വാരംവാരം ച ഗോവിംദം ഭാവേനാലിംഗ്യ ചുംബതി । പ്രിയാസൌ സര്വഗോപീനാം കൃഷ്ണസ്യാപ്യതിവല്ലഭാ
പുനഃപുനഃ ഗോവിന്ദനെ സ്നേഹത്തോടെ അണക്കി ചുംബിച്ച്, അവൾ എല്ലാ ഗോപികളിലും പ്രിയയും, കൃഷ്ണന്റെയും അത്യന്തം പ്രിയപ്പെട്ടവളുമാണ്.
ശ്വേതകേതോഃ സുതഃ കശ്ചിദ്വേദവേദാംഗപാരഗഃ । സര്വമേവ പരിത്യജ്യ പ്രചംഡം തപ ആസ്ഥിതഃ
ശ്വേതകേതുവിന്റെ ഒരു മകൻ, വേദങ്ങളിലും അതിന്റെ ശാഖകളിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയവൻ, എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് കടുത്ത തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
മുരാരേഃ സേവിതപദാം സുധാമധുരനാദിനീമ് । ഗോവിംദസ്യ പ്രിയാം ശക്തിം ബ്രഹ്മരുദ്രാദിദുര്ഗമാമ്
മുരാരിയുടെ പാദങ്ങൾ സേവിച്ച്, അമൃതംപോലെയുള്ള മധുരസ്വരങ്ങൾ ആസ്വദിച്ച്, ഗോവിന്ദന്റെ പ്രിയശക്തിയെ, ബ്രഹ്മാവിനും രുദ്രനും മറ്റുള്ളവർക്കും പ്രാപ്യമായതല്ലാത്തവളെ, ആരാധിച്ചു.
ഭജംതീമേകഭാവേന ശ്രിയമേവ മനോഹരാമ് । ധ്യായഞ്ജജാപ സതതം മംത്രമേകാദശാക്ഷരമ്
ഒറ്റ മനസ്സോടെ ആ മനോഹരമായ ശ്രീയെ ആരാധിച്ച്, അവൻ എപ്പോഴും പതിനൊന്ന് അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രം ജപിക്കുകയും, അവളെ മാത്രം ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഹസിതം സകലം കൃത്വാ ബതമായേഷു യോജയന് । കാംത്യാദിഭിര്ഹസംതീഭിര്വാസയംത്യഭിതോ ജഗത്
സകലഹാസ്യവും സൃഷ്ടിച്ച്, കളികളിൽ ഏർപ്പെടുത്തി, അവൾ കാന്തിയും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞ ചിരിയുമായി ലോകം മുഴുവൻ നിറയ്ക്കുന്നു.
വസംതേ വസതേത്യേവം മംത്രാര്ഥം ചിംതയന്സദാ । സോഽപി കല്പദ്വയേനൈവ സിദ്ധോഽത്ര ജനിമാപ്തവാന്
'വസന്തത്തിൽ അവൾ വസിക്കുന്നു' എന്ന മന്ത്രത്തിന്റെ അർത്ഥം എപ്പോഴും ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, അവനും രണ്ടു കല്പക്കാലത്തിനകം സിദ്ധിയും ജന്മവും ഇവിടെ പ്രാപിച്ചു.
സേയം ബാലായതേ പുത്രീ കൃശാംഗീ കുഡ്മലസ്തനീ । മുക്താവലിലസത്കംഠീ ശുദ്ധകൌശേയവാസിനീ
അവളൊരു ബാലികയെപ്പോലെ, സുന്ദരമായ ദേഹവും, വിരിയുന്ന മുലകളും, മുത്തുമാല കഴുത്തിൽ തിളങ്ങുകയും, വിശുദ്ധമായ പറ്റു ധരിച്ചിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
മുക്താച്ഛുരിതമംജീരകംകണാംഗദമുദ്രികാ । ബിഭ്രതീ കുംഡലേ ദിവ്യേ അമൃതസ്രാവിണീ ശുഭേ
മുത്തുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച പാദസരം, കങ്കണം, വള, മോതിരം എന്നിവ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. ദിവ്യമായ കുണ്ഡലങ്ങൾ കാതിൽ, അമൃതം ചൊരിയുന്നവ, ഭദ്രയായവളെ.
വൃത്തകസ്തൂരികാവേണീ മധ്യേ സിംദൂരബിംദുവത് । ദധാനാ ചിത്രകം ഭാലേ സാര്ദ്ധം ചംദനചിത്രകൈഃ
വൃത്തമായ മുഷ്ക് സുഗന്ധമുള്ള വെണിയും, നടുവിൽ ചുവന്ന സിന്തൂരപ്പൊട്ടും, കണ്മേൽ ചന്ദനക്കുറികളും മറ്റും അലങ്കാരമായി ചാർത്തിയിരിക്കുന്നു.
യാ സൈവ ദൃശ്യതേ ശാംതാ ജപംതീ പരമം പദമ് । ആസീച്ചംദ്രപ്രഭോ നാമ രാജര്ഷിഃ പ്രിയദര്ശനഃ
അവളെ തന്നെ ശാന്തമായി, പരമപദം ജപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവളായി കാണാം. ചന്ദ്രപ്രഭ എന്ന പേരിലുള്ള മനോഹരനായ രാജർഷി ഉണ്ടായിരുന്നു.
തസ്യ കൃഷ്ണപ്രസാദേന പുത്രോഽഭൂന്മധുരാകൃതിഃ । ചിത്രധ്വജ ഇതി ഖ്യാതഃ കൌമാരാവധി വൈഷ്ണവഃ
കൃഷ്ണന്റെ കൃപയാൽ, അവനു മധുരമായ രൂപമുള്ള ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. ബാല്യത്തിൽ തന്നെ വിഷ്ണുഭക്തനായ, ചിത്രധ്വജ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി.
സ രാജാ സുസുതം സൌമ്യം സുസ്ഥിരം ദ്വാദശാബ്ദികമ് । ആദേശയദ്ദ്വിജാന്മംത്രം പരമഷ്ടാദശാക്ഷരമ്
അവൻ രാജാവു തന്റെ സുന്ദരനും സ്ഥിരബുദ്ധിയുമുള്ള പന്ത്രണ്ടുവയസ്സുകാരനായ പുത്രനോട്, ദ്വിജന്മാരുടെ പരമമായ പതിനെട്ടക്ഷരമന്ത്രം പഠിപ്പിച്ചു.
അഭിഷിച്യമാനഃ സ ശിശുര്മംത്രാമൃതമയൈര്ജലൈഃ । തത്ക്ഷണേ ഭൂപതിം പ്രേമ്ണാ നത്വോദശ്രുപ്രകല്പിതഃ
മന്ത്രാമൃതം കലർന്ന വെള്ളത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ, ആ ബാലൻ സ്നേഹത്തോടെ രാജാവിനെ വണങ്ങി, കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞു.
തസ്മിന്ദിനേ സ വൈ ബാലഃ ശുചിവസ്ത്രധരഃ ശുചിഃ । ഹാരനൂപുരസൂത്രാദ്യൈര്ഗ്രൈവേയാംഗദകംകണൈഃ
അന്നേദിവസം ആ ബാലൻ ശുദ്ധവസ്ത്രം ധരിച്ച്, ഹാരം, പാദസരം, തണ്ടു, മാല, ഭുജബന്ധം, കങ്കണം എന്നിവയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടു.
വിഭൂഷിതോ ഹരേര്ഭക്തിമുപസ്പൃശ്യാമലാശയഃ । വിഷ്ണോരായതനം ഗത്വാ സ്ഥിത്വൈകാകീ വ്യചിംതയത്
അങ്ങനെ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ ഹരിയിലെ ഭക്തിയെ സ്പർശിച്ചു, വിഷ്ണുവിന്റെ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോയി, ഒറ്റക്കായി നിന്നു ധ്യാനിച്ചു.
കഥം ഭജാമി തം ഭക്തം മോഹനം ഗോപയോഷിതാമ് । വിക്രീഡംതം സദാ താഭിഃ കാലിംദീപുലിനേ വനേ
ആ ഗോപികമാരെ ആകർഷിക്കുന്ന പ്രിയനെയും, യമുനയുടെ തീരത്തുള്ള കാടിൽ അവരോടൊപ്പം എന്നും കളിക്കുന്നവനെയും ഞാൻ എങ്ങനെ ഭജിക്കണം?
ഇത്ഥമത്യാകുലമതിശ്ചിംതയന്നേവ ബാലകഃ । അഥാപപരമാം വിദ്യാം സ്വപ്നം ച സമവാപ്യത
ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ വലിയ ആശങ്കയോടെ ആ ബാലൻ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, പരമമായ ജ്ഞാനവും ഒരു സ്വപ്നവും അവനിൽ പ്രാപിച്ചു.
ആസീത്കൃഷ്ണപ്രതികൃതിഃ പുരതസ്തസ്യ ശോഭനാ । ശിലാമയീ സ്വര്ണപീഠേ സര്വലക്ഷണലക്ഷിതാ
അവന്റെ മുമ്പിൽ കൃഷ്ണന്റെ മനോഹരമായ ശിലാമൂർത്തി, സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്ന്, എല്ലാ മംഗളചിഹ്നങ്ങളോടെയും പ്രത്യക്ഷമായി.
സാഭൂദിംദീവരശ്യാമാ സ്നിഗ്ധലാവണ്യശാലിനീ । ത്രിഭംഗലലിതാകാര ശിഖംഡീ പിച്ഛഭൂഷണാ
അവൾ ഇന്ദീവരപ്പൂവിനേക്കാൾ ഇരുണ്ട നിറം, മൃദുലമായ സൗന്ദര്യവും, ത്രിഭംഗി ഭാവവും, ശിഖയും മയിൽപീലി അലങ്കാരവും ഉള്ളവളായിരുന്നു.
കൂജയംതീ മുദാ വേണും കാംചനീമധരേഽര്പിതാമ് । ദക്ഷസവ്യഗതാഭ്യാം ച സുംദരീഭ്യാം നിഷേവിതാമ്
സന്തോഷത്തോടെ സ്വർണ്ണവെണു വായിൽ വെച്ച് വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, വലതും ഇടതും രണ്ട് സുന്ദരികളാൽ സേവിക്കപ്പെടുന്നു.
വര്ദ്ധയംതീം തയോഃ കാമം ചുംബനാശ്ലേഷണാദിഭിഃ । ദൃഷ്ട്വാ ചിത്രധ്വജഃ കൃഷ്ണം താദൃഗ്വേഷവിലാസിനമ്
ചുംബനം, അങ്കലാപ്പ് എന്നിവകൊണ്ട് അവരുടെ പ്രേമം വർദ്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ചിത്രധ്വജൻ അങ്ങനെയുള്ള വേഷത്തിലും ലീലയിലും കൃഷ്ണനെ കണ്ടു.
അവനമ്യ ശിരസ്തസ്മൈ പുരോ ലജ്ജിതമാനസഃ । അഥോവാച ഹരിര്ദക്ഷപാര്ശ്വഗാം പ്രേയസീം ഹസന്
അവൻ തല താഴ്ത്തി ലജ്ജയോടെ അവനു മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, ഹരി പുഞ്ചിരിയോടെ വലതുവശത്തുള്ള പ്രിയയോടു പറഞ്ഞു.
സലജ്ജം പരമം ചൈനം സ്വശരീരാസനാഗതമ് । നിര്മായാത്മസമം ദിവ്യം യുവതീരൂപമദ്ഭുതമ്
ഇവൻ ലജ്ജയോടെയും ഉന്നതനായവനായി തന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. നീ നിന്നെപ്പോലെ അത്ഭുതകരമായ ദിവ്യമായ യുവതിയുടെ രൂപം സൃഷ്ടിക്കൂ.
ചിംതയസ്വ ശരീരേണ ഹ്യഭേദം മൃഗലോചനേ । അഥോ ത്വദംഗതേജോഭിഃ സ്പൃഷ്ടസ്ത്വദ്രൂപമാപ്സ്യതി
മൃഗനയനിയായവളേ, ശരീരത്തിൽ ഐക്യം ചിന്തിക്കൂ. പിന്നെ, നിന്നിലെ പ്രകാശം സ്പർശിച്ചാൽ, അവൻ നിന്റെ രൂപം പ്രാപിക്കും.
തതഃ സാ പദ്മപത്രാക്ഷീ ഗത്വാ ചിത്രധ്വജാംതികമ് । നിജാംഗകൈസ്തദംഗാനാമഭേദം ധ്യായതീ സ്ഥിതാ
അപ്പോൾ പദ്മപത്രംപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ള അവൾ ചിത്രധ്വജന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു, തന്റെ അവയവങ്ങൾ അവന്റെ അവയവങ്ങളുമായി ഒന്നായിരിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചു നിന്നു.
അഥാസ്യാസ്ത്വംഗതേജാംസി തദംഗം പര്യപൂരയന് । സ്തനയോര്ജ്യോതിഷാ ജാതൌ പീനൌ ചാരുപയോധരൌ
അവളുടെ തേജസ് അപ്പോൾ അവന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് കടന്നു, അതിനാൽ അവന്റെ ശരീരം അതു നിറഞ്ഞു; ആ പ്രകാശത്തിൽ നിന്ന് രണ്ട് മനോഹരമായ, പുഷ്ടിയുള്ള വക്ഷസ്ഥലങ്ങൾ ഉദിച്ചു.
നിതംബജ്യോതിഷാ ജാതം ശ്രോണിബിംബം മനോഹരമ് । കുംതലജ്യോതിഷാ കേശപാശോഽഭൂത്കരയോഃ കരൌ
അവളുടെ കമരത്തിലെ പ്രകാശത്തിൽ നിന്ന് ആകർഷകമായ ചുറ്റളവുള്ള കമരം രൂപപ്പെട്ടു; മുടിയുടെ പ്രകാശത്തിൽ നിന്ന് കേശരാശി ഉണ്ടായി, കൈകളിൽ നിന്ന് കൈകൾ രൂപപ്പെട്ടു.
സര്വമേവം സുസംപന്നം ഭൂഷാവാസഃ സ്രഗാദികമ് । കലാസു കുശലാ ജാതാ സൌരഭേനാംതരാത്മനി
ഇങ്ങനെ എല്ലാം പൂർണ്ണമായി സിദ്ധിച്ചു—ഭൂഷണങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, മാലകൾ എന്നിവയും; കലകളിൽ പ്രാവീണ്യം ലഭിച്ചു, ഉള്ളിൽ സുഗന്ധം പരന്നു.
ദീപാദ്ദീപമിവാലോക്യ സുഭഗാം ഭുവി കന്യകാമ് । ചിത്രധ്വജാം ത്രപാഭംഗി സ്മിതശോഭാം മനോഹരാമ്
ഒരു വിളക്കിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു വിളക്ക് തെളിയുന്നതുപോലെ ഭുവിയിൽ മനോഹരിയായ കന്യകയെ കണ്ടപ്പോൾ, ചിത്രധ്വജൻ അവളുടെ ലജ്ജ ഭേദിച്ച്, ആകർഷകമായ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി.
പ്രേമ്ണാ ഗൃഹീത്വാ കരയോഃ സാ താമപഹരന്മുദാ । ഗോവിംദവാമപാര്ശ്വസ്ഥാം പ്രേയസീം പരിരഭ്യ ച
പ്രേമത്തോടെ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു സന്തോഷത്തോടെ അവളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി; ഗോവിന്ദന്റെ ഇടതുവശത്ത് നിന്നിരുന്ന പ്രിയതമയെ അങ്ങേർ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.