പദ്മമുത്പലമാംദോല പാദോ വ്യജന ചാമരേ । ത്രിശൂലം ശംഖചക്രേ ച ഗദാധനുരഥൈവ ച
താമര, നീലത്താമര, ഊഞ്ഞാൽ, പാദം, വിസിരി, ചാമരം, ത്രിശൂലം, ശംഖ്, ചക്രം, ഗദ, വില്ല്, രഥം എന്നിവയും.
ത്രിശൂലം ഡമരുംഖഡ്ഗം വൃഷം ഭൃംഗിരിടിം ശിവമ് । തഥാഷ്ടപത്രം കമലമന്യദ്യംത്രാദികം തഥാ
ത്രിശൂലം, ഡമരു, വാൾ, കാള, തേൻപടക്കം, ശിവൻ, എട്ടു ദളമുള്ള താമര, മറ്റു യന്ത്രങ്ങൾ എന്നിവയും.
കല്പയംതീ പ്രതിദിനം സേവതേ വൃഷഭധ്വജമ് । കദാചിദഥ സാ വേശ്യാ ദേവസദ്മന്യുപസ്ഥിതാ
അവൾ ഇവയെ ദിവസേന നിർമ്മിച്ച് വൃഷഭധ്വജനെ സേവിച്ചു. ഒരിക്കൽ ആ വേശ്യ ദേവസദനത്തിൽ എത്തി.
രാജ്ഞഃ കാരാംകികഃ കശ്ചിദ്ദേവവേശ്മ സമാവിശത് । അഥ താം ദൃഷ്ടവാംസ്തത്ര സ ഇദം വാക്യമുക്തവാന്
ഒരു തടവു ചിഹ്നമുള്ള പുരുഷൻ ദേവാലയത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. അവിടെ അവളെ കണ്ടു അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
കാരാങ്കിക ഉവാച- ഏകാംതസംസ്ഥിതാ വേശ്യാ യുവാഹം സ്ഥവിരശ്ച ന । സ്ഥവിരം വ്യാധിതം ഷംഢമശക്തം ധനവര്ജിതമ്
തടവു ചിഹ്നമുള്ളവൻ പറഞ്ഞു: വേശ്യ ഒരാളാണ്, ഞാൻ യുവാവാണ്, വൃദ്ധൻ അല്ല; വൃദ്ധൻ, രോഗി, ശക്തിയില്ലാത്തവൻ, ദാരിദ്ര്യത്തിൽ കഴിയുന്നവൻ—
അദീര്ഘമേഹനം ദീനം പുരുഷം യോഷിദുത്സൃജേത് । അശ്മശ്രുലം മലച്ഛന്നം ജഡം ദുര്ഗംധിദൂഷിതമ്
ചെറുതായി മൂത്രിക്കുന്ന, ദുർബലനായ, സ്ത്രീ ഉപേക്ഷിച്ച പുരുഷൻ; കല്ലുപോലെയുള്ള മുടിയുള്ള, മലത്തിൽ മൂടപ്പെട്ട, മന്ദബുദ്ധിയുള്ള, ദുർഗന്ധം നിറഞ്ഞവൻ.
സ്വല്പമവ്യസനം നാരീ ദൂരതഃ പരിവര്ജ്ജയേത് । തസ്മാന്മേ ദീയതാം വേശ്യേ മൈഥുനം ജീവയാശു മാമ്
സ്ത്രീകൾക്ക് ഒരു ചെറിയ ദുരന്തം പോലും ദൂരത്തുനിന്ന് ഒഴിവാക്കണം. അതിനാൽ ദയവായി ആ വേശ്യയുമായി എന്നെ ഒന്നിപ്പിച്ച് എനിക്ക് ജീവൻ തിരിച്ചു തരിക.
വേശ്യോവാച- നിയതഃ സര്വജാതീനാമിഹാമുത്ര സുഖപ്രദഃ । പാതിവ്രത്യം പരോ ധര്മ്മഃ സ്ത്രീണാമിതി ഹി ശുശ്രുമ
വേശ്യ പറഞ്ഞു: സ്ത്രീകൾക്ക് ഭർത്താവിനോടുള്ള വിശുദ്ധി ഏറ്റവും വലിയ ധർമ്മമാണെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അതു എല്ലാം ജാതിക്കാര്ക്കും ഈ ലോകത്തും മറ്റലോകത്തും സുഖം നൽകുന്നു.
യദധീനാ യദാ വേശ്യാ തദാ നാന്യേന സംഗതാ । പതിവ്രതേതി വിഖ്യാതാ തസ്മാത്തം പരിപാലയേത്
വേശ്യ ഒരാളുടെ അധികാരത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, അവൾ മറ്റൊരാളുമായി ചേർന്നിരിയ്ക്കില്ല. അങ്ങനെ അവൾ വിശുദ്ധയായി പ്രശസ്തയാകുന്നു. അതിനാൽ ആ വിശുദ്ധി അവൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം.
കാരാംകിക ഉവാച- യദി ചൈവം മൃതിഃ ശീഘ്രം ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ । അഥ രാജാംതികം ഗത്വാ രാജാനമിദമുക്തവാന്
കാരാങ്കികൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ, മരണo ഉടൻ വരും എന്ന് സംശയമില്ല. പിന്നെ രാജാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ ചെന്നു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
വേശ്യാ വേശ്യൈവ നോ ഭാര്യാ നേതി വക്തും ച നോചിതമ് । ഇത്ഥം രാജാനമുക്ത്വാഥ മംഡം ചൈവാരനാലജമ്
വേശ്യ വേശ്യയാണെന്നും ഭാര്യയല്ലെന്നും പറയുന്നത് ശരിയല്ല. ഇങ്ങനെ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞ ശേഷം, അവൻ യാഗശാലയിലെ ചാരം എടുത്തു.
കിംചിദാദായ തസ്യാസ്തു മംദിരം ഗതവാനയമ് । നിദ്രാവസരമാലോക്യ പ്രസൃജ്യച കരം തതഃ
അവിടെ നിന്ന് കുറച്ച് ചാരം എടുത്ത് അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. അവൾ ഉറങ്ങുമ്പോൾ അവസരം കണ്ടു അവിടെ കൈ വെച്ചു.
വസ്ത്രസ്യ വിവരേ തത്ര മംഡം ചിക്ഷേപ ദുഷ്ടധീഃ । ഏവം കൃത്വാ തതോ ഗത്വാ രാജാനമിദമുക്തവാന്
ദുഷ്ടബുദ്ധിയോടെ, അവൻ ആ ചാരം അവളുടെ വസ്ത്രത്തിന്റെ മടിയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ ചെയ്ത ശേഷം രാജാവിനോട് പോയി പറഞ്ഞു.
രാജന്നിര്ഗത്യ ഗത്വാഥ വേശ്യാഗ്ര്യാം തവ യോഷിതഃ । ഉത്ഥാപയിത്വാ വേശ്യാം താം സര്വാംഗം ദ്രഷ്ടുമര്ഹസി
രാജാവേ, ഞാൻ പുറത്തേക്ക് പോയി നിങ്ങളുടെ പ്രധാന വേശ്യയോടു ചെന്നു. അവളെ ഉണർത്തി, അവളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ പരിശോധിക്കണം.
ഉന്മുക്തബംധമഥവാ വസനം പശ്യ യത്നതഃ । വേശ്യാവേശ്മാഥഗതവാന്രാജാ കാരാംകികം വചഃ
വസ്ത്രത്തിന്റെ കെട്ട് അഴുകിയിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കണം. രാജാവ് കാരാങ്കികന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ച് വേശ്യയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
ഇദമാഹ സനിദ്രേയം പശ്യേമാം യാമി പശ്യസി । സ തൂവാച നൃപം തത്ര ന മേ യുക്തമിദം നൃപ
അവൻ പറഞ്ഞു: അവൾ ഉറങ്ങുമ്പോൾ നമ്മൾ നോക്കാം; ഞാൻ പോകുന്നു, നിങ്ങൾ കാണാം. പക്ഷേ, അവൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ഇത് എനിക്ക് ഉചിതമല്ല.
തന്മാതരം വാ പിതരം ദര്ശനായ നിയോജയ । തദ്ദൃഷ്ടൌ സര്വമേവേദം വ്യക്തമാശു ഭവിഷ്യതി
അതിനാൽ, അവളുടെ അമ്മയെയോ അച്ഛനെയോ നോക്കാൻ നിയോഗിക്കൂ. അവർ നോക്കുമ്പോൾ എല്ലാം ഉടൻ വ്യക്തമാകും.
ആനീതാ ഹ്യഥ രാജ്ഞാ തു മാതാ വീക്ഷിതുമുദ്യതാ । വചനാത്തു നൃപസ്യൈവ വസ്ത്രം ശോധയതീവ സാ
പിന്നീട് രാജാവ് അവളുടെ അമ്മയെ വിളിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു. രാജാവിന്റെ കല്പനപ്രകാരം അവൾ വസ്ത്രം പരിശോധിക്കാൻ തയ്യാറായി.
തത്രസ്ഥിതം മംഡമഥ വിജ്ഞായാംബാ ഹ്യമര്ദയത് । മര്ദനാദ്വസനം ക്ലിന്നം കിം തദിത്യാഹ പാര്ഥിവഃ
അവിടെ ചാരം കണ്ട അമ്മ അതു അമർത്തി. അമർത്തിയതുകൊണ്ട് വസ്ത്രം ഈർപ്പം ആയി. രാജാവ് ചോദിച്ചു: ഇത് എന്താണ്?
ന കിംചിദ്ദേവ നോ കിംചിദിതി വേശ്യാപ്രസൂരപി । ബഹുവാക്യേന രാജാഥ വസനം വീക്ഷ്യ ശംകയാ
ദേവാ, ഒന്നുമില്ല, ഒന്നുമില്ല എന്നു വേശ്യയുടെ അമ്മ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, രാജാവ് സംശയത്തോടെ പലതും ചോദിച്ചു വസ്ത്രം പരിശോധിച്ചു.
ശുക്രക്ലിന്നമിദം വാസഃ പ്രാഹൈതത്പശ്യതാമിതി । അഥ ദൃഷ്ട്വാ സമീപസ്ഥാസ്തഥേത്യൂചുര്വചോ നൃപമ്
ഇത് ശുക്ലം കൊണ്ട് ഈർപ്പമായ വസ്ത്രമാണെന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു, നോക്കൂ. സമീപത്തുണ്ടായവർ കണ്ടു, 'അതെ' എന്നു രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
രാജാഥ സ്വഗൃഹം ഗത്വാ ദംഡാധ്യക്ഷമഭാഷത । ഇദാനീമേവ വേശ്യായാഃ ശിരശ്ഛിംധ്യവിചാരയന്
അപ്പോൾ രാജാവ് തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി ശിക്ഷാധികാരിയോട് പറഞ്ഞു: ഇപ്പോൾ തന്നെ വേശ്യയുടെ തല വെട്ടി കളയണം, വൈകാതെ.
ദര്ശനീയം ശിരസ്തസ്യാ ഘടികാഭ്യംതരേ മമ । ദംഡകശ്ച നൃപോക്ത്യാസ്യാസ്തഥാ കൃത്വാ ഹ്യദര്ശയത്
അവളുടെ തല രണ്ടു ഘടികയിൽക്കുള്ളിൽ എനിക്ക് കാണിക്കണം. രാജാവിന്റെ കല്പനപ്രകാരം ശിക്ഷാധികാരി അങ്ങനെ ചെയ്തു തല കാണിച്ചു.
വീരഭദ്ര ഉവാച- ഏവം കൃതം ത്വയാ പൂര്വം പ്രാപ്തം ച ഫലമദ്യ തേ । ജ്വാലയൈവ ഹി വക്താ ത്വം ശ്രോതാ ദ്രഷ്ടാ ച ജിഘ്രസി
വീരഭദ്രൻ പറഞ്ഞു: നീ മുമ്പ് ചെയ്തതുപോലെ, ഇന്നാണ് അതിന്റെ ഫലം ലഭിച്ചത്. ജ്വാലയായ് നീ തന്നെയാണ് സംസാരിക്കുന്നതും, കേൾക്കുന്നതും, കാണുന്നതും, വാസനയെടുക്കുന്നതും.
രസം ജാനാസി മതിമാനതിക്രോധീ ഭവിഷ്യസി । ശംഭുരുവാച- ഏവം ജ്വാലാമുഖോ ജാതോ രാജാ മാഹേശ്വരോഽക്ഷമീ
നീ ബുദ്ധിമാനാണ്, സാരഭാവം അറിയുന്നു, അതിക്രോധം വിട്ട് പോകും. ശംഭു പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ ജ്വാലാമുഖൻ മഹേശ്വരനോടു ഭക്തിയുള്ള രാജാവായി ജനിച്ചു, പക്ഷേ ക്ഷമയില്ലാതെയായിരുന്നു.
തസ്മാത്തു ക്ഷമിണാ ഭാവ്യം പരത്രേഹ സുഖേപ്സുനാ । യ ഇദം ശൃണുയാന്നിത്യം പുണ്യാഖ്യാനമനുത്തമമ്
അതിനാൽ ഈ ലോകത്തും അപ്രപഞ്ചത്തും സുഖം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ക്ഷമ വളർത്തണം. ഈ ഉത്തമമായ പുണ്യകഥയെ ദിവസവും കേൾക്കുന്നവൻ—
വിമുക്തപാപബംധശ്ച ശിവലോകേ ഭവിഷ്യതി
പാപബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി ശിവലോകത്തിൽ വാസം ചെയ്യും.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ പാതാലഖംഡേ ശിവരാഘവസംവാദേ ശിവപൂജാമാഹാത്മ്യകഥനം। നാമ ദശോത്തരശതതമോഽധ്യായഃ
ഇതോടെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ പാതാലഖണ്ഡത്തിൽ ശിവ-രാഘവ സംവാദത്തിൽ ശിവപൂജയുടെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന നൂറു പത്ത് അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ശ്രീരാമ ഉവാച- മഹേശനാമമാഹാത്മ്യം പൂജാമാഹാത്മ്യമേവ ച । നമസ്കാരസ്യ മാഹാത്മ്യം ദൃഷ്ടിമാഹാത്മ്യമേവ ച
ശ്രീരാമൻ പറഞ്ഞു: മഹേശന്റെ നാമത്തിന്റെ മഹത്വം, പൂജയുടെ മഹത്വം, നമസ്കാരത്തിന്റെ മഹത്വം, ദർശനത്തിന്റെ മഹത്വം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പറയൂ.
ജലദാനസ്യ മാഹാത്മ്യം ധൂപദാനസ്യ സത്തമ । ദീപഗംധാദിദാനസ്യ മാഹാത്മ്യം വദ മേ ഗുരോ
ജലദാനത്തിന്റെ മഹത്വം, ധൂപദാനത്തിന്റെ മഹത്വം, ദീപം, സുഗന്ധം തുടങ്ങിയവ നൽകുന്നതിന്റെ മഹത്വം, ഇതെല്ലാം എനിക്ക് പറയൂ, ഗുരുവേ.