ആദരംതി പ്രതീതാ യേ തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ । യസ്മിന്കസ്മിന്കുലേ ജാതാ ദയാവംതോ യശസ്വിനഃ
ആദരവും വിശ്വാസവും ഉള്ള പുരുഷന്മാർ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്. എങ്ങനെയുള്ള കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചാലും, കരുണയും പ്രശസ്തിയും ഉള്ളവർക്ക് അതേ ഗതി തന്നെയാണ്.
സാനുക്രോശാഃ സദാചാരാസ്തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ । യേ പൂതാഃ പരദാരാംശ്ച കര്മണാ മനസാ ഗിരാ
ദയയും നല്ല പെരുമാറ്റവും ഉള്ളവർ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്. മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യകളോട് പ്രവൃത്തിയിലും ചിന്തയിലും വാക്കിലും ശുദ്ധരായവരും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
രമയംതി ന സത്വസ്ഥാസ്തേനരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ । സദാ കര്മയഥോക്തേന കുര്വംതി വിഹിതാനി ച
ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവർക്ക് മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യകളിൽ ആസ്വാദനം ഉണ്ടാകില്ല; അത്തരം പുരുഷന്മാർ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്. അവർ എപ്പോഴും നിർദ്ദേശിച്ച കർമ്മങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ചെയ്യുന്നു.
ആത്മശക്തിം ച വിജ്ഞായ തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ । മനോ വാക്കായികേ ധര്മേ ശ്രദ്ധാം യഃ കുരുതേ സദാ
തങ്ങളുടെ ശേഷി മനസ്സിലാക്കി, മനസിലും വാക്കിലും ശരീരത്തിലും ധർമ്മത്തിൽ വിശ്വാസം വയ്ക്കുന്നവരാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ളവർ.
സാധൂനാം സംമതോ യശ്ച സ ഭവേദ്ദേവതാതിഥിഃ । വചോവേഗം മനോവേഗം യോ വേഗമുദരോദ്ഭവമ്
സദ്പുരുഷന്മാരിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നവൻ ദേവതയെപ്പോലെ അതിഥിയാകും. വാക്കിന്റെ ആവേശം, മനസ്സിന്റെ ആവേശം, വയറ്റിൽ നിന്നുള്ള ആവേശം എന്നിവ നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
ഉപസ്ഥവേഗം സഹതേ സ സ്വര്ഗീ ജായതേ നരഃ । യേഷാം ഗുണേഷു സംതോഷോ വാണീ യേഷാം ശ്രുതം പ്രതി
ശാരീരിക ആവേശം സഹിക്കുന്നവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ജനിക്കും. സ്വന്തം ഗുണങ്ങളിൽ തൃപ്തരായവരും, കേൾക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ വാക്ക് അളക്കുന്നതും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
പരമാര്ഥേ മതിര്യേഷാം തേ ശിഷ്ടാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ । വ്രതം രക്ഷംതി യേ കോപാച്ഛ്രിയം രക്ഷംതി മത്സരാത്
പരമാർത്ഥത്തിൽ മനസ്സുള്ളവരാണ് ഉത്തമരും സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ളവരും. കോപത്തിൽ നിന്ന് വ്രതം കാത്തവരും, അസൂയയിൽ നിന്ന് സമ്പത്ത് സംരക്ഷിക്കുന്നവരും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
വിദ്യാം മാനാപമാനാഭ്യാമാത്മാനം തു പ്രമാദതഃ । മതിം രക്ഷംതി യേ ലോഭാന്മനോ രക്ഷംതി കാമതഃ
വിദ്യയെ അഹങ്കാരത്തിലും അപമാനത്തിലും നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്നവരും, സ്വയം അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്നവരും, ബുദ്ധിയെ ലോഭത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്നവരും, മനസ്സിനെ കാമത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്നവരും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
ധര്മം രക്ഷംതി ദുഃസംഗാത്തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ । ഏകാദശ്യാം ച വിധിവദുപവാസപരായണാഃ
ദുഷ്സംഗത്തിൽ നിന്ന് ധർമ്മം സംരക്ഷിക്കുന്നവരാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ളവർ. കൂടാതെ, ഏകാദശിയിൽ വിധിപ്രകാരം ഉപവാസം ചെയ്യുന്നവരും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
ശുക്ലേഽസിതേ ച യേ വിപ്ര തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ । മാതേവ സര്വബാലാനാമൌഷധം രോഗിണാ മിവ
പക്ഷത്തിന്റെ വെളിച്ചയിലും ഇരുട്ടിലും ഏകാദശി ആചരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്. അമ്മ എല്ലാ കുട്ടികൾക്കും എങ്ങനെയോ, ഔഷധം രോഗികൾക്ക് എങ്ങനെയോ, അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
രക്ഷാര്ഥം സര്വലോകാനാം നിര്മിതൈകാദശീ തിഥിഃ । ഏകാദശീ സമം കിംചിത്പാദത്രാണം ന വിദ്യതേ 5.96.
എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും സംരക്ഷണത്തിനായി ഏകാദശി തിഥി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. ഏകാദശിക്ക് സമമായ സംരക്ഷണം ഒരു ഭാഗം പോലും മറ്റൊന്നിനില്ല.
താമുപോഷ്യ വിധാനേന പുരുഷാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ । ഏകാദശേന്ദ്രിയൈഃ പാപം യത്കൃതം ഭവതി ദ്വിജ
അത് ശരിയായി ആചരിച്ചാൽ പുരുഷന്മാർക്ക് സ്വർഗ്ഗലാഭം ഉണ്ടാകും. ഏകാദശീന്ദ്രിയങ്ങൾകൊണ്ട് ചെയ്ത പാപം എല്ലാം അകറ്റപ്പെടും.
നരോ നിര്ദ്ധൂയ തത്തൂര്ണം പ്രീതഃ സ്വര്ഗതിമാന്ഭവേത് । അശ്വമേധസഹസ്രാണി രാജസൂയശതാനി ച
ആ പാപം വേഗത്തിൽ അകറ്റിയാൽ, ആൾ സന്തോഷത്തോടെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകും. ആയിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങളും നൂറ് രാജസൂയയാഗങ്ങളും പോലും—
ഏകാദശ്യുപവാസസ്യ കലാം നാര്ഹംതി ഷോഡശീമ് । ഏകതഃ ക്രതവഃ സര്വേ സര്വതീര്ഥതപാംസി ച
—ഏകാദശി ഉപവാസത്തിന്റെ പതിനാറിൽ ഒരു ഭാഗം പോലും തുല്യമായിരിക്കില്ല. ഒരു ഭാഗത്ത് എല്ലാ യാഗങ്ങളും, എല്ലാ തീർത്ഥതപസ്സുകളും—
മഹാദാനാദിദാനാനി വ്രതം വൈഷ്ണവമേകതഃ । വൈഷ്ണവവ്രതജോ ധര്മോ ധര്മോ യജ്ഞാദിസംഭവഃ
—മറ്റൊരു ഭാഗത്ത് എല്ലാ വലിയ ചെറിയ ദാനങ്ങളും, വൈഷ്ണവവ്രതവും. വൈഷ്ണവവ്രതത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്ന ധർമ്മവും യാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന ധർമ്മവും—
ഏകത്ര തുലിതൌ ധാത്രാ തത്ര പൂര്വോ ഭവേദ്ഗുരുഃ । ഹരിവാസര ഭക്താനാമച്യുതാനംതഭാഷിണാമ്
—ഇവയെ ഒരുമിച്ച് തൂക്കിയാൽ, ആദ്യത്തേതാണ് ഭാരം കൂടിയത്. ഹരിദിനത്തിൽ, അച്യുതനെ അനന്തമായി സ്മരിക്കുന്ന ഭക്തന്മാരിൽ—
നാഹം ശാസ്താ വിശേഷേണ തേഭ്യോ വിപ്ര ബിഭേമ്യഹമ് । യേഷാം പുത്രശ്ച പൌത്രശ്ച ഏകാദശ്യാമുപോഷിതഃ
—ഞാൻ അവർക്കു പ്രത്യേകമായി അധിപനല്ല, ബ്രാഹ്മണാ; അവരുടെ പുത്രനും മുമ്മക്കളും ഏകാദശി ആചരിച്ചാൽ ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു.
സഹാത്മനാ സ പുരുഷാഞ്ഛതമുദ്ധരതേ ബലാത് । ഉപോഷണം തതഃ കുര്യാത്പക്ഷയോരുഭയോരപി
സ്വയം കൂടെ, അത്തരം പുരുഷൻ നൂറ് പേരെ ബലമായി ഉയർത്തുന്നു. അതിനാൽ, ഇരുപക്ഷത്തിലും ഉപവാസം ആചരിക്കണം.
ഏകാദശ്യാം സ പുരുഷോ ഭുക്തിമുക്ത്യേകഭാജനമ് । ജയാ ച വിജയാ ചൈവ ജയംതീ പാപനാശിനീ
പതിനൊന്നാം തിയ്യതി ആചരിക്കുന്നവന് ഭോഗവും മോക്ഷവും ഒരുപോലെ ലഭിക്കും. ജയാ, വിജയാ, ജയന്തി എന്നിങ്ങനെയുള്ള വ്രതങ്ങള് പാപങ്ങള് നീക്കം ചെയ്യും.
ത്രിസ്പൃശാ വംജുലീ ചൈവ പക്ഷസംവര്ധിനീ വരാ । തിലദുഗ്ധാ പരാ ജ്ഞേയാ അഖംഡദ്വാദശീ തഥാ
ത്രിസ്പൃശാ, വംജുലി, പക്ഷസംവര്ദ്ധിനി, വരാ എന്നിവയും, തിലദുഗ്ധ എന്നത് ഏറ്റവും ഉത്തമം, അഖണ്ഡദ്വാദശിയും അതുപോലെയാണ്.
മനോരഥാഖ്യാ ച പരാ ഭീമദ്വാദശികാ തഥാ । ഇത്യേവമാദയോ ഭേദാ ദ്വാദശ്യാഃ സംത്യനേകശഃ
മനോരഥാഖ്യ എന്നത് മറ്റൊന്നാണ്, ഭീമദ്വാദശികയും അതുപോലെ. ഇങ്ങനെ പലവിധ ദ്വാദശികള് ഉണ്ട്.
വ്രതേഷ്വേതേഷു യേ ശക്താ ജ്ഞേയാസ്തേ ബ്രഹ്മണി സ്ഥിതാഃ । ശ്രോതാരോ ധര്മശാസ്ത്രാണാം ധര്മപ്രത്യയ സംഗതാഃ
ഈ വ്രതങ്ങള് ആചരിക്കാന് കഴിയുന്നവര് ബ്രഹ്മത്തില് നിലകൊള്ളുന്നവരായി അറിയപ്പെടുന്നു. ധര്മശാസ്ത്രങ്ങള് കേള്ക്കുന്നവര് ധര്മത്തില് വിശ്വാസത്തോടെ ഒന്നിക്കുന്നു.
പ്രിയംകരാശ്ച ബാലാനാം സ്വര്ഗലോകം വ്രജംതി തേ । മാസിമാസ്യേകദിവസേ ദര്ശേ ശ്രാദ്ധവ്രതാ നരാഃ
കുട്ടികള്ക്ക് സന്തോഷം നല്കുന്നവര് സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് എത്തും. ഓരോ മാസവും അമാവാസ്യ ദിവസം ശ്രാദ്ധവ്രതം ആചരിക്കുന്ന പുരുഷന്മാര് അങ്ങനെ ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്.
തൃപ്യംതി പിതരോ യേഷാം തേ ധന്യാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ । ഭോജനേഷൂപപന്നേഷു ഭോജ്യം യച്ഛംതി സാദരാത്
അവരുടെ പിതാക്കന്മാര് തൃപ്തരാകും, അത്തരം ആളുകള് ഭാഗ്യവാന്മാരായി സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് പോകും. ഉചിതമായ ഭക്ഷണം ലഭ്യമായപ്പോള് ആദരവോടെ അതു നല്കുന്നവര് അങ്ങനെ ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്.
അഭിന്നമുഖരാഗേണ ശിഷ്ടാസ്തേ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
അഭേദ്യമായ സ്നേഹത്തോടും നല്ല പെരുമാറ്റത്തോടും കൂടെ അര്പ്പിക്കുന്നവര് സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നവരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
യേ ഭക്തിമംതോ മധുസൂദനസ്യ നാരായണസ്യാഖിലനായകസ്യ । സത്യേന ഹീനാ രജസാപി യുക്താ ഗച്ഛംതി തേ നാകമനംതപുണ്യാഃ
മധുസൂദനനും നാരായണനും എല്ലാറ്റിനും അധിപനായവനുമാണ് ആര്ക്കു ഭക്തിയുള്ളവര്, സത്യത്തില് കുറവായിരുന്നാലും, രാജസികമായിരുന്നാലും, അവര് അനന്തമായ പുണ്യത്തോടെ സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് പോകും.
വിതസ്താം യമുനാം സീതാം പുണ്യാം ഗോദാവരീം നദീമ് । സേവംതേ യേ ശുഭാചാരാഃ സ്നാനദാനപരായണാഃ
വിറ്റസ്ഥ, യമുന, സീത, ഗോദാവരി എന്നീ പുണ്യനദികളെ സേവിക്കുന്ന നല്ല പെരുമാറ്റമുള്ളവര്, സ്നാനത്തിലും ദാനത്തിലും താല്പര്യമുള്ളവര് ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്.
ന തേ പശ്യംതി പംഥാനം നരകസ്യ കദാചന । യേ നര്മദായാമിഹ ശര്മദായാം മജ്ജംതി തുഷ്യംത്യപി ദര്ശനേന
നര്മദ എന്ന സുഖം നല്കുന്ന നദിയില് മുളകുന്നവര് ഒരിക്കലും നരകത്തിലേക്കുള്ള വഴി കാണില്ല; അതിന്റെ ദര്ശനം മാത്രം കൊണ്ടും അവര് തൃപ്തരാകും.
വിധൂയ പാപാനി മഹേശലോകം ഗച്ഛംതി തേ തത്ര ചിരം രമംതേ
പാപങ്ങള് കഴുകി കളഞ്ഞ്, അവര് മഹേശന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകും, അവിടെ ദീര്ഘകാലം സന്തോഷത്തോടെ കഴിയും.
സ്നാതാശ്ചര്മനദീ തീരേ ത്രിരാത്രം നിയതാ നരാഃ । വ്യാസാശ്രമേ വിശേഷേണ തേ നരാ നാകിനഃ സ്മൃതാഃ
സുഖം നല്കുന്ന നദിയുടെ തീരത്ത് മൂന്നു രാത്രികള് നിയന്ത്രണത്തോടെ സ്നാനം ചെയ്തവരും, പ്രത്യേകിച്ച് വ്യാസാശ്രമത്തില് അങ്ങനെ ചെയ്തവരും സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നവരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.