ബ്രാഹ്മം പാദ്മം വൈഷ്ണവം ച മാര്തംഡം നാരദേരിതമ് । മാര്കംഡേയമഥാഗ്നേയം കൌര്മം വാമനമേവ ച
ബ്രാഹ്മം, പദ്മം, വൈഷ്ണവം, മാർതാണ്ഡം, നാരദം, മാർകണ്ഡേയം, അഗ്നേയ, കൌർമം, വാമനം എന്നിവയും.
ഗാരുഡം ലൈംഗമാഖ്യാതം സ്കാംദം മാത്സ്യം നൃസിംഹകമ് । തഥൈവ ഗദിതം രാമ പുരാണം കാപിലം തഥാ
ഗാരുഡം, ലൈംഗം, സ്കാന്ദം, മത്സ്യം, നൃസിംഹം, അതുപോലെ രാമപുരാണവും കാപിലംയും.
വാരാഹം ബ്രഹ്മവൈവര്തം ശകുനേഷു പ്രശസ്യതേ । ശൈവം ഭാഗവതം ദൌര്ഗം ഭവിഷ്യോത്തരമേവ ച
വാരാഹം, ബ്രഹ്മവൈവർതം പക്ഷികളിൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു; ശൈവം, ഭാഗവതം, ദൗർഗം, ഭവിഷ്യോത്തരവും.
ഭവിഷ്യം ചോപസംജ്ഞാനി ത്വന്യാനി ച വിവര്ജയേത് । വിമുച്യ പുസ്തകം രത്നപീഠേ നിക്ഷിപ്യ സംസ്കൃതമ്
ഭവിഷ്യവും മറ്റു ഉപപുരാണങ്ങളും ഒഴിവാക്കണം; ശുദ്ധമാക്കി, പുസ്തകം രത്നപീഠത്തിൽ വയ്ക്കണം.
ധൌതവസ്ത്രധരഃ സ്നാത്വാ ശുചിരക്രോധനോഽജ്വരഃ । ആദാവാത്മാനമഭ്യര്ച്യ കൃത്വാ സംകല്പമേവ ച
ശുദ്ധമായ വസ്ത്രം ധരിച്ചു, കുളിച്ച്, പവിത്രനായി, കോപവും ജ്വരവും ഇല്ലാതെ, ആദ്യം സ്വയം പൂജിച്ച്, സങ്കൽപം ചെയ്യണം.
അംകുശം ചാക്ഷസൂത്രം ച പാശം പുസ്തകമേവ ച । ധാരയംതീം സിതാം ധ്യായേത്പ്രസന്നാസ്യാം സരസ്വതീമ്
അങ്കുഷം, അക്ഷസൂത്രം, പാശം, പുസ്തകം എന്നിവ കൈയിൽ പിടിച്ചു, വെള്ള നിറമുള്ള, സന്തോഷമുള്ള മുഖം ഉള്ള സരസ്വതിയെ ധ്യാനിക്കണം.
ഗോക്ഷീരസദൃശാകാരം ത്രിനേത്രം വൃഷവാഹനമ് । സഹാസവദനം ശാംതം ശുക്ലാംബരധരം ശിവമ്
പാൽപോലെയുള്ള രൂപം, മൂന്ന് കണ്ണുകൾ, കാളയെ കയറിയ, ചിരിയോടെ, ശാന്തനായി, വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച ശിവൻ.
ഹരിണം ചാഭയം ചോര്ദ്ധ്വബാഹുയുഗ്മം കിരീടിനമ് । വ്യാഖ്യാമുദ്രാ ചം ദക്ഷേധോ വാമഹസ്തേ വരപ്രദമ്
മാൻ, അഭയമുദ്ര, മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തിയ രണ്ടു കൈകൾ, കിരീടം; വലതുകൈയിൽ വ്യാഖ്യാനമുദ്ര, ഇടതുകൈയിൽ വരദമുദ്ര.
നാനാരത്നവിഭൂഷാഢ്യം ഗിരിജാര്ദ്ധാംബുജാസനമ് । ബഹുഭിര്മുനിമുഖ്യൈസ്തു ധ്യായമാന പദാംബുജമ്
നാനാരത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച, ഗിരിജയെ അർദ്ധം ചേർത്തു, കമലത്തിൽ ഇരുന്ന, അനേകം പ്രധാന മുനികൾ കമലപാദങ്ങളിൽ ധ്യാനിക്കുന്നവൻ.
മൂര്തിമദ്ഭിസ്തഥാ വേദൈഃ സ്തൂയമാനം പുരാണകൈഃ । അന്യൈഃ സമസ്തലോകൈശ്ച സംസേവിതപദാംബുജമ്
രൂപമുള്ള വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, മറ്റു ലോകങ്ങൾ എല്ലാം സ്തുതിക്കുന്ന, കമലപാദങ്ങൾ സേവിക്കുന്നവൻ.
ധ്യാത്വൈവം പൂജകഃ സമ്യഗാദൌ പൂജാം സമാരഭേത് । ആപോ വാ ഇദമിത്യേതത്കലശസ്യാഭിമംത്രണമ്
ഈ രീതിയിൽ ധ്യാനിച്ച ശേഷം, പൂജകൻ ശരിയായി പൂജാരംഭം നടത്തണം. കലശം ശുദ്ധീകരിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന മന്ത്രം: 'ഇതേ വെള്ളമാണ്.' എന്നതാണ്.
തജ്ജലം ച ഗൃഹീത്വാ ച പാത്രസ്ഥമഭിമംത്രയേത് । തത്സദ്ബ്രഹ്മേതി മംത്രേണ പ്രശസ്യ പ്രണവേന തു
അന്നെ വെള്ളം എടുത്ത്, അതിനെ പാത്രത്തിൽ വെച്ച് 'അത് സത്യം ബ്രഹ്മം' എന്ന മന്ത്രവും ഉത്തമമായ 'ഓം' എന്ന പ്രണവവും ചേർത്ത് ശുദ്ധീകരിക്കണം.
ആത്മാനം സര്വപാത്രാണി തത ആവാഹയേദിതി । യദ്വാഗിതി തൃചേനൈവ ഭാരതീ ഷോഡശാര്ചനമ്
അതിനുശേഷം, 'ഇവിടെ ആഹ്വാനം ചെയ്യപ്പെടട്ടെ' എന്ന മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് താനെയും എല്ലാ പാത്രങ്ങളെയും ആഹ്വാനിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ 'യദ്വാഗ്' എന്ന തൃച് മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഭാരതിയുടെ പതിനാറു വട്ടം പൂജ നടത്താം.
പുരുഷസൂക്തേന വാ കുര്യാദ്ഗായത്ര്യാ വാ സമര്ചയേത് । ഓം നമോ ഭഗവതേ അമുക പുരാണേതി പുരാണമര്ചയേത്
പുരുഷസൂക്തം അല്ലെങ്കിൽ ഗായത്രി മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് പൂജ നടത്താം. അല്ലെങ്കിൽ 'ഓം, ഭഗവതേ, അമുക പുരാണം' എന്ന മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് പുരാണത്തെ പൂജിക്കാം.
കാംഡാദിതി ഹി മംത്രേണ ദൂര്വാമാനീയ പൂജയേത് । ഓം നമോ ഭഗവത്യൈ ദൂര്വായൈ ഇതി
'കാണ്ഡ' എന്ന മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ദർവാ പുല്ല് കൊണ്ടുവരണം, 'ഓം, ഭഗവതിയെ ദർവായെ വന്ദനം' എന്ന മന്ത്രം ചൊല്ലി പൂജിക്കണം.
സലോകപാല പൂജാ സ്യാദഥ കന്യാ സമര്ചനമ് । വത്സരാത്പംചകാദൂര്ദ്ധ്വം ദശവര്ഷാദധഃ ശുഭാഃ
അതിനുശേഷം ലോകപാലന്മാരുടെ പൂജയും, പിന്നെ ഒരു കന്യകയെ ആദരിക്കുകയും വേണം. അഞ്ചു വയസ്സിന് മുകളിലും പത്ത് വയസ്സിന് താഴെയും ഉള്ളവരാണ് ശുഭമായവർ.
അനുത്പന്നഋതുര്വാപി താം പ്രയത്നേന പൂജയേത് । ഗംധപുഷ്പാക്ഷതൈര്ധൂപൈര്ദീപതാംബൂലഭൂഷണൈഃ
അവൾക്ക് രതുമില്ലെങ്കിലും, കന്യകയെ ശ്രദ്ധയോടെ പൂജിക്കണം; സുഗന്ധം, പൂക്കൾ, അക്ഷത, ധൂപം, ദീപം, താമ്പൂൽ, ആഭരണങ്ങൾ എന്നിവ ഉപയോഗിക്കണം.
പാഠയേദപ്യമും മംത്രം പൂജകഃ കന്യകാമിമാമ്
പൂജകൻ ഈ മന്ത്രം കന്യകയ്ക്ക് ചൊല്ലിക്കൊടുക്കണം.
സത്യം ബ്രൂഹി പ്രിയം ബ്രൂഹി ഭഗവതി സരസ്വതി നമസ്തേ നമസ്ത ഇതി
'സത്യം പറയൂ, പ്രിയം പറയൂ, ഭഗവതി സരസ്വതി, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.'
ഗായത്ര്യാനുക്രമാര്ഥാത്തു ദൂര്വായുഗ്മം തു കാരയേത് । സന്നിധൌ പുസ്തകസ്യാധഃ സഹസ്രപരമേത്യൃചാ
ഗായത്രിയുടെ ക്രമം അനുസരിച്ച്, ദർവാ പുല്ല് രണ്ടെണ്ണം ഒരുക്കണം; പുസ്തകത്തിന്റെ സാനിധിയിൽ, അതിന്റെ കീഴിൽ 'സഹസ്രപരം' എന്ന ഋച് ചൊല്ലണം.
ദൂര്വായുഗ്മത്രയം ദദ്യാത്തസ്യാ ഹസ്തേ വിചക്ഷണഃ । സാ പ്രക്ഷിപേത്പുസ്തസംധൌ ശലാകാത്രയമന്വനു
ജ്ഞാനിയായവൻ ദർവാ പുല്ല് മൂന്ന് ജോഡി കന്യകയുടെ കൈയിൽ വെക്കണം; അവൾ പുസ്തകത്തിന്റെ സംധിയിൽ മൂന്നു ചൊരികൾ ഒന്നു ശേഷം ഒന്നു വച്ച് ഇടണം.
വിസൃജ്യതാം പുനര്ദദ്യാച്ഛിവാഭ്യാം നമ ഇത്യഥ । പത്രയോര്മധ്യമഃ ശ്ലോകഃ കാര്യസിദ്ധേര്ഹി സൂചകഃ
അവയെ വിട്ടയച്ച ശേഷം, 'ശിവായെ നമസ്കാരം' എന്ന മന്ത്രം ചൊല്ലി വീണ്ടും സമർപ്പിക്കണം; ഇരു പത്രങ്ങൾക്കിടയിലെ മധ്യശ്ലോകം പ്രവർത്തിയുടെ ഫലസൂചകമാണ്.
പൂര്വപത്രേ സമാപ്തിഃ സ്യാച്ഛ്ലോകസ്യ യദി രാഘവ । പരപത്രേ പഠേച്ഛ്ലോകം വിവിച്യാര്ഥമുദീരയേത്
രാഘവാ, ശ്ലോകം മുൻപത്തെ പത്രത്തിൽ അവസാനിച്ചാൽ പൂർത്തിയാകുന്നു; അടുത്ത പത്രത്തിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതിന്റെ അർത്ഥം സൂക്ഷ്മമായി മനസ്സിലാക്കി വായിക്കണം.
ശനൈഃശനൈഃ പഠേത്പ്രാജ്ഞോ വ്യാഖ്യാസേച്ച ശനൈഃശനൈഃ । ത്വരേഹ ന ഹി കര്തവ്യാ കുപ്യതി ത്വരയാ തു ഗീഃ
ജ്ഞാനിയായവൻ പതിയെ വായിക്കണം, പതിയെ വിശദീകരിക്കണം; ഇവിടെ അതിവേഗം ചെയ്യരുത്, വേഗത മൂലം വാക്കുകൾ കുഴയുന്നു.
ഘടികായാസ്തു പാദഃ സ്യാദത്വരാസ്യാത്തതോധികാ । ത്വരയേന്ന ച വക്താരം ജ്ഞാതവ്യാംശമനുദ്വിജമ്
ഒരു ഘടികയുടെ നാലാം ഭാഗം സമയമായി നിശ്ചയിക്കണം; വേഗതയുണ്ടെങ്കിൽ കുറച്ച് അധികം വേണം; വായനക്കാരനെ വേഗത്തിലാക്കരുത്, അർത്ഥം ശാന്തമായി മനസ്സിലാക്കണം.
വിവിച്യ പാഠം ശ്ലോകസ്യ നിശ്ചിത്യാര്ഥം ച മാനസേ । പ്രതീപം തന്ന വക്തവ്യം വിവിച്യ രഘുനംദന
ശ്ലോകം സൂക്ഷ്മമായി വായിച്ച്, അർത്ഥം മനസ്സിൽ ഉറപ്പാക്കിയ ശേഷം, അതിന് വിരുദ്ധമായി പറയരുത്, രഘുനന്ദനാ.
യദി യുക്തമയുക്തം വാ ശ്ലോകമന്യം പഠേദസൌ । പുസ്തകസ്ഥം ച ഹിത്വൈവ പൂജകഃ സ ദ്വിജോ യദി
വായനക്കാരൻ, പുസ്തകത്തിൽ ഉള്ളത് ഉപേക്ഷിച്ച്, യോജിച്ചോ യോജിക്കാതെയോ മറ്റൊരു ശ്ലോകം വായിച്ചാൽ, അതു ദ്വിജൻ ആയാൽ,
തത്തഥൈവ ഹി വിജ്ഞേയം വിസംവാദോ ന ശസ്യതേ । ദൈവാഗതോ ഹി സ ശ്ലോകോ ദൈവം ഹി ബലവത്തരമ്
അത് അതുപോലെ തന്നെ മനസ്സിലാക്കണം; വിരോധം ശ്ലാഘനീയമല്ല. ആ ശ്ലോകം ദൈവികമായാണ് വന്നത്; ദൈവം തന്നെയാണ് ഏറ്റവും ശക്തി.
ഉപശ്രുതിഷു യദ്വച്ച നാപരാധോ ദ്വിജസ്യ തു । വിസ്മയോ ന ച കര്തവ്യോ ദൈവസ്യ കുടിലാ ഗതിഃ
ശകുനങ്ങളിൽ കേൾക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ, ദ്വിജന്മാർക്ക് കുറ്റമൊന്നുമില്ല; അതിൽ അതിശയിപ്പിക്കേണ്ടതില്ല, കാരണം ദൈവത്തിന്റെ വഴികൾ വളഞ്ഞതാണല്ലോ.
യത്തത്പദവിപര്യാസേ പത്രേ ചോപരിവാരിണി । തമാദേശം തിരസ്കൃത്യ ദ്വിതീയം തു പഠേദതഃ
വാക്കുകളുടെ ക്രമം മാറുകയോ, ഇലയുടെ മുകളിൽ മറയുകയോ ചെയ്താൽ, ആ സൂചന അവഗണിച്ച്, അതിന് ശേഷം രണ്ടാമത്തേത് വായിക്കണം.