വേശ്യാ വേശ്യൈവ നോ ഭാര്യാ നേതി വക്തും ച നോചിതമ് । ഇത്ഥം രാജാനമുക്ത്വാഥ മംഡം ചൈവാരനാലജമ്
വേശ്യ വേശ്യയാണെന്നും ഭാര്യയല്ലെന്നും പറയുന്നത് ശരിയല്ല. ഇങ്ങനെ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞ ശേഷം, അവൻ യാഗശാലയിലെ ചാരം എടുത്തു.
കിംചിദാദായ തസ്യാസ്തു മംദിരം ഗതവാനയമ് । നിദ്രാവസരമാലോക്യ പ്രസൃജ്യച കരം തതഃ
അവിടെ നിന്ന് കുറച്ച് ചാരം എടുത്ത് അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. അവൾ ഉറങ്ങുമ്പോൾ അവസരം കണ്ടു അവിടെ കൈ വെച്ചു.
വസ്ത്രസ്യ വിവരേ തത്ര മംഡം ചിക്ഷേപ ദുഷ്ടധീഃ । ഏവം കൃത്വാ തതോ ഗത്വാ രാജാനമിദമുക്തവാന്
ദുഷ്ടബുദ്ധിയോടെ, അവൻ ആ ചാരം അവളുടെ വസ്ത്രത്തിന്റെ മടിയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ ചെയ്ത ശേഷം രാജാവിനോട് പോയി പറഞ്ഞു.
രാജന്നിര്ഗത്യ ഗത്വാഥ വേശ്യാഗ്ര്യാം തവ യോഷിതഃ । ഉത്ഥാപയിത്വാ വേശ്യാം താം സര്വാംഗം ദ്രഷ്ടുമര്ഹസി
രാജാവേ, ഞാൻ പുറത്തേക്ക് പോയി നിങ്ങളുടെ പ്രധാന വേശ്യയോടു ചെന്നു. അവളെ ഉണർത്തി, അവളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ പരിശോധിക്കണം.
ഉന്മുക്തബംധമഥവാ വസനം പശ്യ യത്നതഃ । വേശ്യാവേശ്മാഥഗതവാന്രാജാ കാരാംകികം വചഃ
വസ്ത്രത്തിന്റെ കെട്ട് അഴുകിയിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കണം. രാജാവ് കാരാങ്കികന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ച് വേശ്യയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
ഇദമാഹ സനിദ്രേയം പശ്യേമാം യാമി പശ്യസി । സ തൂവാച നൃപം തത്ര ന മേ യുക്തമിദം നൃപ
അവൻ പറഞ്ഞു: അവൾ ഉറങ്ങുമ്പോൾ നമ്മൾ നോക്കാം; ഞാൻ പോകുന്നു, നിങ്ങൾ കാണാം. പക്ഷേ, അവൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ഇത് എനിക്ക് ഉചിതമല്ല.
തന്മാതരം വാ പിതരം ദര്ശനായ നിയോജയ । തദ്ദൃഷ്ടൌ സര്വമേവേദം വ്യക്തമാശു ഭവിഷ്യതി
അതിനാൽ, അവളുടെ അമ്മയെയോ അച്ഛനെയോ നോക്കാൻ നിയോഗിക്കൂ. അവർ നോക്കുമ്പോൾ എല്ലാം ഉടൻ വ്യക്തമാകും.
ആനീതാ ഹ്യഥ രാജ്ഞാ തു മാതാ വീക്ഷിതുമുദ്യതാ । വചനാത്തു നൃപസ്യൈവ വസ്ത്രം ശോധയതീവ സാ
പിന്നീട് രാജാവ് അവളുടെ അമ്മയെ വിളിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു. രാജാവിന്റെ കല്പനപ്രകാരം അവൾ വസ്ത്രം പരിശോധിക്കാൻ തയ്യാറായി.
തത്രസ്ഥിതം മംഡമഥ വിജ്ഞായാംബാ ഹ്യമര്ദയത് । മര്ദനാദ്വസനം ക്ലിന്നം കിം തദിത്യാഹ പാര്ഥിവഃ
അവിടെ ചാരം കണ്ട അമ്മ അതു അമർത്തി. അമർത്തിയതുകൊണ്ട് വസ്ത്രം ഈർപ്പം ആയി. രാജാവ് ചോദിച്ചു: ഇത് എന്താണ്?
ന കിംചിദ്ദേവ നോ കിംചിദിതി വേശ്യാപ്രസൂരപി । ബഹുവാക്യേന രാജാഥ വസനം വീക്ഷ്യ ശംകയാ
ദേവാ, ഒന്നുമില്ല, ഒന്നുമില്ല എന്നു വേശ്യയുടെ അമ്മ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, രാജാവ് സംശയത്തോടെ പലതും ചോദിച്ചു വസ്ത്രം പരിശോധിച്ചു.
ശുക്രക്ലിന്നമിദം വാസഃ പ്രാഹൈതത്പശ്യതാമിതി । അഥ ദൃഷ്ട്വാ സമീപസ്ഥാസ്തഥേത്യൂചുര്വചോ നൃപമ്
ഇത് ശുക്ലം കൊണ്ട് ഈർപ്പമായ വസ്ത്രമാണെന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു, നോക്കൂ. സമീപത്തുണ്ടായവർ കണ്ടു, 'അതെ' എന്നു രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
രാജാഥ സ്വഗൃഹം ഗത്വാ ദംഡാധ്യക്ഷമഭാഷത । ഇദാനീമേവ വേശ്യായാഃ ശിരശ്ഛിംധ്യവിചാരയന്
അപ്പോൾ രാജാവ് തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി ശിക്ഷാധികാരിയോട് പറഞ്ഞു: ഇപ്പോൾ തന്നെ വേശ്യയുടെ തല വെട്ടി കളയണം, വൈകാതെ.
ദര്ശനീയം ശിരസ്തസ്യാ ഘടികാഭ്യംതരേ മമ । ദംഡകശ്ച നൃപോക്ത്യാസ്യാസ്തഥാ കൃത്വാ ഹ്യദര്ശയത്
അവളുടെ തല രണ്ടു ഘടികയിൽക്കുള്ളിൽ എനിക്ക് കാണിക്കണം. രാജാവിന്റെ കല്പനപ്രകാരം ശിക്ഷാധികാരി അങ്ങനെ ചെയ്തു തല കാണിച്ചു.
വീരഭദ്ര ഉവാച- ഏവം കൃതം ത്വയാ പൂര്വം പ്രാപ്തം ച ഫലമദ്യ തേ । ജ്വാലയൈവ ഹി വക്താ ത്വം ശ്രോതാ ദ്രഷ്ടാ ച ജിഘ്രസി
വീരഭദ്രൻ പറഞ്ഞു: നീ മുമ്പ് ചെയ്തതുപോലെ, ഇന്നാണ് അതിന്റെ ഫലം ലഭിച്ചത്. ജ്വാലയായ് നീ തന്നെയാണ് സംസാരിക്കുന്നതും, കേൾക്കുന്നതും, കാണുന്നതും, വാസനയെടുക്കുന്നതും.
രസം ജാനാസി മതിമാനതിക്രോധീ ഭവിഷ്യസി । ശംഭുരുവാച- ഏവം ജ്വാലാമുഖോ ജാതോ രാജാ മാഹേശ്വരോഽക്ഷമീ
നീ ബുദ്ധിമാനാണ്, സാരഭാവം അറിയുന്നു, അതിക്രോധം വിട്ട് പോകും. ശംഭു പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ ജ്വാലാമുഖൻ മഹേശ്വരനോടു ഭക്തിയുള്ള രാജാവായി ജനിച്ചു, പക്ഷേ ക്ഷമയില്ലാതെയായിരുന്നു.
തസ്മാത്തു ക്ഷമിണാ ഭാവ്യം പരത്രേഹ സുഖേപ്സുനാ । യ ഇദം ശൃണുയാന്നിത്യം പുണ്യാഖ്യാനമനുത്തമമ്
അതിനാൽ ഈ ലോകത്തും അപ്രപഞ്ചത്തും സുഖം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ക്ഷമ വളർത്തണം. ഈ ഉത്തമമായ പുണ്യകഥയെ ദിവസവും കേൾക്കുന്നവൻ—
വിമുക്തപാപബംധശ്ച ശിവലോകേ ഭവിഷ്യതി
പാപബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി ശിവലോകത്തിൽ വാസം ചെയ്യും.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ പാതാലഖംഡേ ശിവരാഘവസംവാദേ ശിവപൂജാമാഹാത്മ്യകഥനം। നാമ ദശോത്തരശതതമോഽധ്യായഃ
ഇതോടെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ പാതാലഖണ്ഡത്തിൽ ശിവ-രാഘവ സംവാദത്തിൽ ശിവപൂജയുടെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന നൂറു പത്ത് അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ശ്രീരാമ ഉവാച- മഹേശനാമമാഹാത്മ്യം പൂജാമാഹാത്മ്യമേവ ച । നമസ്കാരസ്യ മാഹാത്മ്യം ദൃഷ്ടിമാഹാത്മ്യമേവ ച
ശ്രീരാമൻ പറഞ്ഞു: മഹേശന്റെ നാമത്തിന്റെ മഹത്വം, പൂജയുടെ മഹത്വം, നമസ്കാരത്തിന്റെ മഹത്വം, ദർശനത്തിന്റെ മഹത്വം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പറയൂ.
ജലദാനസ്യ മാഹാത്മ്യം ധൂപദാനസ്യ സത്തമ । ദീപഗംധാദിദാനസ്യ മാഹാത്മ്യം വദ മേ ഗുരോ
ജലദാനത്തിന്റെ മഹത്വം, ധൂപദാനത്തിന്റെ മഹത്വം, ദീപം, സുഗന്ധം തുടങ്ങിയവ നൽകുന്നതിന്റെ മഹത്വം, ഇതെല്ലാം എനിക്ക് പറയൂ, ഗുരുവേ.
ശംഭുരുവാച- ഏകൈകനാമമാഹാത്മ്യം വിസ്തരാന്ന ഹി ശക്യതേ । സംക്ഷേപേണ ച തേ വച്മി ശൃണു രാഘവ സാദരമ്
ശംഭു പറഞ്ഞു: ഓരോ നാമത്തിന്റെ മഹത്വം വിശദമായി പറയാൻ കഴിയില്ല; എന്നാൽ ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയുന്നു, രാഘവാ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
പുരാ ത്രേതായുഗേ രാജാ വിധൃതോ നാമ വീര്യവാന് । മൃതേ പിതരി ബാലോസൌ ഭൂമിരാജ്യേഭിഷേചിതഃ
പണ്ടു ത്രേതായുഗത്തിൽ, വിദ്യരിതൻ എന്ന ശക്തനായ രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. പിതാവു മരിച്ചപ്പോൾ, ബാലനായിരുന്നിട്ടും ഭൂമിയുടെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
സമാനവയസഃ സര്വാന്സമീപസ്ഥാംശ്ചകാര സഃ । യേ വൃദ്ധാ യേ ച വിദ്വാംസസ്തേ ച തസ്യ ന സംമതാഃ
അവൻ തനിക്കു സമവയസ്സുള്ളവരെ അടുത്ത് കൂട്ടുകാരാക്കി; മുതിർന്നവരും പണ്ഡിതന്മാരും അവനു ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു.
യുവാനഃ സംമതാ ദുഷ്ടാ അകാര്യകരണാസ്തഥാ । സുസ്ത്ര്യാനയനദക്ഷാശ്ച ചോരകര്മവിശാരദാഃ
യുവാക്കളും ദുഷ്ടരും തെറ്റായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവരും സ്ത്രീകളെ വശീകരിക്കാൻ കഴിവുള്ളവരും കള്ളത്തൊഴിലിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും അവനു ഇഷ്ടമായിരുന്നു.
ഭാംഡവാര്താരതാ ലാസ്യനിപുണാസ്തസ്യ സംമതാഃ । വശീകരണമംത്രജ്ഞാ വസ്ത്രൌഷധവിദസ്തഥാ
വാദപ്രവർത്തനത്തിൽ ആസ്വാദകരും നൃത്തത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും വശീകരണ മന്ത്രങ്ങൾ അറിയുന്നവരും വസ്ത്രങ്ങളും ഔഷധങ്ങളും അറിയുന്നവരും അവനു പ്രിയപ്പെട്ടവരായിരുന്നു.
ഗീതനര്തനശീലാശ്ച ധൂര്ത്താ ദ്യൂതവിദഃ പ്രിയാഃ । പിതൃസംമതകര്തൄണാം ത്യാഗം ചക്രേ സ പാര്ഥിവഃ
പാട്ടിലും നൃത്തത്തിലും താത്പര്യമുള്ളവരും ചതികളും ചതിയന്മാരും ജുവാരികളും അവനു പ്രിയപ്പെട്ടവരായിരുന്നു. പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം അനുസരിക്കുന്നവരെ അവൻ ഉപേക്ഷിച്ചു.
വിചാര്യ സ ച തൈഃ സാര്ദ്ധം ദുഷ്ടൈഃ കാര്യമകാരയത് । ഏതാദൃശാംസ്തഥാ ചാന്യാന്ദുഷ്ടാന്സഹ യുയോജ ഹ
അവൻ ആ ദുഷ്ടരോടൊപ്പം ആലോചിച്ച്, അവരുമായി ചേർന്ന് പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തു; അങ്ങനെ മറ്റുള്ള ദുഷ്ടരെയും കൂട്ടായി കൂട്ടി.
ഏതദുക്തിമുപാലംബ്യ ശിഷ്ടം സുഹൃദമത്യജത് । ഉരോമുഷ്ടിം ച ഫേത്കാരം യേ കുര്യുസ്തസ്യ തേ പ്രിയാഃ
അവരുടെ ഉപദേശം അനുസരിച്ച്, നല്ലവരെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും ഉപേക്ഷിച്ചു; ഉരത്തിൽ അടിക്കുന്നവരും പരിഹാസം ചെയ്യുന്നവരും അവനു ഇഷ്ടമായിരുന്നു.
ഭഗലക്ഷണതത്ത്വജ്ഞാ രതിതംത്രവിശാരദാഃ । രാജനീതിവിഹീനം തദ്രാജ്യം സമഭവത്തദാ
ഉരത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ അറിയുന്നവരും രതികലയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും അവനു ഇഷ്ടമായിരുന്നു; അങ്ങനെ രാജ്യം ന്യായരഹിതമായി.
ഗജാശ്വരഥമുഷ്ട്രാജം ഗോമഹിഷ്യാദികം ച യത് । തത്സര്വം നാശമാപന്നമപഹാരായതസ്തതഃ
ആന, കുതിര, രഥം, ഒട്ടക, പശു, മഹിഷി തുടങ്ങിയവ എല്ലാം കള്ളന്മാർ കൊണ്ടുപോയി നഷ്ടമായി.