കൌര്മം സമസ്തപാപാനാം നാശനം ശിവഭക്തിദമ് । ഇദം ച പദ്യം ശുശ്രാവ പുരാണജ്ഞേന ഭാഷിതമ്
അവന് എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുകയും ശിവഭക്തി നല്കുകയും ചെയ്യുന്ന കൂര്മപുരാണവും, പുരാണജ്ഞന് പറഞ്ഞ ഈ ശ്ലോകവും അവിടെ കേട്ടു.
ബ്രഹ്മഹാ മദ്യപഃ സ്തേനസ്തഥൈവ ഗുരുതല്പഗഃ । കൌര്മം പുരാണം ശ്രുത്വൈവ മുച്യതേ പാതകാത്തതഃ
'ബ്രാഹ്മണഹന്താവോ, മദ്യപാനിയോ, കള്ളനോ, ഗുരുവിന്റെ പാതിവൃത്തിയോടു പാപം ചെയ്തവനോ ആയാലും, കൂര്മപുരാണം കേട്ടാല് ആ പാപങ്ങളില് നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.'
ശ്രുത്വൈതദ്വചനം വിപ്രഃ പൌരാണികമഭാഷത । മയാ കൃതാനാം പാപാനാം ന ച സംഖ്യാസ്തി കാചന
ഇത് കേട്ട ബ്രാഹ്മണന് പുരാണികനോടു പറഞ്ഞു: 'ഞാന് ചെയ്ത പാപങ്ങള്ക്ക് എണ്ണമില്ല.'
അശേഷപാപസംദോഹനാശനം തദിഹോച്യതാമ് । പൌരാണിക ഉവാച- ആരാധയ സ്വദേവേശം ശംകരം ത്രിദശേശ്വരമ്
'എല്ലാ പാപങ്ങളുടെ കൂട്ടവും നശിപ്പിക്കുന്ന മാര്ഗം ഇവിടെ പറയൂ.' പുരാണികന് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ദൈവമായ ശിവനെ, ദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരനായി ആരാധിക്കൂ.'
തസ്യ സംപൂജനാദ്വിപ്ര സര്വം പാപം വിനശ്യതി । പാപമേവ തമഃ പ്രോക്തം ജ്ഞാനദീപേന നശ്യതി
അവനെ ആരാധിച്ചാൽ, ബ്രാഹ്മണാ, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും. പാപം എന്നത് ഇരുട്ടാണ് എന്നു പറയപ്പെടുന്നു; ജ്ഞാനത്തിന്റെ വിളക്കിലൂടെ അതു അകറ്റപ്പെടുന്നു.
അഥവാ പൂജയാ വിപ്ര സമസ്താഘവിനാശനമ് । ജ്ഞാനപൂജാവിഹീനാനാം നരകേ പതനം ധ്രുവമ്
അല്ലെങ്കിൽ, ബ്രാഹ്മണാ, ആരാധനയിലൂടെ തന്നെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും; എന്നാൽ ജ്ഞാനാരാധനയില്ലാത്തവർക്ക് നരകത്തിലേക്ക് വീഴൽ ഉറപ്പാണ്.
ദധീച ഉവാച- അഥ ദ്വിജോ ഹ്യഭിഗതഃ ശിവാലയമനുത്തമമ് । ദ്രോണപുഷ്പസഹസ്രേണ പൂജയാമാസ ശംകരമ്
ദധീചി പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ അതുല്യമായ ശിവാലയത്തിലേക്ക് ചെന്നു, ആയിരം ദ്രോണമലർകൊണ്ട് ശംകരനെ ആരാധിച്ചു.
ഗൃഹം ജഗാമ ച തതോ ഭോജനം കൃതവാനഥ । വിഹായ ക്ഷത്രിയാം വിപ്രോ ജഗാമേഷ്ടാം ഭുവം തതഃ
അതിനുശേഷം അവൻ വീട്ടിലേക്ക് പോയി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു; ക്ഷത്രിയസ്ത്രീയെ ഉപേക്ഷിച്ച് ബ്രാഹ്മണൻ തന്റെ ഇഷ്ടഭൂമിയിലേക്ക് പോയി.
ഹവിഷ്യമന്നമാദായ ഭുക്ത്യശക്തേഃ ശിവാലയമ് । ഗത്വാ ദീപസ്ഥിതാജ്യേന ഭോജനം കൃതവാന്ബഹിഃ
ഹവിഷ്യാന്നം എടുത്ത്, ഭക്ഷിക്കാൻ കഴിയാതെ, ശിവാലയത്തിലേക്ക് പോയി; അവിടെ വിളക്കിൽ വെച്ച നെയ്യുമായി പുറത്തു ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
അഥ മൃത്യുവശം പ്രാപ്തോ യമലോകം ജഗാമ വൈ । യമ ഉവാച- ത്വയാ കൃതാനാം പാപാനാം കേഷാംചിന്നാശനം പുരാ
അതിനുശേഷം മരണവശം വന്നവൻ യമലോകത്തിലേക്ക് പോയി. യമൻ പറഞ്ഞു: നീ ചെയ്ത പാപങ്ങളിൽ ചിലതെവിടെ മാത്രം നശിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ത്വയൈകദിവസേ പൂജാ ശംകരസ്യ യതഃ കൃതാ । തവ പാപസഹസ്രം ച പ്രണഷ്ടം ഭവതോ ദ്വിജ
നീ ഒരുദിവസം ശംകരനെ ആരാധിച്ചതുകൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണാ, നിന്റെ ആയിരം പാപങ്ങൾ നശിച്ചിരിക്കുന്നു.
സ്ഥിതാനാമപി പാപാനാം ഫലം നരകപാതനമ് । വര്ഷകോടിദ്വയം വിപ്ര ശ്വാനജന്മശതം പുനഃ
ഇനി ശേഷിക്കുന്ന പാപങ്ങൾക്ക് ഫലം നരകത്തിൽ വീഴലാണ്; രണ്ട് കോടി വർഷം, ബ്രാഹ്മണാ, പിന്നെ നൂറു പ്രാവശ്യം നായയായി ജനനം.
ശിവദീപാജ്യഹരണാത്ഫലം നരകസേവനമ് । നരകേ ച സ്ഥിതിസ്തസ്യ ശതവര്ഷം സുഭീഷണമ്
ശിവദീപത്തിലെ നെയ്യെടുത്തതിന്റെ ഫലം നരകവാസമാണ്; അവിടെ അവൻ ഭയാനകമായ നൂറു വർഷം കഴിയേണ്ടി വരും.
കുംഭീപാകേ ച കാഷ്ഠത്വം ഭസ്മ ഭൂത്വാ പുനഃ പുനഃ । വര്ഷാണാം ദശകം ത്വേവം കൃമിഭുക്തിഃ പരം ദശ
കുംഭീപാകനരകത്തിൽ, അവൻ മരമായി മാറും, വീണ്ടും വീണ്ടും ചാരായി മാറും; പത്ത് വർഷം അങ്ങനെ, പിന്നെ പത്ത് വർഷം കീടങ്ങൾ അവനെ തിന്നും.
പുനശ്ച ദീപവര്തിത്വം വര്ഷാണാം ച തഥാ ദശ । ശ്ലേഷ്മാമേധ്യപുരീഷേഷു മൂത്രരേതോഹ്രദേഷു ച
പിന്നെയും, പത്ത് വർഷം വിളക്കുതിരിയായി, അതുപോലെ തന്നെ ശ്ലേഷ്മം, മലിനം, മൂത്രം, രേതോ എന്നിവയുള്ള തടാകങ്ങളിൽ കഴിയേണ്ടി വരും.
ഉന്മജ്ജ്യ ച നിമജ്ജ്യാഥ ശ്ലേഷ്മവിണ്മലഭോജനമ് । തതോ നരകശേഷേണ ശ്വാനജന്മശതം പരമ്
അവിടെ ഉയർന്ന് താഴ്ന്ന്, ശ്ലേഷ്മവും മലവും ഭക്ഷിക്കും; അതിന് ശേഷം ശേഷിക്കുന്ന നരകവാസം നായയായി നൂറു ജന്മം.
യമവാക്യമിതി ശ്രുത്വാ ബ്രാഹ്മണോ നിപപാത ച । അഥ തസ്യ പ്രിയാ ഭാര്യാ പതിചിംതാപരാഭവത്
യമന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് ബ്രാഹ്മണൻ നിലംപതിച്ചു; പിന്നെ അവന്റെ പ്രിയഭാര്യ ഭർത്താവിനെക്കുറിച്ച് ആലോചനയിൽ മുഴുകി.
ഏതസ്മിന്നംതരേ തസ്യാഃ സമീപം നാരദോഽഭ്യഗാത് । നാരദസ്യ പപാതാസൌ പാദയോരതിദുഃഖിതാ
അത് സമയത്ത് നാരദൻ അവളടുത്തേക്ക് എത്തി; അത്യന്തം ദുഃഖിതയായ അവൾ നാരദന്റെ കാലിൽ വീണു.
താമുത്ഥാപ്യ മുനിഃ ശുദ്ധാം ഗതായുഷമഭാഷത । അയി മുഗ്ധേ വിശാലാക്ഷി ഭര്താരം ഗംതുമര്ഹസി
അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച്, ശുദ്ധനായ മുനി, ജീവൻ തീരുന്ന അവളോട് പറഞ്ഞു: 'അയ്യോ ഭോ, വിശാലനയനേ, ഭർത്താവിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകണം.'
ഭര്താ തേ ഹി വിശാലാക്ഷി മൃതോ ബംധുവിവര്ജിതഃ । ന രോദിതവ്യം തേ ഭദ്രേ ജ്വലനം പ്രവിശസ്വ ഭോഃ
'നിന്റെ ഭർത്താവ്, വിശാലനയനേ, മരിച്ചിരിക്കുന്നു, ബന്ധുക്കളില്ലാതെ; നീ കരയേണ്ട, നല്ലവളേ, അഗ്നിയിൽ ചാടണം.'
ബ്രാഹ്മണ്യുവാച- അശക്യം യദി വാ ശക്യം മയാ ഗംതും മുനേ വദ । അഗ്നിപ്രവേശകാലോ വൈ വ്യതീതോ ന ഭവേദ്യഥാ
ബ്രാഹ്മണിയുടെ വാക്കുകൾ: 'എനിക്ക് പോകാൻ കഴിയുമോ, കഴിയാതിരിക്കുമോ, മുനീശ്വരാ, പറയൂ; അഗ്നിയിൽ ചാടേണ്ട സമയമോ കഴിഞ്ഞുപോയിട്ടില്ലേ എന്ന് അറിയണം.'
നാരദ ഉവാച- യോജനാനാം ശതം ത്വേകമിതഃ സ്ഥാനാത്പുരം ഹിതത് । ശ്വോ ദാഹഃ കില വിപ്രസ്യ ഭവിതാ ഗംതുമര്ഹസി
നാരദൻ പറഞ്ഞു: 'ഇവിടെ നിന്ന് നൂറു യോജന ദൂരെയുള്ള നഗരത്തിലാണ് നാളെ ബ്രാഹ്മണന്റെ ദാഹം നടക്കുക; നീ അവിടെ പോകണം.'
അവ്യയോവാച- ദൂരസ്ഥിതം കായനാഥം ഗംതുമര്ഹാമി ഹേ മുനേ । തദ്വചസ്തു സമാകര്ണ്യ നാരദസ്താമഭാഷത
അവ്യയ പറഞ്ഞു: ഹേ മഹർഷേ, ദൂരെയുള്ള എന്റെ ഭർത്താവിനരികിൽ പോകാൻ എനിക്ക് അനുമതിയുണ്ട്. അവളുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് നാരദൻ അവളോടു പറഞ്ഞു.
വിപംചീ നാലസംസ്ഥാ ത്വം ഭവ ഗച്ഛാമ്യഹം ക്ഷണാത് । ഇത്യുദീര്യ തദാ ഗത്വാ ത്വരാം ചക്രേ ഗതം ച തത്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: വിപംചി, നീ ഈ നാളത്തിന്റെ അടിയിൽ ഇരിക്കൂ; ഞാൻ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് പോയി വരാം. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഉടനെ അവൻ പോയി വേഗത്തിൽ മടങ്ങി വന്നു.
ദേശം നഷ്ടദ്വിജസ്ഥാനം താമുവാചാവ്യയാം മുനിഃ । രോദനം നേഹ കര്തവ്യം യദി തത്രാഗ്നിമേഷ്യസി
ബ്രാഹ്മണരുടെ വാസസ്ഥലം ഇല്ലാതായ ആ സ്ഥലത്ത്, മഹർഷി അവ്യയയോട് പറഞ്ഞു: നീ ഇവിടെ കരയേണ്ട, അവിടെ അഗ്നിയിൽ ചാടാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുവെങ്കിൽ.
പാപം യദി കൃതം ഭദ്രേ പരപൂരുഷസേവനമ് । ഏതദ്വിശുദ്ധയേ പുത്രി പ്രായശ്ചിത്തം സമാചര
സുഭാഗേ, നീ മറ്റൊരാളെ സേവിച്ച പാപം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, മകളേ, അതിന്റെ ശുദ്ധിക്കായി പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം.
തവോപപാതകവ്രാത നാശോ വഹ്നിപ്രവേശനാത് । നാന്യത്പശ്യാമി നാരീണാം സര്വപാപോപശാംതയേ
നീ അഗ്നിയിൽ ചാടുമ്പോൾ, നിന്റെ ചെറിയ പാപങ്ങൾ എല്ലാം നശിക്കും; സ്ത്രീകൾക്ക് എല്ലാ പാപങ്ങളും ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതല്ലാതെ മറ്റൊരു മാർഗം ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
അഗ്നിപ്രവേശം മുക്ത്വൈകം പ്രായശ്ചിത്തം ജഗത്ത്രയേ । ദധീച ഉവാച- അഥ നാരദവാക്യേന നോദിതാ സാ വചോഽബ്രവീത്
അഗ്നിയിൽ ചാടുന്നത് ഒഴികെ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും മറ്റൊരു പ്രായശ്ചിത്തം ഇല്ല. ദധീചി പറഞ്ഞു: പിന്നെ, നാരദന്റെ വാക്കുകൾക്കനുസരിച്ച് അവൾ പറഞ്ഞു.
അഗ്നിപ്രവേശേ നാരീണാം കിം കര്തവ്യം മഹാമുനേ । നാരദ ഉവാച- സ്നാനം മംഗലസംസ്കാരോ ഭൂഷണാംജനധാരണമ്
മഹർഷേ, സ്ത്രീകൾ അഗ്നിയിൽ ചാടുമ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യണം? നാരദൻ പറഞ്ഞു: സ്നാനം, മംഗളസംസ്കാരം, ആഭരണങ്ങൾ ധരിക്കൽ, കണ്ണിൽ കജൽ ഇടൽ—
ഗംധപുഷ്പം തഥാ ധൂപം ഹരിദ്രാക്ഷതധാരണമ് । മംഗലം ച തഥാ സൂത്രം പാദാലക്തകമേവ ച
—സുഗന്ധം, പുഷ്പങ്ങൾ, ധൂപം, മഞ്ഞൾയും അക്ഷതയും ഇടൽ, മംഗളസൂത്രം, കാലിൽ അൽതാ ഇടൽ—