കസ്യ ദേവസ്യ കൃപയാ ഗര്ഭനിര്വാരണം ഭവേത് । സേവ്യഃ ശ്രീരാമചംദ്രോഽസൌ സംസാരജ്വരനാശകഃ
ഏത് ദൈവത്തിന്റെ കൃപയാൽ ഗർഭനാശം ഒഴിവാക്കാം? ഈ ലോകദുഃഖം നീക്കുന്ന ശ്രീരാമനെ ആരാധിക്കണം.
പൂജ്യഃ സ ഏവ ഭഗവാന്പുരുഷോത്തമസംജ്ഞകഃ । നാനാ പുര്യോ മയാ ദൃഷ്ടാഃ സര്വപാപക്ഷയംകരാഃ
ആ പുരുഷോത്തമനെന്നറിയപ്പെടുന്ന ഭഗവാനെ മാത്രം ആരാധിക്കണം. എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്ന അനേകം നഗരങ്ങൾ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
അയോധ്യാ സരയൂസ്താപീ തഥാ ദ്വാരം ഹരേഃ പരമ് । അവംതീ വിമലാ കാംചീ രേവാ സാഗരഗാമിനീ
അയോധ്യ, ശരയൂ, താപി, ഹരിയുടെ പരമദ്വാരം, അവന്തി, വിശുദ്ധമായ കാഞ്ചി, സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്ന രേവാ—ഇവയെല്ലാം ഉണ്ട്.
ഗോകര്ണം ഹാടകാഖ്യം ച ഹത്യാകോടിവിനാശനമ് । മല്ലികാഖ്യോ മഹാശൈലോ മോക്ഷദഃ പശ്യതാം നൃണാമ്
ഗോകർണം, ഹാടകമെന്ന സ്ഥലവും, കോടിക്കണക്കിന് ഹത്യകൾ പോലും നശിപ്പിക്കുന്നതും, മല്ലികാ എന്ന മഹാശൈലവും, കണ്ടാൽ മോക്ഷം നൽകുന്നതുമാണ്.
യത്രാംഗേഷു നൃണാം തോയം ശ്യാമം വാ നിര്മലം ഭവേത് । പാതകസ്യാപഹാരീദം മയാ ദൃഷ്ടം തു തീര്ഥകമ്
മനുഷ്യരുടെ ശരീരത്തിൽ കറുത്തതോ ശുദ്ധമായതോ ആയ വെള്ളം തൊടുന്നിടത്ത്, ആ തീർത്ഥം പാപം നീക്കുന്നു—ഇത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
മയാ ദ്വാരവതീ ദൃഷ്ടാ സുരാസുര നിഷേവിതാ । ഗോമതീ യത്ര വഹതി സാക്ഷാദ്ബ്രഹ്മജലാ ശുഭാ
ദേവതകളും അസുരന്മാരും ആരാധിക്കുന്ന ദ്വാരവതിയും, ഗോമതീ എന്ന ശുഭജലനദി ഒഴുകുന്നതും, അതു ബ്രഹ്മജലമായും ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
യത്ര സ്വാപോ ലയഃ പ്രോക്തോ മൃതിര്മോക്ഷ ഇതി ശ്രുതിഃ । യസ്യാം സംവസതാം നൄണാം ന കലി പ്രഭവേത്ക്വചിത്
അവിടെ ഉറക്കം, ലയം, മരണം എന്നിവയെ മോക്ഷം എന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു; അവിടെ താമസിക്കുന്നവർക്കു കലിയുഗം ഒരിക്കലും ബാധിക്കില്ല.
ചക്രാംകാ യത്ര പാഷാണാ മാനവാ അപി ചക്രിണഃ । പശവഃ കീടപക്ഷ്യാദ്യാഃ സര്വേ ചക്രശരീരിണഃ
അവിടെ ശിലകൾക്ക് ചക്രമുദ്രയുണ്ട്; മനുഷ്യർക്കും ചക്രം ഉണ്ട്; പശുക്കൾക്കും കീടങ്ങൾക്കും പക്ഷികൾക്കും എല്ലാം ശരീരത്തിൽ ചക്രമുദ്ര കാണാം.
ത്രിവിക്രമോ വസേദ്യസ്യാം സര്വലോകൈകപാലകഃ । സാ പുരീ തു മഹാപുണ്യൈര്മയാ ദൃഗ്ഗോചരീകൃതാ
എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും കാത്തുനിൽക്കുന്ന ത്രിവിക്രമൻ അവിടെയാണ് വസിക്കുന്നത്. വലിയ പുണ്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ആ നഗരം ഞാൻ നേരിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
കുരുക്ഷേത്രം മയാ ദൃഷ്ടം സര്വഹത്യാപനോദനമ് । സ്യമംതപംചകം യത്ര മഹാപാതകനാശനമ്
എല്ലാ ഹത്യകളും നീക്കുന്ന കുരുക്ഷേത്രം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്; മഹാപാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന സ്യാമന്തപഞ്ചകം അവിടെയുണ്ട്.
വാരാണസീ മയാ ദൃഷ്ടാ വിശ്വനാഥകൃതാലയാ । യത്രോപദിശതേ മംത്രം താരകം ബ്രഹ്മസംജ്ഞിതമ്
വിശ്വനാഥൻ സ്ഥാപിച്ച വാരാണസി ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്; അവിടെ ബ്രഹ്മം സൂചിപ്പിക്കുന്ന താരകമന്ത്രം ഉപദേശിക്കുന്നു.
യസ്യാം മൃതാഃ കീടപതംഗഭൃംഗാഃ പശ്വാദയോ വാ സുരയോനയോ വാ । സ്വകര്മസംഭോഗസുഖം വിഹായ ഗച്ഛംതി കൈലാസമതീതദുഃഖാഃ
അവിടെ മരിക്കുന്നവരായ കീടങ്ങൾ, പുഴുക്കൾ, തേനീച്ചകൾ, പശുക്കൾ, ദേവതകൾ പോലും, സ്വന്തം കർമ്മഫലസുഖം ഉപേക്ഷിച്ച്, എല്ലാ ദുഃഖവും വിട്ട് കൈലാസത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
മണികര്ണിര്യത്ര തീര്ഥം യസ്യാമുത്തരവാഹിനീ । കരോതി സംസൃതേര്ബംധച്ഛേദം പാപകൃതാമപി
അവിടെ മണികർണിക എന്ന തീർത്ഥവും, വടക്കോട്ട് ഒഴുകുന്ന നദിയും ഉണ്ട്; പാപികൾക്കു പോലും ജന്മബന്ധം മുറിക്കുന്നതാണത്.
കപര്ദിനഃ കുംഡലിനഃ സര്പഭൂഷാധരാവരാഃ । ഗജചര്മപരീധാനാ വസംതി ഗതദുഃഖകാഃ
കപർദിയുടെയും കുണ്ടലധാരിയുടെയും, പാമ്പുകൾ അലങ്കാരമായവരുടെയും, ആനച്ചർമ്മം ധരിച്ചവരുടെയും കൂട്ടം അവിടെ ദുഃഖമില്ലാതെ വസിക്കുന്നു.
കാലഭൈരവനാമാത്ര കരോതി യമശാസനമ് । ന കരോതി നൃണാം വാര്താം യമോ ദംഡധരഃ പ്രഭുഃ
യമന്റെ ആജ്ഞ നടപ്പാക്കുന്നത് കാലഭൈരവൻ മാത്രമാണ്; ദണ്ഡധാരിയായ യമൻ മനുഷ്യരുടെ കാര്യങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല.
ഏതാദൃശീ മയാ ദൃഷ്ടാ കാശീ വിശ്വേശ്വരാംകിതാ । അനേകാന്യപി തീര്ഥാനി മയാ ദൃഷ്ടാനി ഭൂമിപ
വിശ്വേശ്വരൻ അനുചിഹ്നമാക്കിയ കാശിയെ ഞാൻ ഇങ്ങനെ കണ്ടു; രാജാവേ, ഞാൻ മറ്റുപല തീർത്ഥങ്ങളും കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
പരമേകം മഹച്ചിത്രം യദ്ദൃഷ്ടം നീലപര്വതേ । പുരുഷോത്തമസാന്നിധ്യേ തന്ന ക്വാപ്യക്ഷിഗോചരമ്
നീലപർവതത്തിൽ ഞാൻ കണ്ട അത്ഭുതകരമായ പരമമായ ഒരു വസ്തു — പരമപുരുഷന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ — കണ്ണുകൾക്ക് മറ്റൊരിടത്തും കാണാനാവില്ല.
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച। രാജംസ്ത്വം ശൃണു യദ്വൃത്തം നീലേ പര്വതസത്തമേ । യച്ഛ്രദ്ദധാനാഃ പുരുഷാ യാംതി ബ്രഹ്മ സനാതനമ്
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, നീലപർവതത്തിൽ സംഭവിച്ചതു കേൾക്കൂ; വിശ്വാസമുള്ളവർ അവിടെ ശാശ്വതമായ ബ്രഹ്മത്തിൽ എത്തുന്നു.
മയാ പര്യടതാ തത്ര ഗതം നീലാഭിധേ ഗിരൌ । ഗംഗാസാഗരതോയേന ക്ഷാലിതപ്രാംഗണേ മുഹുഃ
അവിടെ ഞാൻ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, നീല എന്ന പേരുള്ള പർവതത്തിലേക്ക് ഞാൻ ചെന്നു; ഗംഗയും സമുദ്രവും ചേർന്ന വെള്ളം പലതവണ ആ പ്രാകാരത്തെ കഴുകി.
തത്ര ഭില്ലാ മയാ ദൃഷ്ടാഃ പര്വതാഗ്രേ ധനുര്ഭൃതഃ । ചതുര്ഭുജാ മൂലഫലൈര്ഭക്ഷ്യൈര്നിര്വാഹിതക്ലമാഃ
അവിടെ ഞാൻ പർവതശിഖരത്തിൽ വില്ലും അമ്പും കൈവശമുള്ള ഭില്ലന്മാരെ കണ്ടു; നാലു കൈകളും ഉള്ളവർ, മൂലഫലങ്ങളും ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളും കഴിച്ച് ക്ഷീണം മാറ്റിയവരും.
തദാ മേ മനസി ക്ഷിപ്രം സംശയഃ സുമഹാനഭൂത് । ചതുര്ഭുജാഃ കിമേതേ വൈ ധനുര്ബാണധരാ നരാഃ
അപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ വലിയ സംശയം ഉടലെടുത്തു: ഈ നാലു കൈകളും വില്ലും അമ്പും ഉള്ളവർ മനുഷ്യരാണോ?
വൈകുംഠവാസിനാം രൂപം ദൃശ്യതേ വിജിതാത്മനാമ് । കഥമേതൈരുപാലബ്ധം ബ്രഹ്മാദ്യൈരപി ദുര്ല്ലഭമ്
വൈകുണ്ഠവാസികളുടെ രൂപം ആത്മസംയമനം നേടിയവരിൽ കാണാം; ബ്രഹ്മാദികൾക്കും പ്രാപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളത് ഇവർ എങ്ങനെ നേടി?
ശംഖചക്രഗദാശാര്ങ്ഗപദ്മോല്ലസിതപാണയഃ । വനമാലാപരീതാംഗാ വിഷ്ണുഭക്താ ഇവാംതികേ
ശംഖും ചക്രവും ഗദയും ധനുസും താമരയും കൈകളിൽ തെളിഞ്ഞു, കാട്ടുപൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ച ശരീരങ്ങൾ, അടുത്ത് വിഷ്ണുഭക്തരെപ്പോലെയായിരുന്നു.
സംശയാവിഷ്ടചിത്തേന മയാ പൃഷ്ടം തദാ നൃപ । യൂയം കേ ബത യുഷ്മാഭിര്ലബ്ധം ചാതുര്ഭുജം കഥമ്
സംശയത്തിൽ ആകുലമായ മനസ്സോടെ ഞാൻ അവരോട് ചോദിച്ചു: നിങ്ങൾ ആരാണ്? നിങ്ങൾക്ക് ഈ നാലുകൈകളുള്ള രൂപം എങ്ങനെ ലഭിച്ചു?
തദാ തൈര്ബഹു ഹാസ്യം തു കൃത്വാ മാം പ്രതിഭാഷിതമ് । ബ്രാഹ്മണോഽയം ന ജാനാതി പിംഡമാഹാത്മ്യമദ്ഭുതമ്
അപ്പോൾ അവർ ഏറെ ചിരിച്ച് എന്നോട് പറഞ്ഞു: ഈ ബ്രാഹ്മണൻ പിണ്ഡത്തിന്റെ അത്ഭുതകരമായ മഹത്വം അറിയുന്നില്ല.
ഇതി ശ്രുത്വാഽവദം ചാഹം കഃ പിംഡഃ കസ്യ ദീയതേ । തന്മമ ബ്രൂത ധര്മിഷ്ഠാശ്ചതുര്ഭുജശരീരിണഃ
അത് കേട്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു: പിണ്ഡം എന്താണ്? ആര്ക്കാണ് അത് നൽകുന്നത്? ധർമ്മനിഷ്ഠരായ നാലുകൈകളുള്ളവരേ, അത് എനിക്ക് പറയൂ.
തദാ മദ്വാക്യമാകര്ണ്യ കഥിതം തൈര്മഹാത്മഭിഃ । സര്വം തത്ര തു യദ്വൃത്തം ചതുര്ഭുജഭവാദികമ്
എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം ആ മഹാത്മാക്കൾ അവിടെ സംഭവിച്ച എല്ലാം, അവരുടെ നാലുകൈകളുള്ള രൂപം തുടങ്ങിയതൊക്കെയും പറഞ്ഞു.
കിരാതാ ഊചുഃ। ശൃണു ബ്രാഹ്മണ വൃത്താംതമസ്മാകം പൃഥുകഃ ശിശുഃ । നിത്യം ജംബൂഫലാദീനി ഭക്ഷയന്ക്രീഡയാ ചരന്
കിരാതന്മാർ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണനേ, ഞങ്ങളുടെ കഥ കേൾക്കൂ. പൃഥുക എന്ന ബാലൻ ഞങ്ങളിലൊരുവൻ, എപ്പോഴും ജാംബൂഫലങ്ങൾ കഴിച്ച് കളിച്ചു നടക്കുമായിരുന്നു.
ഏകദാ രമമാണസ്തു ഗിരിശൃംഗം മനോരമമ് । സമാരുരോഹ ശിശുഭിഃ സമംതാത്പരിവാരിതഃ
ഒരു ദിവസം, കളിയിലേർപ്പെട്ട്, ആ മനോഹരമായ പർവതശിഖരത്തിൽ മറ്റു കുട്ടികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് അവൻ കയറി.
തദാ തത്ര ദദര്ശാഹം ദേവായതനമദ്ഭുതമ് । ഗാരുത്മതാദിമണിഭിഃ ഖചിതം സ്വര്ണഭിത്തികമ്
അപ്പോൾ അവിടെ ഞാൻ ഒരു അത്ഭുതകരമായ ദേവാലയം കണ്ടു; ഗരുഡപർവതത്തിലെ രത്നങ്ങൾ പതിപ്പിച്ച സ്വർണ്ണഭിത്തികളുമായിരിന്നു.