ത്വയാ വൈ നിഹതോ ദൈത്യോ ദേവദാനവദുഃഖദഃ । ലവണോ നാമ ലോകേശ മധുപുത്രോ മഹാബലഃ
ലോകത്തിലെ ദേവന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും ദുഃഖം നൽകുന്ന മഹാബലശാലിയായ മധുപുത്രൻ ലവണാസുരനെ നീ തന്നെയാണ് കൊല്ലിയത്, ലോകനാഥാ.
കോയം വൈ രാക്ഷസോ ദുഷ്ടഃ ക്വ ചാസ്യ ബലമല്പകമ് । കരിഷ്യസി ക്ഷണാദേവ തസ്യ നാശം മഹാമതേ
ഈ ദുഷ്ടനായ രാക്ഷസൻ ആരാണ്? അവന്റെ ശക്തി എവിടെയാണ്? മഹാബുദ്ധിമാനേ, നീ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടു അവനെ നശിപ്പിക്കും.
ഇത്യുക്ത്വാ തേ മഹാവീരാഃ സജ്ജീഭൂതാ രണാംഗണേ । പ്രതിജ്ഞാം സ്വാമൃതാം കര്തും യയുസ്തേ രാക്ഷസം മുദാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹാവീരന്മാർ യുദ്ധഭൂമിയിൽ സജ്ജരായി, സന്തോഷത്തോടെ തങ്ങളുടെ പ്രതിജ്ഞ പാലിക്കാൻ രാക്ഷസനെ നേരിടാൻ പുറപ്പെട്ടു.
ശേഷ ഉവാച। രഥൈഃ സദശ്വൈഃ ശോഭാഢ്യൈഃ സര്വശസ്ത്രാസ്ത്രപൂരിതൈഃ । നാനാരത്നസമായുക്തൈര്യയുസ്തേ രാക്ഷസാധമമ്
ശേഷൻ പറഞ്ഞു: ഉത്തമ കുതിരകളും എല്ലാ ആയുധങ്ങളും വില്ലുകളും നിറഞ്ഞ, പലവിധ രത്നങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച രഥങ്ങളിൽ കയറി, അവർ ആ ദുഷ്ടരാക്ഷസന്റെ നേരെ മുന്നേറി.
താന്ദൃഷ്ട്വാ കാമഗേ യാനേ സ്ഥിതഃ പ്രോവാച രാക്ഷസഃ । മേഘഗംഭീരയാ വാചാ തര്ജയന്നിവ ഭൂരിശഃ
അവരെ കണ്ടപ്പോൾ, തനിക്കിഷ്ടമായ വാഹനത്തിൽ നിന്നു നിന്ന രാക്ഷസൻ, മേഘംപോലുള്ള ഗംഭീരമായ ശബ്ദത്തിൽ, പലതവണ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി പറഞ്ഞു.
മായാം തു സുഭടാ യോദ്ധും ഗച്ഛംതു നിജമംദിരമ് । മാ ത്യജംതു സ്വകാന്പ്രാണാന്ന മോക്ഷ്യേ വാജിനം വരമ്
ധൈര്യശാലികൾ മായാവിദ്യ ഉപയോഗിച്ചാണ് ഞാൻ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത്; അതിനാൽ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങൂ, ജീവൻ കളയരുത്, എന്റെ ഉത്തമ കുതിരയെ ഞാൻ വിട്ടുകൊടുക്കുകയില്ല.
വിദ്യുന്മാലീതി വിഖ്യാതോ രാവണസ്യ സുഹൃത്സഖാ । മത്സഖ്യുഃ പ്രേതഭൂതസ്യ നിഷ്കൃതിം കര്തുമേയിവാന്
വിദ്യുന്മാലി എന്നറിയപ്പെടുന്നവൻ, രാവണന്റെ പ്രിയസുഹൃത്ത്, എന്റെ സുഹൃത്ത് മരിച്ച ആത്മാവിന്റെ ശാന്തിക്കായി ഞാൻ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു.
ക്വാസൌ രാമോ യ ആഹത്യ സഖായം രാവണം ഗതഃ । തസ്യ ഭ്രാതാപി കുത്രാസ്തേ സര്വശൂരശിരോമണിഃ
എന്റെ സുഹൃത്തെ വധിച്ച് രാവണനെ വഴിയയച്ച രാമൻ എവിടെയാണ്? എല്ലാ വീരന്മാരിലും ശ്രേഷ്ഠനായ അവന്റെ സഹോദരൻ എവിടെയാണ്?
തം ഹത്വാ നിഷ്കൃതിം തസ്യ പ്രാപ്സ്യേ രാമസ്യ ചാനുജമ് । പിബന്രുധിരമുദ്ഭൂതം കംഠനാലസ്യ ബുദ്ബുദൈഃ
അവനെ കൊല്ലുമ്പോള് രാമനും അവന്റെ സഹോദരനും വേണ്ടി പകരം വാങ്ങാം. അവന്റെ കഴുത്തില് നിന്ന് പൊങ്ങുന്ന രക്തം കുതിര്ന്ന ബുഡ്ബുദങ്ങളോടെ കുടിക്കും.
ഇതി വാക്യം സമാകര്ണ്യ യോധാനാം പ്രവരോത്തമഃ । പുഷ്കലോ നിജഗാദൈനം വീര്യശൌര്യസമന്വിതമ്
ഇത് കേട്ട യോദ്ധാക്കളില് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ പുഷ്കലന് ധൈര്യത്തോടെയും വീര്യത്തോടെയും അവനോട് പറഞ്ഞു.
പുഷ്കല ഉവാച। വികത്ഥനം ന കുര്വംതി സംഗ്രാമേ സുഭടാ നരാഃ । പരാക്രമം ദര്ശയംതി നിജശസ്ത്രാസ്ത്രവര്ഷണൈഃ
പുഷ്കലന് പറഞ്ഞു: യുദ്ധഭൂമിയില് സത്യമായ യോദ്ധാക്കള് കാഴ്ചവെക്കുന്നത് വാക്കുകളല്ല; സ്വന്തം ആയുധങ്ങളുടെയും അസ്ത്രങ്ങളുടെയും മഴയിലൂടെ തന്നെയാണ് അവരുടെ വീര്യം തെളിയിക്കുന്നത്.
രാവണോ നിഹതോ യേന സസുഹൃത്സ്വജനൈര്വൃതഃ । തസ്യ വാജിനമാഹൃത്യ കുത്ര ഗംതാസി ദുര്മദ
രാവണനെ അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും ബന്ധുക്കളും ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കെ ആരാണ് കൊന്നത്? അവന്റെ കുതിരയെ കൊണ്ടുവന്നാല് നീ എവിടേക്കാണ് പോകാന് പോകുന്നത്, അഹങ്കാരിയേ?
പതിഷ്യസി ത്വം ശത്രുഘ്നബാണൈഃ കോദംഡനിര്ഗതൈഃ । ത്വാമത്സ്യംതി ശിവാ ഭൂമൌ പതിതം പ്രാണവര്ജിതമ്
നീ ശത്രുഘ്നന്റെ വില്ലില് നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന അമ്പുകള് കൊണ്ടു വീഴും. നീ നിലത്തുവീണ് ജീവന് വിട്ടുപോകുന്നത് ധാര്മ്മികര് കാണും.
മാ ഗര്ജ ദുഷ്ട രാമസ്യ സേവകേ മയി സംസ്ഥിതേ । ഗര്ജംതി സുഭടാ യുദ്ധേ ശത്രും ജിത്വാ മഹോദയാത്
ദുഷ്ടനേ, ഞാന് രാമന്റെ ഭൃത്യനായി ഇവിടെ നില്ക്കുമ്പോള് നീ ഗര്ജിക്കേണ്ട. യുദ്ധത്തില് ശത്രുവിനെ ജയിച്ചശേഷം മാത്രമാണ് യോദ്ധാക്കള് മഹത്വത്തോടെ ഗര്ജിക്കുന്നത്.
ശേഷ ഉവാച। ഏവം ബ്രുവംതം തം വീരം പുഷ്കലം രണദുര്മദമ് । ജഘാന ശക്ത്യാ സുഭൃശം ഹൃദി രാക്ഷസസത്തമഃ
ശേഷന് പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ച വീരനായ പുഷ്കലനെ, യുദ്ധത്തില് അഹങ്കാരിയാവുന്നവനെ, രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠന് ശക്തിയാല് ഹൃദയത്തില് ശക്തമായി അടി ചെയ്തു.
ആയാംതീം താം മഹാശക്തിമായസീം കാംചനാശ്രിതാമ് । ചിച്ഛേദ ത്രിഭിരത്യുഗ്രൈഃ ശിതൈര്ബാണൈഃ സ പുഷ്കലഃ
ആ മഹാശക്തി, മായയുള്ളതും പൊന്നാല് അലങ്കരിച്ചതുമായത്, അടുത്തുവരുമ്പോള് പുഷ്കലന് അതിനെ മൂന്നു അത്യന്തം മൂര്ച്ചയുള്ള അമ്പുകളാല് വെട്ടി തകര്ത്തു.
സാ ത്രിധാ ഹ്യപതദ്ഭൂമൌ വിശിഖൈര്നിഷ്പ്രഭീകൃതാ । പതംതീ വിരരാജാസൌ വിഷ്ണോഃ ശക്തിത്രയീവ കിമ്
അമ്പുകള് കൊണ്ടു മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായി തകര്ന്ന ആ ശക്തി പ്രകാശം നഷ്ടമായി നിലത്തുവീണു. വീഴുമ്പോള് അതു വിഷ്ണുവിന്റെ ത്രിശക്തിയെപ്പോലെ ഭംഗിയായി തെളിഞ്ഞു.
താം ഛിന്നാം ശക്തികാം ദൃഷ്ട്വാ രാക്ഷസഃ പരതാപനഃ । ജഗ്രാഹ ശൂലം തരസാ ത്രിശിഖം ലോഹനിര്മിതമ്
തന്റെ ശക്തി തകര്ന്നതുനോക്കി ശത്രുക്കളെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന രാക്ഷസന് വേഗത്തില് ഇരുമ്പില് നിര്മ്മിച്ച ത്രിശൂലം എടുത്തു.
തീക്ഷ്ണാഗ്രം ജ്വലനപ്രഖ്യം രാക്ഷസേംദ്രോ വ്യമോചയത് । ആയാംതം തിലശശ്ചക്രേ ബാണൈഃ പുഷ്കലസംജ്ഞിതഃ
മൂലയില് തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന മൂര്ച്ചയുള്ള ത്രിശൂലം രാക്ഷസരാജാവ് എറിഞ്ഞു. അത് അടുത്തുവരുമ്പോള് പുഷ്കലന് അമ്പുകള് കൊണ്ട് അതിനെ പൊടിച്ചുമാറ്റി.
ഛിത്ത്വാ ത്രിശൂലം തരസാ രാഘവസ്യ ഹി സേവകഃ । പുഷ്കലശ്ചാപ ആധത്ത ബാണാംസ്തീക്ഷ്ണാന്മനോജവാന്
ത്രിശൂലം ശക്തിയായി വെട്ടിയശേഷം രാഘവന്റെ ഭൃത്യനായ പുഷ്കലന് വില്ലെടുത്തു വേഗതയുള്ള മൂര്ച്ചയുള്ള അമ്പുകള് വച്ചു.
തേ ബാണാ ഹൃദി തസ്യാശു ലഗ്നാ രാഗം ബതാസൃജന് । വൈഷ്ണവസ്യ യഥാ സ്വാംതേ ഗുണാ വിഷ്ണോര്മനോഹരാഃ
ആ അമ്പുകള് വേഗത്തില് അവന്റെ ഹൃദയത്തില് കയറി ചുവപ്പ് പടര്ത്തി. വിഷ്ണുവിന്റെ ആകര്ഷകമായ ഗുണങ്ങള് വൈഷ്ണവന്റെ ഹൃദയത്തില് നിലകൊള്ളുന്നതുപോലെ.
തദ്ബാണവേധദുഃഖാര്തോ വിദ്യുന്മാലീ സുദുര്മദഃ । ജഗ്രാഹ മുദ്ഗരം ഘോരം പുഷ്കലം ഹംതുമുദ്യതഃ
അമ്പുകളുടെ വേദനയാല് വല്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ടിയ അത്യന്തം അഹങ്കാരിയായ വിദ്യുന്മാലി പുഷ്കലനെ കൊല്ലാന് ഭയങ്കരമായ ഒരു ഗദ പിടിച്ചു.
മുദ്ഗരഃ പ്രഹിതസ്തേന വിദ്യുന്മാല്യഭിധേന ഹി । ഹൃദി ലഗ്നോസൃജച്ഛീഘ്രം കശ്മലം തദകാരയത്
വിദ്യുന്മാലി എറിഞ്ഞ ഗദ പുഷ്കലന്റെ ഹൃദയത്തില് പതിച്ചു. അതിവേഗം അവന് ബോധംകെടുത്ത് കഷ്ടത ഉണ്ടാക്കി.
മുദ്ഗരപ്രഹതോ വീരഃ കംപമാനഃ സവേപഥുഃ । പപാത സ്യംദനോപസ്ഥേ പുഷ്കലഃ ശത്രുതാപനഃ
ഗദയുടെ പ്രഹരത്തില് വിറയുകയും നടുങ്ങുകയും ചെയ്ത വീരനായ പുഷ്കലന് തന്റെ രഥത്തിലെ ഇരിപ്പിടത്തിലേക്ക് വീണു.
ഉഗ്രദംഷ്ട്രോഽഥ തദ്ഭ്രാതാ ലക്ഷ്മീനിധിമയോധയത് । ശസ്ത്രാസ്ത്രൈര്ബഹുധാ മുക്തൈര്വീരപ്രാണഹൃതിംകരൈഃ
അതിനുശേഷം അവന്റെ സഹോദരനായ ഉഗ്രദംഷ്ട്രന് ലക്ഷ്മീനിധിയുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു. പലവിധ ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് വീരരുടെ ജീവന് എടുത്തു.
പുഷ്കലസ്തത്ക്ഷണാത്പ്രാപ്യ സംജ്ഞാം രാക്ഷസമബ്രവീത് । ധന്യോസി രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠ മഹീയാംസ്തേ പരാക്രമഃ
അയാളുടെ ബലപ്രയോഗം മൂലം ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട പുഷ്കലന് ആ സമയത്ത് തിരിച്ചെത്തി രാക്ഷസനോട് പറഞ്ഞു: 'നീ ഭാഗ്യവാനാണ്, രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠാ; നിന്റെ വീര്യം വളരെ വലിയതാണ്.'
പശ്യേദാനീം മമാപ്യുച്ചൈഃ പ്രതിജ്ഞാം ശൂരമാനിതാമ് । വിമാനാത്പാതയാമ്യദ്യ ഭൂമൌ ത്വാം ശിതസായകൈഃ
ഇപ്പോള് എന്റെ പ്രതിജ്ഞ എത്ര വലിയതാണെന്ന് നീ കാണുക. ധൈര്യശാലികള് ആദരിക്കുന്ന ഈ വാക്ക് ഇന്ന് സാക്ഷാല് ചെയ്യും. ഇന്ന് ഞാന് നിന്നെ ആകാശവിമാനത്തില് നിന്ന് കുത്തുപുള്ളികളാല് താഴെ നിലത്തേക്ക് വീഴ്ത്തും.
ഇത്യുക്ത്വാ നിശിതം ബാണം സമഗൃഹ്ണാദ്ദുരാസദമ് । ജ്വലംതമഗ്നിതേജസ്കം മഹൌദാര്യസമന്വിതമ്
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവന് തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന, പിടികിട്ടാനാവാത്ത, മഹത്തായ മനസ്സുള്ള ഒരു ഭയങ്കരമായ അമ്പ് എടുത്തു.
സ യാവത്തത്പ്രതീകര്തും വിധത്തേ സ്വപരാക്രമമ് । താവദ്ധൃദിഗതോഽത്യുഗ്രസ്തീക്ഷ്ണധാരഃ സസായകഃ
അവന് അതിനെ നേരിടാന് തന്റെ ശക്തി ഒരുങ്ങുമ്പോള് അത്യന്തം മൂര്ച്ചയുള്ള ആ അമ്പ്, അതിന്റെ അഗ്രം സഹിതം, അവന്റെ ഹൃദയത്ത് കയറി കുത്തി.
തേന ബാണേന വിഭ്രാംതോ ഭ്രമച്ചിത്തഃ സ രാക്ഷസഃ । പപാത കാമഗോപസ്ഥാദ്ഭൂമൌ വിഗതചേതനഃ
ആ അമ്പ് കൊണ്ടു തട്ടി, ആ രാക്ഷസന് ഭ്രമിതനായി, മനസ്സ് കുഴഞ്ഞ്, ആഗ്രഹത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തില് നിന്ന് ബോധം നഷ്ടമായി നിലത്തേക്ക് വീണു.