ന്യാസപൂര്വവിധാനേന കര്തവ്യം ഹരിതുഷ്ടയേ । അതഏവാസ്യ മംത്രസ്യ ന്യാസാദ്യന്യേ വദംതി ച
ന്യാസം മുൻകൂട്ടി നിർവഹിക്കുന്ന വിധത്തിൽ ഹരിയുടെ പ്രസാദത്തിനായി ഇത് ചെയ്യണം. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഈ മന്ത്രത്തിന് ന്യാസം മുതലായവ മറ്റ് ചിലർ പറയുന്നുണ്ട്.
സകൃദുച്ചാരണാദേവ കൃതകൃത്യത്വദായിനഃ । തഥാപി ദശധാ നിത്യം ജപാദ്യര്ഥം പ്രവിന്യസേത്
ഒരു പ്രാവശ്യം ഉച്ചരിച്ചാലും തന്നെ ഫലപ്രദമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, ജപം മുതലായ കാര്യങ്ങൾക്ക് പതിനൊന്നായി നിരത്തണം.
അഥ ധ്യാനം പ്രവക്ഷ്യാമി മംത്രസ്യാസ്യ ദ്വിജോത്തമ । പീതാംബരം ഘനശ്യാമം ദ്വിഭുജം വനമാലിനമ്
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ ധ്യാനം പറയാം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ: മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച, കനൽമേഘംപോലെ കറുത്ത, രണ്ടു കൈകളുള്ള, വനമാല ധരിച്ചവൻ.
ബര്ഹിബര്ഹകൃതോത്തംസം ശശികോടിനിഭാനനമ് । ഘൂര്ണായമാനനയനം കര്ണികാരാവതംസിനമ്
മയില്പീലികൾ കൊണ്ടുള്ള കിരീടം ധരിച്ച, ചന്ദ്രന്റെ പൂര്ണ്ണചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖം, ഉരുണ്ടുനില്ക്കുന്ന കണ്ണുകൾ, കർണികാരപുഷ്പം ചെവിയിൽ അലങ്കരിച്ചവൻ.
അഭിതശ്ചംദനേനാഥ മധ്യേ കുംകുമബിംദുനാ । രചിതം തിലകം ഭാലേ ബിഭ്രതം മംഡലാകൃതിമ്
ചുറ്റും ചന്ദനം പുരട്ടിയ, നടുവിൽ കുങ്കുമബിന്ദുവിട്ട് വട്ടമാകൃതിയിലുള്ള തിലകം നെറ്റിയിൽ അലങ്കരിച്ചവൻ.
തരുണാദിത്യസംകാശം കുംഡലാഭ്യാം വിരാജിതമ് । ഘര്മാമ്ബുകണികാരാജദ്ദര്പണാഭകപോലകമ്
പുതിയ സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലെയുള്ള, കുണ്ഡലങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച, ചൂടും വെള്ളത്തുള്ളികളും കൊണ്ട് കണ്ണാടിപോലെ തിളങ്ങുന്ന കവിളുകൾ ഉള്ളവൻ.
പ്രിയാസ്യ ന്യസ്തനയനം ലീലാപാംഗോന്നതഭ്രുവമ് । അഗ്രഭാഗന്യസ്തമുക്താ വിസ്ഫുരത്പ്രോച്ചനാസികമ്
പ്രിയയുടെ ദിശയിലേക്കു കണ്ണുകൾ നീട്ടി, കളിയോടെയുള്ള കണ്മുന്നുകൾ ഉയർത്തിയ, മൂക്കിന്റെ അഗ്രത്തിൽ മുത്ത് വെച്ച, തിളങ്ങുന്ന ഉയർന്ന മൂക്ക്.
ദശനജ്യോത്സ്നയാ രാജത്പക്വബിംബഫലാധരമ് । കേയൂരാംഗദസദ്രത്നമുദ്രികാഭിര്ലസത്കരമ്
പാകംകിട്ടിയ ബിംബഫലത്തോടുള്ളതുപോലെയുള്ള ചുവന്ന അധരങ്ങൾ, പല്ലുകളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന, കൈകൾ കയ്യുറ, വല, രത്നങ്ങൾ, മോതിരങ്ങൾ എന്നിവ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചവൻ.
ബിഭ്രതം മുരലദ്യം വാമേ പാണൌ പദ്മം തഥൈവ ച । കാംചീദാമസ്ഫുരന്മധ്യം നൂപുരാഭ്യാം ലസത്പദമ്
ഇടത്തുകൈയിൽ മുരളിയും താമരയും പിടിച്ച, നടുവിൽ തിളങ്ങുന്ന കാഞ്ചികയുമായി, കാൽ നൂപുരങ്ങളാൽ തിളങ്ങുന്നവൻ.
രതികേലിരസാവേശ ചപലം ചപലേക്ഷണമ് । ഹസംതം പ്രിയയാ സാര്ദ്ധം ഹാസയംതം ച താം മുഹുഃ
പ്രേമലീലയുടെ ആനന്ദത്തിൽ മുഴുകി, ചഞ്ചലമായ കണ്ണുകളോടെ, പ്രിയയോടൊപ്പം ചിരിച്ചും അവളെ വീണ്ടും വീണ്ടും ചിരിപ്പിച്ചും നിൽക്കുന്നവൻ.
ഇത്ഥം കല്പതരോര്മൂലേ രത്നസിംഹാസനോപരി । വൃംദാരണ്യേ സ്മരേത്കൃഷ്ണം സംസ്ഥിതം പ്രിയയാ സഹ
ഇങ്ങനെ, ആഗ്രഹവൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിലൊരു രത്നസിംഹാസനത്തിൽ, വൃന്ദാവനത്തിൽ, പ്രിയയോടൊപ്പം നില്ക്കുന്ന കൃഷ്ണനെ മനസ്സിൽ ചിന്തിക്കണം.
വാമപാര്ശ്വേ സ്ഥിതാം തസ്യ രാധികാം ച സ്മരേത്തതഃ । നീലചോലകസംവീതാം തപ്തഹേമസമപ്രഭാമ്
അതിനുശേഷം, കൃഷ്ണന്റെ ഇടത് വശത്ത് നില്ക്കുന്ന രാധികയെ ഓർക്കണം. അവൾ നീലനിറത്തിലുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച് ഉരുകിയ പൊന്നുപോലെയുള്ള കാന്തിയോടെ തിളങ്ങുന്നു.
പട്ടാംചലേനാവൃതാര്ദ്ധ സുസ്മേരാനനപംകജാമ് । കാംതവക്ത്രേ ന്യസ്തനേത്രാം ചകോരീ ചംചലേക്ഷണാമ്
പട്ടുവസ്ത്രത്തിന്റെ അറ്റം അർദ്ധശരീരത്തിൽ ചുറ്റിയ, മൃദുവായ പുഞ്ചിരിയോടെ ഉള്ളിയ മുഖം, പ്രിയന്റെ മുഖത്തേക്ക് കണ്ണുകൾ നിക്ഷേപിച്ച്, ചഞ്ചലമായ ചകോറപ്പക്ഷിയെപ്പോലെയുള്ള ദൃഷ്ടിയോടെ അവൾ നില്ക്കുന്നു.
അംഗുഷ്ഠതര്ജനീഭ്യാം ച നിജകാംതമുഖാംബുജേ । അര്പയംതീം പൂഗഫലം പര്ണചൂര്ണസമന്വിതമ്
തന്റെ അങ്കുഷ്ഠവും തർജ്ജനിയും ഉപയോഗിച്ച്, തൻ്റെ പ്രിയന്റെ മുഖത്ത്, ഇലപ്പൊടിയോടൊപ്പം ചേർത്ത പൂഗഫലം അർപ്പിക്കുന്നു.
മുക്താഹാരസ്ഫുരച്ചാരു പീനോന്നതപയോധരാമ് । ക്ഷീണമധ്യാം പൃഥുശ്രോണീം കിംകിണീജാലമംഡിതാമ്
മുത്തുമാലയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, നിറഞ്ഞ ഉയർന്ന വക്ഷസ്സും, സുഷിരമായ നടിയും, വീതിയുള്ള കമരും, മണിക്കെട്ടുകളാൽ അലങ്കരിച്ച അരയും അവള്ക്കുണ്ട്.
രത്നതാടംകകേയൂരമുദ്രാ വലയധാരിണീമ് । രണത്കടകമംജീര രത്നപാദാംഗുലീയകാമ്
രത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ കാത് തൂക്കുകളും കൈവളകളും മോതിരങ്ങളും, ശബ്ദമുള്ള കങ്കണങ്ങളും പാദസരങ്ങളും, രത്നപാദാംഗുലീയങ്ങളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ലാവണ്യസാരമുഗ്ധാംഗീം സര്വാവയവസുംദരീമ് । ആനംദരസസംമഗ്നാം പ്രസന്നാം നവയൌവനാമ്
ലാവണ്യത്തിന്റെ സാരമായ, എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും സുന്ദരിയായ, ആനന്ദത്തിന്റെ അമൃതത്തിൽ മുഴുകിയ, ഉല്ലാസവും പുതുമയുമുള്ള യൗവനത്തിൽ അവൾ നില്ക്കുന്നു.
സഖ്യശ്ച തസ്യാ വിപ്രേംദ്ര തത്സമാനവയോഗുണാഃ । തത്സേവനപരാഭാവ്യാശ്ചാമരവ്യജനാദിഭിഃ
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, അവളുടെ സഖികൾ അവളെപ്പോലെയുള്ള പ്രായവും ഗുണങ്ങളും ഉള്ളവരാണ്. അവർ അവളുടെ സേവനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട്, ചാമരം, വീശൽ തുടങ്ങിയവ കൈവശം വഹിക്കുന്നു.
അഥ തുഭ്യം പ്രവക്ഷ്യാമി മംത്രാര്ഥം ശൃണു നാരദ । ബഹിരംഗൈഃ പ്രപംചസ്യ സ്വാംശൈര്മായാദി ശക്തിഭിഃ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിനക്കു മന്ത്രത്തിന്റെ അർത്ഥം വിശദീകരിക്കാം, നാരദാ, ശ്രദ്ധിക്കൂ. അവളുടെ ബാഹ്യശക്തികളാൽ, മായാദി ശക്തികൾകൊണ്ട് ഈ ലോകം പ്രകടമാകുന്നു.
അംതരംഗൈസ്തഥാ നിത്യവിഭൂതൈസ്തൈശ്ചിദാദിഭിഃ । ഗോപനാദുച്യതേ ഗോപീ രാധികാ കൃഷ്ണവല്ലഭാ । ദേവീ കൃഷ്ണമയീ പ്രോക്താ രാധികാ പരദേവതാ
അവളുടെ അന്തർഗ്ഗതമായ, ശാശ്വതമായ ചൈതന്യാദി ഗുണങ്ങളാൽ അവളെ ഗോപിയും, രാധികയും, കൃഷ്ണപ്രിയയും എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ദേവി കൃഷ്ണത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നവളാണ്; രാധികയാണ് പരമദേവി.
സര്വലക്ഷ്മീസ്വരൂപാ സാ കൃഷ്ണാഹ്ലാദസ്വരൂപിണീ । തതഃ സാ പ്രോച്യതേ വിപ്ര ഹ്ലാദിനീതി മനീഷിഭിഃ
സകല ലക്ഷ്മികളുടെ സ്വരൂപവും, കൃഷ്ണാനന്ദത്തിന്റെ സാക്ഷാത് രൂപവും അവളാണ്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ, ബ്രാഹ്മണാ, ജ്ഞാനികൾ അവളെ ഹ്ലാദിനി എന്നു വിളിക്കുന്നു.
തത്കലാകോടികോട്യംശ ദുര്ഗാദ്യാസ്ത്രിഗുണാത്മികാഃ । സാ തു സാക്ഷാന്മഹാലക്ഷ്മീഃ കൃഷ്ണോ നാരായണഃ പ്രഭുഃ
അവളിൽ നിന്ന് അനേകം ഭാഗങ്ങളായി ദുർഗാദി മൂന്നു ഗുണങ്ങളുള്ള ദേവതകൾ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു. അവളാണ് മഹാലക്ഷ്മി സ്വയം; കൃഷ്ണൻ ആണ് നാരായണൻ, പരമേശ്വരൻ.
നൈതയോര്വിദ്യതേ ഭേദഃ സ്വല്പോഽപി മുനിസത്തമ । ഇയം ദുര്ഗാ ഹരീ രുദ്രഃ കൃഷ്ണഃ ശക്ര ഇയം ശചീ
മഹർഷേ, ഇവർക്കിടയിൽ ചെറിയൊരു വ്യത്യാസം പോലും ഇല്ല. ഇവളാണ് ദുർഗ, ഹരി, രുദ്രൻ; കൃഷ്ണൻ ആണ് ഇന്ദ്രൻ, ഇവളാണ് ശചി.
സാവിത്രീയം ഹരിര്ബ്രഹ്മാ ധൂമോര്ണാസൌ യമോ ഹരിഃ । ബഹുനാ കിം മുനിശ്രേഷ്ഠ വിനാ താഭ്യാം ന കിംചന
ഇവളാണ് സാവിത്രി, ഹരിയാണ് ബ്രഹ്മാവ്; ഇവളാണ് ധൂമോർണ, യമൻ ഹരിയാണ്. കൂടുതൽ എന്ത് പറയണം, മഹർഷേ, ഇവരില്ലാതെ ഒന്നും ഇല്ല.
ചിദചില്ലക്ഷണം സര്വം രാധാകൃഷ്ണമയം ജഗത് । ഇത്ഥം സര്വം തയോരേവ വിഭൂതിം വിദ്ധി നാരദ
ചൈതന്യവും അചൈതന്യവും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാം രാധാകൃഷ്ണന്മാരാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ, നാരദാ, എല്ലാ ഭാവങ്ങളും അവർക്കാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കുക.
ന ശക്യതേ മയാ വക്തും വര്ഷകോടിശതൈരപി । ത്രൈലോക്യേ പൃഥിവീ മാന്യാ ജംബൂദ്വീപം തതോവരമ്
നൂറുകോടി വർഷങ്ങൾക്കു പോലും ഞാൻ ഇതിന്റെ മുഴുവൻ വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല. മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ഭൂമി ആദരണീയമാണ്, അതിൽ ജംബൂദ്വീപം അതിലും ശ്രേഷ്ഠമാണ്.
തത്രാപി ഭാരതം വര്ഷം തത്രാപി മഥുരാപുരീ । തത്ര വൃംദാവനം നാമ തത്ര ഗോപീകദംബകമ്
അത് കൊണ്ടു ഭാരതം എന്ന ദേശം, അതിൽ മഥുരാപുരി, അതിൽ വൃന്ദാവനം, അവിടെ ഗോപികകളുടെ കൂട്ടം എന്നിങ്ങനെയാണ്.
തത്ര രാധാസഖീവര്ഗസ്തത്രാപി രാധികാ വരാ । സാംനിധ്യാധിക്യതസ്തസ്യാ ആധിക്യം സ്യാദ്യഥോത്തരമ്
അവിടെ രാധയുടെ സഖികളുടെ സംഘം ഉണ്ട്; അവരിൽ രാധികയാണ് ശ്രേഷ്ഠ. അവളുടെ സാന്നിധ്യത്തിന്റെ മഹത്വം അനുസരിച്ച് അവളുടെ ശ്രേഷ്ഠത ക്രമം കൂടുന്നു.
പൃഥിവീ പ്രഭൃതീനാം തു നാന്യത്കിംചിദിഹോദിതമ് । സൈഷാ ഹി രാധികാ ഗോപീ ജനസ്തസ്യാഃ സഖീഗണഃ
ഭൂമി മുതലായവയെക്കുറിച്ച് ഇവിടെ മറ്റൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല; അവൾ തന്നെയാണ് രാധികാ എന്ന ഗോപി, അവളുടെ കൂട്ടുകാരികൾ ആണ് സഖികൾ.
തസ്യാഃ സഖീസമൂഹസ്യ വല്ലഭൌ പ്രാണനായകൌ । രാധാകൃഷ്ണൌ തയോഃ പാദാഃ ശരണം സ്യാദിഹാശ്രയേ
അവളുടെ സഖികൾക്കിടയിൽ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട നേതാക്കളാണ് രാധയും കൃഷ്ണനും; അവരുടെ പാദങ്ങൾ തന്നെയാണ് ഞാൻ ഇവിടെ ആശ്രയിക്കുന്ന ശരണം.