തച്ഛ്രുത്വാ വാക്യമീശസ്യ ജഗാമ ദ്രോണപര്വതമ് । ദ്വീപാന്സര്വാനതിക്രമ്യ ജഗാമ ക്ഷീരസാഗരമ്
ഈശ്വരന്റെ ആജ്ഞ കേട്ടു, ഹനുമാൻ ദ്രോണമലയിൽ എത്തി; എല്ലാ ദ്വീപുകളും കടന്ന് ക്ഷീരസാഗരത്തേക്കു ചെന്നു.
അത്ര തു സ്വഗണൈശ്ചായം രക്ഷതി സ്മ ശിവോ മഹാന് । ശ്മശാനം തദ്ഗണൈഃ സ്വീയൈര്മഹാബലപരാക്രമൈഃ
അവിടെ, ശിവൻ തന്റെ ശക്തിയുള്ള ഗണങ്ങളോടൊപ്പം ശ്മശാനഭൂമിയെ കാത്തു നിന്നു.
ഹനൂമാന്ദ്രോണമാസാദ്യ ദ്രോണംനാമ മഹാഗിരിമ് । ലാംഗൂലേ തം നിധായാശു പ്രതസ്ഥേ രണമംഡലമ്
ഹനുമാൻ ദ്രോണമലയിൽ എത്തി, ആ മഹാപർവ്വതം തന്റെ വാലിൽ വേഗത്തിൽ വെച്ച് യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
തം നേതുമുദ്യതേ വിപ്ര ചകംപേ സ ച പര്വതഃ । കംപമാനം തു തം ദൃഷ്ട്വാ തത്പാലാ ദേവതാഗണാഃ
ഹനുമാൻ ആ മല കയറ്റാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, മഹർഷേ, ആ പർവ്വതം നടുങ്ങി; അതു കണ്ടു, മലയുടെ രക്ഷാധികാരി ദേവതകൾ
ഹാഹേതി കൃത്വാ പ്രോചുസ്തേ കിമിദം ഭവിതാ ഗിരൌ । കോ ഹ്യേനം നയതേ വീരോ മഹാബലപരാക്രമഃ
'ഹായ്! എന്താണ് ഈ മലയിൽ സംഭവിക്കുന്നത്? ആരാണ് ഈ മഹാശക്തിയുള്ള വീരൻ ഇതിനെ കൊണ്ടുപോകുന്നത്?' എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.
ഏവം കൃത്വാ സുരാഃ സര്വേ സംഹതാ ദദൃശുഃ കപിമ് । മുംചൈനമിതി തം പ്രോച്യ ജഘ്നുഃ ശസ്ത്രാസ്ത്രകോടിഭിഃ
അങ്ങനെ, എല്ലാ ദേവതകളും ഒത്തു ചേർന്ന് ആ കപിയെ കണ്ടു; 'അവനെ വിടൂ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, അനവധി ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് അവനെ ആക്രമിച്ചു.
താന്സര്വാന്നിഘ്നതോ ദൃഷ്ട്വാ ഹനൂമാന്കുപിതോ ഭൃശമ് । ജഘാന താന്ക്ഷണാദ്വീരഃ ശക്രഃ സര്വാസുരാന്യഥാ
അവരെല്ലാം ആക്രമിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ഹനുമാൻ വളരെ കോപത്തോടെ, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അവരെ വീഴ്ത്തി, ഇന്ദ്രൻ അസുരന്മാരെ കീഴടക്കിയത് പോലെ.
കേചിത്പദാഹതാസ്തത്ര കേചിത്കരവിമര്ദിതാഃ । ലാംഗൂലേന ഹതാഃ കേചിത്കേചിച്ഛൃംഗേണ ചാഹതാഃ
അവരിൽ ചിലരെ കാലുകൊണ്ട് തല്ലി, ചിലരെ കൈകൊണ്ട് ചിതറിച്ചു; ചിലരെ വാലുകൊണ്ടും, ചിലരെ കൊമ്പുകൊണ്ടും അടിച്ചു.
സര്വേ തേ നാശമാപന്നാഃ ക്ഷണാത്കീശേന താഡിതാഃ । കേചിന്നിപതിതാ ഭൂമൌ രുധിരേണ പരിപ്ലുതാഃ
അവരെല്ലാവരും കപിയുടെ അടിയേറ്റ് ഒരു നിമിഷംകൊണ്ടു നശിച്ചു; ചിലർ നിലത്ത് വീണു, രക്തത്തിൽ മുങ്ങി കിടന്നു.
കേചിത്കീശഭയാത്ത്രസ്താ ജഗ്മുഃ ശക്രം സുരാധിപമ് । ക്ഷതേന ച പരിപ്ലുഷ്ടാ രുധിരക്ഷതദേഹിനഃ
ചിലർ കപിയുടെ ഭയത്തിൽ വിറച്ച് ദേവേന്ദ്രനിലേക്കു ഓടി; പരുക്കേറ്റ് രക്തത്തിൽ മുങ്ങിയ അവരുടേയും ശരീരങ്ങൾ തകർന്നിരുന്നു.
താന്ദൃഷ്ട്വാ ഭയസംവിഗ്നാന്രുധിരേണ പരിപ്ലുതാന് । സുരാഞ്ജഗാദ വിമനാഃ ശക്രഃ സര്വസുരോത്തമഃ
അവരെ ഭയത്താൽ വിറെച്ച് രക്തത്തിൽ മുക്കപ്പെട്ടവരായി കണ്ടശേഷം, ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ ഇന്ദ്രൻ വിഷാദഭരിതനായ മനസ്സോടെ സംസാരിച്ചു.
കഥം യൂയം ഭയത്രസ്താഃ കഥം രുധിരവിപ്ലുതാഃ । കേന ദൈത്യേന നിഹതാ രാക്ഷസേനാധമേന വാ
നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ഭയന്ന് രക്തത്തിൽ മുക്കപ്പെട്ടത് എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു? ഏത് ദാനവനോ ദുഷ്ടനായ രാക്ഷസനോ നിങ്ങളെ ആക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു?
സര്വം ശംസത മേ തഥ്യം യഥാ ജ്ഞാത്വാ വ്രജാമി തമ് । നിഹത്യ ബദ്ധ്വാ ചായാമി യുഷ്മദ്ഘാതകമുന്മദമ്
സത്യം എല്ലാം എനിക്ക് പറയൂ. അതറിഞ്ഞ് ഞാൻ അവനെ നേരിടാം, ജയിച്ച് ബന്ധനംചെയ്ത്, നിങ്ങളെ വധിച്ചവനെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാം.
ഇതി വാക്യം സമാകര്ണ്യ തുരാസാഹം സുരോത്തമാഃ । ജഗദുര്ദീനയാ വാചാ സുരാസുരനമസ്കൃതമ്
ഇന്ദ്രന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ഭയത്താൽ വിറയുന്ന ദേവന്മാർ ദുഃഖഭരിതമായ വാക്കുകളിൽ, ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും ആദരിച്ച് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
ദേവാ ഊചുഃ। ഇഹാഗത്യ ന ജാനീമഃ കശ്ചിദ്വാനരരൂപധൃക് । നേതും ദ്രോണം സമുദ്യുക്തോ ലാംഗൂലേ വേഷ്ട്യ തം ഗിരിമ്
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: ഇവിടെ എത്തിയപ്പോൾ, ആരാണെന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല; വാനരരൂപത്തിൽ ഒരാൾ ദ്രോണമലയെ വാലിൽ ചുറ്റി കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഗംതും കൃതമതിസ്താവദ്വയം സര്വേ സുസംഹതാഃ । യുദ്ധം ചക്രുഃ സുസംനദ്ധാഃ സര്വശസ്ത്രാസ്ത്രവര്ഷിണഃ
അവിടെത്താൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു, ആയുധങ്ങൾ ധരിച്ച് എല്ലാ ആയുധങ്ങളും പ്രയോഗിച്ച് യുദ്ധം നടത്തി.
തേന സര്വേ വയം യുദ്ധേ നിര്ജിതാ ബലശാലിനാ । അനേകേ നിഹതാസ്തത്ര ഭൂമൌ പേതുഃ സുരോത്തമാഃ
ശക്തിയുള്ള അവന്റെ കൈയിൽ യുദ്ധത്തിൽ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും പരാജയപ്പെട്ടു; അവിടെ അനേകം ദേവന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ടു, ഭുവിയിൽ വീണു.
വയം തു ബഹുഭിഃ പുണ്യൈര്ജീവിതാ ഇഹ ചാഗതാഃ । ശോണിതേന സുസിക്താംഗാഃ ക്ഷതപീഡാസമന്വിതാഃ
പല പുണ്യഫലങ്ങൾ കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ചിലർ രക്ഷപെട്ട് ഇവിടെ എത്തി; രക്തത്തിൽ മുക്കപ്പെട്ട ശരീരവും മുറിവുകളുടെ വേദനയുമാണ് ഞങ്ങൾക്കിപ്പോൾ.
ഏതദ്വാക്യം സമാകര്ണ്യ സുരാണാം സ പുരംദരഃ । ആദിദേശ സുരാന്സര്വാന്മഹാബലസമന്വിതാന്
ദേവന്മാരുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, പുരന്ദരൻ മഹാശക്തിയുള്ള എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ആജ്ഞാപിച്ചു.
യാത മഹാദ്രോണഗിരിം കപിം ബദ്ധും മഹാബലമ് । ബദ്ധ്വാ നയത യൂയം വൈ സുരാണാം രണപാതകമ്
നിങ്ങൾ ദ്രോണമലയിൽ ചെന്നു, മഹാശക്തിയുള്ള വാനരനെ ബന്ധിപ്പിക്കുക; ബന്ധിച്ചശേഷം ദേവന്മാരുടെ യുദ്ധപരാജയത്തിന് കാരണമായവനെ തിരികെ കൊണ്ടുവരൂ.
ഇത്യാജ്ഞപ്താ യയുസ്തേ വൈ ദ്രോണം പര്വതസത്തമമ് । യത്രാസ്തേ ബലവാന്വീരോ ഹനൂമാന്കപിസത്തമഃ
അങ്ങനെ ആജ്ഞാപിക്കപ്പെട്ടവർ ദ്രോണമലയിൽ ചെന്നു, അവിടെ ശക്തിയുള്ള വീരനായ ഹനുമാൻ, വാനരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, വസിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഗത്വാ തേ പ്രാഹരന്സര്വേ ഹനൂമംതം മഹാബലമ് । ഹനൂമതാ തേ നിഹതാ മുഷ്ടിഭിഃ കരതാഡനൈഃ
അവിടെത്തിയപ്പോൾ, അവർ എല്ലാവരും മഹാശക്തിയുള്ള ഹനുമാനെ ആക്രമിച്ചു; പക്ഷേ ഹനുമാൻ കൈകൊണ്ടും മുഷ്ടികൊണ്ടും അവരെ സംഹരിച്ചു.
പതിതാസ്തേ ക്ഷണാത്തത്ര രുധിരക്ഷതവിഗ്രഹാഃ । അന്യേ പലായനപരാ ജഗ്മുസ്തേ ത്രിദിവേശ്വരമ്
അവർ അപ്പോൾ തന്നെ വീണു, രക്തവും മുറിവുകളും നിറഞ്ഞ ശരീരങ്ങളോടെ; മറ്റുള്ളവർ ഓടി രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ച് ദേവേന്ദ്രനിടത്തേക്ക് പോയി.
തച്ഛ്രുത്വാ കുപിതഃ ശക്രഃ സര്വാനമരസത്തമാന് । ആദിദേശ മഹാവീരം വാനരേംദ്രം സുരോത്തമഃ
ഇത് കേട്ടശേഷം, ഇന്ദ്രൻ കോപത്തോടെ എല്ലാ അമരന്മാരെയും വാനരരാജാവായ മഹാവീരനെയും ആജ്ഞാപിച്ചു.
തദാജ്ഞപ്താ യയുസ്തേ വൈ യത്ര കീശേശ്വരോ ബലീ । താന്സര്വാനാഗതാന്ദൃഷ്ട്വാ ജഗാദ കപിസത്തമഃ
അങ്ങനെ ആജ്ഞാപിക്കപ്പെട്ടവർ ശക്തിയുള്ള വാനരാധിപൻ ഉള്ളിടത്തേക്ക് പോയി; അവരെ എല്ലാവരെയും വന്നതുകണ്ട്, വാനരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ സംസാരിച്ചു.
മായാം തു വീരാഃ സമരേ സംഹര്താരം ഹി മാം ബലാത് । നേഷ്യാമി യുഷ്മാനധുനാ സംയമിന്യാഃ പുരോംഽതികേ
വീരന്മാരേ, ഞാൻ ശക്തിപ്രയോഗത്തിൽ യുദ്ധത്തിലെ മായയെ നശിപ്പിക്കും; ഇപ്പോൾ നിങ്ങളെ സംയമിനികളുടെ സഭയിൽ മുന്നിൽ കൊണ്ടുപോകാം.
ഇത്യുക്താ അപി തേ സര്വേ സന്നദ്ധാഃ പ്രാഹരന്കപിമ് । ശസ്ത്രാസ്ത്രൈര്ബഹുധാ മുക്തൈര്മഹാബലസമന്വിതാഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടും, അവർ എല്ലാവരും ആയുധധാരികളായി മഹാശക്തിയോടെ പലവിധ ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് വാനരനെ ആക്രമിച്ചു.
കേചിച്ഛൂലൈഃ പരശുഭിഃ കേചിത്ഖഡ്ഗൈശ്ച പട്ടിശൈഃ । മുസലൈഃ ശക്തിഭിഃ കേചിത്ക്രോധേന കലുഷീകൃതാഃ
ചിലർ കുന്തം, പറശു, ചിലർ വാൾ, പറ്റിശ്, മറ്റുള്ളവർ മുഷലം, ശക്തി മുതലായ ആയുധങ്ങൾകൊണ്ടും, ക്രോധത്തിൽ അന്ധരായ മനസ്സോടെ ആക്രമിച്ചു.
സ ആഹതോഽമരവരൈര്വിവിധൈരായുധൈര്ബലീ । ശിലാഭിസ്താഞ്ജഘാനാശു സര്വാനമരസത്തമാന്
അമരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ പലവിധ ആയുധങ്ങളാൽ ആക്രമിച്ചിട്ടും, അതിപ്രഭാവശാലിയായ അവൻ പാറകൊണ്ട് അവരെല്ലാവരെയും വേഗത്തിൽ തകർത്തു.
കേചിത്പലായ്യ ആഹുസ്തേ ഗതാഃ ശക്രസമീപകമ് । തദുക്തം വാക്യമാകര്ണ്യ ഭയം പ്രാപ സുരാധിപഃ
ചിലർ ഓടി രക്ഷപ്പെടുകയും, ഇന്ദ്രന്റെ അടുക്കൽ എത്തുകയും ചെയ്തു. അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ദേവരാജാവിന് ഭയം പിടിച്ചു.