ദ്വിധാ ചക്രേ സമസ്താംഗം ദേവാംസ്തത്ര ഗതായുഷഃ । ദൃഷ്ട്വാഥ ഭസ്മനൈവൈതാഞ്ജീവയാമാസ ശംകരഃ
അവൻ പാമ്പിന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ രണ്ടായി പിളർത്തി. അവിടെ ജീവനില്ലാതെ കിടന്ന ദേവന്മാരെ ശംകരൻ ചാരത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ വീണ്ടും ജീവിപ്പിച്ചു.
അഥ ദേവാഃ സമുനയോ വീരഭദ്രം പ്രണമ്യ തു । ഗതവംതോ യഥാമാര്ഗം ദദൃശൂ രക്ഷ ആഗതമ്
അതിനുശേഷം ദേവന്മാരും മുനിമാരും വീരഭദ്രനോട് നമസ്കരിച്ച്, തക്കവണ്ണം യാത്രയായി. അപ്പോൾ അവർക്ക് ഒരു രാക്ഷസൻ അടുത്ത് വരുന്നത് കാണപ്പെട്ടു.
പംചമേഢ്രം മഹാകായം ദോര്ഭിശ്ച ദശഭിര്യുതമ് । പംചപാദസമോപേതം ശിരോഭിര്യുതമഷ്ടഭിഃ
അവനു അഞ്ചു ലിംഗങ്ങൾ, വലിയ ശരീരം, പത്ത് കൈകൾ, അഞ്ചു കാലുകൾ, എട്ടു തലകൾ എന്നിവയുണ്ടായിരുന്നു.
കാംക്ഷമാണം മഹാഹാരം യുധ്യമാനോ ഹി വാലിനാ । മഹാവരാഹവപുഷോ വാസുദേവസ്യ യദ്ബലമ്
വലിയ ഭക്ഷണം ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്, അവൻ വാലിയുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു. മഹാവരാഹരൂപത്തിലുള്ള വാസുദേവന്റെ ശക്തി വാലിയിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.
താദൃശം ദ്വിഗുണീഭൂതം കപൌ വാലിനി നിശ്ചിതമ് । താദൃശം വാനരശ്രേഷ്ഠം സസുഗ്രീവം സരാക്ഷസഃ
അത്തരം ഇരട്ടിച്ച ശക്തി വാലിയിൽ ഉറപ്പായും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ വാനരശ്രേഷ്ഠനായ സുഗ്രീവനും എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരിലും അതുപോലെ ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു.
മുഷ്ടിയുദ്ധേ പംചപാദൈഃ സഹസാ ഹത്യ വാലിനമ് । സുഗ്രീവം ച കരാഭ്യാം സ ഹംതുമേവ പ്രചക്രമേ
അഞ്ചു കാലുകൾ ഉപയോഗിച്ച് നടന്ന മുഷ്ടിയുദ്ധത്തിൽ അവൻ വാലിയെ പെട്ടെന്ന് കൊന്നു. പിന്നെ തന്റെ കൈകളാൽ സുഗ്രീവനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു.
ആസ്യേ നിക്ഷിപ്യ സുഗ്രീവമഗ്രസത്കവലം യഥാ । വാലിസുഗ്രീവഗ്രസനം ദൃഷ്ട്വാ ചിംതാമവാപ ഹ
സുഗ്രീവനെ ഭക്ഷണത്തിന്റെ ഒരു കഷണംപോലെ വായിൽ വെച്ചു. വാലിയെയും സുഗ്രീവനെയും വിഴുങ്ങുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൻ ആലോചനയിൽ ആകി.
കഥമേനം ഹനിഷ്യാമി രക്ഷയിഷ്യേ കഥം കപിമ് । ഏവം ഹി ചിംതയാനം തം വാനരം രാക്ഷസേശ്വരഃ
'ഇവനെ എങ്ങനെ കൊല്ലാം? വാനരനെ എങ്ങനെ രക്ഷിക്കാം?' എന്നിങ്ങനെ ചിന്തിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, രാക്ഷസാധിപൻ ആ വാനരനെ എളുപ്പത്തിൽ വിഴുങ്ങി.
അഗ്രസീദേകയത്നേന തഥാഭൂതം ച രാക്ഷസമ് । ദൃഷ്ട്വാ ദേവര്ഷയഃ സര്വേ പലായനപരാസ്തഥാ
അവൻ അങ്ങനെ രൂപം മാറിയ രാക്ഷസനെയും അതുപോലെ വിഴുങ്ങി. ഇത് കണ്ട ദേവന്മാരും മുനിമാരും ഭയന്ന് ഓടി.
പലായമാനാംസ്താന്ദൃഷ്ട്വാ പംചമേഢ്രഃ സ രാക്ഷസഃ । ഹസ്തൈഃ സമസ്തൈസ്താന്സര്വാനാദായാഭക്ഷയത്തദാ
അവർ ഓടിപ്പോകുന്നത് കണ്ട ആ അഞ്ചു ലിംഗങ്ങളുള്ള രാക്ഷസൻ തന്റെ എല്ലാ കൈകളാലും അവരെ പിടിച്ചു വിഴുങ്ങി.
വീരഭദ്രസ്തതോ ദൃഷ്ട്വാ വാനരര്ഷിസുരാദനമ് । പംചാശദ്യോജനശിലാം കരേണാദായ തം രുഷാ
വാനരന്മാരെയും മുനിമാരെയും ദേവന്മാരെയും വിഴുങ്ങുന്നത് വീരഭദ്രൻ കണ്ടപ്പോൾ, കോപത്തോടെ അമ്പത് യോജന വീതിയുള്ള ഒരു പാറ കൈയിൽ എടുത്തു.
നിജഘാന ശിരോമധ്യേ മധ്യമം പതിതം ശിരഃ । തത ആദായ ശൈലസ്യ ശൃംഗം തച്ഛതയോജനമ്
അവൻ രാക്ഷസന്റെ തലകളുടെ മധ്യഭാഗത്ത് അതു കൊണ്ട് അടിച്ചു; മധ്യത്തല താഴെ വീണു. പിന്നെ നൂറ് യോജന ഉയരമുള്ള ഒരു പർവതശിഖരം എടുത്തു.
സ്ഥാപയിത്വാ ദൃഢതരം രാക്ഷസേംദ്രം തഥാഹരത് । രാക്ഷസോഽഥ ബഭാഷേ തം വീരഭദ്രം ത്രിലോചനമ്
രാക്ഷസരാജാവിനെ ഉറപ്പിച്ച് അവന് കൊണ്ടുപോയി. അപ്പോള് ആ രാക്ഷസന് മൂന്നു കണ്ണുള്ള വീരഭദ്രനോടു പറഞ്ഞു.
മമ ബാഹുബലം പശ്യ വീക്ഷിതം ത്വദ്ബലം മയാ । അസിദ്വയം തൈലധൌതം പംചാശദ്യോജനോന്നതമ്
എന്റെ കൈവലത്തെ ശക്തി നീ കാണു; നിന്റെ ശക്തി ഞാന് നോക്കി. ഇതാ, എണ്ണയിട്ട് മിനുക്കിയ രണ്ടു വാളുകള്, അമ്പത് യോജന ഉയരമുള്ളവ.
ഏകയോജനവിസ്താരം സുദൃഢം ലക്ഷണാന്വിതമ് । ഏകം ഗൃഹാണാഭിമതം വിശിഷ്ടം തന്മമപ്രിയമ്
ഓരോ വാളും ഒരു യോജന വീതിയുള്ളതും, വളരെ കരുത്തും, നല്ല ലക്ഷണങ്ങളുമുള്ളതുമാണ്. നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് തിരഞ്ഞെടുക്കു; നിനക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് നിന്റെതായിരിക്കും.
വീരഭദ്രസ്തഥേത്യുക്ത്വാ ഗൃഹീത്വാസിം മഹാബലഃ । കരേണാചാലയത്തീക്ഷ്ണം ക്ഷ്വേലീം ചക്രേ തതഃ ക്രുധാ
വീരഭദ്രന് 'ശരി' എന്നു പറഞ്ഞു, വലിയ ശക്തിയോടെ വാള് എടുത്തു, കയ്യില് കത്തിയ വാള് വീശി കോപത്തോടെ ഗര്ജിച്ചു.
ഗൃഹീതാസിസ്തഥാ ക്ഷ്വേലദ്യം ചക്രേ രാക്ഷസപുംഗവഃ । വീരഭദ്രം സമഭ്യേത്യ കംഠം പ്രതിസമര്പയത്
ആ രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠനും അതുപോലെ വാള് പിടിച്ചു, ഉഗ്രമായി ഗര്ജിച്ചു, വീരഭദ്രനോട് അടുത്ത് വന്ന് വാള് അവന്റെ കഴുത്തില് അമര്ത്തി.
തദ്ഗാത്രം ഭിന്നമഭവച്ഛോണിതം നിര്ഗതം ബഹു । രാക്ഷസസ്ത്വേകഹസ്തേന പപൌ തച്ഛോണിതം തതഃ
അവന്റെ ശരീരം കുത്തേറ്റ്, ധാരാളം രക്തം പുറത്തു വന്നു. രാക്ഷസന് ഒരു കൈ കൊണ്ട് ആ രക്തം കുടിച്ചു.
വീരഭദ്രഃ കംഠദേശേ രാക്ഷസം പ്രാഹരദ്രുഷാ । ശിരോദ്വയം തഥാച്ഛിന്നം പതമാനം തതോഽഗ്രഹീത്
വീരഭദ്രന് കോപത്തോടെ രാക്ഷസനെ കഴുത്തില് അടിച്ചു, രണ്ടു തലയും വെട്ടി വീഴുമ്പോള് പിടിച്ചു.
ന്യഭക്ഷയദമേയാത്മാ സിംഹനാദം ചകാര ഹ । തേന നാദേന മഹതാ ക്ഷുബ്ധമാസീജ്ജഗത്ത്രയമ്
അവന് അവയെ തിന്നി, അതിരില്ലാത്ത ആത്മാവോടെ സിംഹംപോലെ ഗര്ജിച്ചു; ആ വലിയ ശബ്ദം മൂലം മൂന്നു ലോകവും നടുങ്ങി.
അന്യോന്യമസിഘാതേന ഭിന്നഗാത്രൌ വികസ്വരൌ । കിംശുകാവിവ ദൃശ്യേതേ പുഷ്പിതൌ രുധിരോക്ഷിതൌ
ഒരുവനൊരുവന് വാള്കൊണ്ട് അടിച്ച്, പരസ്പരം കുത്തേറ്റ ശരീരങ്ങള് രക്തത്തില് മുക്കി, പുഷ്പിച്ച കിംശുകവൃക്ഷങ്ങളെപ്പോലെ തിളങ്ങി.
വര്ഷമേകം തു സംയുധ്യ സാസീദേവാസുരൌ തദാ । അതഃപരം വര്ഷമേകം ഗദായുദ്ധമഭൂത്തയോഃ
അവര് ഒരു വര്ഷം വാളുകൊണ്ട് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ചേര്ന്ന് യുദ്ധം ചെയ്തു; അതിനുശേഷം, മറ്റൊരു വര്ഷം ഗദയുധം നടത്തി.
അസിപുത്രികയാ പശ്ചാദ്വര്ഷമേകമഭൂദ്രണഃ । പുനര്ഗൃഹീത്വാസിയുഗം യുയുധാതേ പരസ്പരമ്
പിന്നീട് ഒരു വര്ഷം വാളിന്റെ സഹചാരികളുമായി യുദ്ധം നടത്തി; വീണ്ടും രണ്ടു വാള് എടുത്ത് പരസ്പരം യുദ്ധം ചെയ്തു.
ശം ബ്രുവാണോ മഹാഖഡ്ഗം ദംഷ്ട്രാകാരോ ഗണേശ്വരഃ । സരോഷരക്തനയനശ്ചാലയിത്വാസിമഗ്രതഃ
വിജയം പ്രഖ്യാപിച്ച്, കുരിശ്ശും പല്ലുകളും ഉള്ള ഗണനാഥന്, കോപത്തില് ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ വാള് മുന്നില് വീശി.
തസ്യ കംഠവനം സര്വം ചിച്ഛേദ കദലദ്യം യഥാ । ശിരാംസി സര്വാണ്യാദായ ബഭക്ഷ ഭഗനേത്രഹാ
അവന് അവന്റെ മുഴുവന് കഴുത്ത് വാഴപ്പൊല പോലെ വെട്ടി, എല്ലാ തലകളും എടുത്ത് ഭഗന്റെ കണ്ണ് എടുത്തവന് അവയെ തിന്നു.
തസ്യ ഗാത്രം കരരുഹൈര്വിദാര്യാഹൃത്യ ദേവതാഃ । കപീംദ്രൌ ച തഥാ ചാന്യാ അദ്രാക്ഷീത്പരമേശ്വരീമ്
അവന്റെ ശരീരം നഖങ്ങള് കൊണ്ട് കീറി എടുത്ത് ദേവന്മാരും, കപിചക്രവര്ത്തിമാരായ വാലിയും സുഗ്രീവനും മറ്റുള്ളവരും പരമേശ്വരിയെ കണ്ടു.
ഏതദ്യുദ്ധം മഹാഘോരം നാരദോ വീക്ഷ്യ ചാഭ്യഗാത് । ബ്രഹ്മണേ വാസുദേവായ ശംകരായ വ്യജിജ്ഞപത്
ഈ ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നാരദന് കണ്ടു, ബ്രഹ്മാവിനോടും വാസുദേവനോടും ശങ്കരനോടും ചെന്നു വിവരം അറിയിച്ചു.
മുനയോ രക്ഷിതാ ദേവാ വാലിസുഗ്രീവ വാനരൌ । ഏതൌ സംജീവയാമാസ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാത്മകഃ
മുനിമാരും ദേവന്മാരും വാലിയും സുഗ്രീവനും സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടു; ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും അവരെ ജീവിപ്പിച്ചു.
രക്ഷസേ ശംഭുനാ ദത്തോ വരഃ പരമദാരുണഃ । ഹിരണ്യകശിപോരാജ്യേ ബലവാനേക രാക്ഷസഃ
ശംഭു ആ രാക്ഷസന് ഭയങ്കരമായൊരു വരം നല്കി; ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ രാജ്യത്ത് ആ രാക്ഷസന് വലിയ ശക്തിയുണ്ടായി.
ദേവൈഃ സാര്ദ്ധം തു യുയുധേ വര്ഷാണാം ശതമദ്ഭുതമ് । പലായിതാശ്ച ബഹുധാ മൃതാശ്ച ശതശോസുരാഃ
അവൻ ദേവന്മാരോടൊപ്പം നൂറുവർഷം അത്ഭുതകരമായി യുദ്ധം ചെയ്തു; അനേകം അസുരന്മാർ പലവിധത്തിൽ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു, നൂറുകണക്കിന് അസുരന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ടു.