മോഹാത്സ്പൃഷ്ട്വാപി മഹിലാ ജന്മശീലഗുണാന്വിതാ । ഹിത്വാ പുണ്യസമൂഹം സാ സത്വരം നരകം വ്രജേത്
ഉത്തമജന്മവും നല്ല സ്വഭാവവും ഗുണങ്ങളും ഉള്ള സ്ത്രീയാണെങ്കിലും, അവള് അവിടെയുണ്ടായ മായയാല് ശിലയെ തൊട്ടാല് അവള് സമ്പാദിച്ച എല്ലാ പുണ്യവും വിട്ട് ഉടനെ നരകത്തില് പോകും.
സ്ത്രീപാണിമുക്തപുഷ്പാണി ശാലഗ്രാമശിലോപരി । പവേരധികപാതാനി വദംതി ബ്രാഹ്മണോത്തമാഃ
സ്ത്രീയുടെ കൈവിട്ട് ശാലഗ്രാമശിലയുടെ മേല് വീണ പുഷ്പങ്ങള് അത്യധികം ദോഷം ഉണ്ടാക്കുമെന്ന് ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന്മാര് പറയുന്നു.
ചംദനം വിഷസംകാശം കുസുമം വജ്രസംനിഭമ് । നൈവേദ്യം കാലകൂടാഭം ഭവേദ്ഭഗവതഃ കൃതമ്
വിഷംപോല ചന്ദനം, വജ്രംപോല പുഷ്പം, കാളകൂടംപോല നൈവേദ്യം — ഇങ്ങനെ അശുദ്ധമായി ഭഗവാനെ അര്പ്പിച്ചവ എല്ലാം വിഷംപോല തന്നെ.
തസ്മാത്സര്വാത്മനാ ത്യാജ്യം സ്ത്രിയാ സ്പര്ശഃ ശിലോപരി । കുര്വതീ യാതി നരകം യാവദിംദ്രാശ്ചതുര്ദശ
അതുകൊണ്ട് സ്ത്രീ ശിലയെ തൊടുന്നത് പൂര്ണമായും ഒഴിവാക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്താല് പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാര് ഭരിക്കുന്ന കാലം മുഴുവന് അവള് നരകത്തില് പോകും.
അപി പാപസമാചാരോ ബ്രഹ്മഹത്യായുതോഽപി വാ । ശാലഗ്രാമശിലാതോയം പീത്വാ യാതി പരാം ഗതിമ്
പാപജീവിയായാലും, ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്തവനായാലും, ശാലഗ്രാമശിലയില് നിന്നുള്ള വെള്ളം കുടിച്ചാല് അവന് പരമഗതി പ്രാപിക്കും.
തുലസീചംദനം വാരി ശംഖോ ഘംടാഥ ചക്രകമ് । ശിലാ താമ്രസ്യ പാത്രം തു വിഷ്ണോര്നാമപദാമൃതമ്
തുളസി, ചന്ദനം, വെള്ളം, ശംഖം, ഘണ്ട, ചക്രം, ശില, താമ്രപാത്രം, വിഷ്ണുവിന്റെ നാമാമൃതം —
പദാമൃതം തു നവഭിഃ പാപരാശിപ്രദാഹകമ് । വദംതി മുനയഃ ശാംതാഃ സര്വശാസ്ത്രാര്ഥകോവിദാഃ
ഈ ഒമ്പത് രൂപത്തിലുള്ള നാമാമൃതം പാപങ്ങളുടെ കൂമ്പാരങ്ങള് കത്തിച്ചുകളയുന്നു എന്ന് എല്ലാ ശാസ്ത്രാര്ത്ഥങ്ങള്ക്കും പരിചയമുള്ള ശാന്തരായ മുനികള് പറയുന്നു.
സര്വതീര്ഥപരിസ്നാനാത്സര്വക്രതുസമര്ചനാത് । പുണ്യം ഭവതി യദ്രാജന്ബിംദൌ ബിംദൌ തദദ്ഭുതമ്
രാജാവേ, എല്ലാ തീര്ത്ഥങ്ങളിലും കുളിച്ചും എല്ലാ യാഗങ്ങളും നടത്തി പൂജിച്ചും ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം ഓരോ തുള്ളിയിലും അത്ഭുതമായി ലഭിക്കുന്നു.
ശാലഗ്രാമശിലാ യത്ര പൂജ്യതേ പുരുഷോത്തമൈഃ । തത്ര യോജനമാത്രം തു തീര്ഥകോടിസമന്വിതമ്
ശ്രേഷ്ഠപുരുഷന്മാര് ശാലഗ്രാമശിലയെ പൂജിക്കുന്നിടത്ത്, ഒരു യോജന ദൂരത്തോളം പത്ത് കോടിതീര്ത്ഥങ്ങളുടെ ഫലം ലഭിക്കും.
ശാലഗ്രാമാഃ സമാഃ പൂജ്യാഃ സമേഷു ദ്വിതയം നഹി । വിഷമാ ഏവ സംപൂജ്യാ വിഷമേഷു ത്രയം നഹി
ശാലഗ്രാമശിലകള് തുല്യമായ സ്ഥലങ്ങളില് തുല്യമായി പൂജിക്കണം; തുല്യസ്ഥലത്ത് രണ്ടെണ്ണം കൂടരുത്, വ്യത്യസ്തമായ സ്ഥലത്ത് മൂന്നു വയ്ക്കരുത്.
ദ്വാരാവതീ ഭവം ചക്രം തഥാ വൈ ഗംഡകീഭവമ് । ഉഭയോഃ സംഗമോ യത്ര തത്ര ഗംഗാ സമുദ്രഗാ
ദ്വാരാവതിയും ഗണ്ഡകിയും ചക്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവസ്ഥലങ്ങളാണ്. ഇവ രണ്ടും ഒന്നിക്കുന്നിടത്ത് ഗംഗാ നദി സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു.
രൂക്ഷാഃ കുര്വംതി പുരുഷാ നായുഃ ശ്രീബലവര്ജിതാന് । തസ്മാത്സ്നിഗ്ധാ മനോഹാരി രൂപിണ്യോ ദദതി ശ്രിയമ്
കഠിനഹൃദയരായ മനുഷ്യർ മറ്റുള്ളവരുടെ ആയുസ്സും ഐശ്വര്യവും ബലവും നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് സ്നേഹപൂർവ്വവും മനോഹരവുമായ രൂപങ്ങൾ സമൃദ്ധി നൽകുന്നത്.
ആയുഷ്കാമോ നരോ യസ്തു ധനകാമോ ഹി യഃ പുമാന് । പൂജയന്സര്വമാപ്നോതി പാരലൌകികമൈഹികമ്
ആയുസ്സ് ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും ധനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാൽ ലോകീയവും അത്തലോകീയവുമായ എല്ലാ ഫലങ്ങളും ലഭിക്കും.
പ്രാണാംതകാലേ പുംസസ്തു ഭവേദ്ഭാഗ്യവതോ നൃപ । വാചി നാമ ഹരേഃ പുണ്യം ശിലാ ഹൃദി തദംതികേ
മരണസമയത്ത് ഭാഗ്യശാലിയായ മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിന് സമീപം ഹരിയുടെ പുണ്യനാമവും ശിലയും ഉണ്ടാകും.
ഗച്ഛത്സു പ്രാണമാര്ഗേഷു യസ്യ വിശ്രംഭതോഽപി ചേത് । ശാലഗ്രാമശിലാ സ്ഫൂര്തിസ്തസ്യ മുക്തിര്ന സംശയഃ
പ്രാണൻ വിടുമ്പോൾ ഭയമില്ലാതിരുന്നാലും ശാലഗ്രാമശില അവിടെയുണ്ടെങ്കിൽ മോക്ഷം ഉറപ്പാണ്.
പുരാ ഭഗവതാ പ്രോക്തമംബരീഷായ ധീമതേ । ബ്രാഹ്മണാ ന്യാസിനഃ സ്നിഗ്ധാഃ ശാലഗ്രാമശിലാസ്തഥാ
പണ്ടൊരിക്കൽ ഭഗവാൻ ധീരനായ അമ്പരീഷനോട് പറഞ്ഞത്: ബ്രാഹ്മണന്മാരും സന്ന്യാസികളും സ്നേഹമുള്ള ശാലഗ്രാമശിലകളും.
സ്വരൂപത്രിതയം മഹ്യമേതദ്ധി ക്ഷിതിമംഡലേ । പാപിനാം പാപനിര്ഹാരം കര്തും ധൃതമുദം ച താ
ഭൂമിയിൽ ഈ മൂന്നു രൂപങ്ങളും എന്റെതാണ്; പാപികൾക്ക് പാപങ്ങൾ നീക്കാനും സന്തോഷം നൽകാനും ഇവ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
നിംദംതി പാപിനോ യേ വാ ശാലഗ്രാമശിലാം സകൃത് । കുംഭീപാകേ പചംത്യാശു യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്
ശാലഗ്രാമശിലയെ ഒരിക്കൽ പോലും നിന്ദിക്കുന്ന പാപികൾ സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനംവരെ കുംബീപാകനരകത്തിൽ വേഗത്തിൽ വലിച്ചെരിയപ്പെടും.
പൂജാം സമുദ്യതം കര്തും യോ വാരയതി മൂഢധീഃ । തസ്യ മാതാപിതാബംധുവര്ഗാ നരകഭാഗിനഃ
ആരെങ്കിലും ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജ നടത്താൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അതിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്നവന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും ബന്ധുക്കളും നരകഫലം അനുഭവിക്കും.
യോ വാ കഥയതി പ്രേഷ്ഠം ശാലഗ്രാമാര്ചനം കുരു । സകൃതാര്ഥോ നയത്യാശു വൈകുംഠം സ്വസ്യ പൂര്വജാന്
ആരെങ്കിലും പ്രിയപ്പെട്ടവനോട് 'ശാലഗ്രാമ പൂജ ചെയ്യൂ' എന്ന് ഉപദേശിച്ചാൽ, അവൻ തന്റെ ലക്ഷ്യം നേടിയതായി വേഗത്തിൽ തന്നെ തന്റെ പൂർവ്വികരെ വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് നയിക്കും.
അത്രൈവോദാഹരംതീമമിതിഹാസം പുരാതനമ് । മുനയോ വീതരാഗാശ്ച കാമക്രോധവിവര്ജിതാഃ
ഇവിടെ ഞാൻ ഒരു പുരാതന കഥ ഉദാഹരിക്കാം: രാഗരഹിതരും ആസക്തിയും കോപവും ഇല്ലാത്തവരുമായ മുനികൾ.
പുരാ കീകടസംജ്ഞേ വൈ ദേശേ ധര്മവിവര്ജിതേ । ആസീത്പുല്കസജാതീയോ നരഃ ശബരസംജ്ഞിതഃ
പണ്ടു ധർമ്മം ഇല്ലാത്ത കീകട എന്ന ദേശത്ത്, പുല്കജന്മമായ ശബരൻ എന്നൊരു മനുഷ്യൻ ജീവിച്ചിരുന്നതാണ്.
നിത്യം ജംതുവധോദ്യുക്തഃ ശരാസനധരോ മുഹുഃ । തീര്ഥം പ്രതി യിയാസൂനാം ബലാദ്ധരതി ജീവിതമ്
അവൻ എപ്പോഴും ജീവികളെ കൊല്ലാൻ തയാറായി, ബാണവും വില്ലും കൈവശം വച്ച്, തീർത്ഥയാത്രയ്ക്ക് പോകുന്നവരുടെ ജീവൻ ബലമായി എടുത്തു.
അനേകപ്രാണിഹത്യാകൃത്പരസ്വേ നിരതഃ സദാ । സദാ രാഗാദിസംയുക്തഃ കാമക്രോധാദിസംയുതഃ
അവൻ അനേകം ജീവനുകളെ കൊന്നു, എല്ലായ്പ്പോഴും മറ്റുള്ളവരുടെ വസ്തുക്കൾ കവർന്നും, രാഗം, മോഹം, കോപം എന്നിവയാൽ എപ്പോഴും ബന്ധപ്പെട്ടവനായിരുന്നു.
വിചരത്യനിശം ഭീമേ വനേ പ്രാണിവധംകരഃ । വിഷസംസക്തബാണാഗ്ര രൂഢചാപഗുണോദ്ധുരഃ
അവൻ ഭയാനകമായ കാടിൽ പകലും രാത്രിയും സഞ്ചരിച്ചു, ജീവികളെ കൊല്ലാൻ വിഷം പൂശിയ അമ്പും വലിച്ച വില്ലും ഉപയോഗിച്ചു.
സൈകദാ പര്യടന്വ്യാധഃ പ്രാണിമാത്രഭയംകരഃ । കാലം പ്രാപ്തം ന ജാനാതി സമീപേഽപ്യുഗ്രമാനസഃ
ഒരു ദിവസം ആ വേട്ടക്കാരൻ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ എല്ലാ ജീവികളെയും ഭയപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു; മരണസമീപം വന്നിട്ടും അതറിയാതെ അവന്റെ മനസ്സ് ക്രൂരമായിരുന്നു.
യമദൂതാസ്തു സംപ്രാപ്താഃ പാശമുദ്ഗരപാണയഃ । താമ്രകേശാ ദീര്ഘനഖാ ലംബദംഷ്ട്രാ ഭയാനകാഃ
അപ്പോൾ യമദൂതന്മാർ പാശവും ഉരുമിയും കൈവശം വച്ച്, താമ്രവർണ്ണമായ മുടിയും നീണ്ട നഖവും തൂങ്ങിയ പല്ലുകളും ഉള്ള ഭയാനകരൂപത്തിൽ അവിടെ എത്തി.
ശ്യാമാ ലോഹസ്യനിഗഡാന്ബിഭ്രതോ മോഹകാരകാഃ । ബധ്നംതു പാപിനം ഹ്യേനം പ്രാണിമാത്രഭയംകരമ്
കറുത്ത നിറത്തിൽ ഇരുമ്പ് കയറ്റുകൾ വഹിച്ച്, ഭ്രമം സൃഷ്ടിച്ച്, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഭയമായിരുന്ന ആ പാപിയെ അവർ ബന്ധിച്ചു.
കദാചിന്മനസാ നായം പ്രാണിമാത്രോപകാരകഃ । പരദാര പരദ്രവ്യ പരദ്രോഹപരായണഃ
ഈയാൾ ഒരിക്കലും, ചിന്തയിലുപോലും, മറ്റുള്ള ജീവികൾക്ക് ഉപകാരമായൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരിലും സമ്പത്തിലും, മറ്റുള്ളവരെ വഞ്ചിക്കലിലും മാത്രം താൽപര്യമുള്ളവനായിരുന്നു.
ഏതസ്യ ജിഹ്വാം മഹതീമഹം നിഷ്കാസയാമ്യതഃ । ഏകോ വദതി ചൈതസ്യ ചക്ഷുരുത്പാടയാമ്യഹമ്
അതിനാൽ, ഈയാളുടെ വലിയ നാവു ഞാൻ പറിച്ചെറിയും; ഒരാൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു, ഞാൻ അവന്റെ കണ്ണ് പറിച്ചെടുക്കും.