വിവാഹഃ ക്രിയതാമസ്യാ ഇത്യൂചുസ്തേ ദ്വിജോത്തമാഃ । ദിവോദാസശ്ച ധര്മാത്മാ ബ്രാഹ്മണൈസ്തു പ്രണോദിതഃ
'വിവാഹം നടത്തണം' എന്ന് ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന്മാർ പറഞ്ഞു. ധർമ്മനിഷ്ഠനായ ദിവോദാസൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ പ്രേരണയാൽ തീരുമാനിച്ചു.
വിവാഹാര്ഥം മഹാരാജ മാനസം കൃതവാന്നൃപ । പുനര്ദത്താ പ്രദാനേന ദിവ്യാദേവീ നൃപോത്തമ
വിവാഹത്തിനായി മഹാരാജാവ് മനസ്സുറപ്പിച്ചു. രാജാക്കന്മാരിൽ ഉത്തമനായ ദിവോദാസൻ ദിവ്യാദേവിയെ വീണ്ടും വിവാഹം നൽകി.
പുഷ്പസേനായ പുണ്യായ തസ്മൈ രാജ്ഞേ മഹാത്മനേ । മൃത്യുധര്മം ഗതോ രാജാ വിവാഹസമയേഽപി സഃ
പുണ്യമുള്ള മഹാത്മാവായ രാജാവായ പുഷ്പസേനനു അവളെ നൽകി. മുൻ ഭർത്താവ് വിവാഹസമയത്തുതന്നെ മരിച്ചിരുന്നു.
യദാ യദാ മഹാഭാഗോ ദിവ്യാദേവ്യാശ്ച ഭൂപതിഃ । കരോതി സ പിതോദ്യോഗം വിവാഹസ്യാതിദുഃഖിതഃ
ദിവ്യാദേവിയുടെ പിതാവായ മഹാഭാഗനായ രാജാവ് ഓരോ തവണയും വിവാഹത്തിനായി ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അത്യന്തം ദുഃഖിതനായിരുന്നു.
ഭര്താപി മ്രിയതേ കാലേ പ്രാപ്തലഗ്നസ്തദാ തദാ । ഏകവിംശതിഭര്താരഃ കാലേകാലേ മൃതാസ്തതഃ
ഭർത്താവും സമയമെത്തുമ്പോൾ മരിച്ചു; അങ്ങനെ ഇരുപത്തൊന്ന് ഭർത്താക്കന്മാർതന്നെ ഓരോന്നായി മരണത്തിന് കീഴടങ്ങി.
തതോ രാജാ മഹാദുഃഖീ സംജാതഃ ഖ്യാതവിക്രമഃ । സമാലോക്യ തമാഹൂയ മംത്രിഭിഃ സഹ നിശ്ചലഃ
പേരുകേട്ട വീരതയുള്ള രാജാവ് അത്യന്തം ദുഃഖിതനായി; ഇത് കണ്ട രാജാവ് മന്ത്രിമാരെ വിളിച്ചു, മനസ്സുറച്ച് നിന്നു.
സ്വയംവരേ മഹാബുദ്ധിം ചകാര പൃഥിവീപതിഃ । അഥ തേന സമാഹൂതാ രാജാനോ വിവിധാ നൃപാഃ
ഭൂമിയുടെ രാജാവ്, വലിയ ബുദ്ധിയോടെ സ്വയംവരം ഒരുക്കി; അതിനുശേഷം അവന്റെ ക്ഷണപ്രകാരം വിവിധ രാജാക്കന്മാരും ഭരണാധികാരികളും അവിടെ എത്തി.
സ്വയംവരാര്ഥം വൈ തസ്യാ ബഹവോ ധര്മതത്പരാഃ । തസ്യാസ്തു രൂപസംക്ഷുബ്ധാ മൃത്യുനാ പ്രേഷിതാ നൃപാഃ
അവളുടെ സ്വയംവരത്തിനായി ധർമ്മത്തിൽ ആഗ്രഹമുള്ള അനേകം രാജാക്കന്മാർ വന്നുവന്നു; അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ ആകർഷിതരായി, മരണത്തിന്റെ ഇച്ഛപ്രകാരം ആ രാജാക്കന്മാർ—
സംഗ്രാമം ചക്രിരേ മൂഢാ മൃതാസ്തേഽഥ പരസ്പരമ് । ഏവം തേഷാം ക്ഷയോ ജാതഃ ക്ഷത്ത്രിയാണാം നരേശ്വര
അവിവേകികൾ തമ്മിൽ യുദ്ധം ചെയ്തു, ഒടുവിൽ മരണമടഞ്ഞു; അങ്ങനെ, രാജാധിരാജാ, ആ ക്ഷത്രിയന്മാർക്ക് നാശം സംഭവിച്ചു.
ദിവ്യാദേവീ ച ദുഃഖാര്താ രുരോദ കരുണം തതഃ । ബാലാമാലോക്യ താം രാജാ രുദംതീം ചാതിദുഃഖിതാമ്
ദിവ്യാദേവി ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി ദയനീയമായി കരഞ്ഞു; ആ ബാലികയെ കരയുന്നതും അത്യന്തം ദുഃഖിതയുമായിരിക്കുന്നതും കണ്ട രാജാവ്—
പുരോധസം ച ധര്മജ്ഞം ജ്ഞാനവംതം തപസ്വിനമ് । ജാതൂകര്ണം പ്രണമ്യാദൌ വിനയാന്വിതകംധരഃ
ധർമ്മജ്ഞനും ജ്ഞാനശാലിയും തപസ്സുകാരനുമായ പുരോഹിതൻ ജാതൂകർണ്ണനെ ആദരപൂർവ്വം തലകുനിച്ച് വിനയത്തോടെ ആദ്യം വന്ദിച്ചു.
ദിവോദാസ ഉവാച-। കഥയസ്വ പ്രസാദേന കിമേതസ്യാഹി പാതകമ് । ദിവ്യാദേവ്യാസ്തു മേ പുത്ര്യാ യദേതച്ചേഷ്ടിതം കൃതമ്
ദിവോദാസൻ പറഞ്ഞു: 'ദയവായി പറയൂ—ഈ പെൺകുട്ടിക്ക് എന്താണ് പാപം? എന്റെ മകളായ ദിവ്യാദേവി എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് അറിയിക്കൂ.'
ജാതൂകര്ണ ഉവാച-। തസ്യാസ്തു ചേഷ്ടിതം വീര ദിവ്യാദേവ്യാ വദാമ്യഹമ് । പൂര്വജന്മകൃതം സര്വം തന്മേ നിഗദതഃ ശൃണു
ജാതൂകർണ്ണൻ പറഞ്ഞു: 'വീരാ, ദിവ്യാദേവിയുടെ പ്രവർത്തികൾ ഞാൻ പറയുന്നു; അവളുടെ മുൻജന്മത്തിൽ ചെയ്തതെല്ലാം ഞാൻ വിശദമായി പറയുന്നു, ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ.'
ആസ്തേ വാരാണസീ പുണ്യാ നഗരീ പാപനാശിനീ । തസ്യാമാസ്തേ മഹാപ്രാജ്ഞഃ സുവീരോ നാമ നാമതഃ
പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന പുണ്യനഗരമായ വാരാണസി എന്ന നഗരം ഉണ്ട്; അവിടെ സുജ്ഞാനിയായ സുവീരൻ എന്നയാൾ വസിച്ചു.
വൈശ്യജാത്യാം സമുത്പന്നോ ധനധാന്യസമാകുലഃ । തസ്യ ഭാര്യാ മഹാപ്രാജ്ഞ ചിത്രാനാമ സുവിസ്മൃതാ
വ്യവസായ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച അവൻ ധനസമ്പത്തിലും ധാന്യത്തിലും സമൃദ്ധനായിരുന്നു; അവന്റെ ഭാര്യ, വലിയ ബുദ്ധിയുള്ളവളായ ചിത്രാ എന്നായിരുന്നു പേര്.
കുലാചാരം പരിത്യജ്യ ദുരാചാരേണ വര്തതേ । ന മന്യതേ ഹി ഭര്താരം രൌദ്രകൃത്യേ ച വര്തതേ
കുടുംബത്തിന്റെ നല്ല ആചാരങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് അവൾ ദുഷ്പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ടു; ഭർത്താവിനെ അവൾ മാനിച്ചില്ല, ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
പുണ്യകാര്യവിഹീനാ തു പാപം ചരതി ദുര്മതിഃ । ഭര്താരം ഭര്ത്സതേ നിത്യം സ്വൈരിണീ കലഹപ്രിയാ
പുണ്യപ്രവൃത്തികൾ ഇല്ലാതെ, ദുഷ്ടചിന്തകളോടെ പാപം ചെയ്തവളായിരുന്നു അവൾ; ഭർത്താവിനെ എല്ലായ്പ്പോഴും ശപിച്ച്, അശുദ്ധയും വഴക്കിന് ഇഷ്ടപ്പെട്ടവളുമായിരുന്നു.
നിത്യം പരഗൃഹേ വാസ നിരതാ ഭ്രമതേഽധികമ് । പരച്ഛിദ്രം സമാപശ്യേദ്ദുഷ്ടാഭൂതേഷു സര്വദാ
എപ്പോഴും അന്യരുടെ വീട്ടിൽ താമസിച്ച്, അധികം സഞ്ചരിച്ചു; ദുഷ്ടസ്വഭാവം കൈവരിച്ച്, മറ്റുള്ളവരുടെ തെറ്റുകൾ അന്വേഷിക്കുകയായിരുന്നു അവൾ.
സാധുനിംദാരതാ പാപാ ബഹുഹാസ്യകരീ സദാ । കുസംഗതിരതാ വാചാ ദുരാചാരജനപ്രിയാ
പാപിനിയായ അവൾ നല്ലവരെ അപമാനിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടവളും, എല്ലായ്പ്പോഴും അധികം ചിരിക്കാറുള്ളവളും ആയിരുന്നു; ദുഷ്പ്രവൃത്തികളുള്ളവരോടൊപ്പം കൂട്ടുകൂടി, വാക്കുകൾകൊണ്ട് ദുഷ്ടന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.
ധൂര്താധര്മജനദ്വേഷകരീ ചാനൃതഭാഷിണീ । വിജ്ഞായൈവം സുവീരോഽസ്യാ ഉപയേമേ തതോഽപരാമ്
നന്മയുള്ളവരെയും ധർമ്മശീലികളെയും അവൾ വെറുത്തു, കള്ളം പറയുകയും ചെയ്തു; അങ്ങനെ, സുവീരൻ മറ്റൊരു സ്ത്രീയെ വിവാഹം ചെയ്തു.
തയാ നവീനയാ വീരോ ഭാര്യയാ സഹിതോഽനിശമ് । യഥാസുഖം സ ബുഭുജേ വിഷയാന്മനസഃ പ്രിയാന്
പുതിയ ഭാര്യയോടൊപ്പം വീരൻ, രാവും പകലും മനസ്സിന് ഇഷ്ടമുള്ള എല്ലാ സുഖങ്ങളും ആസ്വദിച്ചു.
ധര്മാചാരേണ പുണ്യാത്മാ സത്യപുണ്യമതിഃ സദാ । സത്യയാമിതയാ സത്യാ സുമത്യാരാധിതോ ബഭൌ
ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച മനസ്സും സത്യവും പുണ്യവും നിറഞ്ഞ മനസ്സും ഉള്ളവനായി, സത്യയെന്ന സദ്ഗുണശാലിനിയുടെ ആരാധനയാൽ അവൻ പ്രസിദ്ധനായി.
നിരസ്താ തേന സാ ചിത്രാ വിചിത്രാ വരവര്ണിനീ । സ്വൈരിണീ ഗുണസംസര്ഗധര്മവിദ്വേഷിണീ തതഃ
അവൻ അവളെ തള്ളിയതോടെ, അത്ഭുതകരമായ സൗന്ദര്യവും ഉജ്ജ്വലമായ വർണ്ണവും ഉള്ള ആ സ്ത്രീ സ്വതന്ത്രയായി, നല്ലവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് അകന്നു, സദാചാരത്തോട് വിരോധം കാണിക്കുന്നവളായി മാറി.
ഭ്രമതേ ജാരസംയുക്താ മുക്താചാരാ ഗതത്രപാ । സാ പാപരതസംയുക്താ രക്താ ദൂതീ വികര്മണി
അവൾ അന്യപുരുഷന്മാരോടൊപ്പം ചുറ്റി നടക്കുകയും, നിയന്ത്രണമില്ലാതെ പെരുമാറുകയും, ലജ്ജയില്ലാതെ ജീവിക്കുകയും ചെയ്തു. പാപകരമായ പ്രവൃത്തികളിൽ ആസ്വാദനമുണ്ടാക്കി, ദൂതിയോടു ചേർന്ന് ദുഷ്കൃത്യങ്ങളിൽ താൽപര്യം കാണിച്ചു.
കുശലാ കുട്ടിനീകര്മ കലാസു ത്വന്യയോഷിതാമ് । ഗൃഹഭംഗമസൌ ചക്രേ വക്രേണ മനസാ ഹിതാ
മറ്റു സ്ത്രീകളുടെ കലകളിലും, കള്ളക്കളികൾ ചെയ്യുന്നതിലും അവൾ നിപുണയായിരുന്നു. സ്വന്തം ലാഭത്തിനായി വക്രമായ മനസ്സോടെ, കുടുംബങ്ങൾ തകർക്കാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചു.
സാധ്വീം നാരീം സമാഹൂയ പാപവാക്യൈശ്ച നോദയേത് । നര്മലോഭകഥാകേലി പ്രത്യയോത്പത്തിഹേതുഭിഃ
ഒരു സദ്വൃത്തയായ സ്ത്രീയെ വിളിച്ചു, പാപകരമായ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവളെ പ്രേരിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. തമാശയുടെയും, ലാഭകഥകളുടെയും, വിശ്വാസം ഉണ്ടാക്കുന്ന കളികളുടെയും സഹായത്തോടെ അവൾ അവരെ വശീകരിച്ചു.
മനാംസി ചാലയേത്പാപാ പുരുഷാണാം ച യോഷിതാമ് । സാധൂനാം സാ സ്ത്രിയോ ഭവ്യാഃ പരേഭ്യഃ പ്രതിപാദയേത്
ആ പാപിനി സ്ത്രീ പുരുഷന്മാരുടെയും സ്ത്രീകളുടെയും മനസ്സുകൾ അലയ്ക്കുകയും, നല്ലവളായ സ്ത്രീകളെ മറ്റുള്ളവർക്കായി വിട്ടുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു.
കാരയത്യേവ കപടം ധര്മഗ്രാമവിവര്ജനമ് । ഏവം വര്ഷശതം ഭുക്ത്വാ പശ്ചാദ്വേശ്യാവിധിസ്ഥിതാ
അവൾ എപ്പോഴും കപടത്വം കാണിക്കുകയും, സദാചാരപഥം ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇങ്ങനെ നൂറു വർഷം ആസ്വദിച്ച ശേഷം, അവൾ വേശ്യയായ നിലയിൽ തുടരുകയായിരുന്നു.
കാലേന നിധനം പ്രാപ്താ സതതം പാപനിശ്ചയാ । ജാതാ തവ ഗൃഹേ പുത്രീ ദിവ്യാദേവീതി സാ സുതാ
കാലക്രമേണ, സദാ പാപത്തിൽ മനസ്സുള്ള അവൾ മരണത്തെ നേരിട്ടു; പിന്നീട് അവൾ നിന്റെ വീട്ടിൽ ദിവ്യാദേവി എന്ന പെൺമക്കളായി ജനിച്ചു.
സുംദരീ രൂപസംപന്നാ പുരാ ദൃഷ്ടേന നോദിതാ । നാരദ ഉവാച-। ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ദിവോദാസോഽതിവിസ്മിതഃ । ഉവാച രാജാ മധുരം ജാതൂകര്ണം മുനിം വചഃ
സൗന്ദര്യവും ആകർഷണവും നിറഞ്ഞ അവൾക്ക് മുൻകാലം ഓർക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. നാരദൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ രാജാവായ ദിവോദാസൻ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടു, പിന്നെ ജാതൂകർണമുനിയെ മധുരമായി അഭിസംബോധന ചെയ്തു.