സുരാപോ ബ്രഹ്മഹത്യാകൃത്സ്വര്ണസ്തേയീ മഹാഘകൃത് । സര്വേ ത്വന്നാമവാദേന പൂതാഃ ശീഘ്രം ഭവംതി ഹി
മദ്യം കുടിച്ചവൻ, ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലുന്നവൻ, പൊന്നു മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ, വലിയ പാപങ്ങൾ ചെയ്തവൻ — ഇവർ എല്ലാവരും നിന്റെ നാമം ഉച്ചരിച്ചാൽ ഉടൻ ശുദ്ധരാവുന്നു.
ഇയം ദേവീ ജനകജാ മഹാവിദ്യാ മഹാമതേ । യസ്യാഃ സ്മരണമാത്രേണ മുക്താ യാസ്യംതി സദ്ഗതിമ്
ഈ ദേവി, ജനകന്റെ മകൾ, മഹാവിദ്യയാണ്, മഹാബുദ്ധിയുള്ളവനേ. അവളെ ഓർക്കുന്നതു മാത്രം മതിയാവും മോക്ഷം ലഭിക്കാനും ഉത്തമഗതിയിൽ എത്താനും.
രാവണോഽപി ന വൈ ദൈത്യോ വൈകുംഠേ തവ സേവകഃ । ഋഷീണാം ശാപതോഽവാപ്തോ ദൈത്യത്വം ദനുജാംതക
രാവണൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ദാനവൻ അല്ല, വൈകുണ്ഠത്തിൽ നിന്നിന്റെ ഭൃത്യനായിരുന്നു. ഋഷിമാരുടെ ശാപത്താൽ അവൻ ദാനവരൂപം സ്വീകരിച്ചു, ദാനവനാശകനേ.
തസ്യാനുഗ്രഹകര്താ ത്വം ന തു ഹംതാ ദ്വിജന്മനഃ । ഏവം സംചിംത്യ മാ ഭൂയോ നിജം ശോചിതുമര്ഹസി
അവനോട് നീ അനുഗ്രഹം ചെയ്തവനാണ്, ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലുന്നവൻ അല്ല. അതിനാൽ, ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച് ഇനി നിന്നെക്കുറിച്ച് ദു:ഖിക്കേണ്ട.
ഇതി ശ്രുത്വാ തതോ വാക്യം രാമഃ പരപുരംജയഃ । ഉവാച മധുരം വാക്യം ഗദ്ഗദസ്വരഭാഷിതമ്
ഇങ്ങനെ കേട്ടപ്പോൾ, ശത്രുനഗരങ്ങൾ കീഴടക്കിയ രാമൻ, വികാരഭരിതമായ സ്വരത്തിൽ മധുരമായി പറഞ്ഞു.
ശ്രീരാമ ഉവാച। പാതകം ദ്വിവിധം പ്രോക്തം ജ്ഞാതാജ്ഞാതവിഭേദതഃ । ജ്ഞാതം യദ്ബുദ്ധിപൂര്വം ഹി അജ്ഞാതം തദ്വിവര്ജിതമ്
ശ്രീരാമൻ പറഞ്ഞു: പാപം രണ്ട് വിധമാണ് — അറിയാതെ ചെയ്തതും അറിയിച്ച് ചെയ്തതും. മനസ്സോടെ ചെയ്തതാണു അറിയാവുന്നത്; അതല്ലാത്തത് അറിയാത്തതായിരിക്കും.
ബുദ്ധിപൂര്വം കൃതം കര്മ ഭോഗേനൈവ വിനശ്യതി । നശ്യേദനുശയാദന്യദിദം ശാസ്ത്രവിനിശ്ചിതമ്
ബുദ്ധിപൂർവ്വം ചെയ്ത കർമ്മം അനുഭവം വഴി മാത്രമേ നശിക്കുകയുള്ളൂ; അറിയാതെ ചെയ്തതോ, പശ്ചാത്താപം കൊണ്ടു നശിക്കും — ഇതാണ് ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ വിധി.
കുര്വതോ ബുദ്ധിപൂര്വം മേ ബ്രഹ്മഹത്യാം സുനിംദിതാമ് । ന മേ ദുഃഖാപനോദായ സാധുവാദഃ സുസംമതഃ
ഞാൻ മനസ്സോടെ ബ്രാഹ്മണഹത്യ എന്ന വലിയ പാപം ചെയ്തതുകൊണ്ട്, നല്ലവാക്കുകൾ മാത്രം എന്റെ ദു:ഖം മാറ്റാൻ മതിയാകില്ലെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.
പ്രബ്രൂഹി താദൃശം മഹ്യം യാദൃശം പാപദാഹകമ് । വ്രതം ദാനം മഖം കിംചിത്തീര്ഥമാരാധനം മഹത്
എന്തെങ്കിലും വ്രതം, ദാനം, യജ്ഞം, തീർത്ഥയാത്ര, വലിയ പൂജ — ഇതിൽ ഏതെങ്കിലും എനിക്ക് പറയൂ, ഈ വലിയ പാപം ദഹിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നതു.
യേന മേ വിമലാ കീര്തിര്ലോകാന്വൈ പാവയിഷ്യതി । പാപാചാരാപ്തകാലുഷ്യാന്ബ്രഹ്മഹത്യാഹതപ്രഭാന്
എന്റെ കീർത്തി നിർമ്മലമായി ലോകങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും, പാപത്തിൽ അഴുകിയവരും ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ കറ അണിഞ്ഞവരും ശുദ്ധരാകാനും കഴിയുന്ന മാർഗം പറയൂ.
ശേഷ ഉവാച। ഇത്യുക്തവംതം തം രാമം ജഗാദ സ തപോനിധിഃ । സുരാസുരനമന്മൌലി മണിനീരാജിതാംഘ്രികമ്
ശേഷൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ രാമനോട്, ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും മുടിയിൽ മണികൾകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട പാദങ്ങൾ ഉള്ള മഹാതപസ്വി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ശൃണു രാമ മഹാവീര ലോകാനുഗ്രഹകാരക । വിപ്രഹത്യാപനോദായ തവ യദ്വചനം ബ്രുവേ
ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ രാമാ, മഹാവീരനേ, ലോകങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവനേ, നിന്റെ ബ്രാഹ്മണഹത്യപാപം മാറ്റാൻ ഞാൻ പറയുന്ന മാർഗം.
സര്വം സ പാപം തരതി യോഽശ്വമേധം യജേത വൈ । തസ്മാത്ത്വം യജ വിശ്വാത്മന്വാജിമേധേന ശോഭിനാ
ആശ്വമേധയജ്ഞം ചെയ്യുന്നവൻ എല്ലാ പാപവും കടന്ന് പോകുന്നു; അതുകൊണ്ട്, വിശ്വാത്മാവേ, നീ ഈ മഹത്തായ ആശ്വമേധയജ്ഞം നടത്തണം.
സപ്തതംതുര്മഹീഭര്ത്രാ ത്വയാ സാധ്യോ മനീഷിണാ । മഹാസമൃദ്ധിയുക്തേന മഹാബലസുശാലിനാ
ഏഴ്പത് തന്തുക്കളുള്ള യജ്ഞം, മഹാബലവും സമൃദ്ധിയും ഉള്ള ഭൂഭർത്താവായ നീ, ജ്ഞാനികൾ നിർദ്ദേശിച്ചതുപോലെ നിർവഹിക്കണം.
സ വാജിമേധോ വിപ്രാണാം ഹത്യായാഃ പാപനോദനഃ । കൃതവാന്യം മഹാരാജോ ദിലീപസ്തവ പൂര്വജഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കൊല്ലുന്നതിന്റെ പാപം അകറ്റുന്ന അശ്വമേധ യജ്ഞം, മഹാരാജാവായ ദിലീപൻ, നിന്റെ പുരോഗതൻ, നിർവഹിച്ചിരുന്നു.
ശതക്രതുഃ ശതം കൃത്വാ ക്രതൂനാം പുരുഷര്ഷഭഃ । പദമാപാമരാവത്യാം ദേവദൈത്യസുസേവിതമ്
മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഇന്ദ്രൻ, നൂറ് യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തി, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും സേവിക്കുന്ന അമരാവതിയിലെ സ്ഥാനം നേടി.
മനുശ്ച സഗരോ രാജാ മരുത്തോ നഹുഷാത്മജഃ । ഏതേ തേ പൂര്വജാഃ സര്വേ യജ്ഞം കൃത്വാ പദം ഗതാഃ
മനു, സഗരൻ രാജാവ്, നഹുഷന്റെ മകനായ മരുത്തൻ—ഇവരൊക്കെയും, നിന്റെ പുരോഗതാക്കൾ, യജ്ഞം നടത്തി ആ സ്ഥാനം പ്രാപിച്ചു.
തസ്മാത്ത്വം കുരു രാജേംദ്ര സമര്ഥോഽസി സമംതതഃ । ഭ്രാതരോ ലോകപാലാഭാ വര്തംതേ തവ ഭാവുകാഃ
അതുകൊണ്ട് രാജാധിരാജാ, നീയും അങ്ങനെ ചെയ്യണം; നീക്ക് എല്ലാം കഴിവുണ്ട്. ലോകപാലന്മാരെപ്പോലെ നിന്റെ സഹോദരന്മാർ മനസ്സിൽ ഉന്നതരായി നിന്നെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു.
ഇത്യുക്തമാകര്ണ്യ മുനേഃ സ ഭാഗ്യവാന് രഘൂത്തമോ ബ്രാഹ്മണഘാതഭീതഃ । പപ്രച്ഛ യാഗേ സുമതിം ചികീര്ഷന്വിധിം പുരാവിത്പരിഗീയമാനഃ
മുനിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഭാഗ്യശാലിയായ രഘുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠൻ, ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപം ഭയപ്പെട്ട്, പുരാതനകാലത്ത് പ്രശംസിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ യജ്ഞം നടത്താനുള്ള വിധി അറിയാൻ ചോദിച്ചു.
ശ്രീരാമ ഉവാച। കീദൃശോഽശ്വസ്തത്ര ഭാവ്യഃ കോ വിധിസ്തത്ര പൂജനേ । കഥം വാ ശക്യതേ കര്തും കേ ജേയാസ്തത്ര വൈരിണഃ
ശ്രീരാമൻ പറഞ്ഞു: അവിടെ എങ്ങനെയുള്ള കുതിര വേണം? അതിന്റെ പൂജയ്ക്ക് എന്താണ് വിധി? എങ്ങനെ അത് നടത്താം? അവിടെ ജയിക്കേണ്ട ശത്രുക്കൾ ആരെല്ലാം?
അഗസ്ത്യ ഉവാച। ഗംഗാജലസമാനേന വര്ണേന വപുഷാ ശുഭഃ । കര്ണേ ശ്യാമോ മുഖേ രക്തഃ പീതഃ പുച്ഛേ സുലക്ഷിതഃ
അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: ഗംഗാജലത്തിന്റെ നിറംപോലെയുള്ള, മനോഹരമായ രൂപം, ചെവിയിൽ കറുപ്പ്, വായിൽ ചുവപ്പ്, വാലിൽ മഞ്ഞ നിറം, വ്യക്തമായ അടയാളങ്ങളുള്ള കുതിര വേണം.
മനോവേഗഃ സര്വഗതിരുച്ചൈഃശ്രവസ്സമപ്രഭഃ । വാജിമേധേ ഹയഃ പ്രോക്തഃ ശുഭലക്ഷണലക്ഷിതഃ
മനസ്സിന്റെ വേഗത്തിൽ ഓടാൻ കഴിയുന്ന, എല്ലായിടത്തും എത്താൻ കഴിയുന്ന, ഉച്ചൈശ്രവസ്സിനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള, നല്ല ലക്ഷണങ്ങളുള്ള കുതിരയാണ് അശ്വമേധയോജ്യമായത്.
വൈശാഖപൂര്ണമാസ്യാം തു പൂജയിത്വാ യഥാവിധി । പത്രം ലിഖിത്വാ ഭാലേ തു സ്വനാമബലചിഹ്നിതമ്
വൈശാഖ മാസത്തിലെ പൗർണമി ദിവസം, വിധിപ്രകാരം പൂജ ചെയ്ത്, നിന്റെ പേര്, ചിഹ്നം എന്നിവ എഴുതിയ ഒരു കത്ത് കുതിരയുടെ നെറ്റിയിൽ വയ്ക്കണം.
മോചനീയഃ പ്രയത്നേന രക്ഷകൈഃ പരിരക്ഷിതഃ । യത്ര ഗച്ഛതി യജ്ഞാശ്വസ്തത്ര ഗച്ഛേത്സുരക്ഷകഃ
കുതിരയെ സൂക്ഷ്മതയോടെ വിട്ടയക്കണം; രക്ഷകർ അതിനെ കാത്തിരിക്കണം. യജ്ഞകുതിര എവിടേക്ക് പോകുന്നുവോ, അവിടെ രക്ഷകർ കൂടെ പോകണം.
യസ്തംബലാന്നിബധ്നാതി സ്വവീര്യബലദര്പിതഃ । തസ്മാത്പ്രസഭമാനേയഃ പരിരക്ഷാകരൈര്ഹയഃ
തന്റെ ശക്തിയിലും ബലത്തിലും അഹങ്കരിച്ച് ആരെങ്കിലും കുതിരയെ പിടിച്ചാൽ, രക്ഷകർ അതിനെ തിരിച്ചുപിടിക്കണം.
കര്ത്രാ താവത്സുവിധിനാ സ്ഥാതവ്യം നിയമാദിഹ । മൃഗശൃംഗധരോ ഭൂത്വാ ബ്രഹ്മചര്യസമന്വിതഃ
യജ്ഞം നടത്തുന്നവൻ, എല്ലാ വിധികളും പാലിച്ച്, കാട്ടുമൃഗത്തിന്റെ കൊമ്പ് കൈവശം വച്ചും, ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ ഉറച്ചും നിലകൊള്ളണം.
വ്രതം പാലയമാനസ്യ യാവദ്വര്ഷമതിക്രമേത് । താവദ്ദീനാംധകൃപണാഃ പരിതോഷ്യാ ധനാദിഭിഃ
വ്രതം ഒരു വർഷം പാലിക്കുന്ന കാലത്ത്, ദരിദ്രരും കുരുടരും ദു:ഖിതരും ധനം മുതലായവ നൽകി സന്തോഷിപ്പിക്കണം.
അന്നം തു ബഹുശോ ദേയം ധനം വാ ഭൂരി മാരിഷ । യദ്യത്പ്രാര്ഥയതേ ധീമാംസ്തത്തദേവ ദദാതി ഹി
അന്നം ധാരാളം നൽകണം, ധനം ഉദ്ധാരമായി നൽകണം; ജ്ഞാനികൾ എന്ത് ചോദിച്ചാലും അതു തന്നേ നൽകണം.
ഏവം പ്രകുര്വതഃ കര്മ യജ്ഞഃ സംപൂര്ണതാം ഗതഃ । കരോതി സര്വപാപാനാം നാശനം രിപുനാശന
ഇങ്ങനെ കൃത്യമായി യജ്ഞം ചെയ്താൽ, യജ്ഞം പൂർണ്ണമാകും; അതു എല്ലാ പാപങ്ങളും ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കും.
തസ്മാദ്ഭവാന്സമര്ഥോഽസ്തി കരണേ പാലനേഽര്ചനേ । കൃത്വാ കീര്തിം സുവിമലാം പാവയാന്യാഞ്ജനാന്നൃപ
അതുകൊണ്ട്, നീക്ക് യജ്ഞം നടത്താനും, കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനും, പൂജിക്കാനും കഴിവുണ്ട്; ശുദ്ധമായ കീർത്തി നേടിയ ശേഷം, രാജാവേ, മറ്റുള്ളവരെയും ശുദ്ധീകരിക്കണം.