തദാ ദദര്ശ രാജാനം ജനകം ദ്വാരിസംസ്ഥിതമ് । വിമാനേന മഹാപുണ്യകാരിണം ദയയായുതമ്
അപ്പോൾ ധർമ്മൻ മഹാപുണ്യശീലിയും കരുണയുള്ളവനുമായ ജനകനെ ദിവ്യരഥത്തിൽ നിൽക്കുന്നവനായി അവിടെ കണ്ടു.
തമുവാച പ്രേതപതിര്ജനകം സഹസന്ഗിരാ । രാജന്കുതസ്ത്വം സംപ്രാപ്തഃ സര്വധര്മശിരോമണിഃ
അവിടെ പ്രേതപതി സ്നേഹപൂർവ്വം പറഞ്ഞു: 'രാജാവേ, നീ എങ്ങനെയാണ് ഇവിടെ എത്തിയതെന്ന് ഞാനറിയണം; നീ എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിലും ഉത്തമനല്ലേ?'
ഏതത്സ്ഥാനം പാതകിനാം ദുഷ്ടാനാം പ്രാണഘാതിനാമ് । നായാംതി പുരുഷാ ഭൂപ ത്വാദൃശാഃ പുണ്യകാരിണഃ
'ഇത് പാപികൾക്കും ദുഷ്ടർക്കും ജീവഹത്യ ചെയ്തവർക്കുമുള്ള സ്ഥലമാണ്; രാജാവേ, നിനക്കു പോലുള്ള പുണ്യവാന്മാർ ഇവിടെ വരാറില്ല.'
അത്രായാംതി നരാസ്തേ വൈ യേ പരദ്രോഹതത്പരാഃ । പരാപവാദനിരതാഃ പരദ്രവ്യപരായണാഃ
'മറ്റുള്ളവരെ ദ്രോഹിക്കാൻ ഉത്സുകരായവരും, പരനിന്ദയിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവരും, മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്തിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും ഇവിടെയെത്തുന്നു.'
യോ വൈ കലത്രം ധര്മിഷ്ഠം നിജസേവാപരായണമ് । അപരാധാദൃതേ ജഹ്യാത്സനരോഽത്ര സമാവ്രജേത്
'തന്റെ സേവനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ധർമ്മശീലയായ ഭാര്യയെ കുറ്റം കൂടാതെ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന പുരുഷൻ ഇവിടെ വരും.'
മിത്രം വഞ്ചയതേ യസ്തു ധനലോഭേന ലോഭിതഃ । ആഗത്യാത്ര നരഃ പീഡാം മത്തഃ പ്രാപ്നോതി ദാരുണാമ്
'സമ്പത്തിനോടുള്ള ലാലസയിൽ സുഹൃത്തെ വഞ്ചിക്കുന്നവൻ ഇവിടെ വന്ന് എനിക്കു കഠിനമായ പീഡനങ്ങൾ അനുഭവിക്കും.'
യോ രാമം മനസാ വാചാ കര്മണാ ദംഭതോഽപി വാ । ദ്വേഷാദ്വാചോപഹാസാദ്വാ ന സ്മരത്യേവ മൂഢധീഃ
'യാരെങ്കിലും മനസ്സിൽ, വാക്കിൽ, പ്രവർത്തിയിൽ, അഹങ്കാരത്താലോ, ദ്വേഷത്താലോ, പരിഹാസത്താലോ രാമനെ ഓർക്കാതിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ—'
തം ബധ്നാമി പുനസ്ത്വേഷു നിക്ഷിപ്യ ശ്രപയാമി ച । യൈഃ സ്മൃതോ ന രമാനാഥോ നരകക്ലേശവാരകഃ
'അവനെ ഞാൻ വീണ്ടും ബന്ധിച്ച് ഇവരോടൊപ്പം ഇടുന്നു, കഠിനമായ ശിക്ഷ നൽകുന്നു; രാമനാഥനെ ഓർക്കാത്തവർക്ക് നരകവേദനയിൽ നിന്ന് മോചനം ഇല്ല.'
താവത്പാപം മനുഷ്യാണാമംഗേഷു നൃപ തിഷ്ഠതി । യാവദ്രാമം ന രസനാ ഗൃണാതി കലി ദുര്മതേഃ
രാജാവേ, ഈ കലിയുഗത്തില് ദുഷ്ടചിത്തമുള്ള മനുഷ്യരുടെ ശരീരത്തില് പാപം നിലനില്ക്കുന്നു, അവരുടെ നാവ് രാമനാമം ഉച്ചരിക്കാത്തവരെ.
മഹാപാപകരാ രാജന്യേ ഭവംതി മഹാമതേ । താനാനയംതി മദ്ഭൃത്യാസ്ത്വാദൃശാന്ദ്രഷ്ടുമക്ഷമാഃ
മഹാത്മാവേ, രാജാക്കന്മാര് വലിയ പാപങ്ങള് ചെയ്യുന്നവരായി മാറുന്നു; അത്തരം ആളുകളെ, എന്റെ ഭൃത്യന്മാര്, കാണാനോ സഹിക്കാനോ കഴിയാതെ കൊണ്ടുപോകുന്നു.
തസ്മാദ്ഗച്ഛ മഹാരാജ ഭുംക്ഷ്വ ഭോഗാനനേകശഃ । വിമാനവരമാരുഹ്യ ഭുംക്ഷ്വ പുണ്യമുപാര്ജിതമ്
അതുകൊണ്ട് മഹാരാജാവേ, നീ പോകൂ, അനേകം സുഖങ്ങള് അനുഭവിക്കൂ; ഉത്തമമായ വിമാനം കയറി, നീ സമ്പാദിച്ച പുണ്യം അനുഭവിക്കൂ.
ഇതി വാക്യം സമാകര്ണ്യധ ര്മരാജസ്യ തത്പതേഃ । ഉവാച ധര്മരാജാനം കരുണാപൂരപൂരിതഃ
ധര്മരാജാവിന്റെ ഈ വാക്കുകള് കേട്ട രാജാവ്, കരുണയോടെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ് മറുപടി പറഞ്ഞു.
ജനക ഉവാച। അഹം ഗച്ഛാമി നോ നാഥ ജീവാനാമനുകമ്പയാ । മദംഗവായുനാ ഹ്യേതേ സുഖം പ്രാപ്താഃ സ്മ സംസ്ഥിതാഃ
ജനകന് പറഞ്ഞു: ഞാന് പോകുന്നില്ല, പ്രഭുവേ, ജീവികള്ക്കുള്ള കരുണ കൊണ്ടാണ്; എന്റെ ശരീരശ്വാസം കൊണ്ടാണ് ഇവര് സന്തോഷത്തോടെ നിലനില്ക്കുന്നത്.
ഏതാന്മുംചസി ചേദ്രാജന്സര്വാന്വൈ നിരയസ്ഥിതാന് । തതോ ഗച്ഛാമി സുഖിതഃ സ്വര്ഗം പുണ്യജനാശ്രിതമ്
രാജാവേ, നീ നരകത്തില് കഴിയുന്ന ഇവരെല്ലാവരെയും മോചിപ്പിച്ചാല്, ഞാന് സന്തോഷത്തോടെ പുണ്യജനങ്ങള് അഭയം കണ്ടെത്തുന്ന സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് പോകും.
ജാബാലിരുവാച। ഇതി വാക്യമഥാശ്രുത്യ ജനകം പ്രത്യുവാച സഃ । പ്രത്യേകം നിര്ദിശഞ്ജീവാന്നിരയസ്ഥാനനേകശഃ
ജാബാലി പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ വാക്കുകള് കേട്ട ശേഷം, അവന് ജനകനെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു, നരകത്തില് കഴിയുന്ന ജീവികളെ ഓരോരുത്തരെയും കാണിച്ചു.
ധര്മ ഉവാച। അയം മിത്ര കലത്രം വൈ വിശ്വസ്തമനുജഗ്മിവാന് । തസ്മാദേനം ലോഹശംകൌ വര്ഷായുതമപീപചമ്
ധര്മന് പറഞ്ഞു: ഇദ്ദേഹം സുഹൃത്തിനെയും ഭാര്യയെയും വിശ്വാസത്തോടെ പിന്തുടര്ന്നു; അതുകൊണ്ട്, ഇദ്ദേഹം പത്ത് ആയിരം വര്ഷം ഇരുമ്പ് പാത്രത്തില് ചുട്ടു ശിക്ഷിക്കപ്പെടണം.
പശ്ചാദേനം സൂകരാണാം യോനൌ നിക്ഷിപ്യ ദോഷിണമ് । മാനുഷേഷ്വവതാര്യോഽയം ഷംഢചിഹ്നേന ചിഹ്നിതഃ
ശേഷം, ഈ പാപിയെ പന്നികളുടെ ഗര്ഭത്തില് ഇടണം; പിന്നെ, മനുഷ്യരില് ജനിപ്പിച്ച്, ഷണ്ഡന്റെ അടയാളം ചേര്ത്തു ജനിപ്പിക്കണം.
അനേന പരദാരാശ്ച ബലാദാലിഗിതാ മുഹുഃ । തസ്മാദയം പച്യതേഽത്ര രൌരവേ ശതഹായനമ്
ഇദ്ദേഹം പലതവണ മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യകളെ ബലമായി പിടിച്ചു; അതുകൊണ്ട്, ഇയാള് നൂറു വര്ഷം റൗരവനരകത്തില് വേവപ്പെടുന്നു.
അയം തു പരകീയം സ്വം മുഷിത്വാ ബുഭുജേ കുധീഃ । തസ്മാദസ്യ കരൌ ഛിത്ത്വാ പചേയം പൂയശോണിതേ
ഇദ്ദേഹം മറ്റൊരാളുടെ വസ്തു മോഷ്ടിച്ച് സ്വന്തം എന്ന് ആസ്വദിച്ചു; അതിനാല് ഇയാളുടെ കൈകള് വെട്ടി, പുഴുവും രക്തവും നിറഞ്ഞതില് വേവിക്കണം.
അയം സായംതനേ പ്രാപ്തമതിഥിം ക്ഷുധയാര്ദിതമ് । വാണ്യാപി നാകരോത്തസ്യ പൂജനം സ്വാഗതം ന ച
സന്ധ്യാകാലത്ത് വിശപ്പോടെ എത്തിയ അതിഥിക്ക്, ഈയാള് ഒരു വാക്കുപോലും പറഞ്ഞില്ല, സ്വീകരണവും ആദരവും നല്കിയില്ല.
തസ്മാദയം പാതനീയസ്താമിസ്രേംധനപൂരിതേ । ഭ്രമരൈഃ പീഡിതോ യാതു യാതനാം ശതഹായനമ്
അതിനാല് ഇയാളെ തീകൊളുത്തിയ ഇന്ധനം നിറച്ച താമിസ്രനരകത്തില് തള്ളണം, അവിടെ തേവലുകള് കുഴപ്പിച്ച് നൂറു വര്ഷം ശിക്ഷ അനുഭവിക്കണം.
അയം താവത്പരസ്യോച്ചൈര്നിംദാം കുര്വന്നലജ്ജിതഃ । അയമപ്യശൃണോത്കര്ണൌ പ്രേരയന്ബഹുശസ്തു താമ്
ഇയാള് ലജ്ജയില്ലാതെ മറ്റുള്ളവരെ കഠിനമായി അപമാനിച്ചു; ഇനിയും, ഈയാള് പലതവണ അതു കേള്ക്കാന് തന്റെ ചെവികള് ഉണര്ത്തി.
തസ്മാദിമാവംധകൂപേ പതിതൌ ദുഃഖദുഃഖിതൌ । അയം മിത്രധ്രുഗുദ്വിഗ്നഃ പച്യതേ രൌരവേ ഭൃശമ്
അതിനാല് ഈ രണ്ടുപേരും ഇരുണ്ട കുഴിയില് വീണു കഠിനമായ ദുഃഖം അനുഭവിക്കട്ടെ; സുഹൃത്ത് ദ്രോഹം ചെയ്ത ഈയാള് റൗരവനരകത്തില് കഠിനമായി വേവപ്പെടുന്നു.
തസ്മാദേതാന്പാപഭോഗാന്കാരയിത്വാ വിമോചയേ । ത്വം ഗച്ഛ നരശാര്ദൂല പുണ്യരാശിവിധായകഃ
അതിനാല്, ഇവരെ പാപഫലങ്ങള് അനുഭവിപ്പിച്ച ശേഷം മോചിപ്പിക്കും; നീയോ, മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠാ, വലിയ പുണ്യം സമ്പാദിച്ചവനായി പോകൂ.
ജാബാലിരുവാച। ഏവം സ നിര്ദിശഞ്ജീവാംസ്തൂഷ്ണീമാസാഘകാരിണഃ । പ്രോവാച രാമഭക്തോഽസൌ കരുണാപൂരിതേക്ഷണഃ
ജാബാലി പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പാപികളായ ജീവികളെ കാണിച്ചു, അവന് മൗനമായി ഇരുന്നു; പിന്നെ രാമഭക്തനായവന് കരുണയോടെ കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞ് പറഞ്ഞു.
ജനക ഉവാച। കഥം നിരയനിര്മുക്തിര്ജീവാനാം ദുഃഖിനാം ഭവേത് । തദാശു കഥയ ത്വം വൈ യത്കൃത്വാ സുഖമാപ്നുയുഃ
ജനകന് പറഞ്ഞു: ഈ ദുഃഖിതര്ക്കു നരകത്തില് നിന്ന് മോചനം എങ്ങനെ ലഭിക്കും? അവര് സന്തോഷം നേടാന് എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് ദയവായി വേഗം പറയൂ.
ധര്മ ഉവാച। നൈഭിരാരാധിതോ വിഷ്ണുര്നൈഭിസ്തസ്യ കഥാഃ ശ്രുതാഃ । കഥം നിരയനിര്മുക്തിര്ഭവേദ്വൈ പാപകാരിണാമ്
ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു: അവർക്കു വിഷ്ണു പ്രസന്നനല്ല, അവർ അവന്റെ കഥകളും കേട്ടിട്ടില്ല. അങ്ങനെ പാപം ചെയ്തവർക്കു നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചനം എങ്ങനെയാണ് ലഭിക്കുക?
യദി ത്വം മോചയസ്യേതാന്മഹാപാപകരാനപി । തര്ഹ്യര്പയ മഹാരാജ പുണ്യം തത്കഥയാമി യത്
നീ ഈ വലിയ പാപികൾക്കു പോലും മോചനം നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, മഹാരാജാവേ, നീ സമ്പാദിച്ച പുണ്യം അർപ്പിക്കൂ. അതെന്താണെന്ന് ഞാൻ പറയും.
ഏകദാ പ്രാതരുത്ഥായ ശുദ്ധഭാവേന ചേതസാ । ധ്യാതഃ ശ്രീരഘുനാഥോഽസൌ മഹാപാപഹരാഭിധഃ
ഒരു ദിവസം രാവിലെ ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ എഴുന്നേറ്റ്, നീ മഹാപാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ശ്രീരഘുനാഥനെ ധ്യാനിച്ചു.
രാമരാമേതി യച്ചോക്തം ത്വയാ ശുദ്ധേന ചേതസാ । തത്പുണ്യമര്പയൈതേഭ്യോ യേന സ്യാന്നിരയാച്ച്യുതിഃ
നീ ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ 'രാമ, രാമ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ചപ്പോൾ ലഭിച്ച പുണ്യം ഇവർക്കായി അർപ്പിക്കൂ. അതിനാൽ അവർക്ക് നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.