തസ്മാദ്ഗച്ഛ മഹാരാജ ഭുംക്ഷ്വ ഭോഗാനനേകശഃ । വിമാനവരമാരുഹ്യ ഭുംക്ഷ്വ പുണ്യമുപാര്ജിതമ്
അതുകൊണ്ട് മഹാരാജാവേ, നീ പോകൂ, അനേകം സുഖങ്ങള് അനുഭവിക്കൂ; ഉത്തമമായ വിമാനം കയറി, നീ സമ്പാദിച്ച പുണ്യം അനുഭവിക്കൂ.
ഇതി വാക്യം സമാകര്ണ്യധ ര്മരാജസ്യ തത്പതേഃ । ഉവാച ധര്മരാജാനം കരുണാപൂരപൂരിതഃ
ധര്മരാജാവിന്റെ ഈ വാക്കുകള് കേട്ട രാജാവ്, കരുണയോടെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ് മറുപടി പറഞ്ഞു.
ജനക ഉവാച। അഹം ഗച്ഛാമി നോ നാഥ ജീവാനാമനുകമ്പയാ । മദംഗവായുനാ ഹ്യേതേ സുഖം പ്രാപ്താഃ സ്മ സംസ്ഥിതാഃ
ജനകന് പറഞ്ഞു: ഞാന് പോകുന്നില്ല, പ്രഭുവേ, ജീവികള്ക്കുള്ള കരുണ കൊണ്ടാണ്; എന്റെ ശരീരശ്വാസം കൊണ്ടാണ് ഇവര് സന്തോഷത്തോടെ നിലനില്ക്കുന്നത്.
ഏതാന്മുംചസി ചേദ്രാജന്സര്വാന്വൈ നിരയസ്ഥിതാന് । തതോ ഗച്ഛാമി സുഖിതഃ സ്വര്ഗം പുണ്യജനാശ്രിതമ്
രാജാവേ, നീ നരകത്തില് കഴിയുന്ന ഇവരെല്ലാവരെയും മോചിപ്പിച്ചാല്, ഞാന് സന്തോഷത്തോടെ പുണ്യജനങ്ങള് അഭയം കണ്ടെത്തുന്ന സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് പോകും.
ജാബാലിരുവാച। ഇതി വാക്യമഥാശ്രുത്യ ജനകം പ്രത്യുവാച സഃ । പ്രത്യേകം നിര്ദിശഞ്ജീവാന്നിരയസ്ഥാനനേകശഃ
ജാബാലി പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ വാക്കുകള് കേട്ട ശേഷം, അവന് ജനകനെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു, നരകത്തില് കഴിയുന്ന ജീവികളെ ഓരോരുത്തരെയും കാണിച്ചു.
ധര്മ ഉവാച। അയം മിത്ര കലത്രം വൈ വിശ്വസ്തമനുജഗ്മിവാന് । തസ്മാദേനം ലോഹശംകൌ വര്ഷായുതമപീപചമ്
ധര്മന് പറഞ്ഞു: ഇദ്ദേഹം സുഹൃത്തിനെയും ഭാര്യയെയും വിശ്വാസത്തോടെ പിന്തുടര്ന്നു; അതുകൊണ്ട്, ഇദ്ദേഹം പത്ത് ആയിരം വര്ഷം ഇരുമ്പ് പാത്രത്തില് ചുട്ടു ശിക്ഷിക്കപ്പെടണം.
പശ്ചാദേനം സൂകരാണാം യോനൌ നിക്ഷിപ്യ ദോഷിണമ് । മാനുഷേഷ്വവതാര്യോഽയം ഷംഢചിഹ്നേന ചിഹ്നിതഃ
ശേഷം, ഈ പാപിയെ പന്നികളുടെ ഗര്ഭത്തില് ഇടണം; പിന്നെ, മനുഷ്യരില് ജനിപ്പിച്ച്, ഷണ്ഡന്റെ അടയാളം ചേര്ത്തു ജനിപ്പിക്കണം.
അനേന പരദാരാശ്ച ബലാദാലിഗിതാ മുഹുഃ । തസ്മാദയം പച്യതേഽത്ര രൌരവേ ശതഹായനമ്
ഇദ്ദേഹം പലതവണ മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യകളെ ബലമായി പിടിച്ചു; അതുകൊണ്ട്, ഇയാള് നൂറു വര്ഷം റൗരവനരകത്തില് വേവപ്പെടുന്നു.
അയം തു പരകീയം സ്വം മുഷിത്വാ ബുഭുജേ കുധീഃ । തസ്മാദസ്യ കരൌ ഛിത്ത്വാ പചേയം പൂയശോണിതേ
ഇദ്ദേഹം മറ്റൊരാളുടെ വസ്തു മോഷ്ടിച്ച് സ്വന്തം എന്ന് ആസ്വദിച്ചു; അതിനാല് ഇയാളുടെ കൈകള് വെട്ടി, പുഴുവും രക്തവും നിറഞ്ഞതില് വേവിക്കണം.
അയം സായംതനേ പ്രാപ്തമതിഥിം ക്ഷുധയാര്ദിതമ് । വാണ്യാപി നാകരോത്തസ്യ പൂജനം സ്വാഗതം ന ച
സന്ധ്യാകാലത്ത് വിശപ്പോടെ എത്തിയ അതിഥിക്ക്, ഈയാള് ഒരു വാക്കുപോലും പറഞ്ഞില്ല, സ്വീകരണവും ആദരവും നല്കിയില്ല.
തസ്മാദയം പാതനീയസ്താമിസ്രേംധനപൂരിതേ । ഭ്രമരൈഃ പീഡിതോ യാതു യാതനാം ശതഹായനമ്
അതിനാല് ഇയാളെ തീകൊളുത്തിയ ഇന്ധനം നിറച്ച താമിസ്രനരകത്തില് തള്ളണം, അവിടെ തേവലുകള് കുഴപ്പിച്ച് നൂറു വര്ഷം ശിക്ഷ അനുഭവിക്കണം.
അയം താവത്പരസ്യോച്ചൈര്നിംദാം കുര്വന്നലജ്ജിതഃ । അയമപ്യശൃണോത്കര്ണൌ പ്രേരയന്ബഹുശസ്തു താമ്
ഇയാള് ലജ്ജയില്ലാതെ മറ്റുള്ളവരെ കഠിനമായി അപമാനിച്ചു; ഇനിയും, ഈയാള് പലതവണ അതു കേള്ക്കാന് തന്റെ ചെവികള് ഉണര്ത്തി.
തസ്മാദിമാവംധകൂപേ പതിതൌ ദുഃഖദുഃഖിതൌ । അയം മിത്രധ്രുഗുദ്വിഗ്നഃ പച്യതേ രൌരവേ ഭൃശമ്
അതിനാല് ഈ രണ്ടുപേരും ഇരുണ്ട കുഴിയില് വീണു കഠിനമായ ദുഃഖം അനുഭവിക്കട്ടെ; സുഹൃത്ത് ദ്രോഹം ചെയ്ത ഈയാള് റൗരവനരകത്തില് കഠിനമായി വേവപ്പെടുന്നു.
തസ്മാദേതാന്പാപഭോഗാന്കാരയിത്വാ വിമോചയേ । ത്വം ഗച്ഛ നരശാര്ദൂല പുണ്യരാശിവിധായകഃ
അതിനാല്, ഇവരെ പാപഫലങ്ങള് അനുഭവിപ്പിച്ച ശേഷം മോചിപ്പിക്കും; നീയോ, മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠാ, വലിയ പുണ്യം സമ്പാദിച്ചവനായി പോകൂ.
ജാബാലിരുവാച। ഏവം സ നിര്ദിശഞ്ജീവാംസ്തൂഷ്ണീമാസാഘകാരിണഃ । പ്രോവാച രാമഭക്തോഽസൌ കരുണാപൂരിതേക്ഷണഃ
ജാബാലി പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പാപികളായ ജീവികളെ കാണിച്ചു, അവന് മൗനമായി ഇരുന്നു; പിന്നെ രാമഭക്തനായവന് കരുണയോടെ കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞ് പറഞ്ഞു.
ജനക ഉവാച। കഥം നിരയനിര്മുക്തിര്ജീവാനാം ദുഃഖിനാം ഭവേത് । തദാശു കഥയ ത്വം വൈ യത്കൃത്വാ സുഖമാപ്നുയുഃ
ജനകന് പറഞ്ഞു: ഈ ദുഃഖിതര്ക്കു നരകത്തില് നിന്ന് മോചനം എങ്ങനെ ലഭിക്കും? അവര് സന്തോഷം നേടാന് എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് ദയവായി വേഗം പറയൂ.
ധര്മ ഉവാച। നൈഭിരാരാധിതോ വിഷ്ണുര്നൈഭിസ്തസ്യ കഥാഃ ശ്രുതാഃ । കഥം നിരയനിര്മുക്തിര്ഭവേദ്വൈ പാപകാരിണാമ്
ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു: അവർക്കു വിഷ്ണു പ്രസന്നനല്ല, അവർ അവന്റെ കഥകളും കേട്ടിട്ടില്ല. അങ്ങനെ പാപം ചെയ്തവർക്കു നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചനം എങ്ങനെയാണ് ലഭിക്കുക?
യദി ത്വം മോചയസ്യേതാന്മഹാപാപകരാനപി । തര്ഹ്യര്പയ മഹാരാജ പുണ്യം തത്കഥയാമി യത്
നീ ഈ വലിയ പാപികൾക്കു പോലും മോചനം നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, മഹാരാജാവേ, നീ സമ്പാദിച്ച പുണ്യം അർപ്പിക്കൂ. അതെന്താണെന്ന് ഞാൻ പറയും.
ഏകദാ പ്രാതരുത്ഥായ ശുദ്ധഭാവേന ചേതസാ । ധ്യാതഃ ശ്രീരഘുനാഥോഽസൌ മഹാപാപഹരാഭിധഃ
ഒരു ദിവസം രാവിലെ ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ എഴുന്നേറ്റ്, നീ മഹാപാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ശ്രീരഘുനാഥനെ ധ്യാനിച്ചു.
രാമരാമേതി യച്ചോക്തം ത്വയാ ശുദ്ധേന ചേതസാ । തത്പുണ്യമര്പയൈതേഭ്യോ യേന സ്യാന്നിരയാച്ച്യുതിഃ
നീ ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ 'രാമ, രാമ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ചപ്പോൾ ലഭിച്ച പുണ്യം ഇവർക്കായി അർപ്പിക്കൂ. അതിനാൽ അവർക്ക് നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.
ജാബാലിരുവാച। ഏതച്ഛ്രുത്വാ വചസ്തസ്യ ധര്മരാജസ്യ ധീമതഃ । പുണ്യം ദദൌ മഹാരാജ ആജന്മസമുപാര്ജിതമ്
ജാബാലി പറഞ്ഞു: ധർമ്മരാജാവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് ജന്മത്തിൽ നിന്നു സമ്പാദിച്ച എല്ലാ പുണ്യവും അർപ്പിച്ചു.
യദാ ജന്മകൃതൈഃ പുണ്യൈ രഘുനാഥാര്ചനോദ്ഭവൈഃ । ഏതേഷാം നിരയാന്മുക്തിര്ഭവത്വത്ര മനോരമാ
ജന്മത്തിൽ നിന്നുള്ള രഘുനാഥാരാധനയിലൂടെ സമ്പാദിച്ച പുണ്യത്താൽ ഇവർക്ക് നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കട്ടെ, മനോരമേ.
ഏവം കഥയതസ്തസ്യ ജീവാ നിരയസംസ്ഥിതാഃ । തത്ക്ഷണാന്നിരയാന്മുക്താ ജാതാ ദിവ്യവപുര്ധരാഃ
അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, നരകത്തിൽ ആയിരുന്ന ജീവന്മാർ ഉടനെ നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരായി ദിവ്യരൂപം പ്രാപിച്ചു.
ഊചുസ്തേ ജനകം രാജംസ്ത്വത്പ്രസാദാദ്വയം ക്ഷണാത് । ദുഃഖദാന്നിരയാന്മുക്താ യാസ്യാമഃ പരമം പദമ്
അവർ രാജാവ് ജനകനെ നോക്കി പറഞ്ഞു: മഹാരാജാവേ, നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ ഞങ്ങൾ ഒരു നിമിഷത്തിൽ തന്നെ നരകവേദനയിൽ നിന്ന് മോചിതരായി പരമപദം പ്രാപിക്കും.
താന്ദൃഷ്ട്വാ സൂര്യസംകാശാന്നരാന്നിരയനിഃസൃതാന് । തുതോഷ ചിത്തേ സുഭൃശം സര്വഭൂതദയാപരഃ
സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ആ പുരുഷന്മാർ നരകത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, സകലജീവികളോടും കരുണയുള്ള അവൻ ഹൃദയത്തിൽ അതീവ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
തേ സര്വേ പ്രയയുര്ലോകം ദിവം ദേവൈരലംകൃതമ് । ജനകം തു പ്രശംസംതോ മഹാരാജം ദയാനിധിമ്
അവരൊക്കെയും ദേവന്മാർ അലങ്കരിച്ച സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലേക്ക് പോയി, മഹാരാജാവായ ജനകനെ, കരുണയുടെ നിധിയെ, സ്തുതിച്ചു.
ജാബാലിരുവാച। അഥ തേഷു പ്രയാതേഷു നരകസ്ഥേഷു വൈ നൃഷു । രാജാ പപ്രച്ഛ കീനാശം സര്വധര്മവിദാംവരമ്
ജാബാലി പറഞ്ഞു: നരകത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ മനുഷ്യർ പുറപ്പെട്ടതിനു ശേഷം രാജാവ് സർവ്വധർമ്മജ്ഞനായ കീനാശനെ ചോദ്യം ചെയ്തു.
രാജോവാച। ധര്മരാജ ത്വയാ പ്രോക്തം യത്പാതകകരാ നരാഃ । ആയാംതി തവ സംസ്ഥാനം ന ച ധര്മകഥാരതാഃ
രാജാവ് പറഞ്ഞു: ധർമ്മരാജാവേ, പാപം ചെയ്യുന്നവർ നിങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്ത് എത്തുന്നു, അവർ ധർമ്മകഥകളിൽ ആസ്വാദകരല്ലെന്ന് നീ പറഞ്ഞിരുന്നു.
മദാഗമനമത്രാഭൂത്കേനപാപേന ധാര്മിക । തദ്വൈ കഥയ സര്വം മേ പാപകാരണമാദിതഃ
ധാർമ്മികനേ, ഞാൻ ഇവിടെ വന്നത് ഏതു പാപത്താൽ ആണ്? ആ പാപത്തിന്റെ കാരണവും തുടക്കം മുതൽ എല്ലാം ദയവായി പറയൂ.
ഇതി ശ്രുത്വാ തു തദ്വാക്യം ധര്മരാജഃ പരംതപ । കഥയാമാസ തസ്യൈവം യമപുര്യാഗമം തദാ
അവന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ധർമ്മരാജാവ്, ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയങ്കരനായവൻ, അപ്പോൾ തന്നെ യമപുരിയിൽ വന്നതിന്റെ കാര്യം വിശദമായി പറഞ്ഞു.