വൈശാഖ്യാമപി ശക്ത്യാ വാ ഭോജയേദ്ബ്രാഹ്മണാന്ദശ । ത്രിരാത്രമുത്ഥിതഃ സ്നാത്വാ സകൃച്ച പ്രയതഃ ശുചിഃ
വൈശാഖമാസത്തിലും, കഴിയുന്നത്രയുംശക്തിയോടെ, മൂന്നു രാത്രികളും നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റു, ഒരു പ്രാവശ്യംകൂടി ശുദ്ധിയോടെ സ്നാനം ചെയ്ത്, ഭക്തിയോടെ പത്തുപേരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അന്നം വിളമ്പണം.
ഗൌരാന്വാ യദി വാ കൃഷ്ണാംസ്തിലാന്ക്ഷൌദ്രേണ സംയുതാന് । ദത്വാ ദ്വാദശവിപ്രേഭ്യസ്തേനൈവ സ്വസ്തി വാചയേത്
വെള്ളയോ കറുപ്പോ ആയ എള്ള് തേനോടുകൂടി പന്ത്രണ്ടു ബ്രാഹ്മണന്മാര്ക്ക് നൽകണം; അതിനുശേഷം ആശീർവാദവാക്കുകൾ പറയണം.
പ്രീയതാം ധര്മരാജോ മേ പിതൄന്ദേവാംശ്ച തര്പ്പയേത് । യാവജ്ജീവകൃതം പാപം തത്ക്ഷണാദേവ നശ്യതി
ധർമ്മരാജാവ് എന്നിൽ പ്രസന്നനാകട്ടെ; പിതാക്കളെയും ദേവതകളെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തട്ടെ; ജീവകാലം ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങളും അക്ഷണത്തിൽ തന്നെ നശിക്കും.
അയുതായുതം ച തിഷ്ഠേത്സ സ്വര്ഗലോകേ യഥാസുഖമ് । മാമേവ തു ന പശ്യേത്സ പൂജിതോഽഖില ദൈവതൈഃ
അയുതം ആയുതം വർഷങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗലോകത്ത് ഇഷ്ടാനുസരണം സുഖമായി വസിക്കും; എന്നാൽ എല്ലാ ദേവതകളും പൂജിച്ചാലും, അവൻ എന്നെ കാണുകയില്ല.
പാകാന്നോദക കുംഭാദി പിതൃദൈവത തുഷ്ടയേ । ത്രയോദശ്യാം ചതുര്ദശ്യാം പൂര്ണായാം ച ദിനത്രയമ്
പാകംചെയ്ത അന്നം, വെള്ളം, പാത്രങ്ങൾ മുതലായവ പിതാക്കളുടെയും ദേവതകളുടെയും തൃപ്തിക്കായി, പതിമൂന്നാം, പതിനാലാം, പൗർണമി ദിവസങ്ങളിൽ, മൂന്നു ദിവസവും സമർപ്പിക്കണം.
യോ ദദ്യാദ്ഭക്തിതോ വിപ്ര മഹാപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ । സുവര്ണതിലപാത്രൈസ്തു ബ്രാഹ്മണാഞ്ഛക്തിതോഽന്വഹമ്
ആ ദിവസങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ ബ്രാഹ്മണന്മാര്ക്ക് ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ മഹാപാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും; കഴിവനുസരിച്ചു ദിവസേന സ്വർണ്ണം അല്ലെങ്കിൽ എള്ള് നിറച്ച പാത്രങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണന്മാര്ക്ക് നൽകണം.
തര്പ്പയേദുദപാത്രൈസ്തു ബ്രഹ്മഹത്യാം വ്യപോഹതി । വൈശാഖ്യാം പൌര്ണമാസ്യാം ച സൃഷ്ടാഃ കമലയോനിനാ
വെള്ളം നിറച്ച പാത്രങ്ങൾ സമർപ്പിച്ചാൽ ബ്രാഹ്മഹത്യാപാപം അകറ്റാം; വൈശാഖമാസത്തിലെ പൗർണമിദിവസത്തിൽ ഇവയെല്ലാം കമലജനനായകൻ സ്ഥാപിച്ചു.
തിലാ ദേയാശ്ച ഭക്ത്യാ ച ശ്രേയഃ സംതതി ഹേതവേ । ഇഹാര്ഥേ ച പുരാവൃത്തം തദാകര്ണയ സുവ്രത
സമ്പത്തിനും സന്താനത്തിനും വേണ്ടി ഭക്തിയോടെ എള്ള് ദാനം ചെയ്യണം; ഈ ലോകത്തിനായി പുരാതനത്തിൽ സംഭവിച്ചതു കേൾക്കൂ, സുദൃഢവ്രതനേ.
ഫലം മാധവമാസസ്യ പൂര്ണായാം പരമാദ്ഭുതമ് । മേഷസംക്രമമാരഭ്യ തിഥയസ്ത്രിംശദുത്തമാഃ
മാധവമാസത്തിലെ പൗർണമിദിവസത്തിന്റെ ഫലം അതിശയകരമാണ്; മേശരാശിയിൽ പ്രവേശനം മുതൽ മുപ്പത് ഉത്തമമായ തിഥികൾ ഉണ്ട്.
സര്വയജ്ഞാധികാഃ പുണ്യാഃ പുരാണേഷു പ്രകീര്തിതാഃ । വിശേഷതോഽപി താസ്തിസ്രഃ പവിത്രാഃ പാപിദുര്ലഭാഃ
എല്ലാ യാഗങ്ങളേക്കാളും വിശുദ്ധമാണെന്ന് പുരാണങ്ങളിൽ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്; പ്രത്യേകിച്ച് ഈ മൂന്നു ദിവസങ്ങൾ പാപികൾക്ക് ദുർലഭവും വിശുദ്ധവുമാണ്.
തതോപി പൂര്ണിമാ പുണ്യാ മാധവീ മാധവപ്രിയാ । ഏഷാ വാരാഹകല്പാദി തിഥിരാദ്യാ മഹാഫലാ
അവയിൽ പൗർണമി ഏറ്റവും പുണ്യമുള്ളതും മാധവനു പ്രിയവുമായതുമാണ്; വാരാഹകല്പത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ആദ്യമായ ഈ തിഥി മഹാഫലപ്രദമാണ്.
പുരാ നാരായണേനാസ്യാമാദിദൈത്യൌ വിമോഹിതൌ । ഹിരണ്യാക്ഷ മധൂ വിപ്ര പൃഥിവീ ച സമുദ്ധൃതാ
പുരാതനകാലത്ത്, ഈ ദിവസത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണനേ, നാരായണൻ ആദിദാനവന്മാരായ ഹിരണ്യാക്ഷനും മധുവും മോഹിപ്പിച്ചു, ഭൂമിയെ രക്ഷിച്ചു.
ത്രയോദശ്യാം ചതുര്ദശ്യാം പൌര്ണമാസ്യാമയം വിഭുഃ । ക്രമാദേതത്ത്രയം ചക്രേ ശുക്ലേഽസ്മിന്മാസി മാധവേ
പതിമൂന്നാം, പതിനാലാം, പൗർണമി ദിവസങ്ങളിൽ, ഈ ശുക്ലപക്ഷ മാധവമാസത്തിൽ, ഭഗവാൻ ഈ മൂന്നു കാര്യങ്ങളും അനുക്രമമായി ചെയ്തു.
തതഃ പ്രഭൃതി വിപ്രേംദ്ര വിശേഷാദേവ പൂര്ണിമാ । കല്പാദിഃ പാവനാ ഖ്യാതാ കര്മണഃ കല്പസാക്ഷിണീ
അതിനുശേഷം, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, പൗർണമി പ്രത്യേകിച്ച് കല്പാരംഭത്തിൽ നിന്ന് പാവനമായതും, സത്കർമ്മങ്ങൾക്ക് സാക്ഷിയായതുമാണ്.
യേന സ്നാനം ന വൈശാഖേ പ്രാതര്നിയമശാലിനാ । കിം തസ്യ ജന്മനാ വിപ്ര നൂനമാത്മാപകാരിണാ
വൈശാഖത്തിൽ പ്രഭാതത്തിൽ നിയമശുദ്ധിയോടെ സ്നാനം ചെയ്യാത്തവന്, ബ്രാഹ്മണനേ, ജനനം എന്തിനാണ്? അവൻ തീർച്ചയായും സ്വയം ദോഷം ചെയ്യുന്നു.
ത്രയോദശ്യാം ചതുര്ദശ്യാം പൌര്ണമാസ്യാം വിശേഷതഃ । അപിസമ്യഗ്വിധാനേന നാരീ വാ പുരുഷോഽപി ച
പതിമൂന്നാം, പതിനാലാം, പ്രത്യേകിച്ച് പൗർണമിദിവസത്തിൽ, സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ ആയാലും, യഥാവിധി സ്നാനം ചെയ്താൽ,
പ്രാതഃ സ്നാതഃ സനിയമഃ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ । സ്നാനദാനാര്ചനശ്രാദ്ധക്രിയാപുണ്യാദിവര്ജിതാ
പ്രഭാതത്തിൽ നിയമശുദ്ധിയോടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ, സ്നാനം, ദാനം, പൂജ, ശ്രാദ്ധം, മറ്റ് പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും.
യസ്യാതീതാ ച വൈശാഖീ സ നൂനം നിരയാലയഃ । ന വേദേന സമം ശാസ്ത്രം ന തീര്ഥം ഗംഗയാ സമമ്
വൈശാഖം വിട്ടുപോയവൻ തീർച്ചയായും നരകത്തിൽ പോകും; വേദത്തിനെ തുല്യമായ ശാസ്ത്രമില്ല, ഗംഗയെ തുല്യമായ തീർത്ഥവും ഇല്ല.
ന ദാനം ജലഗോതുല്യം ന വൈശാഖീ സമാ തിഥിഃ । ജലധേനും ച യോ ദദ്യാദ്വൈശാഖ്യാം വിഷ്ണുതത്പരഃ
ജലം നല്കുന്നതിന് സമം മറ്റൊരു ദാനം ഇല്ല; വൈശാഖം പോലൊരു തിരുനാള് ഇല്ല. വൈശാഖമാസത്തില് വിഷ്ണുവിനെ ഭക്തിയോടെ ജലധേനു നല്കുന്നവന്...
ത്രയാണാമപി ദേവാനാം ചതുര്ഥോഽയം വിശേഷതഃ । മാതൃഹാ പിതൃഹാ ചൈവ ഭ്രൂണഹാ ഗുരുതല്പഗഃ
മൂന്നു ദേവന്മാരില് ഇതാണ് പ്രത്യേകമായ നാലാമന്: അമ്മയെ, അച്ഛനെ, ഗര്ഭസ്ഥശിശുവിനെ കൊല്ലുന്നവനും ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ അപമാനിക്കുന്നവനും.
ജലധേനും സമാലോക്യ മുച്യതേ സര്വപാതകൈഃ । ദശപൂര്വാന്പരാന്വംശ്യാന്നരകാത്താരയംതിതേ
ജലധേനുവിനെ കണ്ടാല് എല്ലാ പാപങ്ങളും വിട്ടു പോകും; പത്ത് തലമുറകള് മുന്പും ശേഷവും നരകത്തില് നിന്ന് മോചനം നേടും.
ജലധേനും പ്രയച്ഛംതി വൈശാഖ്യാം വിധിനാത്ര യേ । ശര്കരാ ഫല താംബൂലമുപാനത്കരപത്രികാഃ
വൈശാഖത്തില് വിധിപ്രകാരം ജലധേനു നല്കുന്നവര് പഞ്ചസാര, പഴം, വെറ്റില, ചെരിപ്പ്, കൈയിലിടുന്ന ഇല എന്നിവയും നല്കുന്നു.
പ്രയച്ഛംതി ദ്വിജാഗ്ര്യേഭ്യോ ധന്യാസ്തേ ചാത്ര കീര്തിതാഃ । മണികോദകകുംഭാംശ്ച പക്വാന്നം ഹൈമദക്ഷിണാമ്
അവര് ഈ ദാനങ്ങള് പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാര്ക്ക് നല്കുന്നു; ഇവരെ ഭാഗ്യശാലികള് എന്നു പറയാം. രത്നങ്ങളാല് അലങ്കരിച്ച ജലകുംഭം, പാകം ചെയ്ത അന്നം, പൊന്നുള്ള ദക്ഷിണയും നല്കുന്നു.
യഃ പ്രയച്ഛതി വൈശാഖ്യാം സോഽശ്വമേധഫലം ലഭേത് । അത്രാപ്യുദാഹരംതീമമിതിഹാസം പുരാതനമ്
വൈശാഖത്തില് ദാനം ചെയ്യുന്നവന് അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിക്കും; ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഒരു പഴയ കഥയും ഇവിടെ പറയുന്നു.
ബ്രാഹ്മണസ്യ ച സംവാദം പ്രേതൈഃ സാര്ദ്ധം മഹാവനേ । ബ്രാഹ്മണോ ധനശര്മാസീന്മധ്യദേശേ പുരാനഘ
ഒരു വലിയ കാട്ടില് ബ്രാഹ്മണനും പ്രേതന്മാരും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണം: മധ്യദേശത്ത് ധനശര്മ എന്ന ബ്രാഹ്മണന് ഒരിക്കല് ജീവിച്ചിരുന്നു, പാപരഹിതനേ.
കുശാദ്യര്ഥം വനം യാതോ ദദര്ശേദമഥാദ്ഭുതമ് । ഭീതോഽപശ്യദസൌ പ്രേതാന്ദുഷ്ടാംസ്ത്രീനതി ദാരുണാന്
കുശയടി കൊണ്ടുവാനായി കാട്ടിലേക്ക് പോയപ്പോള് അവന് അത്ഭുതകരമായൊരു കാഴ്ച കണ്ടു; ഭയപ്പെട്ട്, അവന് മൂന്ന് ദുഷ്ടവും ഭയാനകവുമായ പ്രേതങ്ങളെ കണ്ടു.
ഊര്ധ്വകേശാന്സരക്താക്ഷാന്കൃഷ്ണദംതാന്കൃശോദരാന് । കുര്വതോ വിവിധാ രാവാന്ധാവതോപി യതസ്തതഃ
മുടി നിവര്ന്ന, കണ്ണുകള് ചുവന്ന, കറുത്ത പല്ലുകള്, ഉണങ്ങിയ വയറുകള്, പലവിധം കരയുന്നവരും, ഇവര് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
താന്ദൃഷ്ട്വാ ഭയസംത്രസ്തോ ബ്രാഹ്മണോ വിദ്രുതോ ജവാത് । ക്രംദമാനാസ്തതസ്തേപി തമേവാനു യയുസ്തദാ
അവരെ കണ്ട ബ്രാഹ്മണന് ഭയന്ന് വേഗത്തില് ഓടി; ആ പ്രേതങ്ങള് കരയിക്കൊണ്ട് അവനെ പിന്തുടര്ന്നു.
സധര്ഷ്യമാണസ്തൈഃ പ്രേതൈരുവാച മധുരം വചഃ । ധനശര്മോവാച- കേ യൂയം വഃ കുതോഽവസ്ഥാ ജാതേതി നിരയോചിതാ
ആ പ്രേതങ്ങള് അവനെ ചുറ്റി ഭയപ്പെടുത്തുമ്പോള് അവന് മധുരമായ വാക്കുകള് പറഞ്ഞു; ധനശര്മ ചോദിച്ചു: നിങ്ങള് ആര്, എന്ത് അവസ്ഥയിലാണ്, എന്തുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെയാണ്?
ഭയാര്ത്തമനുകംപ്യം മാം ദുഃഖിതം ത്രാതുമര്ഹഥ । വൈഷ്ണവം ബഹുഭൃത്യം ച നിഃസ്വം വിപ്രം വനാഗതമ്
ഞാന് ഭയത്തിലും ദുഃഖത്തിലും ആകുലനാണ്, ദയവായി എന്നെ രക്ഷിക്കണം; വൈഷ്ണവനും, പലഭൃത്യന്മാരുള്ളവനും, ദരിദ്രനും, കാട്ടില് വന്ന ബ്രാഹ്മണനുമാണ് ഞാന്.