ലക്ഷ്മീനിധിരുവാച। വേദാനാം നിംദനം ശ്രുത്വാ ആസ്തേ യോ മൌനിവന്നരഃ । മാനസേ രോചയേദ്യസ്തു സര്വധര്മബഹിഷ്കൃതഃ
ലക്ഷ്മീനിധി പറഞ്ഞു: വേദങ്ങളെ നിന്ദിച്ചു കേട്ടിട്ടും മൗനിയായി ഇരിക്കുന്നവൻ, അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാ ധർമ്മങ്ങൾക്കു പുറത്തുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ മനസ്സിൽ സന്തോഷിക്കുന്നവൻ—
ബ്രാഹ്മണോ യോ ദുരാചാരോ രസലാക്ഷാദിവിക്രയീ । വിക്രീണാതി ച ഗാം മൂഢോ ധനലോഭേന മോഹിതഃ
അല്ലെങ്കിൽ ദുഷ്പ്രവർത്തിയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ, ചുണ്ടുരസം പോലുള്ള നിരോധിത വസ്തുക്കൾ വിൽക്കുന്നവൻ, അല്ലെങ്കിൽ പണം കിട്ടാൻ പശുവിനെ വിൽക്കുന്നവൻ—
മ്ലേച്ഛകൂപോദകം പീത്വാ പ്രായശ്ചിത്തം തു നാചരേത് । തത്പാപം മമ വൈ ഭൂയാദ്വിമുഖശ്ചേദ്ഭവാമ്യഹമ്
അല്ലെങ്കിൽ മ്ലേച്ഛരുടെ കിണറ്റിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം കുടിച്ചിട്ടും പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാത്തവൻ— ഞാൻ ഒരിക്കലും ദൂരം പോയാൽ ആ പാപം എന്നെ ബാധിക്കട്ടെ.
തത്പ്രതിജ്ഞാമഥാശ്രുത്യ ഹനൂമാന്രണകോവിദഃ । രാമാംഘ്രിസ്മരണം കൃത്വാ പ്രോവാച വചനം ശുഭമ്
അവരുടെ പ്രതിജ്ഞകൾ കേട്ട യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ഹനുമാൻ, രാമന്റെ പാദങ്ങൾ ഓർത്ത്, ശുഭമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു:
മത്സ്വാമീഹൃദയേ നിത്യം ധ്യേയോ വൈ യോഗിഭിര്മുഹുഃ । യം ദേവാഃ സാസുരാഃ സര്വേ നമംതി മണിമൌലിഭിഃ
എന്റെ സ്വാമി, യോഗികൾ ഹൃദയത്തിൽ എപ്പോഴും ധ്യാനിക്കേണ്ടവൻ, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മാണിക്യകിരീടം ധരിച്ച് നമസ്കരിക്കുന്നവൻ—
രാമഃ ശ്രീമാനയോധ്യായാഃ പതിര്ലോകേശപൂജിതഃ । തം സ്മൃത്വാ യദ്ബ്രുവേ വാക്യം തദ്വൈ സത്യം ഭവഷ്യിതി
അയോധ്യയുടെ മഹത്വമുള്ള രാമൻ, ലോകം ആരാധിക്കുന്നവൻ—അവനെ ഓർത്ത് ഞാൻ പറയുന്ന വാക്ക് നിർബന്ധമായും സത്യമായിരിക്കും.
രാജന്കോയം ലഘുര്ദൈത്യോ ദുര്ബലഃ കാമഗേ സ്ഥിതഃ । കഥയാശു മയാ കാര്യമേകേന വിനിപാതനമ്
രാജാവേ, ഈ ദൈത്യൻ ആരാണ്? ദുർബലനും കാമത്തിൽ മുഴുകിയവനുമല്ലേ? പറയൂ, ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കു തന്നെ ഉടൻ അവനെ സംഹരിക്കും.
മേരും ദേവേംദ്രസഹിതം ലാംഗൂലാഗ്രേണ തോലയേ । ജലധിം ശോഷയേ സര്വം സാംവര്തം വാ പിബാമ്യഹമ്
എന്റെ വാലിന്റെ അറ്റത്തിൽ കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ മേരു പർവതവും ഇന്ദ്രനും ഉയർത്താം; സമുദ്രം മുഴുവൻ ഉണക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ പ്രളയജലം കുടിക്കാനും കഴിയൂ.
രാജ്ഞഃ ശ്രീരഘുനാഥസ്യ ജാനക്യാഃ കൃപയാ മമ । തന്നാസ്തി ഭൂതലേ രാജന്യദസാധ്യം കദാ ഭവേത്
രാജാവായ രഘുനാഥന്റെയും ജാനകിയുടെയും കൃപയാൽ, ഭൂമിയിൽ എനിക്ക് അസാധ്യമായ ഒന്നുമില്ല, രാജാവേ.
ഏതദ്വാക്യം മയാ പ്രോക്തമനൃതം സ്യാദ്യദി പ്രഭോ । തദൈവ രഘുനാഥസ്യ ഭക്തിദൂരോ ഭവാമ്യഹമ്
എന്റെ ഈ വാക്ക് കള്ളമായാൽ, പ്രഭോ, അപ്പോൾ തന്നെ രഘുനാഥനോടുള്ള ഭക്തിയിൽ നിന്ന് ഞാൻ ദൂരമായിരിക്കും.
യഃ ശൂദ്രഃ കപിലാം ഗാം വൈ പയോബുദ്ധ്യാനുപാലയേത് । തസ്യ പാപം മമൈവാസ്തു ചേത്കുര്യാമനൃതം വചഃ
ഒരു ശൂദ്രൻ കപില വർണ്ണമുള്ള പശുവിനെ പാലിനുവേണ്ടി വളർത്തിയാൽ, അത്തരമൊരു പാപം ഞാൻ ഒരിക്കലും അസത്യവാക്ക് പറയുകയാണെങ്കിൽ എനിക്കു തന്നെ വരട്ടെ.
ബ്രാഹ്മണീം ഗച്ഛതേ മോഹാച്ഛൂദ്രഃ കാമവിമോഹിതഃ । തസ്യ പാപം മമൈവാസ്തു ചേത്കുര്യാമനൃതം വചഃ
ഒരു ശൂദ്രൻ മോഹത്തിൽ പെട്ട് ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീയോടു കാമാസക്തനായി സമീപിച്ചാൽ, അത്തരം പാപം ഞാൻ ഒരിക്കലും അസത്യവാക്ക് പറയുകയാണെങ്കിൽ എനിക്കു തന്നെ വരട്ടെ.
യദ്ഘ്രാണാന്നരകം ഗച്ഛേത്സ്പര്ശനാച്ചാപി രൌരവമ് । താം പിബേന്മദിരാം യോ വാ ജിഹ്വാസ്വാദേന ലോലുപഃ
ദുര്ഗന്ധം കൊണ്ടു നരകത്തിലേക്കും സ്പർശം കൊണ്ടു രൗരവത്തിലേക്കും കൊണ്ടുപോകുന്ന മദ്യം, രുചിയ്ക്ക് വേണ്ടി ആഗ്രഹത്തോടെ കുടിക്കുന്നവൻ
തസ്യ യജ്ജായതേ പാപം തന്മമൈവാസ്തു നിശ്ചിതമ് । ചേന്ന കുര്യാം പ്രതിജ്ഞാതം സത്യം രാമകൃപാബലാത്
അവനിൽ നിന്നു ഉണ്ടാകുന്ന പാപം ഞാൻ എന്റെ വാഗ്ദാനം പാലിക്കാതിരുന്നാൽ, രാമന്റെ കൃപയുടെ ശക്തിയാൽ, എനിക്കു തന്നെ ഉറപ്പായും വരട്ടെ.
ഏവമുക്തേ മഹാവീരൈര്യോദ്ധാരസ്തരസാ യുതാഃ । ചക്രുഃ പ്രതിജ്ഞാം മഹതീം സ്വപരാക്രമശാലിനീമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, മഹാവീരന്മാർ ഉത്സാഹത്തോടെ തങ്ങളുടെ വീരത്വം തെളിയിച്ചുകൊണ്ട് വലിയൊരു പ്രതിജ്ഞ എടുത്തു.
ശത്രുഘ്നോഽപി വ്യധാത്തത്ര പ്രതിജ്ഞാം പശ്യതാം നൃണാമ് । സാധുസാധു പ്രശംസന്വൈ താന്വീരാന്യുദ്ധകോവിദാന്
അവിടെ തന്നെ ശത്രുഘ്നനും എല്ലാവരും കാണുന്ന മുൻപിൽ തന്റെ പ്രതിജ്ഞ എടുത്തു. യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള വീരന്മാർ 'നല്ലതു, നല്ലതു' എന്ന് പ്രശംസിച്ചു.
കഥയാമി പുരോ വഃ സ്വാം പ്രതിജ്ഞാം സത്ത്വശോഭിതാമ് । തച്ഛൃണ്വംതു മഹാഭാഗാ യുദ്ധോത്സാഹസമന്വിതാഃ
ഞാൻ എന്റെ ധൈര്യത്താൽ അലങ്കരിച്ച പ്രതിജ്ഞ നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു; യുദ്ധോത്സാഹം നിറഞ്ഞ മഹാഭാഗ്യവാന്മാർ അതു കേൾക്കട്ടെ.
ചേത്തസ്യ ശിര ആഹത്യ പാതയാമി ന സായകൈഃ । വിമാനാച്ച കബംധാച്ച ഭിന്നം ഛിന്നം ച ഭൂതലേ
ഞാൻ അവന്റെ തല വില്ലിനാൽ വെട്ടി, രഥത്തിൽ നിന്നും ശരീരത്തിൽ നിന്നും വേർപെടുത്തി നിലത്തിടുകയില്ലെങ്കിൽ,
യത്പാപം കൂടസാക്ഷ്യേണ യത്പാപം സ്വര്ണചൌര്യതഃ । യത്പാപം ബ്രഹ്മനിംദായാം തന്മമാസ്ത്വദ്യ നിശ്ചയാത്
കൂട്ടസാക്ഷ്യം പറഞ്ഞതിന്റെ പാപം, പൊന്നു മോഷ്ടിച്ചതിന്റെ പാപം, ബ്രാഹ്മണനേ അപമാനിച്ചതിന്റെ പാപം — അവയെല്ലാം ഇന്ന് ഉറപ്പായും എനിക്കു തന്നെ വരട്ടെ.
ഇതി ശത്രുഘ്നസദ്വാക്യം ശ്രുത്വാ തേ വീരപൂജിതാഃ । ധന്യോസി രാഘവഭ്രാതഃ കസ്ത്വദന്യോ പരോ ഭവേത്
ശത്രുഘ്നന്റെ സത്യവാക്യം കേട്ടപ്പോൾ, അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന വീരന്മാർ പറഞ്ഞു: 'നീ ഭാഗ്യവാനാണ്, രാഘവന്റെ സഹോദരാ; നിന്നെക്കാൾ വലിയവൻ ആരാണ്?''
ത്വയാ വൈ നിഹതോ ദൈത്യോ ദേവദാനവദുഃഖദഃ । ലവണോ നാമ ലോകേശ മധുപുത്രോ മഹാബലഃ
ലോകത്തിലെ ദേവന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും ദുഃഖം നൽകുന്ന മഹാബലശാലിയായ മധുപുത്രൻ ലവണാസുരനെ നീ തന്നെയാണ് കൊല്ലിയത്, ലോകനാഥാ.
കോയം വൈ രാക്ഷസോ ദുഷ്ടഃ ക്വ ചാസ്യ ബലമല്പകമ് । കരിഷ്യസി ക്ഷണാദേവ തസ്യ നാശം മഹാമതേ
ഈ ദുഷ്ടനായ രാക്ഷസൻ ആരാണ്? അവന്റെ ശക്തി എവിടെയാണ്? മഹാബുദ്ധിമാനേ, നീ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടു അവനെ നശിപ്പിക്കും.
ഇത്യുക്ത്വാ തേ മഹാവീരാഃ സജ്ജീഭൂതാ രണാംഗണേ । പ്രതിജ്ഞാം സ്വാമൃതാം കര്തും യയുസ്തേ രാക്ഷസം മുദാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹാവീരന്മാർ യുദ്ധഭൂമിയിൽ സജ്ജരായി, സന്തോഷത്തോടെ തങ്ങളുടെ പ്രതിജ്ഞ പാലിക്കാൻ രാക്ഷസനെ നേരിടാൻ പുറപ്പെട്ടു.
ശേഷ ഉവാച। രഥൈഃ സദശ്വൈഃ ശോഭാഢ്യൈഃ സര്വശസ്ത്രാസ്ത്രപൂരിതൈഃ । നാനാരത്നസമായുക്തൈര്യയുസ്തേ രാക്ഷസാധമമ്
ശേഷൻ പറഞ്ഞു: ഉത്തമ കുതിരകളും എല്ലാ ആയുധങ്ങളും വില്ലുകളും നിറഞ്ഞ, പലവിധ രത്നങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച രഥങ്ങളിൽ കയറി, അവർ ആ ദുഷ്ടരാക്ഷസന്റെ നേരെ മുന്നേറി.
താന്ദൃഷ്ട്വാ കാമഗേ യാനേ സ്ഥിതഃ പ്രോവാച രാക്ഷസഃ । മേഘഗംഭീരയാ വാചാ തര്ജയന്നിവ ഭൂരിശഃ
അവരെ കണ്ടപ്പോൾ, തനിക്കിഷ്ടമായ വാഹനത്തിൽ നിന്നു നിന്ന രാക്ഷസൻ, മേഘംപോലുള്ള ഗംഭീരമായ ശബ്ദത്തിൽ, പലതവണ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി പറഞ്ഞു.
മായാം തു സുഭടാ യോദ്ധും ഗച്ഛംതു നിജമംദിരമ് । മാ ത്യജംതു സ്വകാന്പ്രാണാന്ന മോക്ഷ്യേ വാജിനം വരമ്
ധൈര്യശാലികൾ മായാവിദ്യ ഉപയോഗിച്ചാണ് ഞാൻ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത്; അതിനാൽ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങൂ, ജീവൻ കളയരുത്, എന്റെ ഉത്തമ കുതിരയെ ഞാൻ വിട്ടുകൊടുക്കുകയില്ല.
വിദ്യുന്മാലീതി വിഖ്യാതോ രാവണസ്യ സുഹൃത്സഖാ । മത്സഖ്യുഃ പ്രേതഭൂതസ്യ നിഷ്കൃതിം കര്തുമേയിവാന്
വിദ്യുന്മാലി എന്നറിയപ്പെടുന്നവൻ, രാവണന്റെ പ്രിയസുഹൃത്ത്, എന്റെ സുഹൃത്ത് മരിച്ച ആത്മാവിന്റെ ശാന്തിക്കായി ഞാൻ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു.
ക്വാസൌ രാമോ യ ആഹത്യ സഖായം രാവണം ഗതഃ । തസ്യ ഭ്രാതാപി കുത്രാസ്തേ സര്വശൂരശിരോമണിഃ
എന്റെ സുഹൃത്തെ വധിച്ച് രാവണനെ വഴിയയച്ച രാമൻ എവിടെയാണ്? എല്ലാ വീരന്മാരിലും ശ്രേഷ്ഠനായ അവന്റെ സഹോദരൻ എവിടെയാണ്?
തം ഹത്വാ നിഷ്കൃതിം തസ്യ പ്രാപ്സ്യേ രാമസ്യ ചാനുജമ് । പിബന്രുധിരമുദ്ഭൂതം കംഠനാലസ്യ ബുദ്ബുദൈഃ
അവനെ കൊല്ലുമ്പോള് രാമനും അവന്റെ സഹോദരനും വേണ്ടി പകരം വാങ്ങാം. അവന്റെ കഴുത്തില് നിന്ന് പൊങ്ങുന്ന രക്തം കുതിര്ന്ന ബുഡ്ബുദങ്ങളോടെ കുടിക്കും.
ഇതി വാക്യം സമാകര്ണ്യ യോധാനാം പ്രവരോത്തമഃ । പുഷ്കലോ നിജഗാദൈനം വീര്യശൌര്യസമന്വിതമ്
ഇത് കേട്ട യോദ്ധാക്കളില് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ പുഷ്കലന് ധൈര്യത്തോടെയും വീര്യത്തോടെയും അവനോട് പറഞ്ഞു.