അനുഗൃഹ്ണംതു മാം സര്വേ വിപ്രാ യൂയം കൃപാലവഃ । തദാ തൈരനുഗൃഹീതോ യദാ രാമഹയം ഭവാന്
'ദയയുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരെ, എല്ലാവരും എന്നെ കരുണയോടെ രക്ഷിക്കണം.' അപ്പോൾ അവർ അനുഗ്രഹിച്ച് പറഞ്ഞു: 'നീ രാമന്റെ കുതിരയായാൽ—'
സ്തംഭയിഷ്യതി വേഗേന തതോ രാമകഥാശ്രുതിഃ । പശ്ചാന്മുക്തിര്ഭവിത്രീ തേ ശാപാദസ്മാത്സുദാരുണാത്
'—വേഗത്തിൽ നിന്നെ തടഞ്ഞാൽ, പിന്നെ രാമകഥ കേൾക്കുമ്പോൾ, ഈ ഭയങ്കരമായ ശാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.'
സ പ്രോക്തോ മുനിഭിര്ദേവോ രാക്ഷസത്വമിതഃ പ്രഭോ । സ്തംഭയാമാസ രാമാശ്വം മോചയാനഘകീര്തനൈഃ
മുനികൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ദേവൻ രാക്ഷസസ്വരൂപം സ്വീകരിച്ചു; രാമന്റെ കുതിരയെ അവൻ തടഞ്ഞു, പക്ഷേ പാപം നീക്കുന്ന കീർത്തനങ്ങൾ പാടിയപ്പോൾ മോചിതനായി.
ശേഷ ഉവാച। ഇതി പ്രോക്തം തു മുനിനാ സംശ്രുത്യ പരവീരഹാ । വിസ്മയം മാനയാമാസ ഹൃദി ശൌനകമബ്രവീത്
ശേഷൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ മുനിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച രാജാവ് അത്ഭുതംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞു, ഹൃദയത്തിൽ ശൗനകനെ ആദരിച്ചു.
ശത്രുഘ്ന ഉവാച। കര്മണോ ഗഹനാ വാര്താ യയാ സാത്വകനാമധൃത് । ദിവം പ്രാപ്തോഽപി മഹതാ കര്മണാ രാക്ഷസീകൃതഃ
ശത്രുഘ്നൻ പറഞ്ഞു: കര്മ്മത്തിന്റെ വഴികൾ എത്ര ആഴമുണ്ട്! സാത്വകൻ വലിയ പുണ്യങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തി, പിന്നെ രാക്ഷസനായി മാറിയതെങ്ങനെയാണ്!
സ്വാമിന്വദ മഹര്ഷേ ത്വം കര്മണാം സ്വഗതിര്യഥാ । യേന കര്മവിപാകേന യാദൃശം നരകം ഭവേത്
സ്വാമിനേ, മഹർഷേ, കര്മ്മഫലങ്ങൾ എങ്ങനെ ലഭിക്കുന്നു, ഏത് കര്മ്മഫലത്താൽ എങ്ങനെയുള്ള നരകത്തിൽ എത്തും എന്നതെല്ലാം ദയവായി വിശദമായി പറയൂ.
ശൌനക ഉവാച। ധന്യോസി രാഘവശ്രേഷ്ഠ യത്തേ മതിരിയം ശുഭാ । ജാനന്നപി ഹിതാര്ഥായ ലോകാനാം ത്വം ബ്രവീഷി ഭോഃ
ശൗനകൻ പറഞ്ഞു: രാഘവകുലത്തിൽ ഉത്തമനായവനേ, നിന്റെ മനസ്സ് എത്ര ഭാഗ്യവാനാണ്! നീ എല്ലാം അറിയുന്നവനാണെങ്കിലും ലോകത്തിന്റെ ക്ഷേമത്തിനായി സംസാരിക്കുന്നു.
കഥയാമി വിചിത്രാണാം കര്മണാം വിവിധാ ഗതീഃ । താഃ ശൃണുഷ്വ മഹാരാജ യച്ഛ്രുത്വാ മോക്ഷമാപ്നുയാത്
നാനാതരം പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലങ്ങൾ ഞാൻ വിശദമായി പറയും. മഹാരാജാവേ, അവ കേൾക്കൂ; അവ കേൾക്കുമ്പോൾ മോക്ഷം ലഭിക്കും.
പരവിത്തം പരാപത്യം കലത്രം പാരകം ച യഃ । ബലാത്കാരേണ ഗൃഹ്ണാതി ഭോഗബുദ്ധ്യാ ച ദുര്മതിഃ
ദുഷ്ടബുദ്ധിയോടെ മറ്റുള്ളവരുടെ സ്വത്തും, ഭൂമിയും, ഭാര്യയെയും, മറ്റൊരാളുടെ വസ്തുക്കളെയും ബലാൽക്കാരം ചെയ്ത് ആസ്വദിക്കുന്നവൻ—
കാലപാശേന സംബദ്ധോ യമദൂതൈര്മഹാബലൈഃ । താമിസ്രേ പാത്യതേ താവദ്യാവദ്വര്ഷസഹസ്രകമ്
അവൻ കാലത്തിന്റെ പാശത്തിൽ കെട്ടി, യമന്റെ ശക്തമായ ദൂതന്മാർ പിടിച്ചു, താമിസ്രം എന്ന നരകത്തിൽ ആയിരം വർഷം വീഴ്ത്തപ്പെടുന്നു.
തത്ര താഡനമുദ്ധൂതാഃ കുര്വംതി യമകിംകരാഃ । പാപഭോഗേന സംതപ്തസ്തതോ യോനിം തു ശൌകരീമ്
അവിടെ യമദൂതന്മാർ കഠിനമായി അടിക്കുന്നു; പാപഫലത്തിൽ കഠിനമായി പീഡിക്കപ്പെട്ട്, പിന്നെ അവൻ പന്നിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കുന്നു.
തത്ര ഭുക്ത്വാ മഹാദുഃഖം മാനുഷത്വം ഗമിഷ്യതി । രോഗാദിചിഹ്നിതം തത്ര ദുര്യശോ ജ്ഞാപകം സ്വകമ്
അവിടെ വലിയ ദുഃഖം അനുഭവിച്ചശേഷം, മനുഷ്യജന്മം ലഭിക്കും; അവിടെ രോഗം പോലുള്ള ദോഷചിഹ്നങ്ങൾ അവന്റെ പഴയ പാപങ്ങൾ ഓർമപ്പെടുത്തും.
ഭൂതദ്രോഹം വിധായൈവ കേവലം സ്വകുടുംബകമ് । പുഷ്ണാതി പാപനിരതഃ സോംഽധതാമിസ്രകേ പതേത്
മറ്റുള്ള ജീവികളെ ദ്രോഹിച്ച്, സ്വന്തം കുടുംബത്തെ മാത്രം പോഷിപ്പിച്ച്, പാപത്തിൽ ലീനനായവൻ അന്ധതാമിസ്രം എന്ന നരകത്തിൽ വീഴുന്നു.
യേ നരാ ഇഹ ജംതൂനാം വധം കുര്വംതി വൈ മൃഷാ । തേ രൌരവേ നിപാത്യംതേ ഭിദ്യംതേ രുരുഭീ രുഷാ
ഇവിടെ ജീവികളെ അന്യായമായി കൊല്ലുന്ന പുരുഷന്മാർ, രൗരവം എന്ന നരകത്തിൽ തള്ളപ്പെടുന്നു; അവിടെ രുരു എന്ന പിശാചുകൾ കോപത്തോടെ അവരെ കീറിത്തെറിക്കും.
യഃ സ്വോദരാര്ഥേ ഭൂതാനാം വധമാചരതി സ്ഫുടമ് । മഹാരൌരവസംജ്ഞേ തു പാത്യതേ സ യമാജ്ഞയാ
തന്റെ വയറിനുവേണ്ടി ജീവികളെ വെളിവായി കൊല്ലുന്നവൻ, യമന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം മഹാരൗരവം എന്ന നരകത്തിൽ വീഴുന്നു.
യോ വൈ നിജം തു ജനകം ബ്രാഹ്മണം ദ്വേഷ്ടി പാപകൃത് । കാലസൂത്രേ മഹാദുഷ്ടേ യോജനായുതവിസ്തൃതേ
തന്റെ അച്ഛനെയോ ബ്രാഹ്മണനെയോ ദ്വേഷിക്കുന്ന പാപിയായവൻ, ഭയങ്കരമായ കാലസൂത്രം എന്ന നരകത്തിൽ, പത്ത് ആയിരം യോജന ദൈർഘ്യമുള്ളതിൽ കെട്ടിവെക്കപ്പെടുന്നു.
യാവംതി പശുരോമാണി ഗവാം ദ്വേഷം കരോതി യഃ । താവദ്വര്ഷസഹസ്രാണി പച്യതേ യമകിംകരൈഃ
കാളയുടെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങൾ എത്രയോ, അത്ര ആയിരം വർഷം, കാളകളെ ദ്വേഷിക്കുന്നവൻ യമദൂതന്മാർകൊണ്ട് പാകപ്പെടുന്നു.
യോ ഭൂമൌ ഭൂപതിര്ഭൂത്വാ ദംഡായോഗ്യം തു ദംഡയേത് । കരോതി ബ്രാഹ്മണസ്യാപി ദേഹദംഡം ച ലോലുപഃ
ഭൂമിയിൽ രാജാവായവൻ, അത്യല്പമായ കുറ്റത്തിനും ദണ്ഡം വിധിച്ച്, അത്യാഗ്രഹത്തോടെ ബ്രാഹ്മണനെയും ശരീരദണ്ഡം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ—
സ സൂകരമുഖൈര്ദുഷ്ടൈഃ പീഡ്യതേ യമകിംകരൈഃ । പശ്ചാദ്ദുഷ്ടാസു യോനീഷു ജായതേ പാപമുക്തയേ
അവനെ പന്നിമുഖമുള്ള യമദൂതന്മാർ കഠിനമായി പീഡിപ്പിക്കും; പിന്നെ പാപം തീരാൻ ദുഷ്ടയോണികളിൽ അവൻ ജനിക്കും.
ബ്രാഹ്മണാനാം ഗവാം യേ തു ദ്രവ്യം വൃത്തം തഥാല്പകമ് । വൃത്തിം വാ ഗൃഹ്ണതേ മോഹാല്ലുംപംതി സ്വബലാന്നരാഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും കാളകളുടെയും സമ്പത്തോ, ഉപജീവനമോ, ചെറുതെങ്കിലും സ്വത്തോ, ഭ്രമത്തിൽ സ്വബലത്തിൽ പിടിച്ചെടുക്കുന്ന പുരുഷന്മാർ—
തേ പരത്രാംധകൂപേ ച പാത്യംതേ ച മഹാര്ദിതാഃ । യോഽന്നം സ്വയമുപാഹൃത്യ മധുരം ചാത്തിലോലുപഃ
അവർ അതീവ വേദനയോടെ അന്ത്യലോകത്തിലെ ഇരുണ്ട കുഴിയിൽ തള്ളപ്പെടുന്നു. രുചിക്കായി ആഗ്രഹിച്ച് സ്വയം ഭക്ഷണം കൊണ്ടുവന്ന്, മധുരം കഴിക്കുന്നവൻ—
ന ദേവായ ന സുഹൃദേ ദദാതി രസനാപരഃ । സ പതത്യേവ നരകേ കൃമിഭോജനസംജ്ഞിതേ
ദേവന്മാർക്കും സുഹൃത്തുകൾക്കും ഒന്നും നൽകാതെ, നാവിന്റെ ആസ്വാദനത്തിൽ മാത്രം ലീനനായവൻ, കൃമിഭോജന എന്ന നരകത്തിൽ വീഴുന്നു; അവിടെ അവൻ പുഴുക്കളുടെ ആഹാരമാകും.
അനാപദി നരോ യസ്തു ഹിരണ്യാദീന്യപാഹരേത് । ബ്രഹ്മസ്വം വാ മഹാദുഷ്ടേ സംദംശേ നരകേ പതേത്
അവസരമില്ലാതെ, സ്വർണ്ണം പോലുള്ള വസ്തുക്കളോ ബ്രാഹ്മണന്റെ സമ്പത്തോ മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ, ഭയങ്കരമായ സംദംശം എന്ന നരകത്തിൽ വീഴുന്നു.
യഃ സ്വദേഹം പ്രപുഷ്ണാതി നാന്യം ജാനാതി മൂഢധീഃ । സ പാത്യതേ തൈലതപ്തേ കുംഭീപാകേഽതിദാരുണേ
താൻ മാത്രം ശരീരം പോഷിപ്പിച്ച്, മറ്റൊരാളെയും അറിയാത്ത, ഭ്രമിതബുദ്ധിയുള്ളവൻ, അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ എണ്ണതിളയ്ക്കുന്ന കുംഭീപാകം എന്ന നരകത്തിൽ തള്ളപ്പെടുന്നു.
യോ നാഗമ്യാം സ്ത്രിയം മോഹാദ്യോഷിദ്ഭാവാച്ച കാമയേത് । തം തയാ കിംകരാഃ സൂര്മ്യാ പരിരംഭം ച കുര്വതേ
ആൾക്കാർക്ക് സമീപിക്കരുതാത്ത സ്ത്രീയെ മോഹത്താലോ, കാമത്താലോ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനെ, സൂർമിയുടെ സേവകർ അവളോടൊപ്പം ചേർന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കും.
യേ ബലാദ്വേദമര്യാദാം ലുംപംതി സ്വബലോദ്ധതാഃ । തേ വൈതരണ്യാം പതിതാ മാംസശോണിതഭക്ഷകാഃ
സ്വന്തം ശക്തിയിൽ അഹങ്കരിച്ച്, വേദത്തിന്റെ പരിധികൾ ബലമായി ലംഘിക്കുന്നവർ, വൈതരണി നദിയിൽ വീണു, അവിടെ മാംസം രക്തം എന്നിവ കഴിക്കേണ്ടിവരും.
വൃഷലദ്യം യഃ സ്ത്രിയം കൃത്വാ തയാ ഗാര്ഹസ്ഥ്യമാചരേത് । പൂയോദേ നിപതത്യേവ മഹാദുഃഖസമന്വിതഃ
താഴ്ന്ന ജാതിയിലെ സ്ത്രീയെ വിവാഹം ചെയ്ത് അവളോടൊപ്പം ഗൃഹസ്ഥജീവിതം നയിക്കുന്നവൻ, വലിയ ദു:ഖം അനുഭവിച്ച് പുഴു നിറഞ്ഞ നരകത്തിൽ വീഴും.
യേ ദംഭമാശ്രയംതേ വൈ ധൂര്താ ലോകസ്യ വംചനേ । വൈശസേ നരകേ മൂഢാഃ പതംതി യമതാഡിതാഃ
മറ്റുള്ളവരെ വഞ്ചിക്കാൻ കപടതയിൽ ആശ്രയിക്കുന്ന ദുഷ്ടന്മാർ, യമന്റെ അടിയേറ്റു, ക്രൂരമായ നരകത്തിൽ വീഴുന്നു.
യേ സവര്ണാം സ്ത്രിയം മൂഢാ രേതഃ സ്വം പായയംതി ച । രേതഃകുല്യാസു തേ പാപാ രേതഃപാനേഷു തത്പരാഃ
തങ്ങളുടെ തന്നെ ജാതിയിലെ സ്ത്രീക്ക് സ്വന്തം വീര്യം കുടിപ്പിക്കുന്ന മൂഢന്മാർ, പാപികൾ ആയി, വീര്യത്തിന്റെ ഒഴുക്കുകളിൽ വീര്യം കുടിക്കുന്നവരായി മാറുന്നു.
യേ ചൌരാ വഹ്നിദാ ദുഷ്ടാ ഗരദാ ഗ്രാമലുംഠകാഃ । സാരമേയാദനേ തേ വൈ പാത്യംതേ പാതകാന്വിതാഃ
കള്ളന്മാർ, വീടുകൾക്ക് തീയിടുന്നവർ, വിഷം നൽകുന്നവർ, ഗ്രാമം കവർന്നെടുക്കുന്നവർ—ഇവരെല്ലാം പാപഭാരത്തിൽ നായ്ക്കൾ തിന്നുന്ന നരകത്തിൽ വീഴും.