അര്ഥദാതാ സുതോ ഭൂത്വാ ഭ്രാതാവാഥ പിതാ പ്രിയാ । മിത്രരൂപേണ വര്തേത അംതര്ദുഷ്ടഃ സദൈവ സഃ
സമ്പത്ത് നൽകുന്നവൻ പുത്രനായി, സഹോദരനായി, പിതാവായി, പ്രിയനായി ജനിച്ച്, സദാ സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറുന്നു; എന്നാൽ ഉള്ളിൽ ദുഷ്ടനാണ്.
ഗുണം നൈവ പ്രപശ്യേത സ ക്രൂരോ നിഷ്ഠുരാകൃതിഃ । ജല്പതേ നിഷ്ഠുരം വാക്യം സദൈവ സ്വജനേഷു ച
അവൻ ഒരിക്കലും ഗുണം കാണുന്നില്ല; ക്രൂരനും കഠിനമായ രൂപമുള്ളവനും ആണ്; സ്വന്തം കുടുംബത്തോടു പോലും എപ്പോഴും കഠിനമായ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്നു.
മിഷ്ടം മിഷ്ടം സമശ്നാതി ഭോഗാന്ഭുംജതി നിത്യശഃ । ദ്യൂതകര്മരതോ നിത്യം ചൌരകര്മണി സസ്പൃഹഃ
അവൻ രുചികരമായ ഭക്ഷണങ്ങൾ കഴിക്കുന്നു, സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു, എപ്പോഴും ചൂതാട്ടത്തിൽ താൽപ്പര്യമുണ്ട്, മോഷണത്തിലും ആഗ്രഹം കാണിക്കുന്നു.
ഗൃഹാദ്ദ്രവ്യം ചോരയതി വാര്യമാണഃ സ കുപ്യതി । പിതരം മാതരം ചൈവ കുത്സതേ ച ദിനേദിനേ
അവൻ വീട്ടിൽ നിന്ന് സ്വത്ത് മോഷ്ടിക്കുന്നു; തടഞ്ഞാൽ കോപിക്കുന്നു; ദിവസേന പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും അപമാനിക്കുന്നു.
ഏവം സംക്ഷീയതേ ദ്രവ്യമേവമേതദ്വദത്യപി । ഗൃഹം ക്ഷേത്രാദികം സര്വം മമൈവ ഹി ന സംശയഃ
ഇങ്ങനെ സ്വത്ത് കുറയുന്നു; അവൻ പറയുന്നു: 'വീട്, ഭൂമി മുതലായവ എല്ലാം എൻ്റെതാണ്, ഇതിൽ സംശയമില്ല.'
പിതരം മാതരം ചൈവ ഹിനസ്ത്യേവ ദിനേ ദിനേ । സുദംഡൈര്മുശലൈശ്ചൈവ കേശോത്പാടൈശ്ച ദാരുണൈഃ
അവൻ ദിവസേന പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും മാരകമായി അടിക്കുകയും, ഉരുളികൾ കൊണ്ട് അടിക്കുകയും, മുടി പിഴുതെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
മൃതേ തു തസ്മിന്പിതരി മാതരി ചാതിനിഷ്ഠുരഃ । നിഃസ്നേഹോ നിഷ്ഠുരശ്ചൈവ ജായതേ നാത്ര സംശയഃ
പിതാവോ മാതാവോ മരിച്ചാൽ, അവൻ അത്യന്തം കഠിനനും സ്നേഹരഹിതനും ആകുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ശ്രാദ്ധകാര്യാണി ദാനാനി ന കരോതി സദൈവ സഃ । ഏവംവിധാഃ പ്രിയാഃ പുത്രാ ഭവംതി ച മഹീപതേ
അവൻ ഒരിക്കലും ശ്രാദ്ധം പോലുള്ള കര്മ്മങ്ങളും ദാനങ്ങളും ചെയ്യാറില്ല; മഹാരാജാവേ, ഇത്തരത്തിലുള്ളവരാണ് ജനിക്കുന്ന പ്രിയപ്പെട്ട പുത്രന്മാർ.
രിപും പുത്രം പ്രവക്ഷ്യാമി തവാഗ്രേ ദ്വിജസത്തമ । ബാല്യേവയസി സംപ്രാപ്തേ പുത്രത്വേ വര്തതേ സദാ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ ശത്രുസ്വഭാവമുള്ള മകനെക്കുറിച്ച് പറയും. ബാല്യത്തിലും യൗവനത്തിലുമെത്തുമ്പോഴും അവൻ എപ്പോഴും മകനായി പെരുമാറുന്നു.
പിതരം മാതരം ചൈവ ക്രീഡമാനോ ഹി താഡയേത് । താഡയിത്വാ പ്രയാത്യേവം പ്രഹസ്യൈവം പുനഃ പുനഃ
കളിക്കുമ്പോൾ അവൻ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും അടിക്കും; അടിച്ചശേഷം വീണ്ടും വീണ്ടും ചിരിച്ച് അവൻ അവിടെ നിന്ന് പോകും.
പുനരായാതി തം തത്ര പിതരം മാതരം പുനഃ । സക്രോധോ വര്തതേ നിത്യം കുത്സതേ ച ദിനേദിനേ
വീണ്ടും അവൻ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും സമീപിക്കും; അവൻ എപ്പോഴും കോപത്തോടെ പെരുമാറുകയും ദിവസേന അവരെ അപമാനിക്കുകയും ചെയ്യും.
ഏവം സംവര്തതേ നിത്യം വൈരകര്മണി സംപദാ । പിതരം താഡയിത്വാ ച മാതരം ച തതഃ പുനഃ
ഇങ്ങനെ അവൻ എപ്പോഴും വൈരഭാവത്തോടെ പെരുമാറുന്നു; അച്ഛനെയും അമ്മയെയും അടിച്ചശേഷം വീണ്ടും വീണ്ടും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യുന്നു.
പ്രയാത്യേവം സ ദുഷ്ടാത്മാ പൂര്വവൈരാനുഭാവതഃ । അഥാതഃ സംപ്രവക്ഷ്യാമി യഥാലഭ്യം ഭവേത്പ്രിയമ്
അങ്ങനെ ആ ദുഷ്ടഹൃദയൻ പഴയ വൈരത്തിന്റെ ഫലമായി അവിടെ നിന്ന് പോകുന്നു; ഇനി ഞാൻ എങ്ങനെ സ്നേഹം ലഭിക്കാമെന്ന് വിശദീകരിക്കാം.
ജാതമാത്രം പ്രിയം കുര്യാദ്ബാല്യേ ക്രീഡനതാഡനൈഃ । വയഃ പ്രാപ്യ പ്രിയം കുര്യാന്മാതൃപിത്രോരനംതരമ്
പിറന്ന ഉടനെ സ്നേഹം കാണിക്കണം; ബാല്യത്തിൽ കളിയും സ്നേഹപൂർവ്വമായ അടികളും വഴി സ്നേഹം നൽകണം; യൗവനത്തിൽ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും സ്നേഹത്തോടെ പരിചരിക്കണം.
ഭക്ത്യാ സംതോഷയേന്നിത്യം താവുഭൌ പരിതോഷയേത് । സ്നേഹേന വചസാ ചൈവ പ്രിയസംഭാഷണേന ച
ഭക്തിയോടെ എന്നും അവരെ ഇരുവരെയും സന്തോഷിപ്പിക്കണം; സ്നേഹവും മധുരമായ വാക്കുകളും ഉപയോഗിച്ച് സന്തോഷം നൽകണം.
മൃതൌ ഗുരൂ സമാജ്ഞായ സ്നേഹേന രുദതേ പുനഃ । ശ്രാദ്ധകര്മാണി സര്വാണി പിംഡദാനാദികാം ക്രിയാമ്
അവർ മരിച്ചാൽ ഗുരുക്കന്മാരിൽ നിന്ന് പഠിച്ച് സ്നേഹത്തോടെ കരയണം; എല്ലാ ശ്രാദ്ധകർമ്മങ്ങളും പിണ്ഡദാനാദി കൃത്യങ്ങളും നിർവഹിക്കണം.
കരോത്യേവസുദുഃഖാര്തസ്തേഭ്യോ യാത്രാം പ്രയച്ഛതി । ഋണത്രയാന്വിതഃ സ്നേഹാന്മോചയേദ്യസ്തു നിശ്ചിതഃ
വലിയ ദുഃഖത്തിൽ ആകുന്നു, എന്നാൽ അവയെല്ലാം നിർവഹിച്ച് അവരെ യാത്രയാക്കുന്നു; സ്നേഹത്തോടെ ഉറപ്പോടെ മൂന്നുവിധമായ കടങ്ങളിൽ നിന്ന് അവരെ മോചിപ്പിക്കുന്നവനാണ് സത്യത്തിൽ.
യസ്മാല്ലഭ്യം ഭവേത്കാംത പ്രയച്ഛതി ന സംശയഃ । പുത്രോ ഭൂത്വാ മഹാപ്രാജ്ഞ അനേനവിധിനാ കില
ഇതിനാൽ ലഭിക്കേണ്ടത് സംശയമില്ലാതെ ലഭിക്കും; മകനായി ജനിച്ച്, മഹാപണ്ഡിതാ, ഈ രീതിയിലാണ് സത്യം ലഭിക്കുന്നത്.
ഉദാസീനം പ്രവക്ഷ്യാമി തവാഗ്രേ പ്രിയ സാംപ്രതമ് । ഉദാസീനേന ഭാവേന സദൈവ പരിവര്തതേ
പ്രിയേ, ഇനി ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ ഉദാസീനനെയെക്കുറിച്ച് പറയും; അവൻ എപ്പോഴും ഉദാസീനഭാവത്തിൽ പെരുമാറുന്നു.
ദദാതി നൈവ ഗൃഹ്ണാതി ന ച കുപ്യതി തുഷ്യതി । നോ വാ പ്രയാതി സംത്യജ്യ ഉദാസീനോ ദ്വിജോത്തമ
അവൻ കൊടുക്കുന്നില്ല, സ്വീകരിക്കുന്നുമില്ല, കോപിക്കുകയുമില്ല, സന്തോഷിക്കുകയുമില്ല; വിട്ടുപോകുകയുമില്ല; ഇങ്ങനെയാണ് ഉദാസീനൻ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ.
ഭൃത്യാശ്ചാപി സമാഖ്യാതാഃ പശവസ്തുരഗാസ്തഥാ । ഗജാ മഹിഷ്യോ ദാസ്യശ്ച ഋണസംബംധിനസ്ത്വമീ
ദാസന്മാരെയും പശുക്കളെയും കുതിരകളെയും ആനകളെയും മഹിഷികളെയും ദാസികളെയും കടം ബാധിതരെയും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നു.
ഗൃഹീതമായയൈകേന ആവാഭ്യാം തു ന കസ്യ ഹി । ന്യാസമേവം ന കസ്യാപി കൃതം വൈ പൂര്വജന്മനി
ഒരാളാൽ മാത്രം എടുത്തത് ഞങ്ങളിറുവരാലും എടുത്തതല്ലെങ്കിൽ അതിന് യാതൊരു ഉടമസ്ഥാവകാശവുമില്ല; ഇങ്ങനെ, മുൻജന്മത്തിൽ ആരും യാതൊരു നിക്ഷേപവും ചെയ്തിട്ടില്ല.
രാധയാമി ന കസ്യാപി ക്ഷണം കാംത ശൃണുഷ്വ ഹി । ന വൈരമസ്തി കേനാപി പൂര്വജന്മനി വൈ കൃതമ്
പ്രിയേ, ഞാൻ ഒരാളെയും ഒരു നിമിഷം പോലും പ്രീതിപ്പെടുത്തുന്നില്ല; മുൻജന്മത്തിൽ ആരോടും വൈരം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ആബാല്യേന തു വിപ്രേംദ്ര ന ച ത്യക്തോ മയാ പതിഃ । ഏവം ജ്ഞാത്വാ ശമം ഗച്ഛ ത്യജ ചിംതാമനര്ഥികീമ്
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, ബാല്യകാലം മുതൽ ഞാൻ ഭർത്താവിനെ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടില്ല; ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ് മനസ്സു ശമിപ്പിക്കൂ, അനാവശ്യമായ ചിന്തകൾ ഉപേക്ഷിക്കൂ.
ഹൃതം നൈവ ച കസ്യാപി നൈവ ദത്തം ത്വയാ പുനഃ । കഥം തേ ധനമായാതി വിസ്മയം വ്രജ മാ വിഭോ
ഒരാളും ഒന്നും മോഷ്ടിച്ചിട്ടില്ല, നീയും ഒന്നും വീണ്ടും നൽകിയിട്ടില്ല; എങ്ങനെ സമ്പത്ത് നിനക്കെത്തുന്നു? അതിൽ അത്ഭുതപ്പെടൂ, ദുഃഖിക്കേണ്ട.
പ്രാപ്തമേവ ഹി യത്രൈവ രക്ഷിതുശ്ച ന തിഷ്ഠതി । ഏവം ജ്ഞാത്വാ ശമം ഗച്ഛ ത്യജ ചിംതാമനര്ഥികീമ്
എവിടെയാണ് സംരക്ഷകൻ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്നത് ലഭിക്കുന്നത്; ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ് മനസ്സു ശമിപ്പിക്കൂ, അനാവശ്യമായ ചിന്തകൾ ഉപേക്ഷിക്കൂ.
കസ്യ പുത്രാഃ പ്രിയാ ഭാര്യാ കസ്യ സ്വജനബാംധവാഃ । കഃ കസ്യ നാസ്തി സംസാരേ ന സംബംധോ ദ്വിജോത്തമ
ആരുടേതാണ് മക്കൾ, ആരുടേതാണ് പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യ, ആരുടേതാണ് ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും? ഈ ലോകത്ത് ആരാണ് ആരുടേതെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല. യഥാർത്ഥത്തിൽ ബന്ധം ഒന്നുമില്ല, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.
മായാമോഹേന സംമൂഢാ മാനവാഃ പാപചേതനാഃ । ഇദം ഗൃഹമയം പുത്ര ഇയം ഭാര്യാ മമൈവ ഹി
മായയുടെ ഭ്രമത്തിൽ അകപ്പെട്ട പാപബുദ്ധിയുള്ള മനുഷ്യർ ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നു: ഈ വീട് എന്റെതാണു, ഈ മകൻ എന്റെതാണു, ഈ ഭാര്യ എന്റെതാണു.
അനൃതം ദൃശ്യതേ കാംത സംസാരസ്യ ഹി ബംധനമ്
പ്രിയേ, ഈ ലോകബന്ധം എന്നറിയപ്പെടുന്നത് എല്ലാം മിഥ്യയാണു; അതാണ് ലോകത്തിന്റെ ബന്ധനം.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ പാതാലഖംഡേ വൈശാഖമാസമാഹാത്മ്യേ അഷ്ടാശീതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹത്വമുള്ള പദ്മപുരാണത്തിലെ പാതാളഖണ്ഡത്തിൽ വൈശാഖമാസത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന എൺപത്തിയെട്ടാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.