിയില് അല്ലെങ്കില് ശ്രീശൈലത്തില് മരിക്കുന്നവരും—അവരെ വിലയിരുത്തേണ്ടതില്ല.
യൂകാശ്ച ദംശാ അപി മത്കുണാശ്ച മൃഗാദയഃ കീടപിപീലികാശ്ച । സരീസൃപാ വൃശ്ചികശൂകരാശ്ച കാശീമൃതാഃ ശംകരമാപ്നുവംതി
യൂക്ക, ദംശു, മട്ടുക്കണ, മൃഗങ്ങള്, കീടങ്ങള്, പിപ്പീലിയകള്, പാമ്പുകള്, വൃശ്ചികങ്ങള്, പന്നികള്—കാശിയില് മരിച്ചവരെ ശങ്കരന് ലഭിക്കുന്നു.
ഇദം നാമഗൃണന്ധ്യായേദ്യോ വൈ ഹൃത്പദ്മമംദിരേ । ത്രിയംബകം വിരൂപാക്ഷം സോമം സോമാര്ദ്ധഭൂഷണമ്
ഈ പേര് ജപിച്ച്, ഹൃദയത്തിലെ കമലമന്ദിരത്തില് ധ്യാനിക്കുന്നവന്—ത്രയമ്പകന്, വിരൂപാക്ഷന്, സോമന്, ചന്ദ്രഭൂഷിതന്—
ത്രിനേത്രകം ത്രയീനേത്രം സോമസൂര്യാഗ്നിലോചനമ് । തം നമസ്കൃത്യ ദൂരസ്ഥോ ഭവമൃത്യോ മമാജ്ഞയാ
മൂന്നു കണ്ണുള്ളവന്, ത്രയീനേത്രന്, ചന്ദ്രന്, സൂര്യന്, അഗ്നി കണ്ണുകളുള്ളവന്—അവനെ ദൂരത്തുനിന്നും വണങ്ങി, മരണന് എന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
അഥാകര്ണ്യ ശിവപ്രോക്തം മൃത്യുസ്തുഷ്ടാവ ശംകരമ് । നമസ്തേ ദേവതാനാഥ നമസ്തേ ദേവമൂര്തയേ
ശിവന് പറഞ്ഞ വാക്കുകള് കേട്ട ശേഷം, മരണന് ശങ്കരനെ സ്തുതിച്ചു: "ദേവതകളുടെ നാഥന് നിന്നെ വണങ്ങുന്നു; ദൈവമൂർത്തിയെ വണങ്ങുന്നു."
സര്വജ്ഞായ നമസ്തുഭ്യം പശൂനാം പതയേ നമഃ । അഥ ദേവോ മഹാദേവോ മൃത്യും പ്രാഹ വരം വൃണു
സർവ്വജ്ഞനായവനെ വണങ്ങുന്നു; പശുക്കളുടെ നാഥനെ വണങ്ങുന്നു. അതിന് ശേഷം മഹാദേവന് മരണനോട് പറഞ്ഞു: "ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കു."
സ്തോത്രേണാനേന തുഷ്ടോസ്മി മൃത്യുര്വരമയാചത । ത്വദീയം പാലയ വിഭോ മാം ച ശംകര പാപിനമ്
ഈ സ്തുതിയാൽ ഞാൻ സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നു. മരണമേ, നീ ഒരു വരം ചോദിക്കൂ. മഹാപ്രഭുവേ, നിന്റെതായതെല്ലാം നീ സംരക്ഷിക്കണം; ശംകരാ, പാപിയായ എനിക്കും കൃപയുണ്ടാകണം.
തഥേത്യുക്ത്വാ മൃത്യുമീശോ ഗച്ഛ വത്സേതി ചാബ്രവീത് । യമലോകം ഗതഃ സോപി യമായാശേഷമുക്തവാന്
അങ്ങനെ സമ്മതിച്ച്, ഭഗവാൻ മരണനോടു പറഞ്ഞു: 'പൊന്നേ, നീ പോകൂ.' പിന്നെ അവൻ യമലോകത്തേക്ക് പോയി, യമനോടു എല്ലാം പറഞ്ഞു.
ശംഭുരുവാച- യ ഇദം ശൃണുയാന്നിത്യം പുണ്യാഖ്യാനമനുത്തമമ് । വിമുക്തഃ സര്വപാപേഭ്യോ യാതി ശംകരസന്നിധിമ്
ശംഭു പറഞ്ഞു: ഈ ഉത്തമമായ പുണ്യകഥയെ ആരെങ്കിലും ദിവസേന ശ്രവിച്ചാൽ, അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമുക്തനായി ശംകരന്റെ സാന്നിധ്യം ലഭിക്കും.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ പാതാലഖംഡേ ശിവരാഘവസംവാദേ ഏകാദശോത്തരശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ പാതാളഖണ്ഡത്തിൽ ശിവനും രാഘവനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ നൂറ്റൊന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ശംഭുരുവാച- അഥാന്യദപി നിര്വച്മി പ്രമദാഖ്യാനമുത്തമമ് । സുതയാ ദേവരാതസ്യ യത്പ്രാപ്തം നാമകീര്തനാത്
ശംഭു പറഞ്ഞു: ഇനി ഞാൻ മറ്റൊരു ഉത്തമകഥ പറയാം. ദേവരാതന്റെ മകൾ നാമജപത്തിലൂടെ ലഭിച്ച പ്രമദാ കഥയാണത്.
ദേവരാതസുതാ ബാലാ കലാ നാമാതിരൂപിണീ । ധനംജയസുതസ്യാസീദ്ഭാര്യാ ശോണസ്യ ധീമതഃ
ദേവരാതന്റെ മകൾ കലാ എന്ന ബാലിക, അത്യന്തം സുന്ദരിയായിരുന്നു. ധനഞ്ജയന്റെ പുത്രനായ ധീരനായ ശോണന്റെ ഭാര്യയായി അവൾ ആയിരുന്നു.
താവുഭൌ നിയതൌ നിത്യം ധര്മ്മൈകപ്രവണൌ ശുഭൌ । ലബ്ധവംതൌ നിധിമഥോ ഗംഗാസ്നാനായ തൌ ഗതൌ
അവരിരുവരും എല്ലായ്പ്പോഴും ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവരും ശുദ്ധഹൃദയരുമായി ജീവിച്ചു. ഒരു നിധി ലഭിച്ചശേഷം, അവർ ഗംഗയിൽ കുളിക്കാൻ പോയി.
പ്രവാഹപതിതേ കൂലേ മൃത്തികാനയനായതൌ । കൂലാദാദായ മൃല്ലോഷ്ടം ദൃഷ്ടവംതൌ മഹാഘടമ്
നദീതീരത്ത്, ഒഴുക്കിൽ മണ്ണ് എടുക്കാൻ അവർ പോയപ്പോൾ, തീരത്ത് നിന്ന് ഒരു മണ്ണ് കഷണം എടുത്തു, വലിയൊരു കലശം കണ്ടു.
രാജതം ചോര്ദ്ധ്വപാഷാണമഥ ശോണഃ പ്രിയാം വചഃ । ഇദമാഹ കഥം കാര്യം കിം കര്തവ്യം ഹി നോ ഹിതമ്
അത് തുറന്നപ്പോൾ വെള്ളി കഷണവും ഒരു കല്ലും കണ്ടു. അപ്പോൾ ശോണൻ ഭാര്യയോടു ചോദിച്ചു: 'ഇതിനെപ്പറ്റി നമുക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം? ഏത് വഴി നമുക്ക് നല്ലതാകും?'
ഭാര്യോവാച- ന നാരീമതമാലംബ്യ കിംചിത്കാര്യം സമാചരേത് । ന ച നാര്യാ ചരേദ്ഗുഹ്യമപ്രിയം വാഥ കിംചന
ഭാര്യ പറഞ്ഞു: സ്ത്രീയുടെ അഭിപ്രായം മാത്രം ആശ്രയിച്ച് ഒന്നും ചെയ്യരുത്. സ്ത്രീകളും രഹസ്യമായോ, ഇഷ്ടമില്ലാത്തതോ ഒന്നും ചെയ്യരുത്.
യദി നാരീസമക്ഷം തു ദ്രവിണം ദൃഷ്ടിമാപതേത് । വംചയീത തഥാ നാരീ ഈദൃശൈര്വാക്യസംചയൈഃ
സ്ത്രീയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ധനം കണ്ടാൽ, അവൾ ഇങ്ങനെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് വഞ്ചിക്കും.
അസ്മാഭിര്ന ഹി സംപ്രേക്ഷ്യം കിം വാ തത്ര ഹി തിഷ്ഠതി । ദ്രവിണം ചേന്ന സംപ്രേക്ഷ്യം ബാധോദര്കം ഭവിഷ്യതി
നമുക്ക് അതിനെ നോക്കേണ്ടതില്ല, അവിടെ എന്താണെന്നു അന്വേഷിക്കേണ്ടതുമില്ല. ആ ധനം നോക്കിയില്ലെങ്കിൽ, പിന്നീടു പ്രശ്നമൊന്നും ഉണ്ടാകില്ല.
അന്യാജ്ഞാതം തു യദി ചേത്കുതോ ജ്ഞാനവിനിശ്ചയഃ । അപ്രദൃഷ്ടസ്ത്വിദാനീം ചേന്നിഭൃതഃ കോപി തിഷ്ഠതി
മറ്റുള്ളവർക്ക് അറിയില്ലെങ്കിൽ, ഉറപ്പായ അറിവ് എങ്ങനെയാകും? ഇതുവരെ ആരും കണ്ടിട്ടില്ലെങ്കിൽ, ആരെങ്കിലും ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നാണു കരുതേണ്ടത്.
തിരോധാനം ന കിംചിച്ചേന്മായയാ കോപി തിഷ്ഠതി । ന ചേന്മായാ മനുഷ്യാണാം ക്ഷേത്ത്രപാലസ്തു തിഷ്ഠതി
ഒളിച്ചിരിപ്പില്ലെങ്കിൽ, മായയാൽ ആരെങ്കിലും അവിടെ ഉണ്ടാകാം. മനുഷ്യർക്കിടയിൽ മായയില്ലെങ്കിൽ, കൃഷിവാളൻ അവിടെ ഉണ്ട്.
ന ഹി ചേദ്ഭൈരവശ്ചേഹ തിഷ്ഠതി ബ്രഹ്മരാക്ഷസഃ । ന സോപി ചേന്മഹാവിദ്യാ രാജ്ഞാം തത്ര ഭവിഷ്യതി
ഇവിടെ ഭൈരവൻ ഇല്ലെങ്കിൽ, ബ്രഹ്മരാക്ഷസൻ ഉണ്ടാകാം. അതും ഇല്ലെങ്കിൽ, രാജാക്കന്മാരുടെ വലിയ മന്ത്രവാദിയും അവിടെ ഉണ്ടാകാം.
ന ച ജാനാതി ചേദ്രാജാ വ്യവഹാരാദിസംഭവഃ । സ ചേദ്ഗൂഢപ്രകാരേണ ചോരബാധാ ഭവിഷ്യതി
രാജാവിന് അറിയില്ലെങ്കിൽ, നിയമപ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. അറിയുന്നുവെങ്കിൽ, രഹസ്യമായി മോഷണം നടക്കും.
അപ്രമത്തസ്യ ഭവതോ മഹാനര്ഥോ ഭവിഷ്യതി । പ്രായേണാര്ഥവതാം നൄണാം ഭോഗലിപ്സാ പ്രജായതേ
നീ ജാഗ്രതയില്ലാതെ ഇരുന്നാൽ വലിയ അനർത്ഥം സംഭവിക്കും. സാധാരണയായി, ധനം ഉള്ളവരിൽ ഭോഗലാലസയാണ് വളരുന്നത്.
ഭോഗാദ്ഭോഗാംതരേച്ഛാ ച സര്വാനുഷ്ഠാനനാശിനീ । ജാനാതി യദി നാരീ സ്വം ഭാവയോഗഗതം തഥാ
ഒരു ഭോഗത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്കുള്ള ആഗ്രഹം ഉയരുന്നു; അതുകൊണ്ട് എല്ലാ ആചാരങ്ങളും നശിക്കും. സ്ത്രീക്ക് തന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് ഇങ്ങനെ അറിയാമെങ്കിൽ—
നാരീ സ്വതംത്രതാമേതി രോഷാല്ലബ്ധപ്രകാശിനീ । രോഷേ വിശ്വാസതാം യാതി തദാ ദോഷഃ പുരോദിതഃ
സ്ത്രീക്ക് കോപം വന്നാൽ അവൾ സ്വതന്ത്രതയിലേക്കുയരുന്നു, അപ്പോൾ അവളുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം പുറത്തുവരും. കോപത്തിൽ അവളെ വിശ്വസിക്കാവുന്നവളാവും, പക്ഷേ അതിനുശേഷം മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെയുള്ള ദോഷം ഉണ്ടാകും.
വിശ്വാസിനി ച വിശ്രംഭഃ പ്രവാസോ വാന്യചിത്തതാ । വിശ്രമ്ഭാജ്ജായതേ സ്ത്രീണാം നാനാവിധവിചേഷ്ടിതാ
വിശ്വാസമുള്ളവരോടൊപ്പം അടുക്കും, അല്ലെങ്കിൽ അകലം, മനസ്സുമാറൽ എന്നിവയുണ്ടാകും. സ്ത്രീകൾക്ക് ഈ അടുക്കൽ മൂലം പലവിധമായ പെരുമാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു.
യം കംചിത്പുരുഷം ദൃഷ്ട്വാ യുവാനം പ്രീതിരാപതേത് । പ്രീത്യാ സംജായതേ യോഗോ യോഗാന്മൈഥുനസംഗതിഃ
ഒരു സ്ത്രീ ഒരു യുവാവിനെ കണ്ടാൽ, അവള്ക്ക് ആസ്വാദനം തോന്നിയാൽ, ആ ആസ്വാദനത്തിൽ നിന്ന് ചേർച്ഛ ഉണ്ടാകും, അതിൽ നിന്ന് ലൈംഗിക ബന്ധം ഉണ്ടാകും.
സതതം മൈഥുനേ ജാതേ വിശ്രംഭാംതരമാപതേത് । ഭവതാ വാ തഥാ പൂര്വം ഭുക്തേദാനീം ച ഭുജ്യതേ
പതിവായി ലൈംഗികബന്ധം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, വേറൊരു അടുക്കൽ ഉണ്ടാകും. മുമ്പ് നീ ആസ്വദിച്ചവളോ, ഇപ്പോൾ മറ്റൊരാൾ ആസ്വദിക്കുകയോ ചെയ്യാം.