അഥ സാ മൂര്ച്ഛിതേവാശു വസനം പരിമുച്യ തമ് । ദര്ശയംതീ സ്തനൌ ഗുഹ്യം ബാഹുമൂലേ വിലോചനേ
അവള് മയങ്ങുന്നപോലെ വേഗത്തില് വസ്ത്രം അഴിച്ചു, തന്റെ മുലകളും രഹസ്യഭാഗവും കൈകളുടെ അടിയില് കണ്ണുകളും കാണിച്ചു.
ആലംബ്യ കംഠേ ബാഹുഭ്യാം സ്തനാഭ്യാമസ്പൃശദ്ദ്വിജമ് । ചംദ്രാതപശ്ച വിശദോ മംദമാരുതസംഭവഃ
അവള് കൈകള് കൊണ്ട് അവന്റെ കഴുത്ത് പിടിച്ച്, മുലകള് കൊണ്ട് ബ്രാഹ്മണനെ തൊട്ടു; അതിനിടയില് ശുദ്ധമായ ചന്ദ്രപ്രകാശവും ഇളകുന്ന മന്ദമാരുതവും ഉണ്ടായി.
അഥ ചിംതാപരോ വിപ്രോ നൈവ കാര്യമിദം മമ । പിതുര്വാ മാതുരുചിതം പത്യുര്വാഥ ഗുരോസ്തഥാ
അപ്പോള് ബ്രാഹ്മണന് ആലോചനയില് ആകി: 'ഇത് എന്റെ കടമയല്ല; അത്തരം കാര്യങ്ങള് അച്ഛനും അമ്മയും ഭര്ത്താവിനും ഗുരുക്കനും മാത്രമേ ചെയ്യാവൂ.' എന്നുവെച്ചു.
അസംബുദ്ധസ്യ മേ സര്വം വിപരീതം വിഭാതി വൈ । അഥ കാമഃ സമായാതോ രഹസ്യേ സ്ഥിതയോസ്തയോഃ
എനിക്ക് എല്ലാം മറിച്ചുപോയതുപോലെയാണ് തോന്നുന്നത്, മനസ്സ് തുല്യമായില്ല. അങ്ങനെ ഇരുവരും ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്നപ്പോള് ആഗ്രഹം ഉണർന്നു.
വിവ്യാധ നിശിതൈര്ബാണൈര്ദ്വിജം കാമോ ദുരാത്മവാന് । സ്മരബാണാതുരോ വിപ്രശ്ചിംതയാമാസ കാമുകഃ
ദുഷ്ടസ്വഭാവമുള്ള ആഗ്രഹം മൂര്ദ്ധന്യമായ അമ്പുകള് കൊണ്ട് ബ്രാഹ്മണനെ തുളച്ചു. കാമദേവന്റെ അമ്പുകള് കൊണ്ട് വേദനിച്ച ബ്രാഹ്മണന് കാമനായി ആലോചിച്ചു.
ഇയം സുചാരു സര്വാംഗീ കാമിനീവ പ്രദൃശ്യതേ । നോചേദ്യോനിമുഖേ ഹ്യസ്യാഃ കഥം രോമാംചസംഭവഃ
'ഈ സ്ത്രീ എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും മനോഹരിയാണ്, കാമിനിയാണെന്നു തോന്നുന്നു; അല്ലെങ്കില് അവളുടെ യോനിദ്വാരത്തില് രോമാഞ്ചം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും?'
തദേതസ്യാഃ കുചസ്പര്ശാത്സര്വം വ്യക്തം ഭവിഷ്യതി । ഇതി സംചിംത്യ മനസാ കുചൌ യോനിം ദ്വിജോഽസ്പൃശത്
'അവളുടെ മുലകള് തൊട്ടാല് എല്ലാം വ്യക്തമായിപ്പോകും.' എന്നിങ്ങനെ മനസ്സില് ആലോചിച്ച് ബ്രാഹ്മണന് അവളുടെ മുലകളും യോനിയും തൊട്ടു.
സാപി മൂര്ച്ഛിതരൂപേവ മംദസ്മിതമുഖാഭവത് । ആലിലിംഗ ദ്വിജം ഗാഢമാനനം ച ചുചുംബ ഹ
അവളും മയങ്ങുന്നപോലെയായി, മൃദുലമായ പുഞ്ചിരിയോടെ, ബ്രാഹ്മണനെ ഉരളിപ്പിടിച്ചു, മുഖത്ത് ചുംബിച്ചു.
തയോരഥ സമായോഗോ വര്ഷാണാം ശതമപ്യഭൂത് । ഗതേ വര്ഷശതേ പശ്ചാദേകസ്മിന്ദിവസേ ദ്വിജഃ
അവരുടേത് നൂറ്റാണ്ട് വര്ഷങ്ങള് നീണ്ടു നിന്ന ഐക്യമായിരുന്നു; നൂറു വര്ഷം കഴിഞ്ഞ് ഒരു ദിവസം ബ്രാഹ്മണന്—
സ്നാതും യയൌ നദീം പ്രാതഃ സാപി വിപ്രപ്രസംഗതഃ । സ്നാനം തത്ര തഥാ ചക്രേ പുരാണം ശ്രുതവാനഥ
പ്രഭാതത്തില് നദിയിലേക്കു കുളിക്കാന് പോയി; അവളും ബ്രാഹ്മണനോടു ചേര്ന്ന്, അവിടെ തന്നെ പുരാണം കേട്ടുകൊണ്ട് കുളിച്ചു.
കൌര്മം സമസ്തപാപാനാം നാശനം ശിവഭക്തിദമ് । ഇദം ച പദ്യം ശുശ്രാവ പുരാണജ്ഞേന ഭാഷിതമ്
അവന് എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുകയും ശിവഭക്തി നല്കുകയും ചെയ്യുന്ന കൂര്മപുരാണവും, പുരാണജ്ഞന് പറഞ്ഞ ഈ ശ്ലോകവും അവിടെ കേട്ടു.
ബ്രഹ്മഹാ മദ്യപഃ സ്തേനസ്തഥൈവ ഗുരുതല്പഗഃ । കൌര്മം പുരാണം ശ്രുത്വൈവ മുച്യതേ പാതകാത്തതഃ
'ബ്രാഹ്മണഹന്താവോ, മദ്യപാനിയോ, കള്ളനോ, ഗുരുവിന്റെ പാതിവൃത്തിയോടു പാപം ചെയ്തവനോ ആയാലും, കൂര്മപുരാണം കേട്ടാല് ആ പാപങ്ങളില് നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.'
ശ്രുത്വൈതദ്വചനം വിപ്രഃ പൌരാണികമഭാഷത । മയാ കൃതാനാം പാപാനാം ന ച സംഖ്യാസ്തി കാചന
ഇത് കേട്ട ബ്രാഹ്മണന് പുരാണികനോടു പറഞ്ഞു: 'ഞാന് ചെയ്ത പാപങ്ങള്ക്ക് എണ്ണമില്ല.'
അശേഷപാപസംദോഹനാശനം തദിഹോച്യതാമ് । പൌരാണിക ഉവാച- ആരാധയ സ്വദേവേശം ശംകരം ത്രിദശേശ്വരമ്
'എല്ലാ പാപങ്ങളുടെ കൂട്ടവും നശിപ്പിക്കുന്ന മാര്ഗം ഇവിടെ പറയൂ.' പുരാണികന് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ദൈവമായ ശിവനെ, ദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരനായി ആരാധിക്കൂ.'
തസ്യ സംപൂജനാദ്വിപ്ര സര്വം പാപം വിനശ്യതി । പാപമേവ തമഃ പ്രോക്തം ജ്ഞാനദീപേന നശ്യതി
അവനെ ആരാധിച്ചാൽ, ബ്രാഹ്മണാ, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും. പാപം എന്നത് ഇരുട്ടാണ് എന്നു പറയപ്പെടുന്നു; ജ്ഞാനത്തിന്റെ വിളക്കിലൂടെ അതു അകറ്റപ്പെടുന്നു.
അഥവാ പൂജയാ വിപ്ര സമസ്താഘവിനാശനമ് । ജ്ഞാനപൂജാവിഹീനാനാം നരകേ പതനം ധ്രുവമ്
അല്ലെങ്കിൽ, ബ്രാഹ്മണാ, ആരാധനയിലൂടെ തന്നെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും; എന്നാൽ ജ്ഞാനാരാധനയില്ലാത്തവർക്ക് നരകത്തിലേക്ക് വീഴൽ ഉറപ്പാണ്.
ദധീച ഉവാച- അഥ ദ്വിജോ ഹ്യഭിഗതഃ ശിവാലയമനുത്തമമ് । ദ്രോണപുഷ്പസഹസ്രേണ പൂജയാമാസ ശംകരമ്
ദധീചി പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ അതുല്യമായ ശിവാലയത്തിലേക്ക് ചെന്നു, ആയിരം ദ്രോണമലർകൊണ്ട് ശംകരനെ ആരാധിച്ചു.
ഗൃഹം ജഗാമ ച തതോ ഭോജനം കൃതവാനഥ । വിഹായ ക്ഷത്രിയാം വിപ്രോ ജഗാമേഷ്ടാം ഭുവം തതഃ
അതിനുശേഷം അവൻ വീട്ടിലേക്ക് പോയി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു; ക്ഷത്രിയസ്ത്രീയെ ഉപേക്ഷിച്ച് ബ്രാഹ്മണൻ തന്റെ ഇഷ്ടഭൂമിയിലേക്ക് പോയി.
ഹവിഷ്യമന്നമാദായ ഭുക്ത്യശക്തേഃ ശിവാലയമ് । ഗത്വാ ദീപസ്ഥിതാജ്യേന ഭോജനം കൃതവാന്ബഹിഃ
ഹവിഷ്യാന്നം എടുത്ത്, ഭക്ഷിക്കാൻ കഴിയാതെ, ശിവാലയത്തിലേക്ക് പോയി; അവിടെ വിളക്കിൽ വെച്ച നെയ്യുമായി പുറത്തു ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
അഥ മൃത്യുവശം പ്രാപ്തോ യമലോകം ജഗാമ വൈ । യമ ഉവാച- ത്വയാ കൃതാനാം പാപാനാം കേഷാംചിന്നാശനം പുരാ
അതിനുശേഷം മരണവശം വന്നവൻ യമലോകത്തിലേക്ക് പോയി. യമൻ പറഞ്ഞു: നീ ചെയ്ത പാപങ്ങളിൽ ചിലതെവിടെ മാത്രം നശിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ത്വയൈകദിവസേ പൂജാ ശംകരസ്യ യതഃ കൃതാ । തവ പാപസഹസ്രം ച പ്രണഷ്ടം ഭവതോ ദ്വിജ
നീ ഒരുദിവസം ശംകരനെ ആരാധിച്ചതുകൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണാ, നിന്റെ ആയിരം പാപങ്ങൾ നശിച്ചിരിക്കുന്നു.
സ്ഥിതാനാമപി പാപാനാം ഫലം നരകപാതനമ് । വര്ഷകോടിദ്വയം വിപ്ര ശ്വാനജന്മശതം പുനഃ
ഇനി ശേഷിക്കുന്ന പാപങ്ങൾക്ക് ഫലം നരകത്തിൽ വീഴലാണ്; രണ്ട് കോടി വർഷം, ബ്രാഹ്മണാ, പിന്നെ നൂറു പ്രാവശ്യം നായയായി ജനനം.
ശിവദീപാജ്യഹരണാത്ഫലം നരകസേവനമ് । നരകേ ച സ്ഥിതിസ്തസ്യ ശതവര്ഷം സുഭീഷണമ്
ശിവദീപത്തിലെ നെയ്യെടുത്തതിന്റെ ഫലം നരകവാസമാണ്; അവിടെ അവൻ ഭയാനകമായ നൂറു വർഷം കഴിയേണ്ടി വരും.
കുംഭീപാകേ ച കാഷ്ഠത്വം ഭസ്മ ഭൂത്വാ പുനഃ പുനഃ । വര്ഷാണാം ദശകം ത്വേവം കൃമിഭുക്തിഃ പരം ദശ
കുംഭീപാകനരകത്തിൽ, അവൻ മരമായി മാറും, വീണ്ടും വീണ്ടും ചാരായി മാറും; പത്ത് വർഷം അങ്ങനെ, പിന്നെ പത്ത് വർഷം കീടങ്ങൾ അവനെ തിന്നും.
പുനശ്ച ദീപവര്തിത്വം വര്ഷാണാം ച തഥാ ദശ । ശ്ലേഷ്മാമേധ്യപുരീഷേഷു മൂത്രരേതോഹ്രദേഷു ച
പിന്നെയും, പത്ത് വർഷം വിളക്കുതിരിയായി, അതുപോലെ തന്നെ ശ്ലേഷ്മം, മലിനം, മൂത്രം, രേതോ എന്നിവയുള്ള തടാകങ്ങളിൽ കഴിയേണ്ടി വരും.
ഉന്മജ്ജ്യ ച നിമജ്ജ്യാഥ ശ്ലേഷ്മവിണ്മലഭോജനമ് । തതോ നരകശേഷേണ ശ്വാനജന്മശതം പരമ്
അവിടെ ഉയർന്ന് താഴ്ന്ന്, ശ്ലേഷ്മവും മലവും ഭക്ഷിക്കും; അതിന് ശേഷം ശേഷിക്കുന്ന നരകവാസം നായയായി നൂറു ജന്മം.
യമവാക്യമിതി ശ്രുത്വാ ബ്രാഹ്മണോ നിപപാത ച । അഥ തസ്യ പ്രിയാ ഭാര്യാ പതിചിംതാപരാഭവത്
യമന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് ബ്രാഹ്മണൻ നിലംപതിച്ചു; പിന്നെ അവന്റെ പ്രിയഭാര്യ ഭർത്താവിനെക്കുറിച്ച് ആലോചനയിൽ മുഴുകി.
ഏതസ്മിന്നംതരേ തസ്യാഃ സമീപം നാരദോഽഭ്യഗാത് । നാരദസ്യ പപാതാസൌ പാദയോരതിദുഃഖിതാ
അത് സമയത്ത് നാരദൻ അവളടുത്തേക്ക് എത്തി; അത്യന്തം ദുഃഖിതയായ അവൾ നാരദന്റെ കാലിൽ വീണു.
താമുത്ഥാപ്യ മുനിഃ ശുദ്ധാം ഗതായുഷമഭാഷത । അയി മുഗ്ധേ വിശാലാക്ഷി ഭര്താരം ഗംതുമര്ഹസി
അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച്, ശുദ്ധനായ മുനി, ജീവൻ തീരുന്ന അവളോട് പറഞ്ഞു: 'അയ്യോ ഭോ, വിശാലനയനേ, ഭർത്താവിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകണം.'
ഭര്താ തേ ഹി വിശാലാക്ഷി മൃതോ ബംധുവിവര്ജിതഃ । ന രോദിതവ്യം തേ ഭദ്രേ ജ്വലനം പ്രവിശസ്വ ഭോഃ
'നിന്റെ ഭർത്താവ്, വിശാലനയനേ, മരിച്ചിരിക്കുന്നു, ബന്ധുക്കളില്ലാതെ; നീ കരയേണ്ട, നല്ലവളേ, അഗ്നിയിൽ ചാടണം.'