ഇത്ഥം സംകല്പ്യ സ തഥാ തീക്ഷ്ണസ്വധിതിനാദ്ഭുതമ് । ചക്രേ ത്വചം ദക്ഷപാദം ത്വചം ച്ഛിത്വാ കടേരധഃ
ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച ശേഷം, അത്യന്തം മൂര്ച്ചയുള്ള വാളുകൊണ്ട് അവന് അത്ഭുതകരമായി വലതുകാലിന്റെ തൊലി കെട്ടിന് താഴെ വെട്ടി മാറ്റി.
വാമപാദം തഥാ ചക്രേ കടിപര്യംതമാശുച । ഹൃഷ്ടശ്ചാവേപിതശ്ചൈവ തത ഊര്ധ്വമഥാച്ഛിനത്
അതു പോലെ തന്നെ ഇടതുകാലിന്റെ തൊലി കെട്ട് വരെ വെട്ടി മാറ്റി; സന്തോഷത്തോടെയും വിറയച്ചും അവന് അതില് നിന്ന് മേലോട്ട് വെട്ടിത്തുടങ്ങി.
കരാംസോദരഹൃത്കംഠത്വചം നിര്ഭിദ്യ ലുബ്ധകഃ । മസ്തകസ്യ ത്വചം ചാപി നിര്ബിഭേദ പ്രഹൃഷ്ടവാന്
ആ വേട്ടക്കാരന് കൈകളുടെ, വയറിന്റെ, ഹൃദയത്തിന്റെ, കഴുത്തിന്റെ തൊലി പിളര്ത്തി, സന്തോഷത്തോടെ തലയുടെ തൊലിയുമാണ് പിളര്ത്തിയത്.
തയോരംതരതസ്തസ്മാദ്ഗാത്രം നിര്ഭിദ്യ വര്തുലമ് । ഛിത്ത്വാംഗുലി സമാദായ ദേവായാര്പിതവാംസ്ത്വചമ്
അവ ഭാഗങ്ങള്ക്കിടയിലെ മാംസം വെട്ടി, വിരലുകള് എടുത്ത് ദേവനു വേണ്ടി തൊലി അര്പ്പിച്ചു.
ആരാദേവ തഥാ ദിവ്യരൂപഃ സ്വക്ഷശ്ചതുര്ഭുജഃ । നാനാഭൂഷണസംയുക്തഃ സ്ഥിതോ വിയതി ശാങ്കരഃ
ഉടനെ തന്നെ, ദൈവികമായ രൂപത്തില് നാലു കൈകളും വിവിധാഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ച ശോഭയുള്ള ശങ്കരന് ആകാശത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
അഥ ശൈവാഃ സമായാതാ ദൂതാഃ ശതസഹസ്രശഃ । വിചിത്രമുകുടാകാരാഃ സര്വാഭരണഭൂഷിതാഃ
അപ്പോള് ആയിരക്കണക്കിന് ശൈവദൂതന്മാര് അത്ഭുതമായ മുകുടങ്ങളുമായി, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ചവരായി അവിടെ എത്തി.
ത്രിശൂലപാണയഃ സര്വേ ശുദ്ധസ്ഫടികസംനിഭാഃ । ചതുര്ഭുജാഃ സുരൂപാശ്ച വിമാനവരസംസ്ഥിതാഃ
അവരൊക്കെയും കൈയില് ത്രിശൂലം പിടിച്ച്, ശുദ്ധമായ സ്ഫടികംപോലെ തെളിഞ്ഞു, നാലു കൈകളോടും മനോഹരമായ രൂപത്തോടും ഉജ്ജ്വലമായ വിമാനങ്ങളില് നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
സര്വേ സൂര്യസമാഃ ശാംതാ രംഭാവത്പ്രിയയാ യുതാഃ । സൂനുപത്നീബലോത്സാഹ വിലാസസ്ത്രീശതാന്വിതാഃ
അവരൊക്കെയും സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളവരും, ശാന്തരും, രംഭയേപ്പോലുള്ള പ്രിയപ്പെട്ടവരോടും, ഭാര്യകളും മക്കളും അനുചരികളും അടങ്ങുന്ന നൂറുകണക്കിന് കളിയാട്ടത്തിരികളോടും കൂടിയവരായിരുന്നു.
തേജസാ സൂര്യസദൃശാഃ പുഷ്പവൃഷ്ടിമവാകിരന് । തൈരാഹൂതോ ലുബ്ധകശ്ച നാഗച്ഛദവദച്ച താന്
അവരൊക്കെയും സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശം വീശി, പുഷ്പവൃഷ്ടി പെയ്യിച്ചു; അവര് വിളിച്ചിട്ടും വേട്ടക്കാരന് വരാതെ അവരോടു പറഞ്ഞു.
ഭാര്യാബംധുജനോപേതോ ഗച്ഛേഹമഥവാ ന വാ । ശൈവാസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ വാക്യമേതദഥോചിരേ
"എന്റെ ഭാര്യയും ബന്ധുക്കളും കൂടെ വരുമെങ്കില് മാത്രം ഞാന് പോകും; അല്ലെങ്കില് പോകില്ല." ഈ വാക്കുകള് കേട്ട ശൈവന്മാര് ഇങ്ങനെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
യേന പുണ്യം കൃതം പാപം തേന ഭോഗ്യം ഹി തത്ഫലമ് । ലുബ്ധക ഉവാച- അശൌചാനാം ച സര്വേഷാം ധര്മാണാമേകകര്തൃകമ്
"പുണ്യവും പാപവും ചെയ്തവന് തന്നെയാണ് അതിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കേണ്ടത്." വേട്ടക്കാരന് പറഞ്ഞു: "എല്ലാ അശുദ്ധ കര്മ്മങ്ങള്ക്കും ഒരുവന് മാത്രമാണ് കര്ത്താവ്.
മാഹേശ്വരാണാം ധര്മാണാം ഫലം ച ദ്വിബഹുഷ്വപി । ഏതസ്മിന്നംതരേ പ്രാപ്തോ വീരഭദ്രഃ ശതാര്ഭകഃ
മഹേശ്വരഭക്തരുടെ കര്മ്മഫലങ്ങള് എത്രയൊക്കെ വൈവിധ്യമുള്ളതായാലും, അപ്പോള് തന്നെ ലക്ഷക്കണക്കിന് അനുചരങ്ങളോടുകൂടെ വീരഭദ്രന് എത്തി.
നാനാകോടിഗണോപേതോ ഏഹി ലുബ്ധകബംധുയുക് । സര്വം ത്വയോക്തം ച തഥാ സഭാര്യോ ജ്ഞാതിബംധുയുക്
നാനാവിധ സംഘങ്ങളോടും കൂടെ, "വേട്ടക്കാരാ, ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം വാ; നീ പറഞ്ഞതെല്ലാം, ഭാര്യയും ബന്ധുക്കളുമൊത്ത് നിനക്കു ലഭിക്കും," എന്നു പറഞ്ഞു.
ആരുഹ്യേദം വിമാനം ച ശിവം ഗച്ഛ ശിവം തു വഃ । അഥ തദ്വചനാത്പ്രാപ്തഃ ശിവലോകം വിമാനഗഃ
"ഈ ദിവ്യവിമാനത്തില് കയറി ശിവനോടൊപ്പം പോകൂ; ശിവന് നിനക്കു തന്നെ ആണ്." അവര് പറഞ്ഞതനുസരിച്ച്, അവന് വിമാനത്തില് കയറി ശിവലോകത്തെത്തിച്ചു.
വസിഷ്ഠ ഉവാച- ദൃഷ്ടവാനസി സര്വം ത്വമീശപൂജാം സമാചര । വിമുക്തപാപബംധസ്ത്വം ശിവലോകം ഗമിഷ്യസി
വസിഷ്ഠന് പറഞ്ഞു: "നീ എല്ലാം കണ്ടു, ഈശ്വരനാരാധനയും നടത്തി; പാപബന്ധങ്ങളില് നിന്ന് മോചിതനായി, നീ ശിവലോകത്തേക്കു പോകും."
യദി രാജ്യം ത്വയാ പ്രാര്ഥ്യം മാര്ജയേശാം ഗണം നൃപ । ഗോമയോദകലേപം ച നിത്യമേവ സമാചര
"രാജാവേ, നിനക്ക് രാജ്യം ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കില് ഈശ്വരന്റെ അനുചരന്മാരെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കണം, പശുവിന്റെ ചാണകം വെള്ളം ചേര്ത്ത് ശുദ്ധീകരണം ചെയ്യണം."
ഏതാവതാ ഭൂമിരാജ്യം ധ്രുവം തവ ഭവിഷ്യതി । യാവദായുശ്ച തേ രാജ്യമംതേ ശിവപദം ഭവേത്
"ഇങ്ങനെ ചെയ്താല് ഭൂമിയില് രാജ്യം ഉറപ്പായും നിനക്കു കിട്ടും; ആയുസ്സുള്ളവരെ നീ ഭരണചെയ്യും, അവസാനം ശിവപദം പ്രാപിക്കും."
നൈതസ്മിംസ്തു ഭവേദ്രാജ്യസംസിദ്ധിരനുമൃത്യുതഃ । അതോ ദേഹാംതരം പ്രാപ്യ ശിവസേവാപ്രഭാവതഃ
"ഈ ജന്മത്തില് മരണത്തിനു ശേഷം രാജ്യം പൂര്ണമായി ലഭിക്കില്ല; അതിനാല് മറ്റൊരു ശരീരം ലഭിച്ച ശേഷം, ശിവസേവയുടെ ഫലമായി—"
ഭവിഷ്യതി ച തേ രാജ്യം ശിവഭക്തിഃ സ്ഥിരാ തഥാ । ശംഭുരുവാച- അഥ കൃത്വാ തഥാ പൂജാം മൃതഃ സ്വര്ഗം ഗതസ്തതഃ
നിന്റെ രാജ്യം നിലനിൽക്കും, ശിവഭക്തിയും ഉറപ്പായിരിക്കും. ശംഭു പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ പൂജ നടത്തി, അവൻ മരിച്ച് സ്വർഗത്തിൽ എത്തി.
രാജജന്മപുനഃ പ്രാപ്യ രാജ്യം ചക്രേ ശിവേരതഃ । കദാചിദഥ ദേവസ്യ ഗൃഹമഭ്യഗമന്നൃപഃ
അവൻ വീണ്ടും രാജാവായി ജനിച്ച്, ശിവഭക്തിയിൽ ആനന്ദിച്ച് രാജ്യം ഭരിച്ചു. ഒരിക്കൽ രാജാവ് ദേവന്റെ ആലയം സന്ദർശിച്ചു.
നാനാദീപസമോപേതം മണിഭിര്നാഗരാഡിവ । ഭടാനാമഥ സംമര്ദ ഏകോ ദീപോ പതന്നൃപേ
അവിടം പലവിധ വിളക്കുകളും രത്നങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു, അതു പാമ്പുരാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തെപ്പോലെയായിരുന്നു. അപ്പോൾ ഭടന്മാരുടെ തിരക്കിൽ ഒരു വിളക്ക് രാജാവിന്മേൽ വീണു.
തദാസൌ കുപിതോ രാജാ ദീപമാദായ സത്വരമ് । ദേവാലയപുരേ രമ്യേ ന്യക്ഷിപത്കോപസംയുതഃ
അപ്പോൾ രാജാവ് കോപത്തോടെ അതിവേഗം ആ വിളക്ക് എടുത്തു, രോഷത്തോടെ ആ മനോഹരമായ ദേവാലയത്തിൽ എറിഞ്ഞു.
ദഗ്ധം ദേവഗൃഹം തേന ഏനശ്ച സമപദ്യത । അഥ തേന പുനസ്തത്ര ദഗ്ധം വേശ്മഗൃഹാദികമ്
അത് കൊണ്ട് ദേവാലയം കത്തിപ്പോയി, അവൻ പാപം നേടി. പിന്നെ അവിടെ വസതികളും വീടുകളും അവൻ വീണ്ടും കത്തിച്ചു.
നിര്മാപയാമാസ നൃപോ മഹേശാനമഥായജത് । അഥ മൃത്യുദിനേ പ്രാപ്തേ രാജാരാധിതശംകരഃ
രാജാവ് ദേവാലയം പുനർനിർമ്മിച്ച് മഹേശനെ ആരാധിച്ചു. മരണദിവസം എത്തിയപ്പോൾ രാജാവ് ശംകരനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.
ഭസ്മസ്നായീ ഭസ്മശായീ ജപന്രുദ്രം മമാര ഹ । ശിവലോകം ഗതഃ സോയം വീരഭദ്രേണ ഭാഷിതഃ
അവൻ വിഭൂതി ഇടിച്ച്, വിഭൂതിയിൽ കിടന്ന്, രുദ്രമന്ത്രം ജപിച്ച് മരിച്ചു. ശിവലോകത്തിൽ എത്തി, അവിടെ വീരഭദ്രൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.
ഭവ ത്വം ഗണശാര്ദൂലോ മമവൈ പരിചാരകഃ । ശാങ്കരാന്മമ നിര്ദേശാദാനയസ്വ മമാംതികമ്
നീ എന്റെ പ്രധാനഗണനായ് എന്നെ സേവിക്കണം. ശംകരഭക്തരെ എന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരണം.
ശിരോഹീനോ ഭവാംശ്ചാപി ജ്വാലാവക്ത്രോ ഭവിഷ്യതി । സതൂവാച മഹാത്മാനം വീരഭദ്രം ഗണേശ്വരമ്
നിനക്ക് തല ഇല്ലാതെയും ജ്വാലാമുഖവുമായിരിക്കും. പിന്നെ അവൻ മഹാത്മാവായ വീരഭദ്രൻ, ഗണാധിപതിയെ ചോദിച്ചു.
ചക്ഷുഃ ശ്രോത്രം തഥാ ജിഹ്വാ നാസികാസ്യം ശിരോഗണഃ । ഏതൈര്വിനാ വ്യവഹൃതിഃ കഥം മേ സംഭവിഷ്യതി
കണ്ണ്, ചെവി, നാവ്, മൂക്ക്, വായ്, തല — ഇവ ഇല്ലാതെ ഞാൻ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കും?
അഭാവേ ശിരസഃ കിം വാ മയാ പാപം കൃതം വിഭോ । വീരഭദ്ര ഉവാച- ത്വയൈവ സ്വീകൃതാ പൂര്വം ദേവീ പരമസുംദരീ
എനിക്ക് തല ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ എന്ത് പാപം ചെയ്തു, പ്രഭോ? വീരഭദ്രൻ പറഞ്ഞു: നീ തന്നെയാണ് ഒരിക്കൽ അത്യന്തം സുന്ദരിയായ ദേവിയെ സ്വീകരിച്ചത്.
മഹേശഭവനം നിത്യം ചാര്തുവര്ണകരംഗകൈഃ । സ്വസ്തികം സര്വതോഭദ്രം നംദ്യാവര്താദികം ശുഭമ്
നീ എപ്പോഴും മഹേശന്റെ ഭവനം നിറംപൂശിയ കൈകളാൽ, സ്വസ്തികം, സർവ്വഭദ്രം, നന്ദ്യാവർത്തം പോലെയുള്ള ശുഭചിഹ്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.