അന്യാനപി മുനീന്സര്വാനൃത്വിജസ്തപസാം നിധീന് । പൂജയാമാസ രത്നൌഘൈഃ സ്വര്ണഭാരൈരനേകധാ
മറ്റുള്ള എല്ലാ മുനിമാരെയും യജ്ഞത്തിൽ പങ്കെടുത്തവരെയും തപസ്സിന്റെ നിധികളായവരെയും അനേകം രത്നങ്ങൾ കൊണ്ടും സ്വർണ്ണത്തിന്റെ കൂമ്പാരങ്ങൾ കൊണ്ടും ആദരിച്ചു.
അദാത്തദാ ക്രതൌ രാമോ വിപ്രേഭ്യോ ഭൂരിദക്ഷിണാമ് । ലക്ഷംലക്ഷം സുവര്ണസ്യ പ്രത്യേകം ത്വഗ്രജന്മനേ
അപ്പോൾ രാമൻ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് യജ്ഞത്തിൽ ധാരാളം ദാനങ്ങൾ നൽകി; ഓരോരുത്തർക്കും അവരുടെ സ്ഥാനമനുസരിച്ച് ലക്ഷങ്ങൾക്കണക്കിന് സ്വർണ്ണം നൽകി.
ദീനാംധകൃപണേഭ്യശ്ച ദദൌ ദാനമനേകധാ । യഥാസംതോഷവിഹിതൈര്വിത്തൈ രത്നൈര്മനോഹരൈഃ
ദരിദ്രന്മാർക്കും കുരുടന്മാർക്കും ദുർബലന്മാർക്കും അവർക്കു സന്തോഷം നൽകുന്ന വിധത്തിൽ ധനവും മനോഹരമായ രത്നങ്ങളും നൽകി.
വാസാംസി ച വിചിത്രാണി ഭോജനാനി മൃദൂനി ച । തത്ര പ്രാദാദ്യഥാശാസ്ത്രം സര്വേഷാം പ്രീതിദായകമ്
വിവിധ നിറങ്ങളിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങളും മൃദുവായ ഭക്ഷണങ്ങളും അവിടെയെത്തന്നെ ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി എല്ലാവർക്കും സന്തോഷം നൽകുന്ന വിധത്തിൽ വിതരണം ചെയ്തു.
ഹൃഷ്ടപുഷ്ടജനാകീര്ണം സര്വസത്ത്വോപബൃംഹിതമ് । അത്യംതമഭവദ്ധൃഷ്ടം പുരം പുംസ്ത്രീസമാവൃതമ്
സന്തോഷവും സമൃദ്ധിയും നിറഞ്ഞ ജനങ്ങളാൽ കവിഞ്ഞു, എല്ലാ ജീവികളും സമൃദ്ധിപ്പെടുത്തിയ ആ നഗരം അതിയായി ഭംഗിയാർന്നതും പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും നിറഞ്ഞതുമായതായി.
ദാനം ദദംതം സര്വേഷാം വീക്ഷ്യ കുംഭോദ്ഭവോ മുനിഃ । അത്യംതപരമപ്രീതിം യയൌ ക്രതുവരേ ദ്വിജഃ
എല്ലാവർക്കും ദാനം നൽകുന്നത് കണ്ട കുഴൽജനനായ മുനി ആ മഹത്തായ യജ്ഞത്തിൽ അതിയായ പരമസന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
തദാഭിഷേകസ്നാനാര്ഥം പാനീയമമൃതോപമമ് । ആനേതും ച ചതുഃഷഷ്ടി നൃപാന്സസ്ത്രീന്സമാഹ്വയത്
അപ്പോൾ അഭിഷേകസ്നാനത്തിനായി അമൃതംപോലെയുള്ള വെള്ളം കൊണ്ടുവരാൻ അറുപത്തിയൊന്ന് രാജാക്കളെയും അവരുടെ ഭാര്യമാരെയും ക്ഷണിച്ചു.
രാമസ്തു സീതയാ സാര്ദ്ധമാനേതുമുദകം യയൌ । ഘടേന സ്വര്ണവര്ണേന സര്വാലംകാരശോഭയാ
രാമനും സീതയും ചേർന്ന് എല്ലാ അലങ്കാരങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ച സ്വർണ്ണനിറത്തിലുള്ള ഒരു ഘടം എടുത്തു വെള്ളം കൊണ്ടുവരാൻ പോയി.
സൌമിത്രിരപ്യൂര്മിലയാ മാംഡവ്യാ ഭരതോ നൃപഃ । ശത്രുഘ്നഃ ശ്രുതകീര്ത്യാ ച കാംതിമത്യാ ച പുഷ്കലഃ
സൗമിത്രി ഉർമിലയോടും മാണ്ഡവ്യയോടും കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു; ഭരതൻ രാജാവും അവരോടൊപ്പം. ശത്രുഘ്നൻ ശ്രുതകീർത്തിയോടും കാന്തിമതിയോടും കൂടെ, പുഷ്കലനും അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.
സുബാഹുഃ സത്യവത്യാ ച സത്യവാന്വീരഭൂഷയാ । സുമദസ്തത്ര സത്കീര്ത്യാ രാജ്ഞ്യാ ച വിമലോ നൃപഃ
സുബാഹു സത്യവതിയോടും, സത്യവാൻ വീരഭൂഷയോടും, സുമദൻ സത്കീർത്തിയോടും, രാജാവ് വിമലൻ രാജ്ഞിയോടും ഉണ്ടായിരുന്നു.
രാജാവീരമണിസ്തത്ര ശ്രുതവത്യാ മനോജ്ഞയാ । ലക്ഷ്മീനിധിഃ കോമലയാ രിപുതാപോംഗസേനയാ
അവിടെ രാജാവ് വീരമണി മനോഹരിയായ ശ്രുതവതിയോടും, ലക്ഷ്മീനിധി കോമലയോടും, രിപുതാപൻ ഓംഗസേനയോടും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
വിഭീഷണോ മഹാമൂര്ത്യാ പ്രതാപാഗ്ര്യഃ പ്രതീതയാ । ഉഗ്രാശ്വഃ കാമഗമയാ നീലരത്നോധിരമ്യയാ
വിഭീഷണൻ മഹാമൂർത്തിയായ പ്രതീതയോടും, ഉഗ്രാശ്വൻ കാമഗമയയോടും, നീലരത്നൻ ഉദിരമ്യയോടും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സുരഥഃ സുമനോഹാര്യാ തഥാ മോഹനയാ കപിഃ । ഇത്യാദീന്നൃപതീന്വിപ്രോ വസിഷ്ഠഃ പ്രാഹിണോന്മുനിഃ
സുരഥൻ സുമനോഹാര്യയോടും, കുരങ്ങൻ മോഹനയയോടും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ മറ്റു രാജാക്കളെയും വസിഷ്ഠമുനി അയച്ചു.
വസിഷ്ഠഃ സരയൂം ഗത്വാ ശിവപുണ്യജലാപ്ലുതാമ് । ഉദകം മംത്രയാമാസ വേദമംത്രേണ മംത്രവിത്
വസിഷ്ഠൻ സരയൂയിലേക്ക് പോയി, ശുദ്ധവും പുണ്യവുമായ വെള്ളത്തിൽ കുളിച്ച്, വേദമന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് ജലം ശുദ്ധമാക്കി.
പയഃ പുനീഹ്യമും വാഹമുദകേന മനോഹൃതാ । യജ്ഞാര്ഥം രാമചംദ്രസ്യ സര്വലോകൈകരക്ഷിതുഃ
ഈ പാൽ മനോഹരമായ വെള്ളത്തിൽ ശുദ്ധമാക്കണം, രാമചന്ദ്രന്റെ യാഗത്തിനായി, ലോകങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നവനുവേണ്ടി.
ഉദകം തന്മുനിസ്പൃഷ്ടം സര്വേ രാമാദയോ നൃപാഃ । ആജഹ്രുര്മംഡപതലേ വിപ്രവര്യൈരുപസ്തുതേ
മുനി സ്പർശിച്ച ആ വെള്ളം രാമനും മറ്റു രാജാക്കളും യാഗശാലയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു, മഹാബ്രാഹ്മണന്മാർ പാടിപ്പുകഴ്ത്തുമ്പോൾ.
പയോഭിര്നിര്മലൈഃ സ്നാപ്യ വാജിനം ക്ഷീരസന്നിഭമ് । മംത്രേണ മംത്രയാമാസ രാമ ഹസ്തേന കുംഭജഃ
പുതിയ വെള്ളത്തിൽ കുതിരയെ പാൽപോലെ വെളുപ്പിച്ച് സ്നാനമഴിച്ച്, കുംബപുത്രൻ രാമന്റെ കൈകൊണ്ട് മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചു.
പുനീഹി മാം മഹാവാഹ അസ്മിന്ബ്രഹ്മസമാകുലേ । ത്വന്മേധേനാഖിലാ ദേവാഃ പ്രീണംതു പരിതോഷിതാഃ
മഹാവാഹനേ, ഈ ബ്രാഹ്മണർ നിറഞ്ഞ വേദിയിൽ എന്നെ ശുദ്ധമാക്കണം; നിന്റെ യാഗംകൊണ്ട് എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷിക്കട്ടെ.
ഇത്യുക്ത്വാ സ നൃപോ രാമഃ സീതയാ സമമസ്പൃശത് । തദാ സര്വേ ദ്വിജാശ്ചിത്രമമന്യംത കുതൂഹലാത്
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് രാജാവ് രാമൻ സീതയോടൊപ്പം കുതിരയെ സ്പർശിച്ചു. അപ്പോൾ എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരും അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.
പരസ്പരമവോചംസ്തേ യന്നാമസ്മരണാന്നരാഃ । മഹാപാപാത്പ്രമുച്യംതേ സ രാമഃ കിം വദത്യഹോ
അവർ തമ്മിൽ പറഞ്ഞു: രാമന്റെ നാമം സ്മരിച്ചാൽ മനുഷ്യർ വലിയ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം നേടുന്നു; അപ്പോൾ രാമൻ പറയുന്നത് എത്ര അത്ഭുതം!
ഇത്യുക്തവതി ഭൂമീശേ രാമേ കുംഭോദ്ഭവോ മുനിഃ । കരവാലം ചാഭിമംത്ര്യ ദദൌ രാമകരേ മുനിഃ
അങ്ങനെ ഭൂമിയുടെ അധിപൻ രാമൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കുംബത്തിൽ ജനിച്ച മുനി വാൾ ശുദ്ധമാക്കി രാമന്റെ കൈയിൽ നൽകി.
കരവാലേ ധൃതേ സ്പൃഷ്ടേ രാമേണ സ ഹയഃ ക്രതൌ । പശുത്വം തു വിഹായാശു ദിവ്യരൂപമപദ്യത
രാമൻ വാൾ കൈവശം വച്ച് സ്പർശിച്ചപ്പോൾ, യാഗത്തിലെ കുതിരം ഉടനെ മൃഗരൂപം ഉപേക്ഷിച്ച് ദിവ്യരൂപം നേടി.
വിമാനവരമാരൂഢശ്ചാപ്സരോഭിഃ സമംതതഃ । ചാമരൈര്വീജ്യമാനശ്ച വൈജയംത്യാ വിഭൂഷിതഃ
അവൻ മനോഹരമായ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കയറി, ചുറ്റും അപ്സരസുകൾ, ചാമരം വീശി, വൈജയന്തിമാല ധരിച്ച് ഭംഗിയായി നില്ക്കുന്നു.
തദാ തം വാജിതാം ത്യക്ത്വാ ദിവ്യരൂപധരം വരമ് । വീക്ഷ്യ ലോകാഃ ക്രതൌ സര്വേ വിസ്മയം പ്രാപ്നുവംസ്തദാ
അപ്പോൾ ആ ശ്രേഷ്ഠൻ കുതിരരൂപം ഉപേക്ഷിച്ച് ദിവ്യരൂപം സ്വീകരിച്ചതു കണ്ടു, യാഗശാലയിലെ എല്ലാവരും അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
തദാ രാമഃ സ്വയം ജാനഞ്ജ്ഞാപയന്സര്വതോ നരാന് । പപ്രച്ഛ ദിവ്യരൂപം തം സുരം പരമധാര്മികഃ
അപ്പോൾ രാമൻ തന്നെ എല്ലായിടത്തും ആളുകളെ അറിയിച്ചുകൊണ്ട്, ആ ദിവ്യരൂപിയോട് ചോദിച്ചു: നീ ആരാണ്, മഹാധാർമികനേ?
കസ്ത്വം ദിവ്യവപുഃ പ്രാപ്തഃ കസ്മാത്ത്വം വാജിതാം ഗതഃ । കഥം സുരസ്ത്രീസഹിതഃ കിം ചികീര്ഷസി തദ്വദ
നീ ആരാണ്, ദിവ്യരൂപം നേടിയവനേ? എന്തുകൊണ്ടാണ് കുതിരയായി ജനിച്ചത്? ദേവസ്ത്രികളോടൊപ്പം നീ എങ്ങനെ ഇവിടെ എത്തി? എന്താണ് ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? അതു പറയു.
രാമസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ ദേവഃ പ്രോവാച ഭൂമിപമ് । ഹസന്മേഘരവാം വാണീമവദത്സുമനോഹരാമ്
രാമന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം ദേവൻ രാജാവിനോട് ചിരിച്ച്, മേഘഗംഭീരമായ മനോഹരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
തവാജ്ഞാതം ന സര്വത്ര ബാഹ്യാഭ്യംതരചാരിണഃ । തഥാപി പൃച്ഛതേ തുഭ്യം കഥയാമി യഥാതഥമ്
നീ പുറത്തും ഉള്ളിലും സഞ്ചരിക്കുന്നവനാണെങ്കിലും, എല്ലാം നിനക്ക് അറിയാവുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും നീ ചോദിച്ചതിനാൽ, ഞാൻ സത്യമായത് നിന്നോട് പറയുന്നു.
അഹം പുരാഭവേ രാമ ദ്വിജഃ പരമധാര്മികഃ । അചരം പ്രതികൂലം വൈ വേദസ്യ രിപുതാപന
രാമാ, ഒരിക്കൽ ഞാൻ വളരെ ധാർമ്മികനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണനായിരുന്നു. എങ്കിലും, ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഞാൻ വേദത്തിന് വിരുദ്ധമായി പെരുമാറി.
കദാചിദ്ധുതപാപായാസ്തീരേഽഹം ഗതവാന്പുരാ । അനേകവൃക്ഷലലിതേ സര്വത്രസുമനോരമേ
ഒരിക്കൽ, പാപങ്ങൾ അകറ്റുന്ന ഒരു നദിയുടെ തീരത്ത്, അനേകം മനോഹരമായ വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, എല്ലായിടത്തും ആഹ്ലാദം പകരുന്ന സ്ഥലത്ത് ഞാൻ പോയി.