ശൂന്യം തദഖിലം വിശ്വം വിലോക്യ പരമേശ്വരീ । ശൂന്യം തദഖിലം സ്വേന പൂരയാമാസ തേജസാ
മുഴുവൻ ലോകവും ശൂന്യമാണെന്ന് കണ്ടു, പരമേശ്വരി തന്റെ തേജസ്സാൽ ആ ശൂന്യത്തെ നിറച്ചു.
സാ ലക്ഷ്മീര്ധരണീ ചൈവ നീലാദേവീതി വിശ്രുതാ । ആധാരഭൂതാ ജഗതഃ പൃഥിവീരൂപമാശ്രിതാ
അവളെ ലക്ഷ്മി, ഭൂമി, നീലാദേവി എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു; ലോകത്തിന് ആധാരമായ അവൾ, ഭൂമിയുടെ രൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു.
തോയാദിരസരൂപേണ സൈവ നീലാവപുര്ഭവേത് । ലക്ഷ്മീരൂപത്വമാപന്നാ ധനവാഗ്രൂപിണീ ഹി സാ
ജലവും മറ്റ് രസങ്ങളുമായി അവൾ നീലയുടെ രൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു; ലക്ഷ്മിയുടെ രൂപം ഏറ്റെടുത്ത അവൾ സമ്പത്തിന്റെയും ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും പ്രതിരൂപമാണ്.
ഏവം ദേവീസ്വരൂപാ സാ ജഗതഃ ശ്രീഃ ശ്രീതാഹരിമ് । സമസ്തവിദ്യാഭേദാ സ്യുര്ലക്ഷ്മീരൂപാ വരാനനേ
ഇങ്ങനെ, ദേവിയുടെ സ്വരൂപം ലോകത്തിലെ ശ്രീയാണു, മനോഹരമുഖിയായവളേ; എല്ലാ വിദ്യകളും ലക്ഷ്മിയുടെ രൂപങ്ങളാണ്.
ശ്രീരൂപമഖിലം സര്വം തസ്യാ ഹി വപുരുച്യതേ । സൌംദര്യം ശീലവൃത്തം ച സൌഭാഗ്യം സ്ത്രീഷു സംസ്ഥിതമ് । തസ്യാ രൂപം ച ഗിരിജേ സര്വാസാം മൂര്ധ്നി യോഷിതാമ്
സൗന്ദര്യവും, ശീലവും, നല്ല പെരുമാറ്റവും, സ്ത്രീകളിലെ ഭാഗ്യവും എല്ലാം അവളുടെ രൂപം എന്നു പറയുന്നു; ഹിമവാന്റെ മകളേ, സ്ത്രീകളിൽ ഏറ്റവും മുകളിൽ അവളുടെ രൂപം നിലകൊള്ളുന്നു.
യസ്യാഃ കടാക്ഷായ തമോഗ്രദൃഷ്ട്യാ ബ്രഹ്മാശിവസ്സ്വര്ഗപതിര്മഹേംദ്രഃ । ചംദ്രശ്ച സൂര്യോ ധനദോപമോഗ്നിഃ പ്രഭൂതമൈശ്വര്യമവാപ്നുവംതി
അവളുടെ കണ്മുന്നിലും ഉഗ്രദൃഷ്ടിയിലും ബ്രഹ്മാവും ശിവനും സ്വർഗ്ഗരാജാവായ ഇന്ദ്രനും, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും കുബേരനും അഗ്നിയും വലിയ ഐശ്വര്യം നേടുന്നു.
ലക്ഷ്മീഃ ശ്രീഃ കമലാ വിദ്യാ മാതാ വിഷ്ണുപ്രിയാ സതീ । പദ്മാലയാ പദ്മഹസ്താ പദ്മാക്ഷീ ലോകസുംദരീ
ലക്ഷ്മി, ശ്രീ, കമല, വിദ്യ, മാതാവ്, വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രിയം, സതീ, പദ്മത്തിൽ വസിക്കുന്നവൾ, പദ്മം കൈയിൽ പിടിച്ചവൾ, പദ്മപോലെയുള്ള കണ്ണുകൾ ഉള്ളവൾ, ലോകത്തിലെ സുന്ദരിയായവൾ.
ഭൂതാനാമീശ്വരീ നിത്യാ സഹ്യാ സര്വഗതാ ശുഭാ । വിഷ്ണുപത്നീ മഹാദേവീ ക്ഷീരോദതനയാ രമാ
സകല ജീവികളുടെ ഇശ്വരി, നിത്യമായവൾ, സഹിഷ്ണുവായവൾ, എല്ലായിടത്തും ഉള്ളവൾ, മംഗളമായവൾ, വിഷ്ണുവിന്റെ ഭാര്യ, മഹാദേവി, ക്ഷീരസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവൾ, രമാ.
അനംതാ ലോകമാതാ ഭൂര്നീലാ സര്വസുഖപ്രദാ । രുക്മിണീ ച തഥാ സീതാ സര്വവേദവതീ ശുഭാ
അവസാനമില്ലാത്തവൾ, ലോകങ്ങളുടെ മാതാവ്, ഭൂമി, നീലവർണ്ണം, എല്ലാ സന്തോഷവും നൽകുന്നവൾ, കൂടാതെ രുക്മിണിയും സീതയും, എല്ലാ വേദങ്ങളുടെയും സാരമായവൾ, ശുഭമായവൾ.
സതീ സരസ്വതീ ഗൌരീ ശാംതിഃ സ്വാഹാ സ്വധാ രതിഃ । നാരായണീ വരാരോഹാ വിഷ്ണോര്നിത്യാനപായിനീ
സതീ, സരസ്വതി, ഗൗരി, ശാന്തി, സ്വാഹാ, സ്വധാ, രതി, നാരായണി, ഉന്നതമായ രൂപം, വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും വേറാകാത്തവൾ.
ഏതാനി പുണ്യനാമാനി പ്രാതരുത്ഥായ യഃ പഠേത് । സ മഹാശ്രിയമാപ്നോതി ധനധാന്യമകല്മഷമ്
പ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് ഈ പുണ്യനാമങ്ങൾ ആരെങ്കിലും ജപിച്ചാൽ, മഹത്തായ ഐശ്വര്യവും ധനവും ധാന്യവും പാപരഹിതമായ ജീവിതവും ലഭിക്കും.
ഹിരണ്യവര്ണാം ഹരിണീം സുവര്ണരജതഃ സ്രജാമ് । ചംദ്രാം ഹിരണ്മയീം ലക്ഷ്മീം വിഷ്ണോരനപഗാമിനീമ്
പൊന്നുപോലെയുള്ള വർണ്ണം, മാൻപോലെയുള്ള സുഖം, പൊന്നും വെള്ളിയും ചേർന്ന മാലകൾ അണിഞ്ഞവൾ, ചന്ദ്രനെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശം, പൊന്നിൽ നിന്നുണ്ടായ ലക്ഷ്മി, വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകാത്തവൾ.
ഗന്ധദ്വാരാം ദുരാധര്ഷാം നിത്യപുഷ്ടാം കരീഷിണീമ് । ഈശ്വരീം സര്വഭൂതാനാം താമിഹോപഹ്വയേ ശ്രിയമ്
സുഗന്ധമുള്ളവൾ, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവൾ, എല്ലായ്പ്പോഴും സമൃദ്ധിയുള്ളവൾ, പ്രവർത്തനത്തിന് കാരണമാകുന്നവൾ, എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഇശ്വരി, അവളെ ഇവിടെ ഞാൻ ശ്രീയെന്നു വിളിക്കുന്നു.
ഏവം ഋക്സംഹിതായാം തു സ്തൂയമാനാ മഹേശ്വരീ । സര്വൈശ്വര്യസുഖം പ്രാദാച്ഛിവാദീനാം ദിവൌകസാമ്
ഇങ്ങനെ ഋഗ്വേദത്തിൽ മഹാദേവിയെ സ്തുതിക്കുന്നു; അവൾ ശിവനും ദേവതകളും എല്ലാ ഐശ്വര്യവും സന്തോഷവും നൽകി.
അസ്യേശാനാ ഹി ജഗതോ വിഷ്ണുപത്നീ സനാതനീ । യദപാങ്ഗാശ്രിതം സര്വം ജഗത്സ്ഥാവരജംഗമമ്
ഈ ലോകത്തിന്റെ ഇശ്വരിയായവൾ, വിഷ്ണുവിന്റെ ശാശ്വതഭാര്യ, അവളുടെ കാഴ്ചയിൽ ആശ്രയിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന എല്ലാ ചലനശീലവും അചലവുമായ ലോകം.
യസ്യ വക്ഷസി സാ ദേവീ പ്രഭാഗ്നാവിവ തിഷ്ഠതി । സ വൈ സര്വേശ്വരഃ സാക്ഷാദക്ഷരഃ പുരുഷോഽവ്യയഃ
ദേവി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അഗ്നിയിലെ പ്രകാശംപോലെ വസിക്കുന്നു; അവൻ സാക്ഷാൽ സർവ്വേശ്വരനും, അക്ഷരനും, നശിക്കാത്ത പുരുഷനും ആകുന്നു.
സ വൈ നാരായണഃ ശ്രീമാന്വാത്സല്യഗുണസാഗരഃ । സ്വാമീ സുശീലഃ സുഭഗഃ സര്വജ്ഞഃ സര്വശക്തിമാന്
അവൻ നാരായണൻ, ഐശ്വര്യവാൻ, സ്നേഹത്തിലും ഗുണങ്ങളിലും സമുദ്രം, സ്വാമി, സുന്മുഖൻ, ഭാഗ്യശാലി, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, സർവ്വശക്തനാണ്.
നിത്യം സംപൂര്ണകാമശ്ച നൈസര്ഗികസുഹൃത്സഖാ । കൃപാപീയൂഷജലധിഃ ശരണം സര്വദേഹിനാമ്
എപ്പോഴും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറഞ്ഞവൻ, സ്വാഭാവികമായി സ്നേഹിതനും സഖാവും, കരുണയുടെ അമൃതസമുദ്രം, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ആശ്രയം.
സ്വര്ഗാപവര്ഗസുഖദോ ഭക്താനാം കരുണാകരഃ । ശ്രീമതേ വിഷ്ണവേ തസ്മൈ ദാസ്യം സര്വം കരോമ്യഹമ്
സ്വർഗ്ഗസുഖവും മോക്ഷസുഖവും നൽകുന്നവൻ, ഭക്തന്മാർക്ക് കരുണയുടെ സാഗരം, ആ മഹാത്മാവായ ശ്രീവിഷ്ണുവിന് ഞാൻ എല്ലാം സമർപ്പിക്കുന്നു.
ദേശകാലാദ്യവസ്ഥാ തു സര്വാസു കമലാപതേഃ । ഇതി സ്വരൂപം സംസിദ്ധം സുഖം ദാസ്യമവാപ്നുയാത്
എല്ലാ ദേശങ്ങളിലും കാലങ്ങളിലും അവസ്ഥകളിലും എല്ലാം കമലാപതിക്കാണ്; അവന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കി ദാസ്യസുഖം ലഭിക്കും.
ഏവം വിദിത്വാ മംത്രാര്ഥം തദ്ഭക്തിം സമ്യഗാചരേത് । ദാസഭൂതമിദം തസ്യ ജഗത്സ്ഥാവരജംഗമമ്
മന്ത്രത്തിന്റെ അർത്ഥം ഇങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കി, ഭക്തി ശരിയായി ആചരിക്കണം; ഈ ലോകം മുഴുവൻ, ചലനശീലവും അചലവുമായതും, അവന്റെ ദാസമാണ്.
ശ്രീമന്നാരായണഃ സ്വാമീ ജഗതാം പ്രഭുരീശ്വരഃ । മാതാ പിതാ സുതോ ബംധുര്നിവാസഃ ശരണം ഗതിഃ
ശ്രീമാനായ നാരായണൻ, ലോകങ്ങളുടെ സ്വാമിയും പ്രഭുവും, മാതാവും പിതാവും പുത്രനും ബന്ധുവും വാസസ്ഥലവും ആശ്രയവും ലക്ഷ്യവും ആകുന്നു.
കല്യാണഗുണവാന്ശ്രീശഃ സര്വകാമഫലപ്രദഃ । യോഽസൌ നിര്ഗുണ ഇത്യുക്തഃ ശാസ്ത്രേഷു ജഗദീശ്വരഃ
ശ്രീയുടെ നാഥൻ, എല്ലാ നല്ല ഗുണങ്ങളാലും സമ്പന്നൻ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും ഫലം നൽകുന്നവൻ, ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ 'ഗുണരഹിതൻ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ലോകനാഥൻ.
പ്രാകൃതൈര്ഹേയസംയുക്തൈര്ഗുണൈര്ഹീനത്വമുച്യതേ । യത്ര മിഥ്യാ പ്രപഞ്ചത്വം വാക്യൈര്വേദാംതഗോചരൈഃ
സ്വാഭാവികമായ ദോഷമുള്ള ഗുണങ്ങളുമായി ചേർന്നതുകൊണ്ടാണ് ഹീനതയെന്ന് പറയുന്നത്; വേദാന്തത്തിൽ കാണുന്ന വാക്യങ്ങളിൽ മിഥ്യാ ലോകം എന്നതാണു സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
ദൃശ്യമാനമിദം സര്വമനിത്യമിതി ചോച്യതേ । അത്രാപി പ്രാകൃതം രൂപമണ്ഡസ്യൈവ വിനാശനമ്
ഇവിടെ കാണുന്ന എല്ലാം നശ്വരമാണെന്ന് പറയുന്നു. ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക രൂപം പോലും നശിക്കും.
പ്രാകൃതാനാം ഹി രൂപാണാമനിത്യത്വം തഥോച്യതേ । ഇമമര്ഥം മഹാദേവി പ്രകൃതേരുദ്ഭവം ഹരേഃ
സ്വാഭാവികമായ രൂപങ്ങൾ നശ്വരമാണെന്ന് ഇതിൽ പറയുന്നു. മഹാദേവി, ഹരിയുടെ ഉത്ഭവം പ്രകൃതിയിൽ നിന്നാണെന്നതാണിത്.
ക്രീഡാര്ഥം ദേവദേവസ്യ വിഷ്ണോര്ലീലാധികാരിണഃ । ലോകൈശ്ചതുര്ഭിര്ദശഭിഃ സാഗരൈര്ദ്വീപസംയുതൈഃ
ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായ വിഷ്ണു, തന്റെ ലീലക്കായി, നാലും പത്തിനും സമുദ്രങ്ങളും ദ്വീപുകളും ഉള്ള ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
ഭൂതൈശ്ചതുര്വിധൈശ്ചാപി ഭൂധരൈശ്ച മഹോച്ഛ്രയൈഃ । പരിപൂര്ണമിദം രമ്യമംഡം പ്രകൃതിസംഭവമ്
നാലു തരത്തിലുള്ള ജീവികളും ഉയർന്ന പർവതങ്ങളും ചേർന്ന്, ഈ മനോഹരവും പൂർണ്ണവുമായ ബ്രഹ്മാണ്ഡം പ്രകൃതിയിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്.
ദശോത്തരഗുണോപേതം സപ്താവരണസംവൃതമ് । കലാകാഷ്ഠാദിരൂപേണ യഃ കാലം പരിവര്തതേ
പത്തു മുതൽ കൂടുതൽ ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളതും ഏഴു ആവരണങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടതുമായ ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിൽ കാലം കല, കഷ്ട തുടങ്ങിയ രൂപങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
കാലേനൈവ ജഗത്സര്ഗസ്ഥിതിസംഹരണം ഭവേത് । ചതുര്യുഗസഹസ്രം വൈ ബ്രഹ്മണോ ദിവസോ ഭവേത്
ലോകത്തിന്റെ സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, ലയം എല്ലാം കാലം കൊണ്ടാണ് നടക്കുന്നത്. ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരു ദിവസം നാലായിരം യുഗചക്രങ്ങളാണ്.