ബ്രാഹ്മണായ പുരാ തസ്മൈ ഗണികാത്വേഽപി സംഗതാ । സ്നാത്വാ ച മാധവേ മാസി കിംചിത്തത്രാപി യദ്ദദൌ
മുന്പ്, ഗണികയായിരിക്കുമ്പോഴും, അവൾ ആ ബ്രാഹ്മണനോടൊപ്പം സ്നേഹത്തോടെ ഇടപെട്ടിരുന്നു; മാധവമാസത്തിൽ കുളിച്ച് അവിടെ അല്പം ദാനം ചെയ്തു.
തസ്യ ദാനസ്യ സാ ഭുംക്തേ സ്നാനസ്യ ച ഫലോദയമ് । പിബതേ ശീതലം തോയം മിഷ്ടാന്നം ച തഥാനിശമ്
അവളുടെ ആ ദാനത്തിന്റെയും കുളിയുടെയും ഫലമാണ് ഇപ്പോൾ അവൾ അനുഭവിക്കുന്നത്; അവൾ തണുത്ത വെള്ളവും രുചികരമായ അന്നവും പ്രതിദിനം ആസ്വദിക്കുന്നു.
ദിവ്യാന്ഭോഗാന്പ്രഭുംജാനാ വര്തതേ ച പ്രഭോര്ഗൃഹേ । ഭുംജതേ വിധിദത്തം ച ദുഃഖശോകാദിപീഡിതാ
ദിവ്യസുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, അവൾ പ്രഭുവിന്റെ വീട്ടിൽ വസിക്കുന്നു; ദു:ഖവും ശോകവും അനുഭവിക്കുന്നവർ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ലഭിക്കുന്നതെല്ലാം അവിടെ അനുഭവിക്കുന്നു.
യത്പുരാ നരനാരീണാം ഗൃഹഭംഗരതാഽഭവത് । തസ്യകര്മവിപാകോഽയമസ്യാഃ കിംചിദുപസ്ഥിതഃ
മുന്പ് പുരുഷന്മാരുടെയും സ്ത്രീകളുടെയും വീടുകൾ തകർക്കുന്നതിൽ അവൾക്ക് ആസ്വാദനമുണ്ടായിരുന്നു; അതിന്റെ ഫലമാണ് ഇപ്പോൾ അവളെ കുറിച്ച് അല്പം സംഭവിച്ചത്.
മാധവസ്നാനമാഹാത്മ്യാദ്വിനൈവ യമയാതനാമ് । മഹാപാപാപി തേ വീര സുംദരീ സാ സുതാഭവത്
മാധവസ്നാനത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു, യമന്റെ യാതനകൾ അനുഭവിക്കാതെ, വലിയ പാപം ചെയ്തവളായിരുന്നാലും, മഹാവീരാ, ആ സുന്ദരി നിന്റെ മകളായി ജനിച്ചു.
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം തവ പുത്ര്യാ വിചേഷ്ടിതമ് । സര്വജന്മഭവം വീര കര്മ ദുഷ്കര്മസംഭവമ്
നിന്റെ മകൾ ചെയ്തതെല്ലാം, മഹാവീരാ, അവളുടെ എല്ലാ ജന്മങ്ങളിലെയും കർമ്മഫലങ്ങൾ, പാപപുണ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ, ഞാൻ മുഴുവനും പറഞ്ഞുതന്നു.
നാരദ ഉവാച- ജാതൂകര്ണവചശ്ചിത്രമേവമാകര്ണ്യ ഭൂപതിഃ । തമുവാച നമസ്കൃത്യ ജ്ഞാനിനം മുനിമാദരാത്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ജാതൂകർണന്റെ അത്ഭുതകരമായ വാക്കുകൾ രാജാവു കേട്ടപ്പോൾ, ആ ജ്ഞാനിയായ മുനിയെ ആദരപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു സംസാരിച്ചു.
ദിവോദാസ ഉവാച- കഥമേഷാ വിമുച്യേത ദുഃഖാദസ്മാന്മുനേധുനാ । ജാതൂകര്ണ ഉവാച-। കഥയാമി മഹത്പുണ്യം യേനേയം സുഖിതാ ഭവേത്
ദിവോദാസൻ പറഞ്ഞു: മഹർഷേ, ഇവൾ എങ്ങനെയാണ് ഈ ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് മോചിതയാകുന്നത്? ജാതൂകർണൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഒരു മഹാപുണ്യത്തെക്കുറിച്ച് പറയും; അതിനാൽ ഇവൾ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും.
അപ്രകാശമപി പ്രായഃ പ്രവക്ഷ്യാമി തവാഗ്രതഃ । സ്വല്പമപ്യദ്ഭുതം കര്മ വികര്മശതനാശനമ്
സാധാരണയായി മറച്ചുവെക്കുന്ന ഒരു കാര്യമാണ്, എങ്കിലും ഞാൻ നിനക്കു മുന്നിൽ വെളിപ്പെടുത്താം. വളരെ ചെറിയ അത്ഭുതകരമായ ഒരു പ്രവർത്തി പോലും അനേകം പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കും.
യഥാ ഹരേര്ധ്യാനബലേന പാപം വിനാശമായാതി മഹത്സമഗ്രമ് । പ്രാതസ്തദാ മാധവമാസദാനസ്നാനേന ഘോരം വിലയം പ്രയാതി
ഹരിയെ ധ്യാനിക്കുന്നതിന്റെ ശക്തിയാൽ വലിയ പാപങ്ങൾ നശിക്കുന്നതുപോലെ, പ്രഭാതത്തിൽ മാധവനെ ഓർത്ത് സ്നാനം ചെയ്താൽ ഭയങ്കരമായ ദോഷങ്ങൾ അകറ്റപ്പെടും.
യഥാ ഹരേര്ഭീതിഭയേന നാഗാ നശ്യംതി സര്വേ നിചയാസ്തഥൈവ । നൂനം രവൌ മേഷഗതേ വിഭാതി സ്നാനേന തീര്ഥേ ച ഹരിസ്തവേന
ഹരിയുടെ ഭയത്താൽ സർപ്പങ്ങൾ എങ്ങനെ ഒളിച്ചോടുന്നു, അതുപോലെ തന്നെ സൂര്യൻ മേടരാശിയിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ഹരിയെ സ്തുതിച്ചാൽ പാപങ്ങൾ തീരും.
തേജസാ വൈനതേയസ്യ പന്നഗാ ഇവ പാതകാഃ । വിദ്രവംതി ച വൈശാഖസ്നാനേനോഷസി നിശ്ചിതമ്
വൈനതേയന്റെ തേജസ്സിൽ പാമ്പുകൾ ഓടിപ്പോകുന്നതുപോലെ, വൈശാഖമാസത്തിൽ പുലർച്ചെ സ്നാനം ചെയ്താൽ പാപങ്ങൾ ഉറപ്പായും ചിതറിപ്പോകും.
തസ്മാദ്ദേയാപി ഭൂപാല ദിവ്യാദേവീ പുനഃ സ്വയമ് । കൃത്വാ വൈശാഖശ്രവണം ശ്രുത്വാ പാപഹരം സ്തവമ്
അതുകൊണ്ട്, ഭൂപാല, നീ ദിവ്യാദേവിയെ വീണ്ടും സ്വമേധയാ സമർപ്പിക്കണം; വൈശാഖമാസത്തിലെ വ്രതവും പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന സ്തോത്രവും കേട്ടശേഷം.
ഭവിത്രീ ഭര്തുഃ സംയോഗസുഖസംഭോഗഭാഗിനീ । സുദേവോഽപി സ ജാതോസ്തി പാംഡ്യദേശാധിപോ ബലീ
അവൾ ഭർത്താവിനൊപ്പം ഐക്യത്തിന്റെ സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നവളാകും; പാണ്ഡ്യദേശത്തിന്റെ ശക്തനായ രാജാവായ സുദേവനും ജനിക്കും.
വൈശാഖമാസി രേവായാം സ്നാനപുണ്യേന ഭൂപതേ । തസ്മാ ഏവ സുതാം ദേഹി വിശുദ്ധാം സ്നാനതസ്തഥാ
രേവാനദിയിൽ വൈശാഖമാസത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്തതിന്റെ പുണ്യഫലത്താൽ, രാജാവേ, നീ സ്നാനത്തിലൂടെ ശുദ്ധയായ മകളെ അപ്പോൾ സമർപ്പിക്കണം.
മാധവസ്യ പുനഃ സ്തോത്രം ശ്രവണാന്മാധവസ്യ ച । സംദേഹോ നാത്ര കര്തവ്യോ വിചിത്രം പശ്യ ഭൂപതേ
മാധവന്റെ സ്തോത്രവും മാധവനെക്കുറിച്ചുള്ള സ്തോത്രവും വീണ്ടും കേൾക്കുമ്പോൾ സംശയിക്കേണ്ടതില്ല; ഭൂപാല, ഈ അത്ഭുതം നീ കാണുക.
ഇഹാമുത്രഫലം തസ്യ സമാഖ്യം പുണ്യകര്മണഃ । നാരദ ഉവാച- ഇത്യാകര്ണ്യൈവ മുദിതോ രാജാ തമഖിലം തതഃ
ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും ആ പുണ്യപ്രവൃത്തിയുടെ ഫലം പ്രസിദ്ധമാണ്. നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഇതെല്ലാം കേട്ട രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ അതൊക്കെയും ചെയ്തു.
കാരയാമാസ താം പുത്രീം ജാതൂകര്ണോദിതം വിധിമ് । വീരസേനേന തേനൈവ പാംഡ്യദേശാധിപേന സാ
ജാതൂകർണൻ നിർദ്ദേശിച്ച വിധം രാജാവ് തന്റെ മകളെ ആചരിപ്പിച്ചു; പാണ്ഡ്യദേശാധിപനായ വീരസേനൻ തന്നെയാണ് അവളെ വിവാഹം കഴിച്ചത്.
പുരാജന്മൈകസുഹൃദാ ദിവ്യാദേവീ വിവാഹിതാ । ബുഭുജേ ഭൂരിവിഷയാംശ്ചിരം സുചരിതവ്രതാ
പൂർവ്വജന്മത്തിൽ ദിവ്യാദേവി തന്റെ ഏകസുഹൃത്ത് വീരസേനനുമായി വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നു; നല്ല വ്രതങ്ങൾ പാലിച്ച് അവൾ ദീർഘകാലം അനേകം ലോകങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു.
വീരേസേനേന സുഹൃദാ പൂര്വജന്മകൃതേന ച । ഏതത്തേ കിംചിദാഖ്യാതമംബരീഷ സമാസതഃ
പൂർവ്വജന്മത്തിലെ സുഹൃത്തായ വീരസേനനോടൊപ്പം, മുൻജന്മത്തിലെ സുകൃതഫലത്താലും — ഇതാണ്, അംബരീഷ, ഞാൻ ചുരുക്കത്തിൽ നിനക്കു പറഞ്ഞത്.
വൈശാഖസ്നാനമാഹാത്മ്യം കിമന്യച്ഛ്രോതുമര്ഹസി
വൈശാഖസ്നാനത്തിന്റെ മഹത്വം കുറിച്ച് ഇനി എന്താണ് നീ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ പാതാലഖംഡേ വൈശാഖമാസമാഹാത്മ്യേ ചിത്രോപാഖ്യാനേ। ത്രിനവതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ പാതാളഖണ്ഡത്തിലെ വൈശാഖമാസമാഹാത്മ്യത്തിൽ ചിത്രോപാഖ്യാനത്തിലെ ത്രിണവതിതമോദ്ധ്യായം സമാപിച്ചു.
അംബരീഷ ഉവാച- പാപപ്രശമനം സ്തോത്രം ശ്രോതുമിച്ഛാമി തദ്വിഭോ । യസ്യ ശ്രവണമാത്രേണ പാപരാശിര്വിലീയതേ
അംബരീഷൻ പറഞ്ഞു: ഭഗവൻ, പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന那个 സ്തോത്രം ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതു കേൾക്കുന്നതു മാത്രം കൊണ്ട് വലിയ പാപങ്ങൾ അകറ്റപ്പെടുന്നു.
ധന്യോഽസ്മ്യനുഗൃഹീതോഽസ്മി ശ്രാവിതോഽസ്മി ശുഭം വിധിമ് । വികര്മോപാര്ജിതം യസ്യ ശ്രവണാദേവ ഹീയതേ
ഞാൻ ഭാഗ്യവാനാണ്, അനുഗ്രഹീതനാണ്, ശുഭമായ ആചാരങ്ങൾ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചു; അവയെ കേൾക്കുന്നതു കൊണ്ടു തന്നെ ദുഷ്കര്മ്മങ്ങൾ കൊണ്ട് സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങൾ കുറയുന്നു.
ചിത്രം കിമത്ര മധുസൂദന ദൈവതസ്യ മാസസ്യ പുണ്യസവനൈരിഹ മാധവസ്യ । സ്നാനൈരവശ്യവിഹിതൈരഘരാശിനാശഃ സ്യാദ്യസ്യ നാമപഠനാദപി തസ്യ ലോകഃ
മധുസൂദനനേ, ഇതിൽ എന്ത് അത്ഭുതം? മാധവമാസത്തിൽ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന പുണ്യസ്നാനങ്ങൾ ചെയ്താൽ പാപങ്ങൾ അകറ്റപ്പെടും. അഥവാ, അവന്റെ നാമം ഉച്ചരിച്ചാലും ആ ലോകം ലഭിക്കും.
തദേവ പുണ്യം പരമം പവിത്രം ഹൃദ്യം ച ലോകേ സുകൃതൈകലഭ്യമ് । യദുച്യതേ കേശവനാമധേയം മന്യേ മുനേ മാധവമാസി ഭവ്യമ്
ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമവും വിശുദ്ധവും ഹൃദയസ്പർശിയും, നല്ലവർക്കേ ലഭിക്കാവുന്ന പുണ്യം, കേശവന്റെ നാമം ഉച്ചരിക്കുന്നതാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. മഹർഷേ, മാധവമാസത്തിന്റെ സാരമായത് ഇതാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
ധന്യാസ്തു തേ മാധവമാസി നാമ സ്മരംതി യേഽഹോ മധുസൂദനസ്യ । തസ്യൈവ മേ കിംചിദഹോ ചരിത്രം പുനഃ പവിത്രം വദ വിശ്വജന്യമ്
മാധവമാസത്തിൽ മാധവന്റെ നാമം ഓർക്കുന്നവർ ഭാഗ്യശാലികളാണ്, ഹേ മധുസൂദനാ. അവന്റെ വിശുദ്ധമായ, ലോകത്തിന് ഉത്ഭവമായ ചില ചരിതങ്ങൾ വീണ്ടും പറയാമോ എന്ന് ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു.
സൂത ഉവാച- വചഃ സമാകര്ണ്യ ഹരിപ്രിയസ്യ പ്രീതോ മുനിസ്തസ്യ നൃപോത്തമസ്യ । സ മാധവസ്നാനസമുത്സുകോഽപി കഥാരസേനാഹ സ മാധവസ്യ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഹരിയുടെ ഭക്തന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ആ മഹർഷി സന്തോഷത്തോടെ ആ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു. മാധവസ്നാനത്തിന് ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, മാധവന്റെ കഥകളുടെ അമൃതത്തിൽ ലയിച്ചവനായിരുന്നു.
നാരദ ഉവാച- സത്യം മഹീപാല മിഥോ മുകുംദകഥാരസാലാപവിധിര്വിശുദ്ധഃ । ത്വയാ സമം മാധവമാസധര്മസ്നാനാധികോഽയം ഹരിദൈവതേന
നാരദൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, നമ്മൾ തമ്മിൽ മുകുന്ദന്റെ കഥകൾ പങ്കുവെക്കുന്നത് വളരെ വിശുദ്ധമാണ്; അത് മാധവമാസത്തിലെ സ്നാനത്തിന്റെ ഫലത്തേക്കാൾ ഉത്തമമാണ്, ഹരിയുടെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു.
ജീവിതം യസ്യ ധര്മാര്ഥം ധര്മോ ഹര്യര്ഥമേവ ച । അഹോരാത്രാണി പുണ്യാര്ഥം തം മന്യേ വൈഷ്ണവം ഭുവി
ആ മനുഷ്യൻ തന്റെ ജീവിതം ധർമ്മത്തിനും ഹരിയുടെ സേവനത്തിനും സമർപ്പിച്ചവനാണ്; പുണ്യത്തിനായി രാവും പകലും ചെലവഴിക്കുന്നവനാണ്. അങ്ങനെയുള്ളവനെയാണ് ഞാൻ ഭൂമിയിൽ യഥാർത്ഥ വൈഷ്ണവൻ എന്നു കരുതുന്നത്.