സ്വര്ഗിണാം ദേവതാദീനാം തപസ്വീശ്വരയോഗിനാമ് । ഭക്താനാം നൈവ സര്വേഷാം നൈവ നൈവ ച നൈവ ച
'സ്വര്ഗ്ഗത്തിലെ ദേവന്മാരിലും, തപസ്സുകാരിലും, ഇശ്വരന്മാരിലും, യോഗികളിലും, ഭക്തന്മാരില് പോലും — ഒരിക്കലുമില്ല, ഒരിക്കലുമില്ല.'
പ്രസാദസ്തു കൃതോ വത്സ തവ വിശ്വാത്മനാ യഥാ । തദേഹി ഭജ ബുദ്ധ്വൈവ കുലകുംഡം സരോ മമ
'കുഞ്ഞേ, വിശ്വാത്മാവായ ഭഗവാന് നിന്നെ അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനാല് എന്റെ കുടുംബസരസ്സിനെ അറിയുക, പിന്നെ ഉപാസന നടത്തുക.'
സര്വകാമപ്രദാ ദേവീ ത്വനയാ സഹ ഗമ്യതാമ് । തത്രൈവ വിധിവത്സ്നാത്വാ ദ്രുതമാഗമ്യതാമിഹ
'എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നല്കുന്ന ദേവിയോടൊപ്പം നീ പോവുക; അവിടെ വിധിപ്രകാരം സ്നാനം ചെയ്ത് വേഗം തിരിച്ചു വരിക.'
തദൈവ തത്ര ഗത്വാ സ സ്നാത്വാ പാര്ഥസ്തഥാഗതഃ । ആഗതം തം കൃതസ്നാനം ന്യാസമുദ്രാര്പണാദികമ്
അപ്പോള് അവിടെ ചെന്നു, പാര്ത്ഥന് വിധിപ്രകാരം സ്നാനം ചെയ്തു; സ്നാനം കഴിഞ്ഞ്, നിയമാനുസൃതമായ മുദ്രകളും മറ്റു കര്മ്മങ്ങളും ചെയ്തു.
കാരയിത്വാ തതോ ദേവ്യാ തസ്യ വൈ ദക്ഷിണശ്രുതൌ । സദ്യഃ സിദ്ധികരീ ബാലാ വിദ്യാനിഗദിതാ പരാ
ശേഷം ദേവി അവന്റെ വലതുകാതില് അതിവിശിഷ്ടമായ, ഉടന് ഫലം നല്കുന്ന ബാലാവിദ്യയെ രഹസ്യമായി ഉപദേശിച്ചു.
ഹകാരാര്ദ്ധപരാ ദ്വീപാ ദ്വിതീയാ വിശ്വഭൂഷിതാ । അനുഷ്ഠാനം ച പൂജാം ച ജപം ച ലക്ഷസംഖ്യകമ്
അര്ദ്ധഹകാരമായ ദ്വീപയും, ലോകം അലങ്കരിക്കുന്ന രണ്ടാമത്തേതും, അനുഷ്ഠാനവും പൂജയും ലക്ഷക്കണക്കിന് ജപവും നടത്തി.
കോരകൈഃ കരവീരാണാം പ്രയോഗം ച യഥാതഥമ് । നിര്വര്ത്യ തമുവാചേദം കൃപയാ പരമേശ്വരീ
കരവീരപൂക്കള് ഉപയോഗിച്ച് കര്മ്മം യഥാവിധി പൂര്ത്തിയാക്കി; അതിനുശേഷം പരമേശ്വരി അവനോട് കരുണയോടെ പറഞ്ഞു.
അനേനൈവ വിധാനേന ക്രിയതാം മദുപാസനമ് । തതോ മയി പ്രസന്നായാം തവാനുഗ്രഹകാരണാത്
'ഇതുപോലെയുള്ള വിധിയില് തന്നെ എന്റെ ഉപാസന നടത്തണം; പിന്നെ ഞാന് സന്തോഷിച്ചാല് നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കാം...'
തതസ്തു തത്ര പര്യ്യംതേഷ്വധികാരോ ഭവിഷ്യതി । ഇത്യയം നിയമഃ പൂര്വം സ്വയം ഭഗവതാ കൃതഃ
അവസാനത്തിൽ അവിടെ അധികാരം സ്ഥാപിക്കും; ഈ നിയമം മുമ്പേ തന്നെ ഭഗവാൻ സ്വയം നിർണ്ണയിച്ചതാണ്.
ശ്രുത്വൈവമര്ജുനസ്തേന വര്മണാ താം സമര്ചയത് । തതഃ പൂജാം ജപം ചൈവ കൃത്വാ ദേവീ പ്രസാദിതാ
അത് കേട്ട അർജുനൻ ആ കാവചം ധരിച്ച് അവളെ ആരാധിച്ചു; പിന്നെ പൂജയും ജപവും നടത്തി, ദേവി പ്രസന്നയായി.
കൃത്വാ തതഃ ശുഭം ഹോമം സ്നാനം ച വിധിനാ തതഃ । കൃതകൃത്യമിവാത്മാനം പ്രാപ്തപ്രായമനോരഥമ്
ശുഭമായ ഹോമവും വിധിപൂർവ്വം സ്നാനവും നടത്തിയ ശേഷം, തന്റെ ലക്ഷ്യം നേടിയതുപോലെയും ആഗ്രഹം പൂർത്തിയായതുപോലെയും അർജുനൻ അനുഭവിച്ചു.
കരസ്ഥാം സര്വസിദ്ധിം ച സ പാര്ഥഃ സമമന്യത । അസ്മിന്നവസരേ ദേവീ തമാഗത്യ സ്മിതാനനാ
പൃഥയുടെ മകൻ എല്ലാ വിജയവും തന്റെ കൈവശമെന്നു കരുതിച്ചു; അപ്പോൾ ദേവി, മുഖത്ത് പുഞ്ചിരിയോടെ, അവന്റെ അടുത്തെത്തി.
ഉവാച ഗച്ഛ വത്സ ത്വമധുനാ തദ്ഗൃഹാംതരേ । തതഃ സസംഭ്രമഃ പാര്ഥഃ സമുത്ഥായ മുദാന്വിതഃ
അവൾ പറഞ്ഞു: 'കുഞ്ഞേ, നീ ഇപ്പോൾ ആ മറ്റൊരു വീട്ടിലേക്കു പോവുക.' അതു കേട്ട് പാർത്ഥൻ സന്തോഷത്തോടെയും ആവേശത്തോടെയും എഴുന്നേറ്റു.
അസംഖ്യഹര്ഷപൂര്ണാത്മാ ദംഡവത്താം നനാമ ഹ । ആജ്ഞപ്തസ്തു തയാ സാര്ദ്ധം ദേവീ വയസ്യയാര്ജുനഃ
അവന്റെ ഹൃദയം അളവില്ലാത്ത സന്തോഷത്തിൽ നിറഞ്ഞു; അർജുനൻ ദണ്ഡവത്പ്രണാമം ചെയ്ത് അവളെ നമസ്കരിച്ചു. ദേവിയുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം അവളോടൊപ്പം അർജുനൻ പോയി.
ഗതോ രാധാപതിസ്ഥാനം യത്സിദ്ധൈരപ്യഗോചരമ് । തതശ്ച സ ഉപാദിഷ്ടോ ഗോലോകാദുപരിസ്ഥിതമ്
അവൻ രാധയുടെ നാഥന്റെ സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തി; അതു സിദ്ധന്മാർക്കു പോലും കാണാനാവാത്തതായിരുന്നു. അവിടെ അവനെ ഗോലോകത്തിന് മുകളിലുള്ള ലോകത്തെക്കുറിച്ച് ഉപദേശിച്ചു.
സ്ഥിരം വായുധൃതം നിത്യം സത്യം സര്വസുഖാസ്പദമ് । നിത്യം വൃംദാവനം നാമ നിത്യരാസമഹോത്സവമ്
അത് സ്ഥിരവും വായുവാൽ താങ്ങപ്പെട്ടതും ശാശ്വതവുമായതും സത്യവും എല്ലാ സന്തോഷത്തിന്റെയും ആധാരവുമാണ്; അതിനെ ശാശ്വത വൃന്ദാവനം എന്നും എന്നും രാസമഹോത്സവം നടക്കുന്ന സ്ഥലമെന്നും വിളിക്കുന്നു.
അപശ്യത്പരമം ഗുഹ്യം പൂര്ണപ്രേമരസാത്മകമ് । തസ്യാ ഹി വചനാദേവ ലോചനൈര്വീക്ഷ്യ തദ്രഹഃ
അവൻ പരമ രഹസ്യമായ, പൂർണ്ണ പ്രേമത്തിന്റെ സാരമായ അതിനെ കണ്ടു; ദേവിയുടെ വാക്കുകൾകൊണ്ട് തന്നെ അവൻ ആ രഹസ്യം സ്വന്തം കണ്ണുകൊണ്ട് കാണാൻ സാധിച്ചു.
വിവശഃ പതിതസ്തത്ര വിവൃദ്ധപ്രേമവിഹ്വലഃ । തതഃ കൃച്ഛ്രാല്ലബ്ധസംജ്ഞോ ദോര്ഭ്യാമുത്ഥാപിതസ്തയാ
പ്രേമം വളരെയധികം ഉയർന്നതുകൊണ്ട് അവൻ അവിടെ വീണു; പിന്നെ ദുർബലമായി ബോധം തിരിച്ചപ്പോൾ ദേവി അവനെ കൈകൊണ്ട് എഴുന്നേല്പിച്ചു.
സാംത്വനാവചനൈസ്തസ്യാഃ കഥംചിത്സ്ഥൈര്യമാഗതഃ । തതസ്തപഃ കിമന്യന്മേ കര്ത്തവ്യം വിദ്യതേ വദ
ദേവിയുടെ ആശ്വസനവാക്കുകൾകൊണ്ട് അവൻ എങ്ങിനെയോ മനസ്സു ശാന്തമാക്കി; പിന്നെ ചോദിച്ചു: 'ഇനി എനിക്ക് ചെയ്യാനുള്ള തപസ്സെന്താണ്? പറയൂ.'
ഇതി തദ്ദര്ശനോത്കംഠാഭരേണ തരലോഽഭവത് । തതസ്തയാ കരേ തസ്യ ധൃത്വാ തത്പദദക്ഷിണേ
അത് കാണാനുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ട് അവൻ അതിയായി ഉറ്റുനോക്കി; അപ്പോൾ ദേവി അവന്റെ കൈ പിടിച്ച് തന്റെ പാദത്തിന്റെ വലതുവശത്ത് കൊണ്ടുപോയി.
പ്രതിപേദേ സുദേശേന ഗത്വാ ചോക്തമിദം വചഃ । സ്നാനായൈതച്ഛുഭം പാര്ഥ വിശ ത്വം ജലവിസ്തരമ്
അവൾ അവനെ ഒരു മനോഹരമായ സ്ഥലത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി; അവിടെ എത്തി പറഞ്ഞു: 'പാർത്ഥാ, സ്നാനത്തിനായി ഈ ശുഭമായ വെള്ളപ്പൊക്കത്തിലേക്ക് കടക്കൂ.'
സഹസ്രദലപദ്മസ്ഥ സംസ്ഥാനം മധ്യകോരകമ് । ചതുഃസരശ്ചതുര്ധാരമാശ്ചര്യകുലസംകുലമ്
അവിടെ ആയിരം ദളങ്ങളുള്ള ഒരു താമരയും നടുവിൽ ഒരു മുക്കും, നാല് തടാകങ്ങളും നാല് ഒഴുക്കുകളും അത്ഭുതങ്ങൾ നിറഞ്ഞതുമായ സ്ഥലം ഉണ്ട്.
അസ്യാംതരേ പ്രവിശ്യാഥ വിശേഷമിഹ പശ്യസി । ഏതസ്യ ദക്ഷിണേ ദേശ ഏഷ ചാത്ര സരോവരഃ
അതിനകത്ത് കടന്നാൽ നീ പ്രത്യേകമായത് ഇവിടെ കാണും; ഇതിന്റെ വലതുവശത്ത് ഒരു പ്രദേശവും ഇവിടെ ഒരു തടാകവും ഉണ്ട്.
മധുമാധ്വീകപാനം യന്നാമ്നാ മലയനിര്ഝരഃ । ഏതച്ച ഫുല്ലമുദ്യാനം വസംതേ മദനോത്സവമ്
മധുരവും തേൻപോലെയും ഉള്ള പാനീയത്തിന് പേരായ മലയനിർജ്ജരവും, ഈ പുഷ്പിതമായ തോട്ടവും ഉണ്ട്; വസന്തകാലത്ത് ഇവിടെ പ്രേമോത്സവം നടക്കുന്നു.
കുരുതേ യത്ര ഗോവിംദോ വസംതകുസുമോചിതമ് । യത്രാവതാരം കൃഷ്ണസ്യ സ്തുവംത്യേവ ദിവാനിശമ്
അവിടെ ഗോവിന്ദൻ വസന്തകാല പുഷ്പങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഉത്സവം നടത്തുന്നു; അവിടെ ദിനരാത്രം കൃഷ്ണന്റെ അവതാരത്തെ സ്തുതിക്കുന്നു.
ഭവേദ്യത്സ്മരണാദേവ മുനേഃ സ്വാംതേ സ്മരാംകുരഃ । തതോഽസ്മിന്സരസി സ്നാത്വാ ഗത്വാ പൂര്വസരസ്തടമ്
ഇത് ഓർക്കുമ്പോൾ പോലും ഒരു മുനിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രേമത്തിന്റെ മുള പൊട്ടും; അതിനുശേഷം ഈ തടാകത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് മുൻപുള്ള തടാകത്തിന്റെ കരയിലേക്ക് പോവൂ.
ഉപസ്പൃശ്യ ജലം തസ്യ സാധയസ്വ മനോരഥമ് । തതസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ തസ്മിന്സരസി തജ്ജലേ
അവിടെയുള്ള വെള്ളം സ്പര്ശിച്ച്, മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹം നിറവേറ്റൂ എന്ന് അവൾക്ക് പറഞ്ഞു. ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, അവൾ ആ തടാകത്തിലേക്ക് കടന്നു, വെള്ളത്തിൽ കയറി.
കല്ഹാരകുമുദാംഭോജരക്തനീലോത്പലച്യുതൈഃ । പരാഗൈരംജിതേ മംജുവാസിതേ മധുബിംദുഭിഃ
അവിടെ വെള്ളം, കള്ളാർ, കുമുദം, താമര, ചുവപ്പും നീലയും ഉള്ള ഉത്പലപൂക്കൾ എന്നിവയിൽ നിന്നു വീണ പൊടിയാൽ നിറംപിടിച്ചു, സുഗന്ധവും മധുരവും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു.
തുംദിലേ കലഹംസാദി നാദൈരാംദോലിതേ തതഃ । രത്നാബദ്ധചതുസ്തീരേ മംദാനിലതരംഗിതേ
അവിടുത്തെ വായുവിൽ തുണ്ടി പക്ഷികളും കലഹംസം പോലുള്ള പക്ഷികളും ഉണർത്തുന്ന ശബ്ദം നിറഞ്ഞിരുന്നു. നാലു വശത്തും രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരുന്ന വെള്ളത്തിൽ, മൃദുവായ കാറ്റ് തിരമാലകൾ ഉണ്ടാക്കി.
മഗ്നേ ജലാംതഃ പാര്ഥേ തു തത്രൈവാംതര്ദധേഽഥ സാ । ഉത്ഥായ പരിതോ വീക്ഷ്യ സംഭ്രാംതാ ചാരുഹാസിനീ
പാർഥാ വെള്ളത്തിൽ മുഴുകിയപ്പോൾ അവൾ അവിടെ തന്നെ അപ്രത്യക്ഷയായി. പിന്നെ ഉയർന്ന് ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോൾ, ഭയത്തോടെയും ആശ്ചര്യത്തോടെയും അവളുടെ മനോഹരമായ മുഖം ആശങ്കയോടെ തിളങ്ങി.