ബാഹുമൂലകുചദ്വംദ്വ സ്വയോനിസ്പര്ശദര്ശനാത് । കസ്യ ന സ്ഖലതേ ചേതോ രേതഃ സ്കന്നം ച നോ ഭവേത്
കൈയുടെ അടിയിൽ, മുലയുഗളത്തിൽ, സ്വയം യോനി സ്പർശിക്കുമ്പോഴും കാണുമ്പോഴും ആരുടെ മനസ്സാണ് കുലയാത്തത്? ആരുടെ രസം ഒഴുകാത്തത്?
ദധീച ഉവാച- ഇതി സംചിംത്യ മനസാ ക്ഷത്രിയാ ഗൃഹമഭ്യഗാത് । സ്വഗൃഹദ്വാരമാസാദ്യ മംദം മംദം രുരോദ വൈ
ദധീചി പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച ശേഷം, ആ ക്ഷത്രിയസ്ത്രീ വീട്ടിലേക്ക് പോയി; സ്വന്തം വീട്ടുവാതിലിൽ എത്തി പതുക്കെ കരയാൻ തുടങ്ങി.
ചിരം കാലം ച രുദിതം ബ്രാഹ്മണഃ കരുണാനിധിഃ
അവൾ ദീർഘനേരം കരഞ്ഞതിനു ശേഷം, കരുണയാൽ നിറഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണൻ—
സ്ത്രീബാലവൃദ്ധാതുര രാജയോഗിനാം വിഷാഗ്നിതോയാദ്രി നിപാതനാദിനാ । ദുഃഖസ്യ ചൈവോദ്ധരണം പ്രശസ്യതേ കൂപസ്യദാനേന സമം വദംതി
സ്ത്രീകൾ, കുട്ടികൾ, വയോധികർ, രോഗികൾ, രാജാക്കന്മാർ, യോഗികൾ, വിഷം, അഗ്നി, വെള്ളം, പർവ്വതത്തിൽ നിന്ന് വീഴൽ എന്നിവകൊണ്ട് ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവർ എന്നിവരെ രക്ഷിക്കുന്നത്, ദു:ഖം നീക്കുന്നത്, കിണർ നൽകുന്നതിന് തുല്യമായി മഹത്വം ഉള്ളതാണെന്ന് പറയുന്നു.
ഇത്ഥം വിചാര്യ വിപ്രോഽസൌ ശുചിര്ഭൂതഃ പ്രസന്നധീഃ । തസ്യാഃ സമീപമഗമത്താമുവാച തതോ ദ്വിജഃ
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച ശേഷം, ശുദ്ധനും മനസ്സുതുറന്നവനുമായ ആ ബ്രാഹ്മണൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു, അവളോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അലം ശോകേന മഹതാ ഇഹാമുത്ര വിരോധിനാ । ശരീരശോഷണം ഹ്യേതച്ചിത്തവിധ്വംസനം തഥാ
ഇവിടെയും അപ്പുറത്തും ദോഷം ചെയ്യുന്ന ഈ വലിയ ദു:ഖം മതിയാകട്ടെ; ഇത് ശരീരം ഉണക്കുകയും മനസ്സ് നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ത്യജ ശോകമിമം ബാലേ ന ചാര്ഥഃ ശോചിതേന വൈ । ശോകസ്യ കാരണം കിം വാ യേനേത്ഥം രുദ്യതേ ത്വയാ
ഈ ദുഃഖം ഉപേക്ഷിക്കൂ, കുഞ്ഞേ; ദുഃഖിച്ചിട്ടു യാതൊരു പ്രയോജനവും ഇല്ല. നീ ഇങ്ങനെ കരയുന്ന ദുഃഖത്തിന്റെ കാരണം എന്താണ്?
ദധീച ഉവാച- ഏവമുക്താ ദ്വിജേനാഥ ന സാ കിംചിദുവാച ഹ । മൂര്ച്ഛിതേവാപതദ്ഭൂമൌ തമദൃഷ്ട്വേവ വീക്ഷതേ
ദധീചി പറഞ്ഞു: ദ്വിജന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള് അവള് ഒന്നും പറയാതെ, മയങ്ങുന്നപോലെ നിലത്ത് വീണു, അവനെ നോക്കിയെങ്കിലും കാണുന്നില്ലെന്ന പോലെ ആയിരുന്നു.
താമഥോത്ഥാപയാമാസ ബ്രാഹ്മണഃ പരമാര്ഥവിത് । ഉത്ഥിതോത്ഥാപിതാ തേന നിപപാത പുനഃ പുനഃ
പിന്നീട് പരമാര്ത്ഥം അറിയുന്ന ബ്രാഹ്മണന് അവളെ എഴുന്നേല്പ്പിച്ചു. എഴുന്നേറ്റിട്ടും, അവന് എഴുന്നേല്പ്പിച്ചിട്ടും അവള് വീണ്ടും വീണ്ടും വീണുപോയി.
പതിതാം പതിതാം വിപ്രോ നിഷദ്യോത്ഥാപ്യ താം പുനഃ । അംകമാരോപയാമാസ പ്രമമാര്ജ വിലോചനേ
അവള് വീണ്ടും വീണ്ടും വീണപ്പോള് ബ്രാഹ്മണന് അവളെ വീണ്ടും എഴുന്നേല്പ്പിച്ചു,膝ത്തില് ഇരുത്തി, അവളുടെ കണ്ണുനീര് നന്നായി തുടച്ചു.
അഥ സാ മൂര്ച്ഛിതേവാശു വസനം പരിമുച്യ തമ് । ദര്ശയംതീ സ്തനൌ ഗുഹ്യം ബാഹുമൂലേ വിലോചനേ
അവള് മയങ്ങുന്നപോലെ വേഗത്തില് വസ്ത്രം അഴിച്ചു, തന്റെ മുലകളും രഹസ്യഭാഗവും കൈകളുടെ അടിയില് കണ്ണുകളും കാണിച്ചു.
ആലംബ്യ കംഠേ ബാഹുഭ്യാം സ്തനാഭ്യാമസ്പൃശദ്ദ്വിജമ് । ചംദ്രാതപശ്ച വിശദോ മംദമാരുതസംഭവഃ
അവള് കൈകള് കൊണ്ട് അവന്റെ കഴുത്ത് പിടിച്ച്, മുലകള് കൊണ്ട് ബ്രാഹ്മണനെ തൊട്ടു; അതിനിടയില് ശുദ്ധമായ ചന്ദ്രപ്രകാശവും ഇളകുന്ന മന്ദമാരുതവും ഉണ്ടായി.
അഥ ചിംതാപരോ വിപ്രോ നൈവ കാര്യമിദം മമ । പിതുര്വാ മാതുരുചിതം പത്യുര്വാഥ ഗുരോസ്തഥാ
അപ്പോള് ബ്രാഹ്മണന് ആലോചനയില് ആകി: 'ഇത് എന്റെ കടമയല്ല; അത്തരം കാര്യങ്ങള് അച്ഛനും അമ്മയും ഭര്ത്താവിനും ഗുരുക്കനും മാത്രമേ ചെയ്യാവൂ.' എന്നുവെച്ചു.
അസംബുദ്ധസ്യ മേ സര്വം വിപരീതം വിഭാതി വൈ । അഥ കാമഃ സമായാതോ രഹസ്യേ സ്ഥിതയോസ്തയോഃ
എനിക്ക് എല്ലാം മറിച്ചുപോയതുപോലെയാണ് തോന്നുന്നത്, മനസ്സ് തുല്യമായില്ല. അങ്ങനെ ഇരുവരും ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്നപ്പോള് ആഗ്രഹം ഉണർന്നു.
വിവ്യാധ നിശിതൈര്ബാണൈര്ദ്വിജം കാമോ ദുരാത്മവാന് । സ്മരബാണാതുരോ വിപ്രശ്ചിംതയാമാസ കാമുകഃ
ദുഷ്ടസ്വഭാവമുള്ള ആഗ്രഹം മൂര്ദ്ധന്യമായ അമ്പുകള് കൊണ്ട് ബ്രാഹ്മണനെ തുളച്ചു. കാമദേവന്റെ അമ്പുകള് കൊണ്ട് വേദനിച്ച ബ്രാഹ്മണന് കാമനായി ആലോചിച്ചു.
ഇയം സുചാരു സര്വാംഗീ കാമിനീവ പ്രദൃശ്യതേ । നോചേദ്യോനിമുഖേ ഹ്യസ്യാഃ കഥം രോമാംചസംഭവഃ
'ഈ സ്ത്രീ എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും മനോഹരിയാണ്, കാമിനിയാണെന്നു തോന്നുന്നു; അല്ലെങ്കില് അവളുടെ യോനിദ്വാരത്തില് രോമാഞ്ചം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും?'
തദേതസ്യാഃ കുചസ്പര്ശാത്സര്വം വ്യക്തം ഭവിഷ്യതി । ഇതി സംചിംത്യ മനസാ കുചൌ യോനിം ദ്വിജോഽസ്പൃശത്
'അവളുടെ മുലകള് തൊട്ടാല് എല്ലാം വ്യക്തമായിപ്പോകും.' എന്നിങ്ങനെ മനസ്സില് ആലോചിച്ച് ബ്രാഹ്മണന് അവളുടെ മുലകളും യോനിയും തൊട്ടു.
സാപി മൂര്ച്ഛിതരൂപേവ മംദസ്മിതമുഖാഭവത് । ആലിലിംഗ ദ്വിജം ഗാഢമാനനം ച ചുചുംബ ഹ
അവളും മയങ്ങുന്നപോലെയായി, മൃദുലമായ പുഞ്ചിരിയോടെ, ബ്രാഹ്മണനെ ഉരളിപ്പിടിച്ചു, മുഖത്ത് ചുംബിച്ചു.
തയോരഥ സമായോഗോ വര്ഷാണാം ശതമപ്യഭൂത് । ഗതേ വര്ഷശതേ പശ്ചാദേകസ്മിന്ദിവസേ ദ്വിജഃ
അവരുടേത് നൂറ്റാണ്ട് വര്ഷങ്ങള് നീണ്ടു നിന്ന ഐക്യമായിരുന്നു; നൂറു വര്ഷം കഴിഞ്ഞ് ഒരു ദിവസം ബ്രാഹ്മണന്—
സ്നാതും യയൌ നദീം പ്രാതഃ സാപി വിപ്രപ്രസംഗതഃ । സ്നാനം തത്ര തഥാ ചക്രേ പുരാണം ശ്രുതവാനഥ
പ്രഭാതത്തില് നദിയിലേക്കു കുളിക്കാന് പോയി; അവളും ബ്രാഹ്മണനോടു ചേര്ന്ന്, അവിടെ തന്നെ പുരാണം കേട്ടുകൊണ്ട് കുളിച്ചു.
കൌര്മം സമസ്തപാപാനാം നാശനം ശിവഭക്തിദമ് । ഇദം ച പദ്യം ശുശ്രാവ പുരാണജ്ഞേന ഭാഷിതമ്
അവന് എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുകയും ശിവഭക്തി നല്കുകയും ചെയ്യുന്ന കൂര്മപുരാണവും, പുരാണജ്ഞന് പറഞ്ഞ ഈ ശ്ലോകവും അവിടെ കേട്ടു.
ബ്രഹ്മഹാ മദ്യപഃ സ്തേനസ്തഥൈവ ഗുരുതല്പഗഃ । കൌര്മം പുരാണം ശ്രുത്വൈവ മുച്യതേ പാതകാത്തതഃ
'ബ്രാഹ്മണഹന്താവോ, മദ്യപാനിയോ, കള്ളനോ, ഗുരുവിന്റെ പാതിവൃത്തിയോടു പാപം ചെയ്തവനോ ആയാലും, കൂര്മപുരാണം കേട്ടാല് ആ പാപങ്ങളില് നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.'
ശ്രുത്വൈതദ്വചനം വിപ്രഃ പൌരാണികമഭാഷത । മയാ കൃതാനാം പാപാനാം ന ച സംഖ്യാസ്തി കാചന
ഇത് കേട്ട ബ്രാഹ്മണന് പുരാണികനോടു പറഞ്ഞു: 'ഞാന് ചെയ്ത പാപങ്ങള്ക്ക് എണ്ണമില്ല.'
അശേഷപാപസംദോഹനാശനം തദിഹോച്യതാമ് । പൌരാണിക ഉവാച- ആരാധയ സ്വദേവേശം ശംകരം ത്രിദശേശ്വരമ്
'എല്ലാ പാപങ്ങളുടെ കൂട്ടവും നശിപ്പിക്കുന്ന മാര്ഗം ഇവിടെ പറയൂ.' പുരാണികന് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ദൈവമായ ശിവനെ, ദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരനായി ആരാധിക്കൂ.'
തസ്യ സംപൂജനാദ്വിപ്ര സര്വം പാപം വിനശ്യതി । പാപമേവ തമഃ പ്രോക്തം ജ്ഞാനദീപേന നശ്യതി
അവനെ ആരാധിച്ചാൽ, ബ്രാഹ്മണാ, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും. പാപം എന്നത് ഇരുട്ടാണ് എന്നു പറയപ്പെടുന്നു; ജ്ഞാനത്തിന്റെ വിളക്കിലൂടെ അതു അകറ്റപ്പെടുന്നു.
അഥവാ പൂജയാ വിപ്ര സമസ്താഘവിനാശനമ് । ജ്ഞാനപൂജാവിഹീനാനാം നരകേ പതനം ധ്രുവമ്
അല്ലെങ്കിൽ, ബ്രാഹ്മണാ, ആരാധനയിലൂടെ തന്നെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും; എന്നാൽ ജ്ഞാനാരാധനയില്ലാത്തവർക്ക് നരകത്തിലേക്ക് വീഴൽ ഉറപ്പാണ്.
ദധീച ഉവാച- അഥ ദ്വിജോ ഹ്യഭിഗതഃ ശിവാലയമനുത്തമമ് । ദ്രോണപുഷ്പസഹസ്രേണ പൂജയാമാസ ശംകരമ്
ദധീചി പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ അതുല്യമായ ശിവാലയത്തിലേക്ക് ചെന്നു, ആയിരം ദ്രോണമലർകൊണ്ട് ശംകരനെ ആരാധിച്ചു.
ഗൃഹം ജഗാമ ച തതോ ഭോജനം കൃതവാനഥ । വിഹായ ക്ഷത്രിയാം വിപ്രോ ജഗാമേഷ്ടാം ഭുവം തതഃ
അതിനുശേഷം അവൻ വീട്ടിലേക്ക് പോയി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു; ക്ഷത്രിയസ്ത്രീയെ ഉപേക്ഷിച്ച് ബ്രാഹ്മണൻ തന്റെ ഇഷ്ടഭൂമിയിലേക്ക് പോയി.
ഹവിഷ്യമന്നമാദായ ഭുക്ത്യശക്തേഃ ശിവാലയമ് । ഗത്വാ ദീപസ്ഥിതാജ്യേന ഭോജനം കൃതവാന്ബഹിഃ
ഹവിഷ്യാന്നം എടുത്ത്, ഭക്ഷിക്കാൻ കഴിയാതെ, ശിവാലയത്തിലേക്ക് പോയി; അവിടെ വിളക്കിൽ വെച്ച നെയ്യുമായി പുറത്തു ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
അഥ മൃത്യുവശം പ്രാപ്തോ യമലോകം ജഗാമ വൈ । യമ ഉവാച- ത്വയാ കൃതാനാം പാപാനാം കേഷാംചിന്നാശനം പുരാ
അതിനുശേഷം മരണവശം വന്നവൻ യമലോകത്തിലേക്ക് പോയി. യമൻ പറഞ്ഞു: നീ ചെയ്ത പാപങ്ങളിൽ ചിലതെവിടെ മാത്രം നശിച്ചിട്ടുണ്ട്.