ജപംതീ രാമരാമേതി മനസാ വചസാ സ്വയമ് । നിനായ ദിവസാംസ്തത്ര ജാനകീ പതിദേവതാ
ഭർത്താവിനോടുള്ള അഗാധമായ ഭക്തിയോടെ, ജനകി അവിടെ മനസ്സിലും വായിലും 'രാമ രാമ' എന്ന ജപം ഉച്ചരിച്ച് ദിവസങ്ങൾ കഴിച്ചു.
കാലേ സാസൂത പൂത്രൌ ദ്വൌ മനോഹരവപുര്ധരൌ । രാമചംദ്ര പ്രതിനിധീ ഹ്യശ്വിനാവിവ ജാനകീ
സമയമെത്തുമ്പോൾ, മനോഹരമായ രൂപമുള്ള രണ്ടു മക്കളെ ജനകി പ്രസവിച്ചു. അവർ രാമന്റെ പ്രതിനിധികളായി, അശ്വിനീദേവന്മാരെപ്പോലെ ആകുന്നു.
തച്ഛ്രുത്വാ തു മുനിര്ഹൃഷ്ടോ ജാനക്യാഃ പുത്രസംഭവമ് । ചകാര ജാതകര്മാദി സംസ്കാരാന്മംത്രവിത്തമഃ
ജനകിയുടെ മക്കളുടെ ജനനം കേട്ട മুনি അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ ജനനസമയത്തിലെ ചടങ്ങുകളും മറ്റു ശുഭകർമ്മങ്ങളും നടത്തി.
കുശൈര്ലവൈശ്ച വാല്മീകിര്മുനിഃ കര്മാണി ചാചരത് । തന്നാമ്നാ പുത്രയോരാഖ്യാ കുശോ ലവ ഇതി സ്ഫുടാ
കുശനും ലവനും എന്ന പേരിൽ വാൽമീകിമുനി ആ കുട്ടികൾക്കായി എല്ലാ ചടങ്ങുകളും നടത്തി. അവരുടെ പേര് കുശനും ലവയും എന്നാണെന്ന് വ്യക്തമായി നല്കപ്പെട്ടു.
വാല്മീകിര്യത്ര വിരജാ മംഗലം തദ്യഥാചരത് । അത്യംതം ഹൃഷ്ടചിത്താ സാ ബഭൂവ കമലേക്ഷണാ
വാൽമീകി എവിടെയൊക്കെ ശുഭകർമ്മങ്ങൾ നടത്തി, അവിടെയൊക്കെ കമലനയനിയായ അവൾ അതിയായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
തദ്ദിനേ ലവണം ഹത്വാ ശത്രുഘ്നഃ സ്വല്പസൈനികഃ । ആഗമച്ചാശ്രമേ ചാസ്യ വാല്മീകേര്നിശി ശോഭനേ
അന്നേദിവസം, ലവണാസുരനെ ചെറിയ സൈന്യത്തോടെ കൊല്ലുകയും, ശത്രുഘ്നൻ വാൽമീകിയുടെ മനോഹരമായ ആശ്രമത്തിൽ രാത്രി എത്തുകയും ചെയ്തു.
തദാ വാല്മീകിനാ ശിഷ്ടഃ ശത്രുഘ്നോ രഘുനായകമ് । മാ ശംസ ജാനകീപുത്രൌ കഥയിഷ്യാമ്യഹം പുരഃ
അപ്പോൾ വാൽമീകിയുടെ ഉപദേശപ്രകാരം, രഘുവംശത്തിലെ നായകനായ ശത്രുഘ്നനോട്, 'ജനകിയുടെ മക്കളെപ്പറ്റി പറയരുത്; അതെല്ലാം ഞാൻ തന്നെ വിശദീകരിക്കാം' എന്നു പറഞ്ഞു.
ജാനകീപുത്രകൌ തത്ര വവൃധാതേ മനോരമൌ । കംദമൂലഫലൈഃ പുഷ്ടൌ വ്യദധാദുന്മദൌ വരൌ
അവിടെ ജനകിയുടെ മനോഹരമായ രണ്ടു മക്കൾ കിഴങ്ങ്, കായ്കറികൾ, പഴങ്ങൾ എന്നിവയാൽ പോഷണം ലഭിച്ച്, ശക്തരായി വളർന്നു, ചിലപ്പോൾ കാട്ടുമൃഗങ്ങളെപ്പോലും ആവുകയും ചെയ്തു.
ശുക്ലപ്രതിപദായാശ്ച ശശീവ സുമനോഹരൌ । കാലേന സംസ്കൃതൌ ജാതാവുപനീതൌ മനോഹരൌ
ചന്ദ്രൻപോലെ മനോഹരരായി, ശുദ്ധപക്ഷത്തിലെ ആദ്യദിവസം, ആ രണ്ടു കുട്ടികൾക്ക് സമയമെത്തുമ്പോൾ ശുദ്ധീകരണചടങ്ങുകളും ഉപനയനവും നടന്നു.
ഉപനീയമുനിര്വേദം സാംഗമധ്യാപയത്സുതൌ । സരഹസ്യം ധനുര്വേദം രാമായണമപാഠയത്
മുനി അവരെ ഉപനയനം നടത്തി, വേദവും അതിന്റെ ഉപവിഭാഗങ്ങളും പഠിപ്പിച്ചു. രഹസ്യമായ ധനുര്വേദവും രാമായണവും അവരെ പഠിപ്പിച്ചു.
വാല്മീകിനാ ച ധനുഷീ ദത്തേ സ്വര്ണസുഭൂഷിതേ । അഭേദ്യേ സഗുണേ ശ്രേഷ്ഠേ വൈരിവൃംദവിദാരണേ
വാൽമീകി സ്വർണ്ണം അണിയിച്ച, തകർക്കാൻ കഴിയാത്ത, എല്ലാ ഗുണങ്ങളുമുള്ള, ശത്രുക്കളുടെ കൂട്ടങ്ങളെ തകർക്കാൻ കഴിയുന്ന അത്യുത്തമമായ വില്ലുകൾ അവർക്കു നൽകി.
ഇഷുധീ ബാണസംപൂര്ണൌ അക്ഷയേ കരവാലകേ । ചര്മാണ്യഭേദ്യാനി ദദൌ ജാനക്യാത്മജയോസ്തദാ
അക്ഷയമായ അമ്പുകൾ നിറച്ച ക്വിവർ, കൈക്കടികൾ, തുളയില്ലാത്ത കവചങ്ങൾ എന്നിവയും ജനകിയുടെ മക്കൾക്ക് വാൽമീകി നൽകി.
ധനുര്ധരൌ ധനുര്വേദപാരഗാവാശ്രമേ മുദാ । ചരംതൌ തത്ര രേജാതേ അശ്വിനാവിവ ശോഭനൌ
വില്ലും അമ്പും കൈവശം വച്ചും, ധനുര്വേദത്തിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയും, ആ രണ്ടു കുട്ടികൾ ആശ്രമത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ അശ്വിനീദേവന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
ജാനകീ വീക്ഷ്യ പുത്രൌ ദ്വൌ ഖഡ്ഗചര്മധരൌ വരൌ । പരമം ഹര്ഷമാപന്നാ വിരഹോദ്ഭവമത്യജത്
ജനകി തന്റെ രണ്ടു മക്കളെ വാൾക്കും കവചവും ധരിച്ചവരായി കണ്ടപ്പോൾ, അതിയായ സന്തോഷം ലഭിച്ച്, വേർപാടിന്റെ ദുഃഖം മുഴുവനായി മറന്നു.
ഏഷ തേ കഥിതോ വിപ്ര ജാനക്യാഃ പുത്രസംഭവഃ । അതഃ ശൃണുഷ്വ യദ്വൃത്തം വീരബാഹുവികൃംതനമ്
ബ്രാഹ്മണനേ, ഇങ്ങനെ ജനകിയുടെ മക്കളുടെ ജനനം ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു. ഇനി വീരബാഹുവിന്റെ ചെയ്തികൾ കേൾക്കൂ.
ശേഷ ഉവാച। ശത്രുഘ്നോ നിജവീരാണാം ഛിന്നാന്ബാഹൂന്നിരീക്ഷയന് । ഉവാച താന്സുകുപിതോ രോഷസംദംശിതാധരഃ
ശേഷൻ പറഞ്ഞു: തന്റെ സൈനികരുടെ മുറിച്ചുകിടക്കുന്ന കൈകൾ കണ്ട ശത്രുഘ്നൻ, അത്യന്തം കോപത്തോടെ, ചുണ്ടുകൾ വിറയച്ചു കൊണ്ട് അവരോട് പറഞ്ഞു.
കേന വീരേണ വോ ബാഹുകൃംതനം സമകാരി ഭോഃ । തസ്യാഹം ബാഹൂ കൃംതാമി ദേവഗുപ്തസ്യ വൈ ഭടാഃ
'നിങ്ങളുടെ കൈകൾ മുറിച്ചെടുത്തത് ഏത് വീരനാണ്? ദേവന്മാർ സംരക്ഷിക്കുന്ന ആ वीरന്റെ കൈകൾ ഞാൻ തന്നെ മുറിച്ചെടുക്കും.'
ന ജാനാതി മഹാമൂഢോ രാമചംദ്ര ബലം മഹത് । ഇദാനീം ദര്ശയിഷ്യാമി പരാക്രാംത്യാ ബലം സ്വകമ്
'അവൻ വലിയ ഒരു മൂഢൻ; രാമചന്ദ്രന്റെ ശക്തി എത്രയാണെന്ന് അവൻ അറിയുന്നില്ല. ഇപ്പോൾ എന്റെ വീര്യത്താൽ എന്റെ ശക്തി ഞാൻ കാണിച്ചുതരാം.'
സ കുത്ര വര്തതേ വീരോ ഹയഃ കുത്ര മനോരമഃ । കോ വാഽഗൃഹ്ണാത്സുപ്തസര്പാന്മൂഢോ ജ്ഞാത്വാ പരാക്രമമ്
ആ വീരൻ എവിടെയാണ്? ആ മനോഹരമായ കുതിര എവിടെയാണ്? അതിന്റെ ശക്തി അറിയുന്നവൻ ഉറങ്ങുന്ന പാമ്പുകളെ പിടിക്കാൻ ഭയങ്കരമായി ശ്രമിക്കുമോ?
ഇതി തേ കഥിതാ വീരാ വിസ്മിതാ ദുഃഖിതാ ഭൃശമ് । രാമചംദ്ര പ്രതിനിധിം ബാലകം സമശംസത
ഇങ്ങനെ അവർ അത്ഭുതത്തോടെ ദുഃഖത്തോടെ പറഞ്ഞു, രാമചന്ദ്രന്റെ പ്രതിനിധിയായ ബാലനെ കുറിച്ച് പരാമർശിച്ചു.
സ ശ്രുത്വാ രോഷതാമ്രാക്ഷോ ബാലകേന ഹയഗ്രഹമ് । സേനാന്യം വൈ കാലജിതമാജ്ഞാപയദ്യുയുത്സുകഃ
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവന്ന അവൻ, യുദ്ധത്തിന് ആഗ്രഹത്തോടെ, ബാലൻ കുതിര പിടിച്ചതിനാൽ, സേനാധിപനായ കാലജിതിനെ പിടിക്കാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു.
സേനാനീഃ സകലാം സേനാം വ്യൂഹയസ്വ മമാജ്ഞയാ । രിപുഃ സംപ്രതി ഗംതവ്യോ മഹാബലപരാക്രമഃ
സേനാധിപാ, എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം മുഴുവൻ സൈന്യവും ഒരുക്കുക; ഇപ്പോൾ ശക്തനും ധൈര്യശാലിയുമായ ശത്രുവിനെ നേരിടേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
നായം ബാലോ ഹരിര്നൂനം ഭവിഷ്യതി ഹയംധരഃ । അഥവാ ത്രിപുരാരിഃ സ്യാന്നാന്യഥാ മദ്ധയാപഹൃത്
ഇവൻ ഒരു സാധാരണ ബാലൻ അല്ല, കുതിരയെ കാത്തുനിൽക്കുന്നവനും അല്ല; അല്ലെങ്കിൽ, ഇദ്ദേഹം ത്രിപുരാരിയായിരിക്കാം, അല്ലാതെ എന്റെ കുതിര എങ്ങനെ പിടിക്കപ്പെടും.
അവശ്യം കദനം ഭാവിസൈന്യസ്യ ബലിനോ മഹത് । സ്വച്ഛംദചരിതൈഃ ഖേലന്നാസ്തേ നിര്ഭയധീഃ ശിശുഃ
നിശ്ചയമായി, വലിയ ശക്തിയുള്ള സൈന്യത്തിന് വലിയ യുദ്ധം സംഭവിക്കാനാണ് പോകുന്നത്; ഭയമില്ലാതെ സ്വേച്ഛയോടെ നടക്കുന്ന ബാലൻ അവിടെ ഉണ്ട്.
തത്ര ഗംതവ്യമസ്മാഭിഃ സന്നദ്ധൈ രിപുദുര്ജയൈഃ । ഏതന്നിശമ്യ വചനം ശത്രുഘ്നസ്യ സസൈന്യപഃ
അവിടെ പോകേണ്ടതുണ്ട്, ആയുധധാരികളായി ശത്രുവിനെ ജയിക്കാൻ; ശത്രുഘ്നന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് സൈന്യം തയ്യാറായി.
സജ്ജീചകാര സേനാം താം ദുര്വ്യൂഢാം ചതുരംഗിണീമ് । സജ്ജാം താം ശത്രുജിദ്ദൃഷ്ട്വാ ചതുരംഗയുതാം വരാമ്
അവൻ നാലുഭാഗങ്ങളായ സൈന്യത്തെ, ക്രമമില്ലാതിരുന്നെങ്കിലും, ഒരുക്കി; അതിനെ ഒരുക്കിയതും, ശത്രുഘ്നൻ ആ മികച്ച നാലുഭാഗങ്ങളുള്ള സൈന്യത്തെ കണ്ടു.
ആജ്ഞാപയത്തതോ ഗംതും യത്ര ബാലോ ഹയംധരഃ । സാ ചചാല തദാ സേനാ ചതുരംഗസമന്വിതാ
പിന്നീട് അവൻ അവരെ, ബാലൻ കുതിരയെ കാത്തുനിൽക്കുന്നിടത്തേക്ക് പോകാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു; നാലുഭാഗങ്ങളായ സൈന്യം അപ്പോൾ മുന്നേറി.
കംപയംതീ മഹീഭാഗം ത്രാസയംതീ രിപൂന്ബലാത് । സേനാനീസ്തം ദദര്ശാഥ ബാലകം രാമരൂപിണമ്
ഭൂമി കുലുക്കി, ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, സേനാധിപൻ രാമസ്വരൂപിയായ ബാലനെ അവിടെ കണ്ടു.
വിചാര്യ രാമപ്രതിമമബ്രവീദ്വചനം ഹിതമ് । ബാല മുംച ഹയശ്രേഷ്ഠം രാമസ്യ ബലശാലിനഃ
ആളെ നിരീക്ഷിച്ച്, രാമനെപ്പോലെയുള്ള ബാലനോട് സദ്ഭാവത്തോടെ പറഞ്ഞു: ബാലാ, ശക്തനായ രാമന്റെ ഉത്തമ കുതിരയെ വിട്ടുകൊടുക്കു.
സേനാനീഃ കാലജിന്നാമ തസ്യ ഭൂപസ്യ ദുര്മദഃ । ത്വാം രാമപ്രതിമം ദൃഷ്ട്വാ കൃപാ മേ ഹൃദി ജായതേ
ആ രാജാവിന്റെ അഹങ്കാരിയായ സേനാധിപൻ കാലജിത്, രാമനെപ്പോലെയുള്ള നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ, എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കരുണ ഉണരുന്നു.