സ്വാമിന്ഗച്ഛാമി ശത്രുഘ്ന പൃഷ്ഠരക്ഷാകരോഽന്വഹമ് । സന്നദ്ധഃ സര്വശസ്ത്രാസ്ത്ര ചാപബാണധരഃ പ്രഭോ
സ്വാമിയേ, ഞാൻ പോവുകയാണ്; ശത്രുഘ്നന്റെ പുറകിൽ പ്രതിദിനം കാവൽനിൽക്കാനും, എല്ലാ ആയുധങ്ങളുമായി, വില്ലും അമ്പും കൈവശം വച്ചും, അവനെ സംരക്ഷിക്കാനും ഞാൻ തയ്യാറാണ്.
സര്വമദ്യ ക്ഷിതിതലം ത്വത്പ്രതാപോ വിജേഷ്യതേ । ഏതേ നിമിത്തഭൂതാ വൈ രാമചംദ്ര മഹാമതേ
ഇന്ന് നിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു ഭൂമിയിലെ എല്ലാം ജയിക്കപ്പെടും; ഇതാണ് അതിന്റെ സൂചനകൾ, രാമചന്ദ്രാ, മഹാബുദ്ധിമാനേ.
ഭവത്കൃപാതഃ സകലം സസുരാസുരമാനുഷമ് । ഉപസ്ഥിതം പ്രയുദ്ധായ തന്നിഷേധേ ക്ഷമോ ഹ്യഹമ്
നിന്റെ കൃപയാൽ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും എല്ലാം യുദ്ധത്തിനായി ഇവിടെ എത്തിയിട്ടുണ്ട്; അവരെ തടയാൻ ഞാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്.
സര്വം സ്വാമീ ജ്ഞാസ്യതി യന്മമവിക്രമ ദര്ശനാത് । ഏഷ ഗംതാസ്മി ശത്രുഘ്ന പൃഷ്ഠരക്ഷാപ്രകാരകഃ
എന്റെ വീര്യം എന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ടു സ്വാമി അറിയും; ഇപ്പോൾ ഞാൻ പോവുകയാണ്, ശത്രുഘ്നന്റെ പുറകിൽ കാവൽനിൽക്കാൻ.
ഏവം ബ്രുവംതം ഭരതാത്മജം സ പ്രസ്തൂയ സാധ്വിത്യനുമോദമാനഃ । ശശംസ സര്വാന്കപിവീരമുഖ്യാന്പ്രഭംജനോദ്ഭൂതമുഖാന്ഹരിഃ പ്രഭുഃ
ഭാരതപുത്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, പ്രഭു അവനെ പ്രശംസിച്ച് 'ശബാശ്' എന്ന് അംഗീകരിച്ചു; പിന്നെ ഹനുമാൻമുതൽ പ്രധാന കപിവീരന്മാരെല്ലാം അറിയിച്ചു.
ഭോ ഹനൂമന്മഹാവീര ശൃണു മദ്വാക്യമാദൃതഃ । ത്വത്പ്രസാദാന്മയാ പ്രാപ്തമിദം രാജ്യമകംടകമ്
ഹനുമാനേ, മഹാവീരാ, എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ; നിന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് എനിക്ക് ഈ തടസ്സമില്ലാത്ത രാജ്യം ലഭിച്ചത്.
സീതയാ മമ സംയോഗേ യോ ഭവാഞ്ജലധിം തരേഃ । ചരിതം തദ്ധരേ വേദ്മി സര്വം തവ കപീശ്വര
സീതയുമായി എന്നെ ഒന്നിപ്പിക്കാൻ നീ സമുദ്രം കടന്നപ്പോൾ, കപീശ്വരാ, നിന്റെ എല്ലാ പ്രവർത്തികളും എനിക്ക് അറിയാം.
ത്വം ഗച്ഛ മമ സൈന്യസ്യ പാലകഃ സന്മമാജ്ഞയാ । ശത്രുഘ്നഃ സോദരോ മഹ്യം പാലനീയസ്ത്വഹം യഥാ
നീ എന്റെ ആജ്ഞയോടെ എന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ രക്ഷകനായി പോവുക; ശത്രുഘ്നൻ എന്റെ സഹോദരനാണ്, അവനെ നീ എനിക്ക് പോലെ സംരക്ഷിക്കണം.
യത്ര യത്ര മതിഭ്രംശഃ ശത്രുഘ്നസ്യ പ്രജായതേ । തത്ര തത്ര പ്രബോദ്ധവ്യോ ഭ്രാതാ മമ മഹാമതേ
ശത്രുഘ്നന്റെ ബുദ്ധി എവിടെയെങ്കിലും തെറ്റിയാൽ, അവിടെ നീ എന്റെ സഹോദരനെ ഉണർത്തണം, മഹാബുദ്ധിമാനേ.
ഇതി ശ്രുത്വാ മഹദ്വാക്യം രാമചംദ്രസ്യ ധീമതഃ । ശിരസാ തത്സമാധായ പ്രണാമമകരോത്തദാ
ധീരനായ രാമചന്ദ്രന്റെ ഈ മഹത്തായ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ഹനുമാൻ തലകുനിച്ച് സമ്മതം പ്രകടിപ്പിച്ചു, നമസ്കാരം ചെയ്തു.
അഥാദിശന്മഹാരാജോ ജാംബവംതം കപീശ്വരമ് । രഘുനാഥസ്യ സേവായൈ കപിഷൂത്തമതേജസമ്
അതിനുശേഷം മഹാരാജാവ് കപീശ്വരനായ ജാംബവാനെ, കപികളിൽ ഉത്തമനും മഹാതേജസ്സുള്ളവനുമായവനെ, രഘുനാഥന്റെ സേവനത്തിനായി ആജ്ഞാപിച്ചു.
അംഗദോ ഗവയോ മൈംദസ്തഥാ ദധിമുഖഃ കപിഃ । സുഗ്രീവഃ പ്ലവഗാധീശഃ ശതവല്യക്ഷികൌ കപീ
അംഗദൻ, ഗവയൻ, മൈന്ദൻ, ദധിമുഖൻ എന്ന കപി, കപികളുടേയും രാജാവായ സുഗ്രീവൻ, ശതവലി, അക്ഷികൻ എന്ന കപികൾ—
നീലോ നലോ മനോവേഗോഽധിഗംതാ വാനരാംഗജഃ । ഇത്യേവമാദയോ യൂയം സജ്ജീഭൂതാ ഭവംതു ഭോഃ
നീലൻ, നളൻ, മനസ്സിന്റെ വേഗത്തിൽ ഓടുന്നവൻ, കപിയുടെ പുത്രൻ—ഇങ്ങനെ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും തയ്യാറായിരിക്കണം, ധീരന്മാരേ.
സര്വൈര്ഗജൈഃ സദശ്വൈശ്ച തപ്തഹാടകഭൂഷണൈഃ । കവചൈഃ സശിരസ്ത്രാണൈര്ഭൂഷിതായാം തു സത്വരാഃ
എല്ലാ ആനകളും കുതിരകളും കത്തിയൊളിക്കുന്ന പൊൻഭൂഷണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടും, കാവചവും തലശ്ശിരസ്രാണവും ധരിച്ചും, നിങ്ങൾ വേഗത്തിൽ തയ്യാറാവണം.
ശേഷ ഉവാച। സുമംത്രമാഹൂയ സുമംത്രിണം തദാ ജഗാദ രാമോ ബലവീര്യശോഭനഃ । അമാത്യമൌലേ വദ കേഽത്ര യോജ്യാ നരാ ഹയം പാലയിതും സമര്ഥാഃ
ശേഷൻ പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം ബലവീര്യശാലിയായ രാമൻ, സുമന്ത്രനെ വിളിച്ചു, 'മന്ത്രിമാരിൽ പ്രധാനനായവനേ, ഇവിടെ ആരാണ് കുതിരയെ കാവൽനിൽക്കാൻ യോഗ്യരും കഴിവുള്ളവരുമെന്ന് പറയൂ' എന്നു ചോദിച്ചു.
തദുക്തമേവമാകര്ണ്യ ജഗാദ പരവീരഹാ । ഹയസ്യ രക്ഷണേ യോഗ്യാന്ബലിനോഽത്ര നരാധിപാന്
അവന്റെ ആജ്ഞ ഈ വിധം കേട്ടു, ശത്രുവിനെ ജയിക്കുന്നവൻ പറഞ്ഞു: 'ഇവിടെയുള്ള ശക്തിയുള്ള മനുഷ്യരാജാക്കന്മാരാണ് കുതിരയെ കാവൽനിൽക്കാൻ യോഗ്യർ.'
രഘുനാഥ ശൃണുഷ്വൈതാന്നവവീരാന്സുസംഹിതാന് । ധനുര്ധരാന്മഹാവിദ്യാന്സര്വശസ്ത്രാസ്ത്രകോവിദാന്
രഘുനാഥാ, ഈ പുതുമുഖ വീരന്മാരെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ; ഇവർ വില്ലിന്റെ വിദഗ്ധരും, മഹത്തായ വിജ്ഞാനമുള്ളവരും, എല്ലാ ആയുധങ്ങളിലും അസ്ത്രങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവരുമാണ്.
പ്രതാപാഗ്ര്യം നീലരത്നം തഥാ ലക്ഷ്മീനിധിം നൃപമ് । രിപുതാപം ചോഗ്രഹയം തഥാ ശസ്ത്രവിദം നൃപമ്
വീര്യത്തിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ള രാജാവും, പുരുഷന്മാരിൽ നീലരത്നംപോലെയും, ഐശ്വര്യത്തിന്റെ നിധിയായവനും, ശത്രുക്കളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവനും, യുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കരനും, ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും ഒരാളുണ്ട്.
രാജന്യോഽസൌ നീലരത്നോ മഹാവീരോ രഥാഗ്രണീഃ । സ ഏവ ലക്ഷം രക്ഷേത ലക്ഷം യുധ്യേത നിര്ഭയഃ
ആ രാജകുമാരൻ, നീലരത്നംപോലെയുള്ളവൻ, മഹാവീരനും രഥസേനയുടെ നേതാവുമാണ്; അവൻ താനേ ഒരു വലിയ സൈന്യത്തെ സംരക്ഷിക്കാനും, ഭയമില്ലാതെ അതിനൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യാനും കഴിവുള്ളവനാണ്.
അക്ഷൌഹിണീഭിര്ദശഭിര്യാതു വാഹസ്യ രക്ഷണേ । ദംശിതൈസ്സ ശിരസ്ത്രാണൈര്മമ ബാഹുഭിരുദ്ധതൈഃ
അവൻ പത്തു അക്ഷൗഹിണി സൈന്യവുമായി കുതിരയെ കാത്തു രക്ഷിക്കാൻ പോവട്ടെ; ശിരസ്ത്രാണം ധരിച്ച, എന്റെ പേരിൽ കരുത്തോടെ ആയുധങ്ങൾ ഉയർത്തിയ യോദ്ധാക്കളോടൊപ്പം.
പ്രതാപാഗ്ര്യോ യോ ഹ്യയം ച രിപുഗര്വമശാതയത് । സവ്യാപസവ്യബാണാനാം മോക്താ സര്വാസ്ത്രവിത്തമഃ
ഇവൻ, വീര്യത്തിൽ ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ളവനും, ശത്രുക്കളുടെ അഹങ്കാരം തകർത്തവനും, എല്ലാ അസ്ത്രവിദ്യകളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും, ഇടതും വലതും കൈകൊണ്ട് അമ്പുകൾ പ്രയോഗിക്കുന്നവനുമാണ്.
ഏഷോഽക്ഷൌഹിണിവിംശത്യാ യാതു യജ്ഞഹയാവനേ । സന്നദ്ധോ രിപുനാശായ യുവാകോ ദംഡദംഡഭൃത്
ഈ യുവാവും ശക്തനായ ദണ്ഡധാരിയും, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കാൻ കാവചം ധരിച്ചവനും, ഇരുപത് അക്ഷൗഹിണി സൈന്യവുമായി യജ്ഞകുതിരയോടൊപ്പം പോവട്ടെ.
തഥാ ലക്ഷ്മീനിധിസ്ത്വേഷ യാതു രാജന്യസത്തമഃ । യസ്തപോഭിഃ ശതധൃതിം പ്രസാദ്യാസ്ത്രാണി ചാഭ്യസത്
ഇങ്ങനെ, ഐശ്വര്യത്തിന്റെ നിധിയായ ഈ ഉത്തമരാജാവും, തപസ്സിലൂടെ ധൈര്യശാലിയെ പ്രസാദിപ്പിച്ചവനും, ആയുധവിദ്യയിൽ പരിശീലനം നേടിയവനും, പുറപ്പെടട്ടെ.
ബ്രഹ്മാസ്ത്രം പാശുപത്യാസ്ത്രം ഗാരുഡം നാഗസംജ്ഞിതമ് । മായൂരം നാകുലം രൌദ്രം വൈഷ്ണവം മേഘസംജ്ഞിതമ്
അവൻ ബ്രഹ്മാസ്ത്രം, പാശുപതാസ്ത്രം, ഗാരുഡാസ്ത്രം, നാഗാസ്ത്രം, മയൂരാസ്ത്രം, നക്കുലാസ്ത്രം, രൗദ്രാസ്ത്രം, വൈഷ്ണവാസ്ത്രം, മേഘാസ്ത്രം എന്നിവയും കൈവശം വെച്ചിരിക്കുന്നു.
വജ്രം പാര്വതസംജ്ഞം ച തഥാ വായവ്യസംജ്ഞിതമ് । ഇത്യാദികാനാമസ്ത്രാണാം സംപ്രയോഗവിസര്ഗവിത്
വജ്രാസ്ത്രം, പർവതാസ്ത്രം, വായവ്യാസ്ത്രം എന്നിവയും തുടങ്ങി, ഇത്തരത്തിലുള്ള എല്ലാ അസ്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുകയും പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ അവൻ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനാണ്.
സ ഏഷ നിജസൈന്യാനാമക്ഷൌഹിണ്യൈകയാ യുതഃ । പ്രയാതു ശൂരമുകുടഃ സര്വവൈരിപ്രഭംജനഃ
അവൻ, വീരന്മാരിൽ മുടിയണിഞ്ഞവനും എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും തകർക്കുന്നവനും, തന്റെ സ്വന്തം സൈന്യത്തിലെ ഒരു അക്ഷൗഹിണിയുമായി പുറപ്പെടട്ടെ.
രിപുതാപോഽയമേവാദ്യ ഗച്ഛത്വഗ്ര്യോ ധനുര്ഭൃതാമ് । സര്വശസ്ത്രാസ്ത്രകുശലോ രിപുവംശദവാനലഃ
ഇവൻ, ശത്രുക്കളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവനും ഇന്ന് വില്ലാളികളിൽ ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ളവനും, എല്ലാ ആയുധങ്ങളിലും അസ്ത്രങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും, ശത്രുവംശത്തെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന അഗ്നിയുമാണ്; അവൻ പുറപ്പെടട്ടെ.
ഗച്ഛതാത്സേനയാ ബഹ്വ്യാ ചതുരംഗസമേതയാ । ശത്രുഘ്നാജ്ഞാം ശിരസ്യേതേ ദധത്വദ്യ ബലോത്കടാഃ
വലിയ സേനയും നാലു വിഭാഗങ്ങളോടെ today ശക്തന്മാർ ശത്രുഘ്നന്റെ ആജ്ഞ തലയിൽ വച്ച് പുറപ്പെടട്ടെ.
ഉഗ്രാശ്വോഽപി മഹാരാജാ തഥാ ശസ്ത്രവിദേഷ ച । സര്വേ യാംതു സുസംനദ്ധാസ്തവ വാഹസ്യ പാലകാഃ
ഉഗ്രാശ്വൻ എന്ന മഹാരാജാവും ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും, നിന്റെ കുതിരയെ കാത്ത് കാവൽ നിൽക്കുന്ന എല്ലാ യോദ്ധാക്കളും പൂർണ്ണായുധധാരികളായി അങ്ങനെ പുറപ്പെടട്ടെ.
ഇതി ഭാഷിതമാകര്ണ്യ മംത്രിണഃ പ്രജഹര്ഷ ച । ആജ്ഞാപയാമാസ ച താന്സുമംത്രകഥിതാന്ഭടാന്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത് കേട്ടു മന്ത്രിമാർ സന്തോഷിച്ചു; സുമന്ത്രൻ പറഞ്ഞതുപോലെ യോദ്ധാക്കളെ അവർ ആജ്ഞാപിച്ചു.