പൌരാണിക വിധാനേന കര്മ ശ്രൌതാവിരോധി യത് । കേവലം വൈദികം കര്മ കൃതമജ്ഞാനതോ മയാ
പുരാണങ്ങളില് പറയുന്ന വിധം അനുസരിച്ച്, വേദകര്മ്മങ്ങള് മാത്രം ഞാന് ചെയ്തിരുന്നു, ശ്രുതിക്ക് വിരുദ്ധമല്ലാതെ. പക്ഷേ, അതെല്ലാം അജ്ഞാനത്താലായിരുന്നു.
പാപേംധന ദവജ്വാലാ പാപദ്രുമകുഠാരികാ । കൃതാ നൈകാപി വൈശാഖീ വിധിനാ പുത്ര പൂര്ണിമാ
മകനേ, വൈശാഖ മാസത്തിലെ പൗര്ണമി പാപങ്ങള്ക്ക് ഇന്ധനമായ ദഹനശക്തിയും, പാപവൃക്ഷം വെട്ടുന്ന കുരുവാളുമാണ് എന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു.
അവ്രതാ യസ്യ വൈശാഖീ സോഽവൈശാഖോ ഭവേന്നരഃ । ദശജന്മാനി ച തതസ്തിര്യഗ്യോനിഷു ജായതേ
വൈശാഖി വ്രതം പാലിക്കാതിരിക്കുന്നവൻ, യഥാർത്ഥത്തിൽ വൈശാഖി ആകുന്നില്ല. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ആൾ പത്ത് ജന്മങ്ങൾ മൃഗരൂപത്തിൽ ജനിക്കേണ്ടി വരും.
ചിരം ഭുക്ത്വാ ദുഃഖമംതേ പ്രേതഃ പര്യായതോ ഭവേത് । ലഭതേ മാനുഷം ജന്മ കഥംചിദപി ദുര്ലഭമ്
ദീർഘകാലം കഷ്ടം അനുഭവിച്ച ശേഷം, അവസാനം അവൻ പ്രേതരൂപത്തിൽ ജനിക്കുന്നു; വളരെ പ്രയാസത്തോടെ മാത്രമേ മനുഷ്യജന്മം, അതും അപൂർവമായി, ലഭിക്കൂ.
ഉപായം തേ വദിഷ്യാമി പ്രേതമോക്ഷകരം പരമ് । ശ്രുതവാന്യദഹംപൂര്വജന്മനിസ്വഗുരോര്മുഖാത്
പ്രേതാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാൻ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ മാർഗം ഞാൻ നിന്നോട് പറയും. അതു ഞാൻ എന്റെ മുൻജന്മത്തിലെ ഗുരുവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേട്ടതാണ്.
ഗച്ഛ പുത്ര ഗൃഹം സ്നാത്വാ യമുനായാം വിധാനതഃ । അദ്യതഃ സര്വഗതിദാ കല്പാദ്യാ സാപ്യുപാഗതാ । പശ്ചിമേഽഹനി വൈശാഖീ പിതൃദേവാര്ചനേ ഹിതാ
മകനേ, നീ വീട്ടിലേക്ക് പോയി, യമുനയിൽ വിധിപ്രകാരം സ്നാനം ചെയ്യുക. ഇന്നുമുതൽ എല്ലാ ഗതികളും നൽകുന്ന, കല്പത്തിന്റെ ആരംഭമായ വൈശാഖി വന്നു. അതിന്റെ അവസാന ദിവസം പിതൃദേവതാരാധനക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്.
പാനീയമപ്യത്ര തിലൈര്വിമിശ്രം സഹോദകുംഭാന്നഫലാനി ഭക്ത്യാ । ദദ്യാത്പിതൃഭ്യോ ഭവതീഹ ദത്തം ശ്രാദ്ധം സദാ തേന സമാ സഹസ്രമ്
ഇവിടെ ഭക്തിയോടെ, തിലം കലർത്തിയ വെള്ളവും, വെള്ളക്കലശങ്ങളും, അന്നവും പഴങ്ങളും പിതാക്കന്മാർക്ക് അർപ്പിക്കണം. ഇവിടെ അർപ്പിക്കുന്ന ശ്രാദ്ധം, മറ്റിടങ്ങളിൽ ആയിരം ശ്രാദ്ധം ചെയ്തതിനു തുല്യമാണ്.
വൈശാഖ്യാം പൌര്ണമാസ്യാം യോ ഭോജയേദ്ഭൂമിദേവതാഃ । സിക്ഥേസിക്ഥേ ഭവേത്തൃപ്തിഃ പിതൄണാം യുഗസംഖ്യയാ
വൈശാഖി പൗർണ്ണമിയിൽ ഭൂദേവതകളെ ഭക്ഷണം നൽകുന്നവൻ, അന്നത്തിൽ എത്ര ദാന്യമാണോ, ആകെ ആളം കാലംപോലും പിതാക്കന്മാർക്ക് തൃപ്തി ലഭിക്കും.
വൈശാഖ്യാം വിധിനാ സ്നാത്വാ ഭോജയേദ്ബ്രാഹ്മണാന്ദശ । പായസം സര്വപാപേഭ്യോ മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ
വൈശാഖിയിൽ വിധിപ്രകാരം സ്നാനം ചെയ്ത് പാൽപായസം നൽകി പത്ത് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അഹാരം നൽകുന്നവൻ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം നേടും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ഗൌരാന്വാ യദി വാ കൃഷ്ണാംസ്തിലാന്ക്ഷൌദ്രേണ സംയുതാന് । ദത്വാ ദശഭ്യോ വിപ്രേഭ്യസ്തേനൈവ സ്വസ്തി വാചയേത്
വെള്ളതിലം അല്ലെങ്കിൽ കറുത്തതിലം തേനിൽ കലർത്തി പത്ത് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് അർപ്പിച്ചാൽ, അതിനാൽ തന്നെ ആശംസകൾ പ്രാപിക്കും.
പ്രീയതാം ധര്മരാജേതി പിതൄന്ദേവാംശ്ച തര്പയേത് । യാവജ്ജീവകൃതം പാപം തത്ക്ഷണാദേവ നശ്യതി
'ധർമ്മരാജാവിന് സന്തോഷം ഉണ്ടാകട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, പിതാക്കന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം. ജീവപര്യന്തം ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങളും അക്ഷണത്തിൽ തന്നെ നശിക്കും.
വൈശാഖ്യാം പൌര്ണമാസ്യാം ച സൃഷ്ടാഃ കമലയോനിനാ । തിലാ ദേയാശ്ച ഭക്ത്യാ ച സ്പൃശ്യാഃ സര്വാംഗതോ ദ്വിജ
വൈശാഖി പൗർണ്ണമിയിൽ, കമലത്തിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിന്റെ സൃഷ്ടിയായ തിലം ഭക്തിയോടെ അർപ്പിക്കണം, ശരീരമൊക്കെയും സ്പർശിച്ച്, ദ്വിജന്മാരേ.
യസ്തിലൈര്യവസമ്മിശ്രൈഃ സ്നാതി സര്വാംഗതസ്തദാ । തസ്യ ബ്രഹ്മാ ച ധര്മോഽത്ര ദദാതി വരമീപ്സിതമ്
തിലം യവം ചേർത്ത് ശരീരമൊട്ടും സ്നാനം ചെയ്യുന്നവന് ബ്രഹ്മാവും ധർമ്മനും ആഗ്രഹിച്ച വരം ഇവിടെ തന്നേ നൽകും.
പ്രീതയേ ധര്മരാജസ്യ യോ ദദ്യാദുദകുംഭകാന് । സപ്തസപ്ത കുലം തേന താരിതം സ്യാന്ന സംശയഃ
ധർമ്മരാജാവിന് സന്തോഷത്തിനായി ഏഴെണ്ണം വീതം വെള്ളക്കലശങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നവൻ, ഏഴു തലമുറയെയും രക്ഷിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ത്രയോദശ്യാം ചതുര്ദശ്യാം പൂര്ണായാം ഭക്തിതത്പരഃ । സ്നാത്വാ ജപ്ത്വാ തഥാ ഹുത്വാ ദത്വാ സംപൂജ്യ മാധവമ്
ത്രയോദശി, ചതുർദശി, പൗർണ്ണമി ദിവസങ്ങളിൽ, ഭക്തിയോടെ സ്നാനം ചെയ്ത്, ജപം നടത്തി, ഹോമം നടത്തി, ദാനം നൽകി, മാധവനെ ആരാധിച്ചാൽ,
യത്ഫലം ജായതേ പുത്ര തദസ്മാകം പ്രയച്ഛ ഭോഃ । നൈതൌ പരിചിതൌ പ്രേതൌ ഹിത്വാ സ്വര്ഗതിമാശ്രയേ
മകനേ, ഇതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ഫലം ഞങ്ങള്ക്ക് അർപ്പിക്കണം. ഈ രണ്ട് പ്രേതരെയും വിട്ട് ഞാൻ സ്വർഗ്ഗമാർഗ്ഗം പ്രാപിക്കട്ടെ.
ഏതയോരപിപാപസ്യ ഹ്യം തോയം സമുപസ്ഥിതഃ । യമ ഉവാച- തഥേത്യുക്ത്വാ ഗതഃ സര്വം തതശ്ചക്രേ സ വൈ ദ്വിജഃ
ഈ രണ്ട് പാപികളായ പ്രേതർക്കും വെള്ളം അർപ്പിച്ചു. യമൻ പറഞ്ഞു: 'അങ്ങനെയാകട്ടെ.' അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ ബ്രാഹ്മണൻ എല്ലാം ചെയ്തു.
പ്രീതഃ പരമയാ ഭക്ത്യാ വൈശാഖ്യാം സ്നാനദാനകൃത് । സ്നാതഃ സമുദിതോ ഭക്ത്യാ പ്രാപ്യ മാധവപൂര്ണിമാമ്
പരമഭക്തിയോടെ വൈശാഖിയിൽ സ്നാനവും ദാനവും നടത്തി, ഭക്തിയോടെ സ്നാനം കഴിച്ച് എഴുന്നേറ്റു, മാധവപൗർണ്ണമി പ്രാപിച്ചു.
ദത്വാ ബഹൂനി ദാനാനി തേഭ്യഃ പുണ്യം ദദൌ പൃഥക് । തത്ക്ഷണാദേവ തേ സര്വേ വിമാനസ്ഥാ ദിവം യയുഃ
അവർക്കായി അനേകം ദാനങ്ങൾ നൽകി, പ്രത്യേകമായി പുണ്യം നൽകി; അക്ഷണത്തിൽ തന്നെ അവർ എല്ലാവരും വിമാനത്തിൽ കയറി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി.
തത്പുണ്യദാനയോഗേന മുദിതാ ദ്വിജസത്തമ । ധനശര്മാപി വിപ്രേംദ്ര ശ്രുഃതിസ്മൃതിപുരാണവിത്
ആ പുണ്യദാനത്തിന്റെ ഫലത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനായ, വേദശാസ്ത്രപുരാണവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ധനശർമനും സന്തോഷിച്ചു.
ഭുക്ത്വാ ഭോഗാംശ്ചിരം കാലം ബ്രഹ്മലോകമവാപ്തവാന് । ഏഷാ പുണ്യതമാ തസ്മാദ്വൈശാഖീ വിശ്വപാവനീ
ദീർഘകാലം സുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ച ശേഷം, ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് വൈശാഖം ഏറ്റവും പവിത്രവും ലോകത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതുമാകുന്നത്.
കഥ്യതേ തു മയാ വിപ്ര സമാസേനാതിഗൌരവാത്
ബ്രാഹ്മണനേ, വിഷയം വളരെ ഗുരുതരമായതിനാൽ ഞാൻ ഇതിനെ കുറിച്ച് സംക്ഷിപ്തമായി പറയാം.
ധന്യാസ്ത ഏവ കൃതിനശ്ച ത ഏവ ജാതാ ലോകേ ത ഏവ പുരുഷാഃ പുരുഷാര്ഥഭാജഃ । യേ മാധവേ മധുനിഷൂദനമര്ചയംതി പ്രാതര്നിമജ്ജ്യ നിയമേന വിശുദ്ധചിത്താഃ
ഈ ലോകത്ത് ജനിച്ചവരിൽ, ധന്യരും സഫലരും പുരുഷാർത്ഥങ്ങൾ നേടുന്നവരുമാണ്, മാധവ മാസത്തിൽ രാവിലെ കുളിച്ച്, മനസ്സു ശുദ്ധിയോടെ, നിയന്ത്രണത്തോടെ മധുസൂദനനെ ആരാധിക്കുന്നവർ.
യോ മാധവേ മാസി നരഃ പ്രഭാതേ സ്നാതഃ സമാരാധയതേ രമേശമ് । യമൈരുപേതോ നിയമൈരശേഷൈര്വൃതോഽപി നൂനം സ നിഹംതി പാപമ്
മാധവ മാസത്തിൽ പ്രഭാതത്തിൽ കുളിച്ച്, എല്ലാ നിയന്ത്രണങ്ങളോടും കൂടെ ശ്രീരാമന്റെ കാന്തനായ ഭഗവാനെ ആരാധിക്കുന്നവൻ തീർച്ചയായും പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കും.
തൈരേവകാലോ വിജിതസ്ത ഏവ നരേഷു ധന്യാ വിഗതൈനസസ്തേ । ത ഏവ ഗര്ഭേ ന വിശംതി ഭൂയോ മജ്ജംതി യേ മാധവമാസി യുക്താഃ
കാലത്തെ ജയിക്കുന്നവരും, മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാന്മാരും, പാപരഹിതരുമാണ്, മാധവ മാസത്തിൽ ഭക്തിയോടെ ഏർപ്പെടുന്നവർ. അവർ വീണ്ടും ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിക്കില്ല.
സ മാധവോ ഗര്ജതി യജ്ഞയോഗാത്തപഃ ക്രിയാ ദാനവിധാന യോഗാത് । യസ്മിന്കൃതം മാസി കഥംചിദല്പം പുണ്യം പുനഃ സ്യാദിഹ കല്പതുല്യമ്
യജ്ഞം, യോഗം, തപസ്സ്, കർമ്മങ്ങൾ, ദാനം എന്നിവയിലൂടെ മാധവൻ മഹത്വം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. ഈ മാസത്തിൽ ചെറുതായാലും ചെയ്ത പുണ്യം ഒരു കല്പത്തിന് തുല്യമായിത്തീരുന്നു.
മജ്ജതോ ഹി മനുജസ്യ മാധവേ മാധവാര്ചനകൃതേ ദിനോദയേ । താമസോപി ജലബിംദുസംഗമാദംഗമാവഹതി പാവനം യതഃ
മാധവ മാസത്തിൽ മാധവനെ ആരാധിക്കാൻ ഉദയകാലത്ത് കുളിക്കുന്നവന്, താമസികനായാലും, വെള്ളത്തിന്റെ ഒരു തുള്ളി സ്പർശിച്ചാലും ശരീരം ശുദ്ധിയാകും.
താനി ദേഹമധിരുഹ്യ ദേഹിനസ്താവദേവ വിചരംത്യഘാനി ച । യാവദേതി ന സ മാധവാഹ്വയഃ ശ്രീരമാരമണവല്ലഭോ വിരാട്
മാധവൻ, ലക്ഷ്മിയുടെ പ്രിയനായ ഭഗവാൻ, ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതുവരെ പാപങ്ങൾ അതിൽ നിലനിൽക്കും.
മേരുമംദരതുല്യാനി പാപാന്യുഗ്രാണ്യനേകശഃ । ദഹതേ മാധവോ മാസഃ സ്നാതോ മാധവവല്ലഭഃ
മേരുവും മന്ദരനും പോലെ വലിയതും ഭയങ്കരവുമായ അനേകം പാപങ്ങൾ മാധവ മാസത്തിൽ കുളിച്ച് ഭക്തിയോടെ മാധവനെ ആരാധിച്ചാൽ നശിക്കും.
ഇദം സംക്ഷേപതഃ പ്രോക്തം മയാ തേഽനുഗ്രഹാദ്ദ്വിജ । വൈശാഖസ്നാനമാഹാത്മ്യം ശ്രോതുഃ പാപക്ഷയം കരമ്
ദ്വിജനേ, കരുണയാൽ ഞാൻ നിന്നോട് സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞത് വൈശാഖത്തിൽ കുളിക്കുന്നതിന്റെ മഹത്വമാണ്. ഇത് കേൾക്കുന്നവന്റെ പാപങ്ങൾ നശിക്കും.