ഭവതാമപി സശ്രേയോ നൂനം ദാസ്യതി കേശവഃ । ബ്രഹ്മണ്യോ ഭഗവാന്വിഷ്ണുസ്തുഷ്ടോമയ്യനുകംപയാ
നിങ്ങള്ക്കും നന്മ ലഭിക്കുമെന്നുറപ്പ്; ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഭഗവാന് വിഷ്ണു എനിക്ക് കരുണകൊണ്ട് സന്തുഷ്ടനാണ്.
അതസീപുഷ്പസംകാശോ വിഷ്ണുഃ പീതാംബരോ ഹരിഃ । യസ്യ ശ്രവണമാത്രേണ നാമ്നോ യാതി മഹാ തമഃ
അതസിപ്പൂവിനെപ്പോലെയുള്ള രൂപം, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച ഹരിയാണ് വിഷ്ണു; അവന്റെ നാമം കേള്ക്കുമ്പോള് പോലും വലിയ അന്ധകാരം അകന്നു പോകുന്നു.
അനാദിനിധനോ ദേവഃ ശംഖ ചക്ര ഗദാധരഃ । അക്ഷയഃ പുംഡരീകാക്ഷഃ പ്രേതമോക്ഷപ്രദായകഃ
ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത ദൈവം, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈവശമുള്ളവന്, നശിക്കാത്തവന്, താമരക്കണ്ണനായവന്, പ്രേതന്മാരെ മോചിപ്പിക്കുന്നവന്.
യമ ഉവാച- നാമശ്രവണ മാത്രേണ വിഷ്ണോസ്തേ പരിതോഷിതാഃ । പിശാചാഃ പുണ്യഭാവസ്ഥാ ദയാ ദാക്ഷിണ്യ യംത്രിതാഃ
യമന് പറഞ്ഞു: വിഷ്ണുവിന്റെ നാമം കേള്ക്കുന്നതോടെ തന്നെ അവര് സന്തുഷ്ടരായി; പിശാചുകള് പുണ്യത്തിലേക്ക് എത്തി, ദയയും ദാനവും കൊണ്ട് നിയന്ത്രിതരായി.
പ്രീണിതാസ്തസ്യവചസാ തദാദിഷ്ടേന നോദിതാഃ । ഇദമൂചുര്ദ്വിജം പ്രേതാഃ ക്ഷുത്തൃഷ്ണാപൂരപീഡിതാഃ
അവന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട് സന്തോഷംകൊണ്ടു, അവര് ആക്രമിച്ചില്ല; ആ പ്രേതങ്ങള് വിശപ്പും ദാഹവും കൊണ്ട് പീഡിതരായി ബ്രാഹ്മണനോട് പറഞ്ഞു.
പ്രേതാ ഊചു- ദര്ശനേനൈവ തേ വിപ്ര നാമശ്രവണതോ ഹരേഃ । ഭാവമന്യമനുപ്രാപ്താ വയം ജാതാ ദയാലവഃ
പ്രേതങ്ങള് പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണനേ, നിന്റെ ദര്ശനത്തിലും ഹരിയുടെ നാമം കേള്ക്കുന്നതിലും, ഞങ്ങള് മറ്റൊരു നിലയിലേക്ക് എത്തി, ദയയുള്ളവരായി മാറി.
അപാകരോതി ദുരിതം ശ്രേയശ്ച യോജയത്യപി । യശോ വിസ്താരയത്യാശു നൂനം വൈഷ്ണവസംഗമഃ
വിഷ്ണുഭക്തരുടെ സാന്നിധ്യം നിർഭാഗ്യങ്ങൾ നീക്കി, ക്ഷേമം വരുത്തുകയും, ഒരാളുടെ പ്രശസ്തി വേഗത്തിൽ വ്യാപിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
രസായനമയീ ശീതാ പരമാനംദദായിനീ । നാനംദയതി കം നാമ വൈഷ്ണവാമൃതചംദ്രികാ
വിഷ്ണുഭക്തിയുടെ അമൃതചന്ദ്രിക തണുപ്പും, ഔഷധസമാനമായ ഗുണവും, പരമാനന്ദവും നൽകുന്നു; ആരെയാണ് അതു സന്തോഷിപ്പിക്കാത്തത്?
അയം കൃതഘ്ന നാമാസ്തി ദ്വിതീയോഽയം വിദൈവതഃ । അവൈശാഖസ്തൃതീയോഽയം ത്രയാണാമപി പാപകൃത്
കൃതഘ്നൻ എന്നൊരു പേരുണ്ട്, വിദൈവതൻ എന്ന രണ്ടാമത്തെയും, അവൈശാഖൻ എന്ന മൂന്നാമത്തെയും; ഇവ മൂന്നുപേരും പാപം ചെയ്യുന്നവരാണ്.
സദൈവാനുഷ്ഠിതാനേന പാപേനാതി കൃതഘ്നതാ । തേനാസ്യ കര്മജം നാമ കൃതഘ്നാഖ്യം വ്യവസ്ഥിതമ്
ഈ പാപം എപ്പോഴും ചെയ്താൽ, അത്യന്തം കൃതഘ്നനായിത്തീരുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് അവന് 'കൃതഘ്നൻ' എന്ന പാപഫലമായ പേര് ലഭിച്ചത്.
സുദാസ ഇതി നാമ്നായം ശൂദ്രോ ഽഭൂത്പൂര്വജന്മനി । കൃതഘ്നസ്തേന പാപേന പ്രാപ്തോഽവസ്ഥാമിമാം ദ്വിജ
മുന്ജന്മത്തിൽ ഈയാൾ സുദാസൻ എന്ന പേരിൽ ഒരു ശൂദ്രനായിരുന്നു; കൃതഘ്നത എന്ന പാപം ചെയ്തതിനാൽ ഇത്തരമൊരു നിലയിലേക്കാണ് ഈയാൾ എത്തിയത്, ദ്വിജൻ.
അതിപാപിനി ധൂര്തേ ച ഗുരുസ്വാമ്യഹിതേഽപി ച । നിഷ്കൃതിര്വിദ്യതേ വിപ്ര കൃതഘ്നേ നാസ്തി നിഷ്കൃതിഃ
മഹാപാപികളും, കപടികളും, ഗുരുവിനോ സ്വാമിക്കോ വിരോധമുള്ളവരും, ഇവർക്കെല്ലാം പ്രായശ്ചിത്തം ഉണ്ട്, ബ്രാഹ്മണ; പക്ഷേ, കൃതഘ്നനു പ്രായശ്ചിത്തം ഇല്ല.
നാനാനിരയസംഘാതം ശരീരൈര്യാതനാ ക്ഷമൈഃ । അനുഭൂയതാംത്വവസ്ഥാമംത്യാമേതാം ഗതോ ദ്വിജ
ഈ അന്തിമാവസ്ഥയിൽ എത്തിയാൽ, ബ്രാഹ്മണ, അവൻ വിവിധ നരകങ്ങളിൽ, വേദന സഹിക്കാൻ കഴിയുന്ന ശരീരങ്ങളോടെ, കഠിനമായ ശിക്ഷകൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
അനേനാന്നം സദാ ഭുക്തമകൃത്വാ ദേവതാര്ചനമ് । അദത്വാ ഗുരുവിപ്രേഭ്യസ്തേനൈവായം വിദൈവതഃ
ദേവതാരാധന ചെയ്യാതെ എന്നും അന്നം കഴിച്ചു, ഗുരുക്കന്മാര്ക്കോ ബ്രാഹ്മണന്മാര്ക്കോ ഒന്നും നൽകാതിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന് വിദൈവതൻ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.
അയം ദശസഹസ്രാണാം ഗ്രാമാണാമീശ്വരോ നൃപഃ । ഹരിവീര ഇതി ഖ്യാതോ നാമ്നാസീത്പൂര്വജന്മനി
ഈയാൾ പത്തായിരം ഗ്രാമങ്ങളുടെ രാജാവായിരുന്നുവായിരുന്നു; ഹരിവീരൻ എന്ന പേരിൽ മുന്ജന്മത്തിൽ പ്രശസ്തനായിരുന്നു.
രോഷാഹംകാരനാസ്തിക്യൈര്ഗുര്വാജ്ഞാലംഘനോദ്യതഃ । അകൃത്വൈവ മഹായജ്ഞാന്ഭുക്തവാന്വിപ്ര നിംദകഃ
കോപം, അഹങ്കാരം, അസ്തികത്വം ഇല്ലായ്മ എന്നിവകൊണ്ടും, ഗുരുവിന്റെ കല്പനകൾ ലംഘിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചും, മഹായജ്ഞങ്ങൾ നടത്താതെയും, ബ്രാഹ്മണരെ നിന്ദിച്ചും ഇദ്ദേഹം അന്നം കഴിച്ചു.
കര്മണാ തേന പാപേന മഹാനരകസംകടമ് । അനുഭൂയ തതഃ പ്രേതോ ജാതോ നാമ്നാ വിദൈവതഃ
ആ പാപകർമ്മം മൂലം, മഹാനരകവേദന അനുഭവിച്ച ശേഷം, അദ്ദേഹം പ്രേതനായി ജനിച്ചു, വിദൈവതൻ എന്ന പേരോടെ.
അവൈശാഖസ്തൃതീയോഽഹം ത്രയാണാമപി പാപകൃത് । തേന മേ കര്മജം നാമ ബ്രാഹ്മണോഽഹം വ്യവസ്ഥിതഃ
ഞാൻ മൂന്നാമൻ, അവൈശാഖൻ; ഇവരിൽ പാപം ചെയ്യുന്നവൻ; അതുകൊണ്ടാണ് എന്റെ കർമ്മഫലമായി ബ്രാഹ്മണനെന്ന നിലയിൽ ഞാൻ അറിയപ്പെടുന്നത്.
മധ്യദേശേ ഭവം നാമ്നാ ഗൌതമോ ഗോത്രതോഽപ്യഹമ് । വിപ്രോ വാസപുരേവാസീ യജ്വാഽഽസം പൂര്വജന്മനി
മധ്യദേശത്ത്, ഗൗതമൻ എന്ന പേരിലും, ആ ഗോത്രത്തിൽ തന്നെ ഞാൻ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു; വാസപുരത്തിൽ താമസിച്ച ബ്രാഹ്മണനും, മുന്ജന്മത്തിൽ യാഗങ്ങൾ നടത്തിയവനും ആയിരുന്നു.
മയാ കേവലമേവൈകം ശ്രൌതമാര്ഗാനുസാരിണാ । ഉദ്ദിശ്യ മാധവം ദേവം ന സ്നാതം മാസി മാധവേ
ഞാൻ മാത്രം, വെദമാർഗം മാത്രം അനുസരിച്ച്, മാധവദേവനെ ഉദ്ദേശിച്ച് മാധവമാസത്തിൽ കുളിച്ചില്ല.
ന ദത്തം ന ഹുതം കിംചിദ്വൈശാഖ്യാം ചാവിശേഷതഃ । നാര്ചിതോ മധുഹാ തത്ര തോഷിതാ ന മനീഷിണഃ
വൈശാഖമാസത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ചും ഞാൻ ഒന്നും ദാനം ചെയ്തില്ല, ഹോമം നടത്തിയില്ല; അവിടെ മധുസൂദനനെ ആരാധിച്ചില്ല, ജ്ഞാനികളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചുമില്ല.
മണികോദകകുംഭൈശ്ച ന ദാനൈഃ പിതൃദേവതാഃ । തര്പിതാ ന തിലാ ദത്താഃ സക്ഷൌദ്രാഃ ശ്രോത്രിയേഷു ച
മണിക്കുടവും വെള്ളവുംകൊണ്ടു പിതൃദേവതകളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയില്ല; തൈലവും തേനും ചേർത്ത് പണ്ഡിതന്മാർക്ക് നൽകിയുമില്ല.
ന പുഷ്പഫലതാംബൂല ചംദന വ്യജനാംബരൈഃ । വിദ്വാംസോ നാര്ചിതാസ്തത്ര പിതൃദൈവതതുഷ്ടയേ
പുഷ്പം, പഴം, താംബൂലം, ചന്ദനം, വീശൽ, വസ്ത്രം എന്നിവകൊണ്ടു ജ്ഞാനികളെ പിതൃദേവതകളെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ അവിടെ ആദരിച്ചു ചെയ്തില്ല.
മയാ നൈകാപി വൈശാഖീ പൂര്ണാ പൂര്ണഫല പ്രദാ । സ്നാനദാനക്രിയാപൂജാ സുകൃതൈഃ പരിപാലിതാ
വൈശാഖമാസത്തിൽ ഒരു പൂർണ്ണമായ, പൂർണ്ണഫലമുള്ള വ്രതവും ഞാൻ കുളി, ദാനം, കര്മ്മം, പൂജ എന്നിവയോടെ, നല്ല പ്രവൃത്തികൾ പാലിച്ച് ആചരിച്ചിട്ടില്ല.
തേന മേ വൈദികം കര്മ സര്വം ചൈവ തു നിഷ്ഫലമ് । തതോഽവൈശാഖനാമാഹം പ്രേതോ ജാതോഽസ്മി സര്വതഃ
ഇതുകൊണ്ട് എന്റെ എല്ലാ വേദിക കര്മ്മങ്ങളും ഫലമില്ലാത്തതായിപ്പോയി. അതിനാല് എനിക്ക് അവൈശാഖ എന്ന പേരില് പ്രേതനായി ജനിക്കേണ്ടി വന്നു.
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം ത്രയാണാമപി കാരണമ് । ത്വം നോ ഭവ സമുദ്ധര്താ പാപാദ്വിപ്രോസി വൈ യതഃ
ഇതെല്ലാം, മൂവരുടെയും കാരണവും ഉള്പ്പെടെ, നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നീ പാപത്തില് നിന്ന് ഞങ്ങളെയൊക്കെ രക്ഷിക്കേണ്ടവനാണ്, കാരണം നീ നല്ലവനാണ്.
വിമുക്തം ബ്രഹ്മതീര്ഥം ച സാധവഃ പരമം യതഃ । താരയംതി മഹാപാപാന്നിരയേഭ്യോഽപി സംശ്രിതാന്
ശുദ്ധമായ ബ്രഹ്മതീര്ഥം മഹാത്മാക്കള് ഏറ്റവും വിശുദ്ധമായതാണെന്ന് പറയുന്നു. അവിടെ അഭയം പ്രാപിച്ചവരെ വലിയ പാപങ്ങളില് നിന്നും നരകങ്ങളില് നിന്നുമാണ് രക്ഷിക്കുന്നത്.
ഗംഗാദി പുണ്യതീര്ഥേഷു യോ നരഃ സ്നാതി സര്വദാ । യഃ കരോതി സതാം സംഗം തയോഃ സത്സംഗമോ വരഃ
ഗംഗാദി പുണ്യതീര്ഥങ്ങളില് എപ്പോഴും സ്നാനം ചെയ്യുന്നവരും, സന്മാര്ഗ്ഗികളോടൊപ്പം സുഖമായി ഇടപെടുന്നവരും തമ്മില്, സന്മാര്ഗ്ഗികളുടെ കൂട്ടം ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്.
അഥവാ മമ പുത്രോഽസ്തി ധനശര്മേതി വിശ്രുതഃ । തം ഗത്വാ ബോധയ സ്വാമിന്നസ്മദര്ഥേ കൃതോദ്യമഃ
അല്ലെങ്കില് എനിക്ക് ധനശര്മ്മന് എന്ന പേരില് പ്രശസ്തനായ ഒരു മകനുണ്ട്. സ്വാമിനേ, അവനോടു ചെന്നു ഞങ്ങളുടെ കാര്യത്തിന് ശ്രമിക്കണമെന്ന് അറിയിക്കൂ.
കാര്യേ സമുദ്യമം കൃത്വാ പരേഷാം സമുപസ്ഥിതേ । പുഷ്കലം ഫലമാപ്നോതി യജ്ഞദാനക്രിയാധികമ്
മറ്റുള്ളവരുടെ ആവശ്യത്തിന് സമയത്ത് ആള് മനസ്സോടെ ശ്രമിച്ചാല്, യാഗം, ദാനം, കര്മ്മം എന്നിവയേക്കാള് കൂടുതല് ഫലം ലഭിക്കും.