തതോ യോഗിഗമ്യമപുനരാവൃത്തിശാശ്വതം സര്വോപനിഷദമയം വൈഷ്ണവം ലോകം പ്രദദൌ
അതിനുശേഷം, യോഗികൾക്ക് മാത്രം പ്രാപ്യമാകുന്ന, ശാശ്വതമായ, തിരിച്ചുവരവ് ഇല്ലാത്ത, ഉപനിഷത്തുകളുടെ സാരമായ വൈഷ്ണവലോകം അവനു നൽകി.
അസൌ തസ്മിന്നേവ മുഹൂര്തേ മാനുഷം രൂപം വിഹായ പംചോപനിഷന്മയം സകലപുത്രദാരസഹിതോ ദീപ്തിമയം വൈഷ്ണവം ലോകം ദിവ്യം വിമാനമാസ്ഥായ സഹസ്രാര്കദ്യുതിസദൃശം ദിവ്യാപ്സരോഗണാകീര്ണം ഹിരണ്മയം വാസുദേവേത്യേകം ജഗാമ
അതു തന്നെ സമയത്ത്, മനുഷ്യരൂപം ഉപേക്ഷിച്ച്, എല്ലാ പുത്രന്മാരെയും ഭാര്യമാരെയും കൂട്ടി, അഞ്ചു ഉപനിഷത്തുകളുടെ സാരമായ ദീപ്തിമയമായ വൈഷ്ണവരൂപം ധരിച്ചു, ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കയറി, ആയിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള, ദിവ്യ അപ്പ്സരസുകൾ നിറഞ്ഞ, സ്വർണ്ണം പോലെ തിളങ്ങുന്ന വാസുദേവലോകത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
തസ്മിന്കാലേ ദാരുകോ രഥമാരുഹ്യ വിഷ്ണോഃ സമീപം വിവേശ
അന്നേരം ദാരുകൻ രഥത്തിൽ കയറി വിഷ്ണുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തി.
കൃഷ്ണോഽപി മത്സ്വരൂപമര്ജുനം പൂര്വമാനയസ്വേതി പ്രേഷയാമാസ
കൃഷ്ണനും, 'എന്റെ രൂപംപോലെയുള്ള അർജുനനെ മുമ്പുപോലെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക' എന്ന് സന്ദേശം അയച്ചു.
സ തു മനോജവസ്യംദനമാരുഹ്യാര്ജുനസമീപമാജഗാമ
അവൻ മനസ്സുപോലെ വേഗമുള്ള രഥത്തിൽ കയറി അർജുനന്റെ അടുത്തെത്തി.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ദേവ്യര്ജുനസ്തദാരുഹ്യ പരിണീയ നമസ്കൃത്വാ കിം കരോമീതി പുടാംജലിരുവാച
അതിനിടെ, അർജുനനും ദേവികളും രഥത്തിൽ കയറി, വിവാഹചടങ്ങുകൾ നടത്തി, നമസ്കരിച്ചു, കൈകൂപ്പി 'ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?' എന്ന് ചോദിച്ചു.
കൃഷ്ണസ്തു തമാഹ പാര്ഥാഹം സ്വലോകം യാസ്യാമി ത്വം തു ദ്വാരവതീം ഗത്വാ തത്രസ്ഥാ രുക്മിണ്യാദ്യഷ്ടഭാര്യാ ആനീയ മമ ശരീരേ പ്രേഷയ
കൃഷ്ണൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'പാർഥാ, ഞാൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു. നീ ദ്വാരകയിലേക്ക് പോയി, അവിടെ ഉള്ള എന്റെ എട്ട് ഭാര്യമാരായ രുക്മിണിയെയും മറ്റുള്ളവരെയും കൊണ്ടുവന്ന് എന്റെ ശരീരത്തിനരികിൽ അയയ്ക്കുക.'
സ ദാരുകേണ സഹിതോ നഗരീമാജഗാമ
അവൻ ദാരുകനോടൊപ്പം നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ദേവാ വിമാനസ്ഥാ നഭസി സംസ്ഥിതാഃ സ്വര്ലോകം യിയാന്തം കൃഷ്ണം ദൃഷ്ട്വാ ഋഷിഭിഃ സാര്ദ്ധം സ്തുത്വാ പുഷ്പവര്ഷാണി വവൃഷുഃ
അതിനിടെ, ദേവന്മാർ ദിവ്യവിമാനങ്ങളിൽ ആകാശത്ത് നിന്നു കൃഷ്ണൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നത് കണ്ടു, ഋഷിമാരോടൊപ്പം സ്തുതി പാടി, പുഷ്പവർഷം ചെയ്തു.
കൃഷ്ണോഽപി മാനുഷദേഹം- സംന്യസ്യസകലജഗത്സ്ഥിതിസംഹാരഹേതുഭൂതം സകലക്ഷേത്രജ്ഞമംതര്യാമിയോഗിധ്യേയമനാമയം വാസുദേവാത്മകം ദേഹം ധൃത്വാ വൈനതേയമാരുഹ്യ മഹര്ഷിഭിസ്തൂയമാനോ ജഗാമ
കൃഷ്ണൻ തന്റെ മനുഷ്യശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു. ആ ശരീരം ലോകത്തിന്റെ നിലനില്പിനും നാശത്തിനും കാരണമായിരുന്നു, എല്ലാം അറിയുന്ന അന്ത്യാരാമിയും യോഗികൾ ധ്യാനം ചെയ്യുന്നവനും രോഗരഹിതനും വാസുദേവസ്വരൂപവുമാണ്. പിന്നെ, ഗരുഡനിൽ കയറി, മഹർഷിമാർ സ്തുതി പാടുമ്പോൾ യാത്രയായി.
അര്ജുനോ വസുദേവോഗ്രസേനാഭ്യാം രുക്മിണ്യാദിമഹിഷീഭ്യസ്തത്സര്വം കഥയാമാസ
അർജ്ജുനൻ വാസുദേവനും ഉഗ്രസേനനും രുക്മിണിയെയും മറ്റു പ്രധാന ഭാര്യമാരെയും കണ്ടു എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു.
തച്ഛ്രുത്വാ സര്വേ പൌരജനാഃ സ്ത്രിയശ്ച ദ്വാരവതീമുത്സൃജ്യാംതഃപുരാദ്ബഹിര്നിഷ്ക്രമ്യ സര്വാസ്താഃ കൃഷ്ണവല്ലഭാ വസുദേവോഗ്രസേനസഹിതാഃ ശീഘ്രമേവ ഹരേഃ സമീപം ജഗ്മുഃ
അത് കേട്ടു ദ്വാരകാപുരിയിലെ എല്ലാ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും അകത്തുള്ള മന്ദിരങ്ങൾ വിട്ട് പുറത്തേക്ക് വന്നു, വാസുദേവനും ഉഗ്രസേനനും കൃഷ്ണന്റെ പ്രിയഭാര്യമാരൊപ്പമൊക്കെ അതിവേഗം ഹരിയുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു.
തേ സര്വേ വസുദേവോഗ്രസേനാക്രൂരാഃ സര്വേ യദുവൃദ്ധാ വപുസ്ത്യക്ത്വാ സനാതനവാസുദേവം സമാജഗ്മുഃ
വാസുദേവനും ഉഗ്രസേനനും അക്രൂരനും യദുകുലത്തിലെ മൂപ്പന്മാരും എല്ലാവരും ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ച് ശാശ്വതനായ വാസുദേവന്റെ അടുക്കൽ ചേർന്നു.
രേവതീച ബലഭദ്രശരീരം പരിഷ്വജ്യാഗ്നിം പ്രവിശ്യ തസ്മിന്ദേഹം പ്രാപ്യ ദിവ്യവിമാനാരൂഢാ ഭര്തുഃ സ്ഥാനം സംകര്ഷണലോകം ദിവ്യമവാപ
രേവതി ബാലഭദ്രന്റെ ശരീരം ചേർത്തുപിടിച്ച് അഗ്നിയിൽ ചാടി. അങ്ങനെ ആ ശരീരം പ്രാപിച്ച ശേഷം ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കയറി ഭർത്താവിന്റെ ലോകമായ സംകർഷണലോകം പ്രാപിച്ചു.
തഥൈവ പ്രദ്യുമ്നേന സഹ രുക്മപുത്രീ തഥാനിരുദ്ധേനോഷാപി സര്വാശ്ച യാദവസ്ത്രിയഃ സ്വസ്വഭര്തുഃ ശരീരാണി സംപൂജ്യാഗ്നിപ്രവേശം ചക്രുഃ
അതു പോലെ തന്നെ പ്രക്യുമ്നനോടൊപ്പം രുക്മപുത്രിയും, അനിരുദ്ധനോടൊപ്പം ഉഷയും, യദുകുലത്തിലെ എല്ലാ സ്ത്രീകളും തങ്ങളുടെ ഭർത്താക്കന്മാരുടെ ശരീരം ആദരപൂർവ്വം പൂജിച്ച് അഗ്നിയിൽ ചാടിച്ചു.
തേഷാം സര്വേഷാമര്ജുനഔര്ദ്ധ്വദൈഹികം കൃതവാന്
അവരൊക്കെയുടെയും അന്തിമകർമ്മങ്ങൾ അർജ്ജുനൻ നിർവഹിച്ചു.
തസ്മിന്കാലേ ദിവ്യവാജിസമായുക്തം സുഗ്രീവാഖ്യകം സര്വരത്നോപേതം ദിവ്യം സ്യംദനമാരുഹ്യ ദാരുകോപ്യാജഗാമ
അപ്പോൾ ദാരുകൻ ദിവ്യവാജികൾ കെട്ടിയ സുഖ്രീവ എന്ന ദിവ്യരഥത്തിൽ കയറി, എല്ലാ രത്നങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ചവണ്ണം അവിടെ എത്തി.
പാരിജാതതരുര്ദേവസഭാസുധര്മാത്രിദശേംദ്രലോകമയാതാമ്
പാരിജാതവൃക്ഷവും ദേവസഭയായ സുധർമയും, ഇന്ദ്രന്റെ ലോകവും ദേവലോകത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു.
തസ്മിന്സമയേ ദ്വാരവതീപുരീ മഹോദധൌ നിമഗ്നാഭൂത്
അന്നേ സമയം ദ്വാരകാപുരി മഹാസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയി.
തതഃ സര്വാഃ ഷോഡശസഹസ്രഭാര്യ്യാ അര്ജുനേനസഹേംദ്രപ്രസ്ഥം ഗച്ഛംതീര്ദസ്യവോ ജഗൃഹുഃ
ശേഷം പതിനാറായിരം ഭാര്യമാർ അർജ്ജുനനോടൊപ്പം ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ കള്ളന്മാർ അവരെ പിടിച്ചു.
അര്ജുനോഽപി ദസ്യുഭിര്നിര്ജിതഃ ശോകസമാവിഷ്ടോ മമ ഭുജബലം സവീര്യം കൃഷ്ണേനൈവ സഹ സര്വമൈശ്വര്യം നിര്യാതമിതി മത്വാ അദ്യ മമ ഭാഗ്യ ക്ഷയ ഇതി വദന്സായം സംധ്യാരവിരിവ നിഃശേഷവിനഷ്ടതേജാഃ സ്വാം പുരീം സമാജഗാമ
അർജ്ജുനനും കള്ളന്മാരാൽ തോറ്റു, ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങി, 'എന്റെ ഭുജബലം, വീര്യം, ഐശ്വര്യം എല്ലാം കൃഷ്ണനോടൊപ്പം പോയി; ഇന്നെന്റെ ഭാഗ്യം ക്ഷയിച്ചു' എന്നു കരുതി, സന്ധ്യാസമയത്തിലെ സൂര്യൻ പോലെ തേജസ്സൊന്നുമില്ലാതെ സ്വന്തം നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
അത്ര ശ്ലോകാഃ - അന്യേ സര്വേഽവതാരാഃ സ്യുഃ കൃഷ്ണസ്യ ചരിതം മഹത് । ഭൂഭാരകവിനാശായ പ്രാദുര്ഭൂതോ രമാപതിഃ
മറ്റു എല്ലാ അവതാരങ്ങളും കൃഷ്ണന്റേതാണ്; ഭൂഭാരനാശത്തിനായാണ് മഹത്തായ കൃഷ്ണചരിതം. ലക്ഷ്മീപതിയായ ഭഗവാൻ അതിനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ഏതത്കൃഷ്ണസ്യ ചരിതം ദുഷ്ടാനാം നാശഹേതവേ । ശ്രീകൃഷ്ണഃ കരുണാസിംധുര്വൈകുംഠേ മോദതേ സദാ ൧൦൦ 6.252.
ഇത് കൃഷ്ണന്റെ കഥ ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിക്കാൻ ഉള്ളതാണ്; കരുണാസാഗരനായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ എപ്പോഴും വൈകുണ്ഠത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ വസിക്കുന്നു.
അത്യദ്ഭുതമിദം ദേവി കൃഷ്ണസ്യ ചരിതം ശുഭമ് । സംഗ്രഹേണ മയൈവോക്തം തവ സര്വഫലപ്രദമ്
ദേവി, അത്യന്തം അത്ഭുതവും മംഗളവുമായ കൃഷ്ണചരിതം ഞാൻ ചുരുക്കമായി നിന്നോട് പറഞ്ഞു; ഇത് എല്ലാ ഫലങ്ങളും നൽകും.
വാസുദേവസ്യ ചരിതം യഃ പഠേദ്ധരിസന്നിധൌ । സ്മരേദ്വാ ശൃണുയാദ്ഭക്ത്യാ സ യാതി പരമം പദമ്
വാസുദേവന്റെ കഥ ഹരിയുടെ സന്നിധിയിൽ ആരെങ്കിലും വായിച്ചാലോ, ഓർത്താലോ, ഭക്തിപൂർവ്വം കേട്ടാലോ, അവൻ പരമപദം പ്രാപിക്കും.
മഹാപാതകയുക്തോ വാ തഥോപപാതകസംയുതഃ । ബാലകൃഷ്ണസ്യ ചരിതം ശ്രുത്വാ പാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
വലിയ പാപങ്ങളോ ചെറുപാപങ്ങളോ ഉള്ളവൻ പോലും ബാലകൃഷ്ണന്റെ കഥ കേട്ടാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും.
ദ്വാരവത്യാം സമാസീനം രുക്മിണീസഹിതം ഹരിമ് । സ്മരന്വൈ മഹദൈശ്വര്യമനേനാപ്നോത്യസംശയഃ
ദ്വാരകയിൽ രുക്മിണിയോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്ന ഹരിയെ ഓർക്കുന്നവൻ നിർബന്ധമായി മഹത്തായ ഐശ്വര്യം നേടും എന്നതിൽ സംശയമില്ല.
സംഗ്രാമേ സംകടേ ദുര്ഗേ ശത്രുഭിഃ പരിവേഷ്ടിതേ । നേതാരം സര്വദേവാനാം ധ്യാത്വാ സുവിജയീ ഭവേത്
യുദ്ധത്തിൽ, കഷ്ടതകളിൽ, ശത്രുക്കൾ ചുറ്റിയ കോട്ടയിൽ—എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും നായകനായ ദൈവത്തെ ധ്യാനിക്കുന്നവൻ ഉറപ്പായും വിജയിക്കും.
പൂര്വം ദേവഗംധര്വയോഷിതോ ഹ്യഷ്ടാവക്രം മഹാമുനിം ദൃഷ്ട്വാ ജഹസുസ്തതസ്തേന ശപ്താ വേശ്യാ ഭവിഷ്യഥ തതസ്താഭി പ്രസാദിതഃ പൂജിതശ്ച തത്പ്രസാദാത്സര്വലോകൈശ്ച നമസ്കൃതം വാസുദേവം ഭര്താരമവാപ്യാപി തേനൈവ ദസ്യുഹസ്തം ഗതാ അഭവന്
മുന്പ് ഈ സ്ത്രീകൾ ദേവതകളും ഗന്ധർവ്വകന്യകളും ആയിരുന്നു. അവർ മഹാമുനിയായ അഷ്ടാവക്രനെ കണ്ടപ്പോൾ ചിരിച്ചു. അതിനാൽ അദ്ദേഹം അവരെ വേശ്യമാരാവാൻ ശപിച്ചു. അവർ അദ്ദേഹത്തെ പ്രീതിപ്പെടുത്തി ആദരിക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ലോകങ്ങൾ വണങ്ങുന്ന വാസുദേവനെ ഭർത്താവായി പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ആ ശാപം കൊണ്ടുതന്നെ അവർ കള്ളന്മാരുടെ കയ്യിൽ വീണു.
ഏവം ഹിതാര്ഥായ സര്വദേവാനാം സമസ്തഭൂഭാരവിനാശായ യദുവംശേഽവതീര്യ സകലരാക്ഷസവിനാശം കൃത്വാ മഹാംതമപി ചോര്വീഭാരം നാശയിത്വാ നംദവ്രജദ്വാരകാമഥുരാനിവാസിനഃ സര്വാന്സ്ഥാവരജംഗമാന്കാലഭവബംധൈര്മോചയിത്വാ പരമൈശ്വര്ഗേ ശാശ്വതേ യോഗിഗമ്യേ ഹിരണ്മയേ രമ്യേ സാത്വികേ സംസ്ഥാപ്യ നിത്യം ദിവ്യമഹിഷ്യാദിസംസേവ്യമാനോ വാസുദേവ ഉവാസ
ഇങ്ങനെ എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ക്ഷേമത്തിനും ഭൂഭാരനാശത്തിനുമായി യദുകുലത്തിൽ അവതരിച്ച വാസുദേവൻ, എല്ലാ മഹാരാക്ഷസന്മാരെയും സംഹരിച്ച് ഭൂഭാരം നീക്കി, നന്ദഗോകുലം, ദ്വാരക, മഥുര എന്നിവിടങ്ങളിലെ ജീവജാലങ്ങളെ കാലമരണബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ച്, അവരെ പരമമായ ശാശ്വതമായ യോഗികളാൽ പ്രാപ്യമായ ഹിരണ്മയമായ സാത്വികലോകത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചു, ദിവ്യഭാര്യമാരുടെ സേവനം ലഭിച്ചു കൊണ്ടു വാസുദേവൻ അവിടെയിരുന്നു.