തപ്തകാംചനഗൌരാംഗീം നാനാലംകാരഭൂഷിതാമ് । ആശ്ചര്യരൂപലാവണ്യാം സുപ്രസന്നാം വരപ്രദാമ്
തപ്തമായ പൊന്നുപോലെയുള്ള ശരീരവും, പലവിധ അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ചും, അത്ഭുതകരമായ രൂപവും സൗന്ദര്യവും നിറഞ്ഞും, സാന്ത്വനവും വരദായിനിയായും അവൾ തിളങ്ങുന്നു.
കല്ഹാരൈഃ കരവീരാദ്യൈശ്ചംപകൈഃ സരസീരുഹൈഃ । സുഗംധകുസുമൈരന്യൈഃ സൌഗംധികസമന്വിതൈഃ
കലഹാര, കരവീര, ചമ്പക, താമര തുടങ്ങിയ സുഗന്ധമുള്ള പൂക്കളാൽ, മറ്റു മനോഹരമായ സുഗന്ധപ്പൂക്കളാൽ കൂടി അവളെ അലങ്കരിക്കുന്നു.
പാദ്യാര്ഘ്യാചമനീയൈശ്ച ധൂപദീപൈര്മനോഹരൈഃ । നൈവേദ്യൈര്വിവിധൈര്ദിവ്യൈഃ സഖീവൃംദാഹൃതൈര്മുദാ
പാദ്യവും അർഘ്യവും ആചമനജലവും, മനോഹരമായ ധൂപവും ദീപവും, വിവിധ ദൈവികമായ ഭോജനങ്ങൾ, സന്തോഷത്തോടെ കൂട്ടുകാരികൾ കൊണ്ടുവന്നു സമർപ്പിച്ചു.
സംപൂജ്യ വിധിവദ്ദേവീം ജപ്ത്വാ ലക്ഷമനും തതഃ । ഹുത്വാ ച വിധിനാ സ്തുത്വാ പ്രണമ്യ ദംഡവദ്ഭുവി
വിധിപ്രകാരം ദേവിയെ പൂജിച്ചു, ലക്ഷം പ്രാവശ്യം മന്ത്രം ജപിച്ചു, വിധിപ്രകാരം ഹോമം നടത്തി, സ്തുതി അർപ്പിച്ച്, ഭൂമിയിൽ ദണ്ഡവത് നമസ്കാരം ചെയ്തു.
തതഃ സാ സംസ്തുതാ ദേവീ നിമേഷരഹിതാംതരാ । പരികല്പ്യ നിജാം ഛായാം മായയാത്മസമീഹയാ
അതിനുശേഷം, ദേവിയെ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ഒരു നിമിഷം പോലും കണ്ണടയ്ക്കാതെ, അവൾ തന്റെ മായാവശേഷം സ്വന്തം നിഴൽ സൃഷ്ടിച്ചു.
പാര്ശ്വേഽഥ പ്രേയസീം തത്ര സ്ഥാപയിത്വാ ബലാദിവ । സഖീഭിരാവൃതാ ഹൃഷ്ടാ ശുദ്ധൈഃ പൂജാജപാദിഭിഃ
പിന്നീട്, തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ പക്കൽ ഇരുത്തി, സന്തോഷത്തോടെ ശുദ്ധമായ കൂട്ടുകാരികൾക്കൊപ്പം, പൂജ, ജപം തുടങ്ങിയവയിൽ ലയിച്ചവളായി അവൾ നിലകൊണ്ടു.
സ്തവൈര്ഭക്ത്യാ പ്രണാമൈശ്ച കൃപയാവിരഭൂത്തദാ । ഹേമചംപകവര്ണാഭാ വിചിത്രാഭരണോജ്ജ്വലാ
സ്തോത്രങ്ങൾ, ഭക്തി, നമസ്കാരം എന്നിവയാൽ, കരുണയോടെ ദേവി പ്രത്യക്ഷമായി; പൊന്നുപോലെയുള്ള ചമ്പകപ്പൂവിന്റെ നിറം, വിചിത്രമായ ആഭരണങ്ങളുടെ പ്രകാശം എന്നിവയാൽ അവൾ തിളങ്ങി.
അംഗപ്രത്യംഗലാവണ്യ ലാലിത്യ മധുരാകൃതിഃ । നിഷ്കലംക ശരത്പൂര്ണകലാനാഥ ശുഭാനനാ
അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ അവയവവും സൗന്ദര്യത്താൽ നിറഞ്ഞു; ലാളിത്യവും മാധുര്യവും നിറഞ്ഞ രൂപം, കുഴപ്പമില്ലാത്ത, ശരത്കാലത്തിലെ പൂർണ്ണചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖം, കലകളുടെ നാഥയായും അവൾ തിളങ്ങി.
സ്നിഗ്ധമുഗ്ധസ്മിതാലോക ജഗത്ത്രയമനോഹരാ । നിജയാ പ്രഭയാത്യംതം ദ്യോതയംതീ ദിശോ ദശ
സ്നിഗ്ധവും നിർമലവുമായ പുഞ്ചിരിയോടെ, മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ആകർഷിച്ചു, സ്വന്തം പ്രകാശം കൊണ്ട് പത്ത് ദിശകളും പ്രകാശിപ്പിച്ചു.
അബ്രവീദഥ സാ ദേവീ വരദാ ഭക്തവത്സലാ । ദേവ്യുവാച-। മത്സഖീനാം വചഃ സത്യം തേന ത്വം മേ പ്രിയാ സഖീ
അതിനുശേഷം, വരദായിനിയായും ഭക്തജനങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നവളായും ദേവി പറഞ്ഞു: 'എന്റെ കൂട്ടുകാരികളുടെ വാക്കുകൾ സത്യമാണ്; അതുകൊണ്ട് നീ എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരിയാണ്.'
സമുത്തിഷ്ഠ സമാഗച്ഛ കാമം തേ സാധയാമ്യഹമ് । അര്ജുനീ സാ വചോ ദേവ്യാഃ ശ്രുത്വാ ചാത്മമനീഷിതമ്
'എഴുന്നേറ്റു വാ, ഞാൻ നിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റും.' ദേവിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു അർജുനി മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു.
പുലകാംകുരമുഗ്ധാംഗീ ബാഷ്പാകുലവിലോചനാ । പപാത ചരണേ ദേവ്യാഃ പുനശ്ച പ്രേമവിഹ്വലാ
അവളുടെ ശരീരം രോമാഞ്ചത്തോടെ, കണ്ണുകൾ കണ്ണീരോടെ നിറഞ്ഞു; അവൾ ദേവിയുടെ കാലിൽ വീണു, വീണ്ടും പ്രേമത്തിൽ മുഴുകി.
തതഃ പ്രിയംവദാം ദേവീം സമുവാച സഖീമിമാമ് । പാണൌ ഗൃഹീത്വാ മത്സംഗേ സമാശ്വാസ്യ സമാനയ
അതിനുശേഷം ദേവി, പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരിയെ കൈപിടിച്ച് ആശ്വസിപ്പിച്ചു, അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
തതഃ പ്രിയംവദാ ദേവ്യാ ആജ്ഞയാ ജാതസംഭ്രമാ । താം തഥൈവ സമാദായ സംഗേ ദേവ്യാ ജഗാമ ഹ
പിന്നീട്, ദേവിയുടെ ആജ്ഞ പ്രകാരം പ്രിയംവദ സന്തോഷത്തോടെയും ആവേശത്തോടെയും അവളെ അങ്ങനെ തന്നെ കൂട്ടി ദേവിയുടെ അടുക്കൽ എത്തിച്ചു.
ഗത്വോത്തരസരസ്തീരേ സ്നാപയിത്വാ വിധാനതഃ । സംകല്പാദികപൂര്വം തു പൂജയിത്വാ യഥാവിധി
ഉത്തരക്കരയിലെ തടാകത്തിൻറെ തീരത്ത് എത്തി, വിധിപ്രകാരം അവളെ കുളിപ്പിച്ചു, സംകല്പാദി ചടങ്ങുകൾ നടത്തി, യഥാവിധി പൂജിച്ചു.
ശ്രീഗോകുലകലാനാഥമംത്രം തച്ച സുസിദ്ധിദമ് । ഗ്രാഹയാമാസ താം ദേവീ കൃപയാ ഹരിവല്ലഭാ
ഹരിയുടെ പ്രിയയായ ദേവി, കരുണയാൽ, ഗോകുലത്തിലെ കലാനാഥന്റെ സിദ്ധിദായകമായ മന്ത്രം അവളെ പഠിപ്പിച്ചു.
വ്രതം ഗോകുലനാഥാഖ്യം പൂര്വം മോഹനഭൂഷിതമ് । സര്വസിദ്ധിപ്രദം മംത്രം സര്വതംത്രേഷു ഗോപിതമ്
ഗോകുലനാഥ എന്ന വ്രതം ആദ്യം തന്നെ ആകർഷണത്തിന്റെ അലങ്കാരത്തോടെ, എല്ലാ സിദ്ധികളും നൽകുന്ന ഒരു മന്ത്രമാണ്, എല്ലാ തന്ത്രങ്ങളിലും അതിനെ രഹസ്യമായി സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഗോവിംദേരിതവിജ്ഞാസൌ ദദൌ ഭക്തിമചംചലാമ് । ധ്യാനം ച കഥിതം തസ്യൈ മംത്രരാജം ച മോഹനമ്
ഗോവിന്ദൻ അതിന്റെ അറിവ് വെളിപ്പെടുത്തി, അചഞ്ചലമായ ഭക്തി നൽകുകയും, അതിന്റെ ധ്യാനം കൂടാതെ ആ ആകർഷണ മന്ത്രരാജവും അവളെ പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഉക്തം ച മോഹനേ തംത്രേ സ്മൃതിരപ്യസ്യ സിദ്ധിദാ । നീലോത്പലദലശ്യാമം നാനാലംകാരഭൂഷിതമ്
മോഹനതന്ത്രത്തിൽ പറയുന്നത്, ഇതിനെ ഓർക്കുന്നതു പോലും സിദ്ധി നൽകുന്നു; അവൻ നീലത്തുമ്പിന്റെ ഇലപോലെ ഇരുണ്ടവനും, പലവിധ അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ചവനും ആണു.
കോടികംദര്പലാവണ്യം ധ്യായേദ്രാസരസാകുലമ് । പ്രിയംവദാമുവാചേദം രഹസ്യം പാവനേച്ഛയാ
കോടി കാമദേവന്മാരുടെ സൗന്ദര്യത്താൽ പ്രകാശിക്കുന്നവനെയും, രാസലീലയിൽ മുഴുകിയവനെയും, മധുരം സംസാരിക്കുന്നവനെയും ധ്യാനിക്കണം; പ്രിയംവദയെ ശുദ്ധീകരിക്കാനാഗ്രഹിച്ച് ഈ രഹസ്യം അവൻ പറഞ്ഞു.
ശ്രീരാധികോവാച-। അസ്യാ യാവദ്ഭവേത്പൂര്ണം പുരശ്ചരണമുത്തമമ് । താവദ്ധി പാലയൈനാം ത്വം സാവധാനാ സഹാലിഭിഃ
ശ്രീരാധിക പറഞ്ഞു: ഇതിന്റെ ഉത്തമമായ പൂജാവിധികൾ പൂർണ്ണമായും പൂർത്തിയാകുന്നത് വരെ, നീ നിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ഈ വ്രതം ശ്രദ്ധയോടെ പാലിക്കണം.
ഇത്യുക്ത്വാ സാ യയൌ കൃഷ്ണപാദാംബുരുഹസന്നിധിമ് । ഛായാമാത്മഭവാമാത്മപ്രേയസീനാം നിധായ ച
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, അവൾ കൃഷ്ണന്റെ കമലപാദസന്നിധിയിൽ പോയി, താനെയും തന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളെയും പോലെ തൻറെ നിഴൽ അവിടെ വിട്ടു.
തസ്ഥൌ തത്ര യഥാപൂര്വം രാധികാ കൃഷ്ണവല്ലഭാ । അത്ര പ്രിയംവദാദേശാത്പദ്മമഷ്ടദലം ശുഭമ്
അവിടെ, മുമ്പുപോലെ കൃഷ്ണപ്രിയയായ രാധിക അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു; അപ്പോൾ പ്രിയംവദയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, മനോഹരമായ അഷ്ടദളപദ്മം ഒരുക്കി.
ഗോരോചനാഭിര്നിര്മായ കുംകുമേനാപി ചംദനൈഃ । ഏഭിര്നാനാവിധൈര്ദ്രവ്യൈഃ സംമിശ്രൈഃ സിദ്ധിദായകമ്
ഗോരോചന, കുങ്കുമം, ചന്ദനം എന്നിവകൊണ്ടും, പലവിധ ദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്ത്, അതിനെ സിദ്ധി നൽകുന്നവയായി നിർമ്മിച്ചു.
ലിഖിത്വാ യംത്രരാജം ച ശുദ്ധം മംത്രം തമദ്ഭുതമ് । കൃത്വാ ന്യാസാദികം പാദ്യമര്ഘ്യം ചാപി യഥാവിധി
ശുദ്ധവും അത്ഭുതകരവുമായ യന്ത്രരാജവും മന്ത്രവും വരച്ച്, യഥാവിധി ന്യാസം, പാദ്യവും അർഘ്യവും ചെയ്തു.
നാനര്തുസംഭവൈഃ പുഷ്പൈഃ കുംകുമൈരപി ചംദനൈഃ । ധൂപദീപൈശ്ച നൈവേദ്യൈസ്താംബൂലൈര്മുഖവാസനൈഃ
വിവിധ ঋതുക്കളിൽ ലഭ്യമായ പുഷ്പങ്ങൾ, കുങ്കുമം, ചന്ദനം, ധൂപം, ദീപം, നൈവേദ്യം, താംബൂലം, മുഖവാസനം എന്നിവ ഉപയോഗിച്ചു.
വാസോലംകാരമാല്യൈശ്ച സംപൂജ്യ നംദനംദനമ് । പരിവാരൈഃ സമം സര്വൈഃ സായുധം ച സവാഹനമ്
വസ്ത്രം, അലങ്കാരം, മാലകൾകൊണ്ടും, അവന്റെ അനുയായികളും ആയുധങ്ങളും വാഹനവും ഉൾപ്പെടെ നന്ദനന്ദനനെ പൂജിച്ചു.
സ്തുത്വാ പ്രണമ്യ വിധിവച്ചേതസാ സ്മരണം യയൌ । തതോ ഭക്തിവശോ ദേവോ യശോദാനംദനഃ പ്രഭുഃ
യഥാവിധി സ്തുതിക്കുകയും നമസ്കരിക്കുകയും ചെയ്തശേഷം, മനസ്സിൽ അവനെ ഓർത്തു; അപ്പോൾ യശോദാനന്ദനായ പ്രഭു ഭക്തിയാൽ ആകർഷിതനായി.
സ്മിതാവലോകിതാപാംഗ തരംഗിതതരേംഗിതമ് । ഉവാച രാധികാം ദേവീം താമാനയ ഇഹാശു ച
പുഞ്ചിരിയോടെ, വശീകരിക്കുന്ന കൺചിമ്മയോടെ, വിവിധ ഇംഗിതങ്ങളോടെ, അവൻ രാധികാദേവിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു: 'അവളെ ഉടൻ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.'
ആജ്ഞപ്താ ചൈവ സാ ദേവീ പ്രസ്ഥാപ്യ ശാരദാം സഖീമ് । താമാനിനായ സഹസാ പുരോവാസുരസാത്മനഃ
ആജ്ഞപ്രകാരം, ദേവി തന്റെ സഖിയായ ശാരദയെ അയച്ചു; അവൾ വേഗത്തിൽ അവളെ രസാത്മാവായ പ്രഭുവിന്റെ സന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുവന്നു.