പുരാ വ്യാസേന മുനിനാ ത്രിവര്ഷാദ്യത്കൃതം ശുഭമ് । ശ്രവണാത്തസ്യ കൃത്സ്നസ്യ വ്യാകര്താ ഭാരതസ്യ യഃ
മുന്പ് വ്യാസമുനി മൂന്നു വർഷം കഴിഞ്ഞ് ചെയ്ത പുണ്യപ്രവൃത്തിയാണ് ഭാരതം. അതു മുഴുവൻ കേട്ടാൽ വിശദീകരിക്കുന്നവനാണ് ഭാരതത്തിന്റെ വാചകൻ.
ന കിംചിത്പ്രണമേദ്വിപ്രം മുക്ത്വാ യോഗിനമുത്തമമ് । സര്വേഷാമേവ വംദ്യോസൌ ഭാരതം വ്യാകരോതി യഃ
പരമയോഗിയെ ഒഴികെ മറ്റൊരു ബ്രാഹ്മണനെയും നമസ്കരിക്കേണ്ടതില്ല. ഭാരതം വിശദീകരിക്കുന്നവനാണ് എല്ലാവർക്കും വന്ദനീയൻ.
യോ മഹാഭാരതം നിത്യം വ്യാഖ്യാസ്യതി പഠേച്ച വാ । സ സര്വേഭ്യോധികോ വിപ്രസ്താരയേച്ചൈവ മാനവാന്
മഹാഭാരതം എപ്പോഴും വായിക്കുകയോ വിശദീകരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ മറ്റെല്ലാവരിലും ശ്രേഷ്ഠനാണ്; അവൻ മനുഷ്യരെ രക്ഷിക്കും.
വ്യാകരോതി ച പര്വൈകം സര്വാണി കതിചിത്തു വാ । സര്വപാപവിനിര്മുക്തോ ഹവ്യേ കവ്യേ വിശിഷ്യതേ
ഒരു ഭാഗം മാത്രമോ, അല്ലെങ്കിൽ പല ഭാഗങ്ങളോ വിശദീകരിച്ചാലും, അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും. ദേവർക്കും പിതൃകൾക്കും അർപ്പിക്കുന്നതിൽ അവൻ ശ്രേഷ്ഠനാകും.
തമേവ പ്രണമേദ്വിപ്രം തമേവാര്ഹം ച പൂജയേത് । തമേവ ഭോജയേന്നിത്യം സര്വം തസ്മൈ നിവേദയേത്
അവൻ ബ്രാഹ്മണനെയാണ് നമസ്കരിക്കേണ്ടത്, അവനെയാണ് ആദരിക്കേണ്ടത്, അവനെ ദിവസേന ഭക്ഷിപ്പിക്കണം, എല്ലാം അവനു സമർപ്പിക്കണം.
തസ്യ പൂജാവിധിഃ പ്രോക്തോ വ്യാഖ്യാനസമയേ ദ്വിജഃ । പ്രതിപൂജ്യോഽഥ വസ്ത്രാദ്യൈഃ പൂജയേദ്വിധിമാര്ഗതഃ
വ്യാഖ്യാനസമയത്ത് അവനെ ആദരിക്കേണ്ട വിധി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. വസ്ത്രാദികൾകൊണ്ടും നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ അവനെ ആദരിക്കണം.
ആദിപര്വസമാപ്തൌ ച സൂക്ഷ്മവസ്ത്രത്രയം ദദേത് । സുവര്ണം ച യഥാശക്തി സഭാപര്വണി വാസസീ
ആദിപർവം പൂർത്തിയായപ്പോൾ മൂന്ന് നല്ല വസ്ത്രങ്ങൾ നൽകണം. സഭാപർവത്തിൽ കഴിവനുസരിച്ച് പൊന്നും വസ്ത്രവും നൽകണം.
ആനുശാസനികാരണ്യസ്വര്ഗാരോഹേഷു പര്വസു । ആദിപര്വണി പൂജാ യാ സാ പൂജാ നൃപപുംഗവ
അനുശാസന, ആരണ്യ, സ്വർഗ്ഗാരോഹണ പർവങ്ങളിൽ ആദിപർവത്തിൽ നടത്തിയതുപോലെ തന്നെ പൂജ നടത്തണം, രാജാവേ.
കര്ണാശ്വമേധവൈരാടശല്യദ്രോണേഷു പര്വസു । സൂക്ഷ്മവസ്ത്രത്രയം ശുദ്ധം നിഷ്കദ്വയമഥാപി വാ
കർണ്ണ, അശ്വമേധ, വീരാട്ട, ശല്യ, ദ്രോണ പർവങ്ങളിൽ മൂന്ന് ശുദ്ധമായ വസ്ത്രങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ രണ്ട് പൊൻനാണയങ്ങൾ നൽകണം.
ക്ഷുദ്രപര്വസ്വഥാന്യേഷു നിഷ്കാവഥ സമാനയേത് । ഹരിവംശേ സനിഷ്കം തു വസ്ത്രത്രിതയമേവ തു
ചെറിയ പർവങ്ങളിലും മറ്റുള്ളവയിലും പൊൻനാണയങ്ങൾ നൽകണം. ഹരിവംശത്തിൽ മൂന്ന് വസ്ത്രങ്ങൾക്കും ഒരു പൊൻനാണയത്തിനും നൽകണം.
ഭാരതസ്യാഖിലസ്യൈവ സമാപ്തൌ ക്ഷേത്രദോ ഭവേത് । രാമായണസ്യ ശ്രവണേ കാംഡേകാംഡേ പ്രപൂജയേത്
ഭാരതം മുഴുവനും പൂർത്തിയായപ്പോൾ ഭൂമി ദാനം ചെയ്തവനായി മാറും. രാമായണം കേൾക്കുമ്പോൾ ഓരോ ഭാഗം പൂർത്തിയായപ്പോൾ ആദരിക്കണം.
ക്ഷേത്രം പര്യാപ്തമഥവാ സുവര്ണമപി ദാപയേത് । വ്യാഖ്യാതുര്ഗുരുവാക്യസ്യ സര്വകല്മഷനാശനഃ
ഭൂമി മതിയാകില്ലെങ്കിൽ പൊന്നും നൽകാം. വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന ഗുരുവിന്റെ വാക്കുകൾ എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നീക്കുന്നു.
അര്ഥോധര്മ്മശ്ച കാമശ്ച മോക്ഷശ്ച നൃപസത്തമ । വ്യാഖ്യാശ്രവണതഃ സര്വേ സിദ്ധയംതി ച സുബുദ്ധയഃ
രാജാവേ, ധനം, ധർമ്മം, കാമം, മോക്ഷം—ഇവയെല്ലാം കേൾക്കുന്നതിലും വിശദീകരിക്കുന്നതിലും ലഭിക്കും; നല്ല ബുദ്ധിയും നേടാം.
ബ്രഹ്മഹത്യാദിപാപാനാം സര്വേഷാമപി നാശനമ് । ഏകേന ശ്രവണേനാസ്യ കിം നരൈര്ന ശ്രുതം ഭുവി
ബ്രഹ്മഹത്യ പോലുള്ള വലിയ പാപങ്ങൾ പോലും നശിക്കും; ഈ ഭാരതം ഒരിക്കൽ കേട്ടാൽ മനുഷ്യർക്ക് ഭൂമിയിൽ എന്താണ് അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തത്?
യാനവസുസുവര്ണാദ്യൈര്നിത്യമേനം പ്രപൂജയേത് । വ്യാഖ്യാതാരം യതഃ പാപസംദോഹസ്യ വിനാശനമ്
വാഹനങ്ങൾ, പൊൻ, മറ്റ് സമ്മാനങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് അവനെ എപ്പോഴും ആദരിക്കണം; കാരണം വ്യാഖ്യാതാവാണ് പാപസഞ്ചയത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നത്.
അന്യാന്യപി പുരാണാനി മുനിപ്രോക്താനി താന്യപി । ശ്രോതൄണാം പാപനാശായ വക്തുശ്ചാപി വിശേഷതഃ
മുനികൾ പറഞ്ഞ മറ്റ് പുരാണങ്ങളും വായിക്കണം; കേൾക്കുന്നവരുടെ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കാനും, പ്രത്യേകിച്ച് പറയുന്നവന്റെ പാപങ്ങൾക്കുമാണ് അതിന്റെ ഗുണം.
യശ്ച സര്വപുരാണാനി ഷട്ത്രിംശത്തു പ്രകീര്തയേത് । ശൃണോതി വാ ന തസ്യാസ്തി ചിത്തച്ഛേദഃ കദാചന
ആരെങ്കിലും ഈ അറുപത്താറ് പുരാണങ്ങൾ മുഴുവനും വായിക്കുകയോ, അതോ കേൾക്കുകയോ ചെയ്താൽ, ഒരിക്കലും മനസ്സിൽ കലഹമോ വിഷമമോ ഉണ്ടാകില്ല.
ബ്രാഹ്മം പുരാണം പ്രഥമം ദ്വിതീയം പാദ്മമുച്യതേ । തൃതീയം വൈഷ്ണവം ചൈവ ചതുര്ഥം ശൈവമുച്യതേ
ആദ്യ പുരാണം ബ്രഹ്മപുരാണം, രണ്ടാമത്തേത് പദ്മപുരാണം, മൂന്നാമത്തേത് വൈഷ്ണവപുരാണം, നാലാമത്തേത് ശൈവപുരാണം എന്നാണ് പറയുന്നത്.
അഥ ഭാഗവതം പ്രോക്തം പംചമം ഷഷ്ഠമുച്യതേ । ഭവിഷ്യം നാരദീയം ച സപ്തമം പരികീര്തിതമ്
അടുത്തത് ഭാഗവതപുരാണം അഞ്ചാമത്തേത്, ഭവിഷ്യപുരാണം ആറാമത്തേത്, നാരദപുരാണം ഏഴാമത്തേത് എന്നിങ്ങനെയാണ് പറയുന്നത്.
മാര്കംഡേയമിതി പ്രോക്തമഷ്ടമം നവമം തഥാ । ആഗ്നേയം ബ്രഹ്മവൈവര്തം ദശമം പരികീര്തിതമ്
മാർകണ്ടേയപുരാണം എട്ടാമത്തേത്, ആഗ്നേയപുരാണം ഒൻപതാമത്തേത്, ബ്രഹ്മവൈവർതപുരാണം പത്താമത്തേത് എന്നിങ്ങനെയാണ്.
ലൈംഗം ച വാമനം ചൈവ സ്കാംദം മാത്സ്യമഥൈവ ച । കൌര്മം വാരാഹമുദിതം ഗാരുഡം വാഥ കീര്തിതമ്
ലൈംഗപുരാണം, വാമനപുരാണം, സ്കാന്ദപുരാണം, മാത്സ്യപുരാണം, കൂർമപുരാണം, വാരാഹപുരാണം, ഗാരുഡപുരാണം എന്നിവയും പറയപ്പെടുന്നു.
ബ്രഹ്മാംഡമിത്യഷ്ടാദശപുരാണാനി വിദുര്ബുധാഃ । തഥാ ചോപപുരാണാനി കഥയിഷ്യാമ്യതഃ പരമ്
ബ്രഹ്മാണ്ഡപുരാണം അങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു. ഈ പതിനെട്ട് പുരാണങ്ങൾ ജ്ഞാനികൾ അംഗീകരിക്കുന്നു. ഇനി ഉപപുരാണങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം.
ആദ്യം സനത്കുമാരാഖ്യം നാരസിംഹമതഃ പരമ് । തൃതീയമാംഡമുദ്ദിഷ്ടം ദൌര്വാസസമഥൈവ ച
ആദ്യത് സനത്കുമാരപുരാണം, അതിന് ശേഷം നരസിംഹപുരാണം, മൂന്നാമത്തേത് ആണ്ഡപുരാണം, പിന്നെ ദൗർവാസസപുരാണം.
നാരദീയമഥാന്യം ച കാപിലം മാനവം തഥാ । തദ്വദൌശനസ പ്രോക്തം ബ്രഹ്മാംഡം ച തതഃ പരമ്
പിന്നീട് മറ്റൊരു നാരദപുരാണം, കാപിലപുരാണം, മാനവപുരാണം, വൈഷ്ണവപുരാണം, ബ്രഹ്മാണ്ഡപുരാണം എന്നിവയും പറയപ്പെടുന്നു.
വാരുണം കാലികാഹ്വാനം മാഹേശം സാംബമേവ ച । സൌരം പാരാശരം ചൈവ മാരീചം ഭാര്ഗവാഹ്വയമ്
വാരുണപുരാണം, കാലികാപുരാണം, മഹേശപുരാണം, സാംബപുരാണം, സൌരപുരാണം, പരാശരപുരാണം, മാരീചപുരാണം, ഭാർഗവപുരാണം എന്നിവയും ഉണ്ട്.
കൌമാരം ച പുരാണാനി കീര്തിതാന്യഷ്ട വൈ ദശ । അഷ്ടാദശപുരാണാനാം വ്യാകര്താ തു ഭവേന്മനുഃ
കൗമാരപുരാണം ഉൾപ്പെടെ പതിനെട്ട് ഉപപുരാണങ്ങൾ പറയപ്പെട്ടു. ഈ പതിനെട്ട് പുരാണങ്ങൾക്കു വിശദീകരകൻ മനുവാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ പാതാലഖംഡേ ശിവരാഘവസംവാദേ പുരാണമാഹാത്മ്യകഥനംനാമ പംചദശോത്തരശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ പാതാളഖണ്ഡത്തിൽ ശിവനും രാഘവനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ പുരാണമാഹാത്മ്യം എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
സൂത ഉവാച- സംധ്യാവംദനകര്മക്രിയതാമിതി രാമോ മുനിമാചഷ്ടായമ് । ഉഷ്ണദ്യുതിരപ്യസ്തമുപൈതി ദ്വിജകുലമേതന്നീഡമുപൈതി
സൂതൻ പറഞ്ഞു: രാമൻ ആ മഹർഷിയോട് സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യണമെന്ന് പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ സൂര്യൻ ചൂടോടെ തന്നെ അസ്തമിക്കുകയായിരുന്നു, ദ്വിജന്മാർ അവരുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങുകയായിരുന്നു.
സ്വയമപി സംധ്യാവംദനകാമോഽവ്രജദുത്തരദിശമുജ്ഝിതയാനഃ । ഹാഹാഹൂഹൂകൃതസംഗീതിര്ബംദീപ്രമുഖപ്രസ്തുതകീര്തിഃ
സ്വയം സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, രാമൻ തന്റെ വാഹനം അവിടെവിട്ടു വടക്കോട്ടു നടന്നു. ഹാഹാ, ഹൂഹൂ എന്നൊക്കെ വിളിച്ചു, ബന്ദികളും മറ്റു ഗായകരും അവന്റെ മഹത്വം പാടുകയായിരുന്നു.
ഗൌതമീതടമുപേത്യ രാഘവോ വായുനംദനസുധൌതപദ്യുഗഃ । ജാംബവത്കൃതകരാവലംബനഃ പ്രാപദുത്തമനദീം തു ഗൌതമീമ്
ഗൗതമീ നദിയുടെ തീരത്ത് എത്തി, വായുവിന്റെ പുത്രനായ ഹനുമാൻ രാഘവന്റെ കാലുകൾ കഴുകി, ജാംബവാൻ കൈകൊടുത്ത് താങ്ങി, രാഘവൻ ആ ഗൗതമീ നദിയിലേക്കു സമീപിച്ചു.