തയാ നവീനയാ വീരോ ഭാര്യയാ സഹിതോഽനിശമ് । യഥാസുഖം സ ബുഭുജേ വിഷയാന്മനസഃ പ്രിയാന്
പുതിയ ഭാര്യയോടൊപ്പം വീരൻ, രാവും പകലും മനസ്സിന് ഇഷ്ടമുള്ള എല്ലാ സുഖങ്ങളും ആസ്വദിച്ചു.
ധര്മാചാരേണ പുണ്യാത്മാ സത്യപുണ്യമതിഃ സദാ । സത്യയാമിതയാ സത്യാ സുമത്യാരാധിതോ ബഭൌ
ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച മനസ്സും സത്യവും പുണ്യവും നിറഞ്ഞ മനസ്സും ഉള്ളവനായി, സത്യയെന്ന സദ്ഗുണശാലിനിയുടെ ആരാധനയാൽ അവൻ പ്രസിദ്ധനായി.
നിരസ്താ തേന സാ ചിത്രാ വിചിത്രാ വരവര്ണിനീ । സ്വൈരിണീ ഗുണസംസര്ഗധര്മവിദ്വേഷിണീ തതഃ
അവൻ അവളെ തള്ളിയതോടെ, അത്ഭുതകരമായ സൗന്ദര്യവും ഉജ്ജ്വലമായ വർണ്ണവും ഉള്ള ആ സ്ത്രീ സ്വതന്ത്രയായി, നല്ലവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് അകന്നു, സദാചാരത്തോട് വിരോധം കാണിക്കുന്നവളായി മാറി.
ഭ്രമതേ ജാരസംയുക്താ മുക്താചാരാ ഗതത്രപാ । സാ പാപരതസംയുക്താ രക്താ ദൂതീ വികര്മണി
അവൾ അന്യപുരുഷന്മാരോടൊപ്പം ചുറ്റി നടക്കുകയും, നിയന്ത്രണമില്ലാതെ പെരുമാറുകയും, ലജ്ജയില്ലാതെ ജീവിക്കുകയും ചെയ്തു. പാപകരമായ പ്രവൃത്തികളിൽ ആസ്വാദനമുണ്ടാക്കി, ദൂതിയോടു ചേർന്ന് ദുഷ്കൃത്യങ്ങളിൽ താൽപര്യം കാണിച്ചു.
കുശലാ കുട്ടിനീകര്മ കലാസു ത്വന്യയോഷിതാമ് । ഗൃഹഭംഗമസൌ ചക്രേ വക്രേണ മനസാ ഹിതാ
മറ്റു സ്ത്രീകളുടെ കലകളിലും, കള്ളക്കളികൾ ചെയ്യുന്നതിലും അവൾ നിപുണയായിരുന്നു. സ്വന്തം ലാഭത്തിനായി വക്രമായ മനസ്സോടെ, കുടുംബങ്ങൾ തകർക്കാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചു.
സാധ്വീം നാരീം സമാഹൂയ പാപവാക്യൈശ്ച നോദയേത് । നര്മലോഭകഥാകേലി പ്രത്യയോത്പത്തിഹേതുഭിഃ
ഒരു സദ്വൃത്തയായ സ്ത്രീയെ വിളിച്ചു, പാപകരമായ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവളെ പ്രേരിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. തമാശയുടെയും, ലാഭകഥകളുടെയും, വിശ്വാസം ഉണ്ടാക്കുന്ന കളികളുടെയും സഹായത്തോടെ അവൾ അവരെ വശീകരിച്ചു.
മനാംസി ചാലയേത്പാപാ പുരുഷാണാം ച യോഷിതാമ് । സാധൂനാം സാ സ്ത്രിയോ ഭവ്യാഃ പരേഭ്യഃ പ്രതിപാദയേത്
ആ പാപിനി സ്ത്രീ പുരുഷന്മാരുടെയും സ്ത്രീകളുടെയും മനസ്സുകൾ അലയ്ക്കുകയും, നല്ലവളായ സ്ത്രീകളെ മറ്റുള്ളവർക്കായി വിട്ടുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു.
കാരയത്യേവ കപടം ധര്മഗ്രാമവിവര്ജനമ് । ഏവം വര്ഷശതം ഭുക്ത്വാ പശ്ചാദ്വേശ്യാവിധിസ്ഥിതാ
അവൾ എപ്പോഴും കപടത്വം കാണിക്കുകയും, സദാചാരപഥം ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇങ്ങനെ നൂറു വർഷം ആസ്വദിച്ച ശേഷം, അവൾ വേശ്യയായ നിലയിൽ തുടരുകയായിരുന്നു.
കാലേന നിധനം പ്രാപ്താ സതതം പാപനിശ്ചയാ । ജാതാ തവ ഗൃഹേ പുത്രീ ദിവ്യാദേവീതി സാ സുതാ
കാലക്രമേണ, സദാ പാപത്തിൽ മനസ്സുള്ള അവൾ മരണത്തെ നേരിട്ടു; പിന്നീട് അവൾ നിന്റെ വീട്ടിൽ ദിവ്യാദേവി എന്ന പെൺമക്കളായി ജനിച്ചു.
സുംദരീ രൂപസംപന്നാ പുരാ ദൃഷ്ടേന നോദിതാ । നാരദ ഉവാച-। ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ദിവോദാസോഽതിവിസ്മിതഃ । ഉവാച രാജാ മധുരം ജാതൂകര്ണം മുനിം വചഃ
സൗന്ദര്യവും ആകർഷണവും നിറഞ്ഞ അവൾക്ക് മുൻകാലം ഓർക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. നാരദൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ രാജാവായ ദിവോദാസൻ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടു, പിന്നെ ജാതൂകർണമുനിയെ മധുരമായി അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ദിവോദാസ ഉവാച-। യദീദൃശീ സാ ദുരിതപ്രചാരാ സദാ ദുരാചാരരതാ പ്രയാതാ । കഥം മമശ്രീപതിദൈവതസ്യ മഹാകുലീനസ്യ സുതാനുരൂപാ
ദിവോദാസൻ പറഞ്ഞു: അവൾ എപ്പോഴും ദുഷ്പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിൽ, എങ്ങനെ ഞാൻ ശ്രീപതി ദൈവഭക്തനും മഹാകുലത്തിൽ ജനിച്ചവനും ആയ എന്റെ മകളായി അനുയോജ്യയാകുന്നു?
സുദുര്ല്ലഭം രാജകുലേ വിശാലേ ലേഭേ ച സാ ശ്രീമതിജന്മധന്യമ് । പുണ്യേന കേനാപി മുനേ പവിത്രേ ചിത്രാ വിചിത്രേണ ച കര്മകര്ത്രീ
രാജകുലത്തിൽ ഇങ്ങനെ അപൂർവവും മഹത്വമുള്ളതുമായ ജന്മം അവൾക്ക് എങ്ങനെ ലഭിച്ചു? മഹർഷേ, ആ അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തികൾ ചെയ്തവൾക്ക് ഏത് പുണ്യഫലത്താലാണ് ഈ വിശുദ്ധമായ ഫലം ലഭിച്ചത്?
നാരദ ഉവാച-। ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ഭൂമിപസ്യ മുനിസ്തതഃ । കിഞ്ചിദ്വിഹസ്യ തു പ്രാജ്ഞോ വചഃ സൂനൃതമബ്രവീത്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: രാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ജ്ഞാനിയായ മുനി അല്പം പുഞ്ചിരിച്ച് സത്യമുള്ള വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ജാതൂകര്ണ ഉവാച-। ചിത്രാ വിചിത്രസുരതൈരഥ വംചയംതീ പ്രച്ഛന്നകാമുകവിടാന്ധനധീവിഹീനാന് । വേശ്യാ ബഭൂവ വിഷപാനമിതശ്ചരിത്വാ കാലേന നാഗനഗരേ മഹതി പ്രസിദ്ധേ
ജാതൂകർണൻ പറഞ്ഞു: ചിത്രാ, വിവിധ രതികലകളാൽ ദരിദ്രരും അജ്ഞരും രഹസ്യപ്രേമികളും ആയ പുരുഷന്മാരെ വഞ്ചിച്ച്, വേശ്യയായി ജീവിച്ചു; ഇങ്ങനെ ജീവിച്ച ശേഷം, നാഗനഗരം എന്ന വലിയ നഗരത്തിൽ പ്രശസ്തയായി.
കോഽപി തത്ര സമായാതഃ സായം വിപ്രഃ സമാര്ദിതഃ । അര്ദമാനോ വിശുദ്ധാത്മാ നഗരേ നാഗസംജ്ഞകേ
അവിടെ ഒരു വൈകിട്ട്, കഷ്ടപ്പെട്ട മനസ്സും ശുദ്ധമായ ഹൃദയവുമുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ നഗരത്തിൽ എത്തി.
അപശ്യന്നപരം സ്ഥാനം മൂഢശ്ചിത്രാഗൃഹം യയൌ । തയാ സംമോഹിതോഽത്യര്ഥം വേശ്യയാ ദൃഷ്ടിയോഗതഃ
മറ്റൊരിടം കാണാനാകാതെ, മനസ്സിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തോടെ, അവൻ ചിത്രയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി; അവിടെ വേശ്യയുടെ കാഴ്ചകൊണ്ട് അവൻ അതിയായി ആകർഷിതനായി.
പാദസംവാഹനസ്നാനതാംബൂലാസനഭോജനൈഃ । വിലാസൈസ്തോഷിതഃ സോഽപി ഖേദഹീനോഽഭവത്തദാ
പാദസേവനം, കുളി, പാനസുപാരി, ഇരിപ്പിടം, ഭക്ഷണം, വിനോദങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് അവൾ അവനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു; അപ്പോൾ അവൻ എല്ലാ ക്ഷീണവും മറന്നു.
തതോ വിചിത്രൈഃ സുരതോപചാരൈരദൃഷ്ടബുദ്ധ്യൈവ തയാ സ വിപ്രഃ । സംസേവിതോഽയം രജനീമശേഷാമവാഹയദ്ഭാവവിശേഷലുബ്ധഃ
പിന്നീട്, വിവിധ രതികലകളാൽ അവളുടെ സേവനം ലഭിച്ച ആ ബ്രാഹ്മണൻ, മനസ്സിൽ ഒന്നും അറിയാതെ, അവളുടെ സ്നേഹത്തിൽ ആകർഷിതനായി, ആ രാത്രി മുഴുവൻ അവിടെ ചെലവഴിച്ചു.
പ്രാതഃ പ്രയാണാഭിമുഖഃ കഥംചിദുവാച ചിത്രാമനുരക്തചിത്തഃ । സംതോഷിതഃ സ്വൈശ്ചരിതൈഃ സ്വകൃത്യൈര്വചസ്തയാചൈകധിയാ തദാനീമ്
രാവിലെ യാത്രയ്ക്ക് ഒരുങ്ങുമ്പോൾ, ചിത്രയോടുള്ള സ്നേഹത്തോടെ, അവൻ അവളോട് പറഞ്ഞു; അവളുടെ പ്രവർത്തികളിൽ സന്തോഷം കൊണ്ടും, തന്റെ പ്രവൃത്തികൾകൊണ്ടും, ഒരേ മനസ്സോടെ അവൾക്ക് വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച-। കാര്യഃ പ്രത്യുപകാരസ്തേ തോഷിതേന മയാ പ്രിയേ । സ്വദൃഢം ച നിജം ദുഃഖം കഥയാമ്യവിശേഷതഃ
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: നീ എന്നിൽ സന്തോഷം കാണിച്ചതിനാൽ, ഞാൻ നിന്റെ ഉപകാരത്തിന് മറുപടി നൽകണം, പ്രിയേ. എന്റെ ദു:ഖം മുഴുവനും തുറന്നു ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം.
പുരാ കഥാം ഹി വദതാം വിപ്രാണാം നര്മദാതടേ । ശുഭം യത്സര്വപാപഘ്നം തദാകര്ണയ സാദരമ്
പണ്ടെ, നർമദയുടെ തീരത്ത് ബ്രാഹ്മണന്മാർ കഥകൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്ന ആ ശുഭമായ കഥയെ, നീ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക.
യോ ദിനത്രയമപി പ്രയത്നതഃ സ്നാതി മേഷഉപയാദി ഭാസ്കരേ । ഭാസ്കരേഽനുദിത ഏവ മാധവേ മാസി സോഽഘനിചയൈര്വിമുച്യതേ
ആരെങ്കിലും, മേധാവ മാസത്തിൽ സൂര്യൻ മേടരാശിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന സമയത്ത്, സൂര്യോദയത്തിന് മുമ്പ്, മൂന്ന് ദിവസമെങ്കിലും ഉത്സാഹത്തോടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ, അവൻ വലിയ പാപങ്ങൾ മുതൽ മോചിതനാകും.
സംപൂര്ണമപി വൈശാഖേ യോ ബഹിഃ സ്നാനമാചരേത് । വിധിനാ മാധവം ദേവമര്ചയേത്സോപി പാപഹാ
വൈശാഖം മുഴുവൻ പുറത്തു സ്നാനം ചെയ്തു, വിധിപ്രകാരം മാധവദേവനെ ആരാധിക്കുന്നവനും പാപങ്ങൾക്കു മോചനം ലഭിക്കും.
പുണ്യതീര്ഥേ വിശേഷേണ സ്നാനദാനക്രിയാദിഭിഃ । മഹാപാപൈര്വിമുച്യേത മാനവോ മാസി മാധവേ
പുണ്യതീർത്ഥങ്ങളിൽ പ്രത്യേകിച്ച് സ്നാനം ചെയ്യുകയും, ദാനം നൽകുകയും, കര്മ്മങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്താൽ, മാധവ മാസത്തിൽ മനുഷ്യൻ മഹാപാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
താവന്മഹാപാപചയഃ ശരീരേ ശരീരിണസ്തിഷ്ഠതി നിര്വിശംകഃ । യാവന്മുദാ ചോഷസി മേഷരാശിമുപാഗതേ മജ്ജതി നോ ദിനേശേ
സൂര്യൻ മേടരാശിയിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ നീ സ്നാനം ചെയ്യാതെ, സൂര്യൻ അസ്തമിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നതുവരെ, മഹാപാപങ്ങളുടെ കൂട്ടം ശരീരത്തിൽ സംശയമില്ലാതെ നിലനിൽക്കും.
ഏവമാകര്ണിതസ്തേഷാം വിപ്രാണാം വദതാം മയാ । അനേകദുരിതാംഭോധി തരണേ പോത ഉത്തമഃ
അങ്ങനെ ബ്രാഹ്മണന്മാർ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ആകർഷണത്തോടെ കേട്ടപ്പോൾ, അനേകം ദോഷങ്ങളുടെ സമുദ്രം കടക്കാൻ ഏറ്റവും നല്ല തോണി ഞാൻ കണ്ടെത്തി.
അദൂരേ ശിവദേഹാ ച വര്തതേഽസൌ സരിദ്വരാ । തത്ര സ്നാതും ഗമിഷ്യേഽഹം തദാഘൌഘവധായ ച
അടുത്തതിൽ തന്നെ ശിവന്റെ ശരീരമായ ആ മഹാനദി നിലകൊള്ളുന്നു. അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യാനും, പാപങ്ങളുടെ ഒഴുക്കിനെ നശിപ്പിക്കാനുമാണ് ഞാൻ പോകുന്നത്.
യദി തേ രോചതേ കാംതേ വിരക്തം വാമനോ ഭവേത് । തന്മയാ ത്വം സമാഗച്ഛ വൈശാഖസ്നാനഹേതവേ
പ്രിയേ, നിന്നെ ഇഷ്ടമാകുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ വിരക്തി ഉണ്ടാകുകയോ ചെയ്താൽ, വൈശാഖസ്നാനത്തിന് എന്നോടൊപ്പം വരിക.
അനിത്യം ജീവിതമിദം യൌവനം ചാതിസുംദരമ് । ഹേതുര്നരകവാസസ്യ ദുര്വാരശ്ച സ നോ ഭവേത്
ഈ ജീവൻ സ്ഥിരമല്ല, അതുപോലെ അതിമനോഹരമായ യൗവനവും. എന്നാൽ അതാണ് നരകത്തിൽ താമസിക്കാൻ കാരണമാകുന്നതും, നമ്മൾക്ക് അതിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പ്രയാസവുമാണ്.
ആരാധിതസ്ത്വയാഹം ച പാതിതോ ദുരിതാര്ണവേ । മഹതാമപി യത്സത്യം ദുഷ്ടസ്ഥിതശരീരിണാമ്
നീ എന്നെ ആരാധിച്ചിട്ടും, ഞാൻ ദുർഭാഗ്യത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിൽ വീണിരിക്കുന്നു. വലിയവർക്കും, ദുഷ്ടമായ ശരീരത്തിൽ ജനിച്ചാൽ, ഇതു സത്യമാണു.