ദുര്ലഭാ ഹി മഹാനദ്യോ മാധവേ മാസി സര്വശഃ । തതോഽപി ദുര്ലഭാ ഗംഗാ രേവാ ച യമുനാ തഥാ
മാധവ മാസത്തിൽ മഹാനദികൾ എല്ലായിടത്തും അത്ര എളുപ്പത്തിൽ ലഭ്യമല്ല; അതിലും കൂടുതൽ ദുർലഭം ഗംഗ, രേവ, യമുന എന്നിവയാണ്.
ഏതാസു തിസൃഷു പ്രായഃ പ്രാപ്യൈകാമപി സാദരമ് । യഃ സ്നാതി മാധവേ മാസി വിപാപഃ സ ഹരിം വ്രജേത്
ഈ മൂന്നു നദികളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് ഭക്തിപൂർവ്വം പ്രാപിച്ച് മാധവ മാസത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ പാപരഹിതനായി ഹരിയിലേയ്ക്ക് പോകുന്നു.
തസ്മാദഹോ സഹ മയാ സുകൃതൈകസാരേ വൈശാഖമാസി ച ഭവംത ഉപേത്യ രേവാമ് । മജ്ജംതു പാതകകൃതോ മുനിവൃംദജുഷ്ടേ രേവാജലേ നിഖിലപാപഭയാപഹത്യൈ
അതുകൊണ്ട്, സുഹൃത്തുക്കളേ, നല്ല പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലമായി, വൈശാഖ മാസത്തിൽ എന്നോടൊപ്പം രേവയിലേയ്ക്ക് വന്നു, പാപം ചെയ്തവർ മുനിമാർക്ക് പ്രിയമായ രേവയുടെ വെള്ളത്തിൽ മുഴുകി എല്ലാ പാപഭയവും അകറ്റട്ടെ.
ഏവമുക്താസ്തതഃ സര്വേ മുദിതാ മുനിനാ സഹ । ജഗ്മുസ്തേ പാപിനോ രേവാം ശംസംതോഽദ്ഭുതകാരിണീമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, എല്ലാവരും ആനന്ദത്തോടെ മുനിയോടൊപ്പം ചേർന്ന് രേവയിലേയ്ക്ക് പോയി, അവളുടെ അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തികൾ പുകഴ്ത്തി.
മുനിശര്മാ തതോ ഗച്ഛംസ്തൈസ്തഥാനുഗതോ നരൈഃ । ദദര്ശ പഥിസംത്രസ്താന്പിശാചാനഷ്ട ഭീഷണാന്
മുനിശർമാ അവരോടൊപ്പം യാത്രചെയ്യുമ്പോൾ, വഴിയിൽ ഭയാനകവും വഴികെട്ടതുമായ പിശാചുകളെ കണ്ടു.
കുര്വംതോ വിവിധാഞ്ഛബ്ദാന്ഭ്രമംതോഽപി തതസ്തതഃ । ഊര്ദ്ധ്വകേശോര്ദ്ധ്വരക്താംശ്ച കൃഷ്ണദംതകൃശോദരാന്
അവർ പലവിധ ശബ്ദങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി, ഇവിടെ അവിടെ അലഞ്ഞു, മുടി നിവർത്തി, രക്തം കയറി, കറുത്ത പല്ലുകളും വാടിച്ച വയറും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അരണ്യേ കംടകാക്രാംതേ വൃക്ഷപാനീയവര്ജിതേ । സമ്മുഖം ധാവതോ ദൃഷ്ട്വാ ഭയസംവിഗ്നമാനസഃ
മുളകുത്തും വെള്ളമില്ലാത്ത കാട്ടിൽ, അവർ നേരെ ഓടിയെത്തുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ഭയത്താൽ മനസ്സ് വിറച്ചു.
നമോനാരായണായേതി രക്ഷരക്ഷേതി ചാബ്രവീത്
അവൻ പറഞ്ഞു: 'നമോ നാരായണായ! രക്ഷിക്കൂ, രക്ഷിക്കൂ!'
നാരായണായേതി നമോഭിധാനമാകര്ണ്യ ധര്മൈകനിധാനമുച്ചൈഃ । ഭവാംതരേ തേ മനസാ പിശാചാ യയുര്നിജാദൃഷ്ടവശേന ലബ്ധാഃ
'നാരായണായ' എന്ന നാമം ഉച്ചത്തിൽ ധർമ്മത്തിന്റെ ആധാരമായവനോടു വിളിച്ചപ്പോൾ, ആ പിശാചുകൾ മറ്റൊരു ജന്മത്തിൽ അവരുടെ കർമ്മഫലപ്രാപ്തിയാൽ വിട്ടുപോയി.
വിനയാന്വിതമനസോ മുനിശര്മാ വിലോക്യ താന് । ഉവാച മധുരാഭാഷീ കേ യൂയം വികൃതാ നരാഃ
അവരെ വിനയപൂർവ്വം നോക്കി, മധുരമായി മുനിശർമാ ചോദിച്ചു: 'നിങ്ങൾ ആരാണ്, ഇങ്ങനെ രൂപഭ്രഷ്ടരായ മനുഷ്യർ?'
കിം വാ കേന കൃതം കര്മ യേന പ്രാപ്താ ച വൈകൃതിഃ । കഥമേവം വിധാഃ സര്വേ ദുഃഖിനോഽതീവ ഭീഷണാഃ
'ഏതെങ്കിലും പ്രവൃത്തി അല്ലെങ്കിൽ കർമ്മം ചെയ്തതുകൊണ്ടാണോ ഈ രൂപഭ്രംശം സംഭവിച്ചത്? നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇങ്ങനെ ദു:ഖിതരും അത്യന്തം ഭയാനകരുമാകാൻ കാരണമെന്താണ്?'
പ്രേതാ ഊചുഃ - ക്ഷുത്പിപാസാര്ദിതാ നിത്യം നാനാദുഃഖചയാകുലാഃ । കൃതബുദ്ധേ ഹൃദി ക്രൂരാ നഷ്ടസംജ്ഞാ വിചേതസഃ
പ്രേതങ്ങൾ പറഞ്ഞു: 'നാം എല്ലായ്പ്പോഴും വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവിച്ച്, പലവിധ ദു:ഖങ്ങളിൽ മുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; മനസ്സിൽ ക്രൂരത നിറഞ്ഞു, ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട് ഭ്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.'
ന ജാനീമോ ദിശഃ ക്വാപി മൂഢാ മാനവഘാതിനഃ । തദേതദ്ദുഃഖമാഖ്യാതമേതദേവാസുഖം പുനഃ
'നാം എങ്ങോട്ടാണ് പോകേണ്ടതെന്ന് അറിയില്ല, ഭ്രമിച്ച മനുഷ്യഹന്താക്കളാണ്; ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ ദു:ഖം, ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ ദു:ഖത്തിന്റെ കാര്യം.'
പ്രഭാതമിവ സംഭാതി ഭാസ്കരോദയദര്ശനാത് । ശ്രുത്വാ നാരായണേത്യുച്ചൈര്ഭാഷിതം തവ കോമലമ്
'സൂര്യോദയത്തിൽ പ്രകാശം പകരുന്നതുപോലെ, നിന്റെ മൃദുലമായ 'നാരായണ' എന്ന ഉച്ചരണം കേട്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് ആശ്വാസം തോന്നി.'
ദൃഷ്ട്വാ ച ദര്ശനം വിപ്ര ശുദ്ധഭാവം ഗതാ വയമ് । ദര്ശനേനൈവ തേ വിപ്ര നാമശ്രവണതോ ഹരേഃ
'നിന്റെ സാന്നിധ്യം കണ്ടപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണാ, ഞങ്ങൾ ശുദ്ധമായ മനസ്സിലായി; നിന്റെ ദർശനത്താൽ, ഹരിയുടെ നാമം കേട്ടതുകൊണ്ടും.'
ഭവാംതരമനുപ്രാപ്താ വയം പ്രാപ്താ ദയാലവഃ । വിനാശയത്യപയശോ ബുദ്ധിം വിശദയത്യപി
'ഞങ്ങൾ മറ്റൊരു ജന്മം പ്രാപിച്ചു, കരുണ ലഭിച്ചവരായി; ദുർഭാഗ്യം മനസ്സിനെ നശിപ്പിക്കും, കരുണ അതിനെ ശുദ്ധീകരിക്കും.'
പ്രതിഷ്ഠാപയതി പ്രായോ നൃണാം വൈഷ്ണവദര്ശനമ് । അഹം പര്യുഷിതോ നാമ സൂചകോഽയം ദ്വിതീയകഃ
സാധാരണയായി, ഒരു വൈഷ്ണവനെ കാണുന്നത് മനുഷ്യർക്കു പുണ്യം ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഞാൻ 'പര്യുഷിതൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; ഇത് രണ്ടാമത്തേതാണ്.
ശീഘ്രഗോ രോധകശ്ചാന്യഃ പംചമോയം ച ലേഖകഃ । ഷഷ്ഠോയമിതി വാഗ്ദുഷ്ടഃ സപ്തമോയം വിദൈവതഃ
മറ്റൊരുത്തൻ 'ശീഘ്രഗൻ' എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്, അവൻ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ. അഞ്ചാമത്തേത് 'ലേഖകൻ', എഴുതുന്നവൻ. ആറാമത്തേത് 'വാഗ്ദുഷ്ടൻ', ദുഷ്ടമായ വാക്കുള്ളവൻ. ഏഴാമത്തേത് 'വിദൈവതൻ', ദേവന്മാരെ വിരോധിക്കുന്നവൻ.
നിത്യംയാജനകശ്ചായമഷ്ടമഃ കഷ്ടദായകഃ । മുനിശര്മോവാച- പ്രേതാനാം കര്മജാതാനാം നാമാനി ഭവതാം കുതഃ
എട്ടാമത്തേത് 'നിത്യയാജനകൻ', എല്ലായ്പ്പോഴും യാഗം ചെയ്യാൻ ഇടയാക്കുന്നവൻ, 'കഷ്ടദായകൻ', കഷ്ടം നൽകുന്നവൻ. മുനിശർമൻ ചോദിച്ചു: നിങ്ങൾക്ക് ഈ പേരുകൾ നിങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങൾ പ്രകാരം എവിടുനിന്നാണ് ലഭിച്ചത്?
കിം തത്കാരണമുദ്ദിശ്യ യേന യൂയം സനാമകാഃ । പ്രേതാ ഊചുഃ - മയാ സ്വാദു സദാ ഭുക്തം ദത്തം പര്യുഷിതം ദ്വിജേ
എന്താണ് അതിന്റെ കാരണം? നിങ്ങൾക്ക് ഈ പേരുകൾ ലഭിക്കാൻ എന്താണ് കാര്യം? പ്രേതന്മാർ പറഞ്ഞു: ഞാൻ എപ്പോഴും രുചികരമായ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരുന്നു; എന്നാൽ ദ്വിജന്മാർക്ക് പഴയ ഭക്ഷണം തന്നു.
ആജ്യേ സതി നിരാജ്യം ച തേന പര്യ്യുഷിതോഽസ്മ്യഹമ് । മിഥ്യാമിഥ്യാപരച്ഛിദ്ര മര്മ്മാന്വേഷീ സ്വഭാവതഃ
നെയ്യുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ അത് മറച്ചു വെച്ചു; അതുകൊണ്ടാണ് എന്നെ 'പര്യുഷിതൻ' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഞാൻ സ്വഭാവത്തിൽ സത്യമോ അസത്യമോ എന്നതൊന്നുമില്ലാതെ മറ്റുള്ളവരുടെ ദോഷവും രഹസ്യങ്ങളും അന്വേഷിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
സൂചയാമാസ തേനാസൌ സൂചകോഽശുചിരാതുരഃ । ശീഘ്രം നശ്യതി വിപ്രേണ യാചിതഃ ക്ഷുഭിതേന വൈ
ഇതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ 'സൂചകൻ', അശുദ്ധനും ദു:ഖിതനും ആയത്. ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ കോപത്തോടെ വേഗത്തിൽ ചോദിച്ചാൽ, അവൻ നശിക്കും.
ഏതത്കാരണമുദ്ദിശ്യ ശീഘ്രഗോ ദ്വിജസത്തമ । ഗൃഹോപരി സദാ സ്വാദുഭുക്തമേതേന പാപിനാ
ഈ കാരണത്താലാണ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, അവൻ 'ശീഘ്രഗൻ' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ പാപി എപ്പോഴും വീട്ടിന്മേൽ രുചികരമായ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരുന്നു.
ഏകാകിനാ കുമനസാ തേനാസൌ രോധകഃ സ്മൃതഃ । മൌനേനാപി സ്ഥിതോ നിത്യം പാദേന ലിഖതേ മഹീമ്
ഒറ്റയ്ക്കും ദുഷ്ടമനസ്സോടെ ആയതിനാൽ അവൻ 'റോധകൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. അവൻ എപ്പോഴും മൗനത്തിൽ ഇരുന്നാലും, കാലുകൊണ്ട് നിലത്ത് എഴുതാറുണ്ട്.
അസ്മാകമപി പാപിഷ്ഠോ ലേഖകോ ലോകസംഗതഃ । ഗുണിനോയം ഗുണാന്ദ്വേഷ്ടി നിര്ഗുണേ ച ഗുണജ്ഞതാമ്
നമ്മിൽ ഏറ്റവും വലിയ പാപിയാണ് 'ലേഖകൻ', ജനങ്ങളോടൊപ്പം ഇടപെടുന്നവൻ. ഗുണമുള്ളവൻ ആയിട്ടും ഗുണങ്ങളെ വെറുക്കുന്നു; ഗുണമില്ലാത്തവരിൽ ഗുണം കാണുന്നു.
അസംജ്ഞേ ജ്ഞാനയോഗീ ച വാഗ്ദുഷ്ടോസൌ തതഃ സ്മൃതഃ । നാസ്തിക്യഭാവാദനിശം പിതൃദൈവത മാനവാന്
അറിയില്ലാത്തവനും യോഗത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും ആയതിനാൽ അവൻ 'വാഗ്ദുഷ്ടൻ' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നാസ്തികമായ മനോഭാവം കൊണ്ടു, അവൻ പിതാക്കളെയും ദേവന്മാരെയും ഒരിക്കലും ആദരിക്കാറില്ല.
ന മന്യതേ ച സത്കര്മ പാപസ്തേന വിദൈവതഃ । സദാ യാചനകോ മിഥ്യാ മിഥ്യാദൌര്ഗത്യദര്ശകഃ
സത്കർമ്മങ്ങൾ അവൻ വിലയിടുന്നില്ല; അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ 'വിദൈവതൻ' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. എപ്പോഴും കള്ളമായി യാചിക്കുന്നു; ദുർഭാഗ്യത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു.
സഭൂതോദ്വേജകോ ലുബ്ധസ്തേന യാചനകസ്ത്വയമ് । ഏഭിഃ പൂര്വകൃതൈഃ പാപൈര്ഭുക്ത്വാ നരകയാതനാമ്
സഭകളെ കലഹിപ്പിക്കുകയും, അത്യന്തം ലോഭിയുമാണ്; അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ 'യാചനകൻ' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഈ മുൻപത്തെ പാപങ്ങൾക്കായി നരകവേദന അനുഭവിച്ചശേഷം,
പ്രേതാസ്തേ ദര്ശനാദദ്യ പുനര്ജാതാഃ സ്മ സുസ്ഥിതാഃ । ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതമാത്മവൃത്താംതസംഭവമ്
ഈ പ്രേതന്മാർ ഇന്ന് ദർശനം ലഭിച്ചതിനാൽ നല്ല നിലയിൽ വീണ്ടും ജനിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം കർമ്മങ്ങളുടെ കഥ മുഴുവൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
പ്രശ്നം ച യദി തേ ശ്രദ്ധാ പൃച്ഛാന്യത്കഥയാമി തേ । ബ്രാഹ്മണ ഉവാച- യേ ജീവാ ഭുവി തിഷ്ഠംതി സര്വആഹാരമൂലകാഃ
നിനക്ക് വിശ്വാസം ഉണ്ടെങ്കിൽ, മറ്റേതെങ്കിലും ചോദിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ, ഞാൻ പറയാം. ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കുന്ന എല്ലാ ജീവികളും പലവിധ ഭക്ഷണത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു.