ശ്വശുരശ്രാദ്ധകാലശ്ച ശ്വശ്ര്വാശ്ചൈവ മഹാമതേ । തച്ഛ്രുത്വാ തദ്വചസ്തേഷാം ഗൃഹം ത്യക്ത്വാ പലായസേ
മഹാമതിയുള്ളവനേ, ശ്വശുരന്റെയും ശ്വശ്രുവിന്റെയും പിതൃകർമ്മം നടക്കുമ്പോൾ അതറിയുമ്പോൾ നീ അവരുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞ് ഓടിപ്പോകുന്നു.
ധര്മമാര്ഗോ ന ദൃഷ്ടോ ഹി ശ്രുതോ നൈവ കദാ ത്വയാ । ലോഭോ മാതാപിതാ ഭ്രാതാ ലോഭഃ സ്വജനബാംധവാഃ
നീ ധർമ്മത്തിന്റെ വഴി ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല, കേട്ടിട്ടുമില്ല. ലാഭം തന്നെയാണ് നിന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും സഹോദരനും ബന്ധുക്കളും.
പാലിതോ ലോഭ ഏവൈകസ്ത്യക്ത്വാ ധര്മം സദൈവ ഹി । തസ്മാദ്ദുഃഖീ ഭവാഞ്ജാതോ ദാരിദ്രേണാതി പീഡിതഃ
നീ എല്ലായ്പ്പോഴും ലാഭത്തേ മാത്രം പിന്തുടർന്ന് ധർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് നീ ദു:ഖത്തിലും ദാരിദ്ര്യത്തിലും പിറന്നത്.
ദിനേദിനേ മഹാതൃഷ്ണാ ഹൃദയേ തേ പ്രവര്ത്തതേ । യദായദാ ഗൃഹേ ദ്രവ്യം വൃദ്ധിമായാതി തേ സദാ
ദിവസം ദിവസേയ്ക്ക് വലിയ തൃഷ്ണ നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഉയരുന്നു. വീട്ടിൽ ധനം വർദ്ധിച്ചാൽ അതും കൂടുന്നു.
തൃഷ്ണയാ ദഹ്യമാനസ്തു തദാ ത്വം വഹ്നിരൂപയാ । രാത്രൌ വാ ത്വം പ്രസുപ്തസ്തു ലോഭം ചിംതയസേഽധികമ്
തൃഷ്ണയുടെ തീയിൽ നീ കത്തിപ്പോകുന്നു. രാത്രിയിലോ ഉറക്കത്തിലോ പോലും നീ കൂടുതൽ ലാഭം കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നു.
ദിനം പ്രാപ്യ മഹാമോഹൈര്വ്യാപിതോ ഹി സദൈവ ഹി । സഹസ്രം ലക്ഷതഃ കോടിഃ കദാവാര്ബുദമേവ ച
ദിവസം തോറും നീ വലിയ മായകളിൽ ആകൃഷ്ടനായി കഴിയുന്നു. 'എപ്പോഴാണ് ആയിരം, ലക്ഷം, കോടിയോ അർബുദമോ എനിക്ക് കിട്ടുക?' എന്ന ചിന്തയിലാണു നീ.
ഭവിഷ്യതി കദാ ഖര്വോ നിഖര്വശ്ചാഥ മേ ഗൃഹേ । ഏവം സഹസ്രലക്ഷം ച കോടിരര്ബുദമേവ ച
'എപ്പോഴാണ് ഖർവ്വം അല്ലെങ്കിൽ നിഖർവ്വം എന്റെ വീട്ടിൽ വരിക?' എന്ന ചിന്തയിലും, ആയിരങ്ങൾ, ലക്ഷങ്ങൾ, കോടികൾ, അർബുദങ്ങൾ എന്നിവയിലും നീ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.
ഖര്വോ നിഖര്വഃ സംജാതസ്തൃഷ്ണാ നൈവ പ്രഗച്ഛതി । ഏവം കാലം പരിത്യജ്യ വൃദ്ധിമായാതി സര്വദാ
ഖർവ്വം അല്ലെങ്കിൽ നിഖർവ്വം ലഭിച്ചാലും നിന്റെ തൃഷ്ണ ക്ക് ഒട്ടും കുറവുവരുന്നില്ല. അങ്ങനെ കാലം ഉപേക്ഷിച്ച് അതു എന്നും വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
നൈവ ദത്തം ഹുതം വിപ്ര ഭുക്തം നൈവ കദാ ത്വയാ । നിശ്ചിതം ഭൂമിമധ്യേ തത്ക്ഷിപ്തം പുത്രാനജാനതേ
നീ ഒരിക്കലും ദാനം ചെയ്തിട്ടില്ല, ഹോമം നടത്തിയിട്ടില്ല, ആസ്വദിച്ചിട്ടുമില്ല. ഭൂമിയിൽ ഒളിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത് നിന്റെ മക്കൾക്ക് അറിയില്ല.
അന്യമേവമുപായം തു ദ്രവ്യാഗമനകാരണാത് । കുരുഷേ സര്വദാ വിപ്ര ലോകാന്പൃച്ഛസി ബുദ്ധിമാന്
ധനം സമ്പാദിക്കാൻ നീ എല്ലായ്പ്പോഴും വേറിട്ട മാർഗങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവരോട് ചോദിച്ചറിയുന്നു, ബുദ്ധിമാനായി.
ഖനിത്രമംജനം വാദം ധാതുവാദമതഃപരമ് । പൃച്ഛമാനോ ഭ്രമസ്യേകസ്തൃഷ്ണയാ പരിമോഹിതഃ
നീ ഖനനം, മഞ്ഞനം, ധാതുവാദം തുടങ്ങിയവയെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കുന്നു. തൃഷ്ണയിൽ ആകൃഷ്ടനായി ഒറ്റയ്ക്ക് അലഞ്ഞു തിരിയുന്നു.
സര്വാംശ്ചിംതയസേ നിത്യം കല്പാന്സിദ്ധി പ്രദായകാന് । പ്രവേശം ചിത്രവര്ണാനാം ചിംതാമണിം ച പൃച്ഛസി
സിദ്ധി നൽകുന്ന എല്ലാ മാർഗങ്ങളും നീ എപ്പോഴും ചിന്തിക്കുന്നു. വിവിധ വർണ്ണങ്ങളുള്ള ദേശങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കലും ചിന്താമണിയെക്കുറിച്ചും നീ ചോദിക്കുന്നു.
തൃഷ്ണാനലേനദഗ്ധോസി സുഖം നൈവ പ്രഗച്ഛസി । തൃഷ്ണാനലപ്രദീപ്തോസി ഹാഹാഭൂതോഽപ്രചേതനഃ
തൃഷ്ണയുടെ തീയിൽ കത്തുന്നവനായി നീ ഒരിക്കലും സന്തോഷം കാണുന്നില്ല. തൃഷ്ണയുടെ തീയിൽ പുളകിതനായി നീ ബോധംകെട്ട് ദു:ഖത്തിൽ കരയുന്നു.
ഏവംഭൂതോസി വിപ്രേംദ്ര ഗതസ്ത്വം കാലവശ്യതാമ് । ദാരപുത്രേഷു തദ്ദ്രവ്യം പൃച്ഛമാനേഷു വൈ ത്വയാ
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, ഇങ്ങനെ നീ കാലത്തിന്റെ അധീനനായി. ഭാര്യക്കും മക്കൾക്കും വേണ്ടി ആ ധനം അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.
കഥിതം നൈവ തദ്ദത്തം പ്രാണാംസ്ത്യക്ത്വാ ഗതോ യമമ് । ഏവം സര്വംമ യാഖ്യാതം വൃത്താംതം തവ പൂര്വകമ്
അത് പറഞ്ഞതുപോലെ നീ ആ ധനം ഒരിക്കലും നൽകിയില്ല. ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ച് യമലോകത്തേക്ക് പോയി. ഇങ്ങനെ നിന്റെ പഴയ കഥ മുഴുവനും ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു.
അനേന കര്മണാ വിപ്ര നിര്ധനോസി ദരിദ്രവാന് । സംസാരേ യസ്യ സത്പുത്രാ ഭക്തിമംതഃ സദൈവ ഹി
ഈ പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലമായി നീ ദരിദ്രനും ദുഃഖിതനുമായി. ഈ ലോകത്ത് ഭക്തിയുള്ള നല്ല മക്കൾക്ക് എപ്പോഴും ഭക്തി ഉണ്ടാകും.
സുശീലാ ജ്ഞാനസംപന്നാഃ സത്യധര്മരതാഃ സദാ । സംഭവംതി ഗൃഹേ തസ്യ യസ്യ വിഷ്ണുഃ പ്രസീദതി
സദാ സത്യധർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ള, നല്ല സ്വഭാവവും ജ്ഞാനവും ഉള്ള മക്കൾ വിഷ്ണു പ്രസന്നനാകുന്നവരുടെ വീട്ടിൽ ജനിക്കും.
ധനം ധാന്യം കലത്രം തു പുത്രപൌത്രമനംതകമ് । സഭുംക്തേ മര്ത്യലോകേ വൈ യസ്യ വിഷ്ണുഃ പ്രസന്നവാന്
വിഷ്ണു പ്രസന്നനാകുന്നവൻ ഈ ലോകത്ത് ധനം, ധാന്യം, ഭാര്യ, മക്കൾ, കൊച്ചുമക്കൾ എന്നിവയെ അനന്തമായി അനുഭവിക്കുന്നു.
വിനാ വിഷ്ണോഃ പ്രസാദേന ദാരാഃ പുത്രാ ഭവംതി ന । സുജന്മ ച കുലേ വിപ്ര തദ്വിഷ്ണോഃ പരമം പദമ്
വിഷ്ണുവിന്റെ അനുഗ്രഹം ഇല്ലാതെ ഭാര്യകളും മക്കളും ഉണ്ടാകില്ല; നല്ല കുടുംബത്തിൽ ജന്മം പോലും ലഭിക്കില്ല, ബ്രാഹ്മണാ. ആ പരമമായ വിഷ്ണുപദം തന്നെയാണ് ഇതിന് കാരണം.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ പാതാലഖംഡേ വൈശാഖമാസമാഹാത്മ്യേ ദേവശര്മോപാഖ്യാനേ ഏകോനനവതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ പാതാളഖണ്ഡത്തിലെ വൈശാഖമാസത്തിന്റെ മഹാത്മ്യത്തിൽ ദേവശർമന്റെ കഥയുള്ള എൺപത്തൊൻപതാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ദേവശര്മോവാച- പൂര്വജന്മകൃതം പാപം ത്വയാഖ്യാതം മമൈവ തത് । ശൂദ്രത്വേന ഹി വിപ്രേംദ്ര മയൈവം ധനമര്ജിതമ്
ദേവശർമൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ മുൻജന്മത്തിലെ പാപം നീ പറഞ്ഞതെല്ലാം എന്റെതന്നെയാണ്. ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഞാൻ ശൂദ്രനായി ഇങ്ങനെ സമ്പത്ത് സമ്പാദിച്ചു.
വിപ്രത്വം ഹി മയാ പ്രാപ്തം തത്കഥം ദ്വിജസത്തമ । തത്സര്വം കാരണം ബ്രൂഹി ജ്ഞാനവിജ്ഞാനപംഡിത
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ബ്രാഹ്മണത്വം നേടിയിരിക്കുന്നു; എങ്ങനെയാണ് ഇത് സംഭവിച്ചത്, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ? അതിന്റെ മുഴുവൻ കാരണവും നീ പറയണം, ജ്ഞാനവിജ്ഞാനത്തിൽ പണ്ഡിതനായവനേ.
ദുര്ല്ലഭം ഭാരതേ വര്ഷേ ജന്മ തസ്മാന്മനുഷ്യതാ । മാനുഷ്യേ ബ്രാഹ്മണത്വം ച സുതരാം സത്കുലോദിതമ്
ഭാരതഭൂമിയിൽ ജന്മം വളരെ അപൂർവമാണ്; അതുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യജന്മം വിലപ്പെട്ടത്. മനുഷ്യരിൽ, നല്ല കുടുംബത്തിൽ ജനിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണത്വം അതിലും അപൂർവമാണ്.
തത്രാപീദൃഗ്വിധാ ഭാര്യാ സര്വജ്ഞാ പ്രിയവാദിനീ । സതീ സര്വഗുണോപേതാ ദുര്ലഭാ സാ കുതോഽഭവത്
ഇത്തരത്തിലുള്ള ഗുണങ്ങൾ ഉള്ള ഭാര്യയും വളരെ അപൂർവമാണ്: എല്ലാം അറിയുന്നവൾ, സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിക്കുന്നവൾ, സതീ, എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഉള്ളവൾ. അവൾ എങ്ങനെയാണ് ലഭിച്ചത്?
വസിഷ്ഠ ഉവാച-। യത്ത്വയാ ചേഷ്ടിതം പൂര്വം ധര്മകര്മകൃതം ദ്വിജ । തദഹം സംപ്രവക്ഷ്യാമി ശ്രൂയതാം യദി മന്യസേ
വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു: നീ മുമ്പ് ചെയ്ത ധർമ്മകർമ്മങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ ഇപ്പോൾ വിശദമായി പറയും, ബ്രാഹ്മണാ. കേൾക്കാൻ നീ തയ്യാറാണെങ്കിൽ ശ്രദ്ധിക്കൂ.
ബ്രാഹ്മണൈകഃ സുധര്മാത്മാ സദാചാരഃ സുപംഡിതഃ । വിഷ്ണുഭക്തസ്തു ധര്മാത്മാ നിത്യം വിഷ്ണുപരായണഃ
ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; നല്ല ആചാരമുള്ളവൻ, ധർമ്മത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവൻ, വളരെ പണ്ഡിതൻ, വിഷ്ണുഭക്തൻ, എന്നും വിഷ്ണുവിൽ മനസ്സു നിർത്തുന്നവൻ.
സ്നാനാര്ഥമപി തീര്ഥാനാം ഭ്രമത്യേകഃ സ മേദിനീമ് । അടമാനഃ സമായാതസ്തവ ഗേഹേ മഹാമതിഃ
സ്നാനത്തിനായി ആ 브ാഹ്മണൻ തീർത്ഥങ്ങളിൽ ചുറ്റി ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ചു. ഇങ്ങനെ സഞ്ചരിച്ച് ആ മഹാമനസ്സ് നിന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി.
തസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ സമുത്പന്ന സുധീസ്തവ । യതോ ധര്മഗതേ ഗേഹേ സതാമാഗമനം ഭവേത്
അവനെ കാണുന്ന മാത്രത്തിൽ നിന്റെ ബുദ്ധി ഉത്തമമായി. കാരണം, ധർമ്മത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന വീട്ടിൽ സത്പുരുഷന്മാരുടെ വരവ് എല്ലായ്പ്പോഴും മംഗളമാണ്.
കിംകിം ന ലഭ്യതേ വിപ്ര വിപ്രവൈഷ്ണവസേവയാ । ദുര്ല്ലഭം യച്ച ലോകേ സ്യാന്മോക്ഷസ്ഥാനമപി സ്ഥിരമ്
വൈഷ്ണവ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സേവിച്ചാൽ എന്താണ് ലഭിക്കാത്തത്, ബ്രാഹ്മണാ? ലോകത്തിൽ അപൂർവമായ മോക്ഷസ്ഥാനം പോലും ലഭിക്കാം.
യാചിതം സ്ഥാനമേകം വൈ വാസാര്ഥം തേന സത്തമ । തവൈവ ഭാര്യയാ ദത്തം ത്വയാ ച സഹ പുത്രകൈഃ
ആ മഹാത്മാവ് താമസിക്കാൻ ഒരു സ്ഥലം ചോദിച്ചു. നിന്റെ ഭാര്യയും നീയും മക്കളുമൊത്ത് അതു അവനു നൽകി.