സത്യധര്മവിഹീനാസ്തേ തഥാ യാംതി യമാലയമ് । സാമാന്യം സര്വജംതൂംനാം ബലം ധര്മസ്തു കേവലഃ
സത്യം ധർമ്മം ഇല്ലാത്തവർ യമലോകത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്; ശക്തി എല്ലാ ജീവികൾക്കും പൊതുവാണ്, പക്ഷേ ധർമ്മം മാത്രം പ്രധാനമാണ്.
യേന സംതരതേ ജംതുരിഹലോകേ പരത്ര ച । മയാ സര്വമിദം സമ്യക്സ്വര്ഗമാര്ഗ പ്രദായകമ്
ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും ജീവികൾക്ക് കടക്കാൻ കഴിയുന്നത് ഇതിലൂടെയാണ്; സ്വർഗമാർഗം കാണിക്കുന്നതെല്ലാം ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞു.
സമാസേന സമാഖ്യാതം കിം ഭൂയഃ ശ്രോതുമിച്ഛസി
സംഗ്രഹമായി ഞാൻ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു; ഇനി എന്താണ് കേൾക്കാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച- ഏതന്മൂര്ഖോഽപി ജാനാതി ശുഭകര്മകരഃ പുമാന് । ന യാതി നരകം സ്വര്ഗം തഥാ പാപക്രിയാ രതഃ
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവൻ നരകത്തിലേക്കില്ലെന്ന് ഒരു മണ്ടനും അറിയാം; പാപത്തിൽ രതനായവൻ സ്വർഗം പ്രാപിക്കില്ല.
ക്രതുഭിര്വിവിധൈരിഷ്ടൈര്വ്രത ദാന ജപാദിഭിഃ । സത്യേനാചാരകുശലൈഃ സ്വര്ഗസൌഖ്യമവാപ്യതേ
വിവിധയാഗങ്ങൾ, വ്രതങ്ങൾ, ദാനങ്ങൾ, ജപം, സത്യവാക്ക്, നല്ല പെരുമാറ്റം എന്നിവയിലൂടെ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ സുഖം ലഭിക്കും.
വിദ്യാചാരധനോപേതൈര്ഋഷിഭിര്വേദപാരഗൈഃ । പ്രാപ്യതേ പുണ്യയോഗേന യജ്ഞൈര്നാകസ്തതഃ ക്വചിത്
വിദ്യയിലും നല്ല പെരുമാറ്റത്തിലും സമ്പത്തിലും സമ്പന്നരായ, വേദങ്ങൾ പഠിച്ച ഋഷിമാർ, യാഗങ്ങൾ നടത്തി പുണ്യം സമ്പാദിച്ച് സ്വർഗ്ഗം നേടുന്നു; അതല്ലാതെ മറ്റുവഴിയില്ല.
വിത്തേന ച വിനാ ദാനം ബഹുദാതും ന ശക്യതേ । വിദ്യമാന ധനേനാപി കുടുംബാസക്തചേതസാ
സമ്പത്ത് ഇല്ലാതെ ഒരാള്ക്ക് ധാരാളം ദാനം നൽകാൻ കഴിയില്ല; സമ്പത്ത് ഉണ്ടെങ്കിലും കുടുംബത്തിൽ മനസ്സ് കുടുങ്ങിയവർക്കും ദാനം നൽകാൻ കഴിയില്ല.
അഗ്നിഹോത്രാദയോ ധര്മാ വിശേഷേണ കലൌ യുഗേ । ദുഷ്കരാ ദാനധര്മോഽപി ദുഷ്കരോ ഭഗവന്മതഃ
അഗ്നിഹോത്രം പോലുള്ള ധർമ്മങ്ങൾ കലിയുഗത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ച് പ്രയാസമാണ്; ദാനധർമ്മം പോലും ഭഗവാന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ പ്രയാസമാണ്.
അല്പായാസേന ധര്മേണ ലഭ്യതേ ധര്മസംചയഃ । തന്മേ വിശേഷതോ ബ്രൂഹി ധര്മാധര്മപ്രദര്ശക
കുറഞ്ഞ പരിശ്രമംകൊണ്ട് ചെയ്യാവുന്ന ഒരു ധർമ്മം കൊണ്ടു വലിയ പുണ്യം സമ്പാദിക്കാം. അത്തരം ഒരു മാർഗം ദയവായി വിശദമായി പറഞ്ഞുതരണമേ, ധർമ്മവും അധർമ്മവും കാണിക്കുന്നവനേ.
തദേകം കഥ്യതാം ധര്മം സര്വധര്മോത്തമോത്തമമ് । കൃതേനൈകേന യേനേഹ സര്വപാപക്ഷയോ ഭവേത്
എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതവും ശ്രേഷ്ഠവുമായ ഒരു ധർമ്മം എനിക്കു പറയൂ; അതു ചെയ്താൽ ഇവിടെ തന്നെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും.
ധനം ധാന്യം യശോ ധര്മമായുര്യേനാഭി വര്ത്തതേ । മര്ത്യലോകേഽപി സഖ്യം സ്യാത്സ്വര്ഗോ യേനാക്ഷയോ ഭവേത്
അത് ചെയ്താൽ ധനം, ധാന്യം, പ്രശസ്തി, ധർമ്മം, ആയുസ്സ് എന്നിവ വർദ്ധിക്കും; ഈ ലോകത്തും സൗഹൃദം ലഭിക്കും; അതിലൂടെ സ്വർഗ്ഗം അക്ഷയം ആകും.
സാക്ഷാന്നാരായണോ യേന ഭക്താനാമഭയപ്രദഃ । തുഷ്യേദസ്യപ്രസാദേന കാമഃ കരതലേ സ്ഥിതഃ
അത് ചെയ്താൽ ഭക്തന്മാർക്ക് ഭയം ഇല്ലാതാക്കാൻ നാരായണൻ നേരിട്ട് അനുഗ്രഹം നൽകുന്നു; അവന്റെ കൃപയാൽ ആഗ്രഹങ്ങൾ കൈയിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ ലഭിക്കും.
സര്വയജ്ഞ തപോദാനതീര്ഥസേവാധികം ഫലമ് । ലഭ്യതേ യേന യദ്യസ്തി വൈവസ്വത തദാദിശ
എല്ലാ യാഗങ്ങൾക്കും തപസ്സിനും ദാനത്തിനും തീർത്ഥയാത്രകൾക്കും അതിലധികം ഫലം ലഭിക്കുന്ന ഒരു മാർഗം ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതു ദയവായി പറയണം, വൈവസ്വതപുത്രാ.
അനുഗ്രാഹ്യോ ഹ്യഹം ദേവ യദി ധര്മോപദേശതഃ । സര്വധര്മക്രിയാസാരം തദേകം കൃപയാ വദ
ധർമ്മോപദേശം നൽകാൻ ഞാൻ അർഹനാണെങ്കിൽ, ദയവായി എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളുടെ സാരം എന്നെ അറിയിക്കണമേ, ദൈവമേ.
പാപാനാമനുരൂപാണി പ്രായശ്ചിത്താനി യദ്യഥാ । തഥാ തഥൈവ സംസ്മൃത്യ കഥിതാനി മനീഷിഭിഃ
ഏത് പാപത്തിനും അതിനനുസരിച്ചുള്ള പ്രായശ്ചിത്തങ്ങൾ ജ്ഞാനികൾ ഓർത്ത് വിശദമായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
കര്തും താനി ന ശക്യംതേ ദേവ പ്രത്യേകശോ നരൈഃ । സര്വപാപഹരം പുണ്യമേകം ചേദസ്തി തദ്വദ
എന്നാൽ, ദൈവമേ, മനുഷ്യർക്ക് അവയെല്ലാം വേർതിരിച്ച് ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല; എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന ഒരു പുണ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതു പറയണം.
സൂത ഉവാച-। ഇത്യുക്ത്വാ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠോ യമം ധര്മസ്വരൂപിണമ് । തുഷ്ടാവ പ്രയതോ ഭൂത്വാ സൂക്ഷ്മധര്മാഭികാമുകഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, സൂക്ഷ്മധർമ്മം അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ച ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ, ധർമ്മസ്വരൂപനായ യമനെ ഭക്തിപൂർവ്വം സ്തുതിച്ചു.
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച- നമസ്തേ സര്വശമന നമസ്തേ ജഗതാംപതേ । നമോഽസ്തു ദേവരൂപായ സ്വര്ഗമാര്ഗപ്രദായിനേ
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: സർവ്വം ശമിപ്പിക്കുന്നവനേ, ലോകങ്ങളുടെ നാഥനേ, ദൈവരൂപനായവനേ, സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള മാർഗം നൽകുന്നവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
ധര്മശാസ്ത്രസ്വരൂപായ ധര്മരാജ നമോസ്തുതേ । ത്വയാ ഭൂഃ പാല്യതേ ദേവാപ്യംതരിക്ഷം ച ദ്യൌര്മഹഃ
ധർമ്മശാസ്ത്രത്തിന്റെ രൂപമായ ധർമ്മരാജാവേ, നിനക്കു നമസ്കാരം. ഭൂമി, ദേവന്മാർ, ആകാശം, മഹത്വമുള്ള സ്വർഗ്ഗം എന്നിവയെല്ലാം നീ സംരക്ഷിക്കുന്നു.
ജനസ്തപസ്തഥാസത്യം സര്വസ്വം പാല്യതേ ത്വയാ । ന ത്വയാ രഹിതം കിംചിജ്ജഗത്സ്ഥാവര ജംഗമമ്
ജനലോകം, തപോലോകം, സത്യലോകം എന്നിവയും മറ്റെല്ലാം നീ സംരക്ഷിക്കുന്നു; നീ ഇല്ലാതെ ഈ ലോകത്തിലെ ചലനസ്ഥിരങ്ങളിലൊന്നും ഒന്നുമില്ല.
വിദ്യതേ ത്വദ്ഗൃഹീതം തു സദ്യോ നശ്യതി വൈ ജഗത് । ത്വമാത്മാ സര്വഭൂതാനാം സതാം സത്വസ്വരൂപവാന്
നിന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്നതാണ് ഈ ലോകം; നീ വിട്ടുവിട്ടാൽ ലോകം ഉടനടി നശിക്കും. നീ എല്ലാ ജീവികളുടെയും ആത്മാവാണ്, സത്പുരുഷന്മാരുടെ സത്ത്വസ്വരൂപനാണ്.
രാജസാനാം രജസ്ത്വം ച താമസാനാം തമസ്തഥാ । ചതുഷ്പദാം ഭവാന്ദേവ ചതുഃശൃംഗസ്ത്രിലോചനഃ
രാജസികന്മാരിൽ രാജസും, താമസികന്മാരിൽ താമസും നീ തന്നെയാണ്; നാലു കുരുക്കളുള്ളവരിൽ നാലു കൊമ്പും മൂന്നു കണ്ണും ഉള്ള ദൈവം നീയാണു.
സപ്തഹസ്തസ്ത്രിധാ ബദ്ധോ വൃഷരൂപ നമോസ്തു തേ । സര്വയജ്ഞമയോ ധര്മസ്ത്വയി വിഗ്രഹവിഗ്രഹഃ
ഏഴു കൈകളും മൂന്നു ബന്ധങ്ങളും ഉള്ള കാളയുടെ രൂപമായവനേ, നമസ്കാരം. നീ എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളുടെയും സാക്ഷാത് ധർമ്മത്തിന്റെ രൂപവുമാണ്, എല്ലാ രൂപങ്ങൾക്കും ആധാരമായവനുമാണ്.
സാക്ഷാദ്ദൃഷ്ടോസി ലോകേശ ദേവ തുഭ്യം നമോനമഃ । ഹൃദിസ്ഥഃ സര്വഭൂതാനാം പുണ്യപാപേക്ഷിതാ ഭവാന്
ലോകത്തിന്റെ നാഥനായ ദേവനേ, നേരിട്ട് കാണാൻ കഴിഞ്ഞതിൽ ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിക്കുന്നു. നീ എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നവനും, പുണ്യവാന്മാർ അന്വേഷിക്കുന്നവനും ആണല്ലോ.
തേന ശാസ്താ ച ഭൂതാനാം ദാതാ ദേവ പ്രശാസിതാ । പ്രവര്ത്തകോ ഹി ധര്മസ്യ ദേവദംഡധരോ ഭുവി
അതിനാൽ നീ എല്ലാ ഭൂതങ്ങളുടെയും അധിപൻ, ദാനിയും ദണ്ഡനാധിപനുമാണ് ദേവനേ. ഭൂമിയിൽ ധർമ്മത്തെ നിലനിർത്തുന്ന ദൈവികശക്തി നീ തന്നെയാണ്.
സര്വധര്മമയം സാരമേകം വദ സുനിശ്ചിതമ് । യമ ഉവാച- പരിതുഷ്ടോഽസ്മി തേ വിപ്ര സ്തോത്രേണ ച വിശേഷതഃ
എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളുടെയും സാരമായ ഒറ്റതായത് ഉറപ്പോടെ പറയൂ. യമൻ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണനേ, പ്രത്യേകിച്ച് നിന്റെ സ്തുതികൾകൊണ്ട് ഞാൻ അതീവ സന്തോഷവാനാണ്.
തഥാപ്യാഗമ ധര്മേണ മാന്യോസി മമ സത്തമ । യന്ന കസ്യചിദാഖ്യാതം തദ്ഗോപ്യം പരമം മമ
എങ്കിലും ആഗമധർമ്മപ്രകാരം നീ എന്റെ ആദരത്തിന് അർഹനാണ്. ആരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തത്, അതാണ് എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ രഹസ്യം.
സാരമുദ്ധൃത്യ സര്വേഷാം യദേകം നിശ്ചിതം മയാ । മഹാനിരയസംഘാതാന്നിര്വാസനകരം പരമ്
എല്ലാവിടത്തുനിന്നും സാരം എടുത്ത് ഞാൻ ഉറപ്പാക്കിയ ഒറ്റതായത്, മഹാനരകങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകുന്ന അതിയായത്,
അനാഖ്യേയമപി ബ്രഹ്മന്വക്ഷ്യേ വിനയതോഷിതഃ
പറയാൻ പാടില്ലാത്തതായിരുന്നാലും, ബ്രാഹ്മണനേ, നിന്റെ വിനയത്തിൽ സന്തോഷിച്ച് ഞാൻ അതു പറയാം.
സ്യുര്മോഹായ ചരാചരസ്യ ജഗതസ്തേ തേ പുരാണാഗമാസ്താം താമേവ ഹി ദേവതാം പരമികാം ജല്പംതു കല്പേ വിധൌ । സിദ്ധാംതേ പുനരേക ഏവ ഭഗവാന്വിഷ്ണുഃ സമസ്താഗമ-വ്യാപാരേഷു വിവേകിനാം വ്യതികരം നീതേഷു നിശ്ചീയതേ
സഞ്ചരിക്കുന്നവർക്കും അചഞ്ചലർക്കും ഭ്രമം ഉണ്ടാക്കാൻ പഴയ ശാസ്ത്രങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ പരമ ദേവിയെ കുറിച്ച് പറയട്ടെ. എന്നാൽ, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളും പരിശോധിച്ച് സംശയങ്ങൾ നീക്കി, വിജ്ഞാനികൾക്ക് ഒടുവിൽ ഒരൊറ്റ ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവാണ് സത്യമായി ഉറപ്പാകുന്നത്.