ഉപക്രമദിനേ രാമ ത്രിപംചദശ വാ ശുഭാഃ । ശ്ലോകാ ദ്വിതീയേ ദിവസേ തതോ ദ്വിഗുണിതാഃ ശുഭാഃ
ആദ്യ ദിവസം, രാമ, പതിനഞ്ച് ശുഭമായ ശ്ലോകങ്ങൾ; രണ്ടാം ദിവസം അതിന്റെ ഇരട്ടിയോളം ശ്ലോകങ്ങൾ.
തൃതീയേ ദിവസേ രാമ തതശ്ചാധികമിഷ്യതേ । ദിനാനാമവ്യവച്ഛേദാദ്വ്യാഖ്യാനം ശ്രവണം തഥാ
മൂന്നാം ദിവസം, രാമ, അതിലും കൂടുതൽ ശ്ലോകങ്ങൾ വേണം. ദിവസങ്ങൾ ഇടവേളയില്ലാതെ വിശദീകരണവും ശ്രവണവും തുടരണം.
വ്യവസ്ഥിതിര്യദാ ജാതാ തദാ പൌരാണികം ഗുരുമ് । താംബൂലാദിപ്രദായാഥ പരേദ്യുഃ ശൃണുയാദപി
സംവിധാനം തീർന്നശേഷം, പുരാണം പഠിപ്പിക്കുന്ന ഗുരുക്കളെ താമ്പൂലാദി ഇഷ്ടവസ്തുക്കൾ നൽകി ആദരിക്കണം. അതിന്റെ അടുത്ത ദിവസം വീണ്ടും പുരാണം കേൾക്കണം.
പുരാണമേവം ശ്രോതവ്യം ദൈനംദിനമിതി ശ്രുതിഃ । വ്രതരൂപേണ യഃ കശ്ചിത്പുരാണം ശൃണുയാന്നരഃ
പുരാണം ദിവസേന കേൾക്കണമെന്ന് ശാസ്ത്രങ്ങൾ പറയുന്നു. യാതൊരു മനുഷ്യനും വ്രതമായി പുരാണം കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ,
യദൈവം തത്പുരാണം തു തത്ര യാതി ന സംശയഃ । പുരാണം ശ്രോതുകാമേന ശ്ലോകശ്ചൈകോപി ചേച്ഛ്രുതഃ
ആ മനുഷ്യൻ ആ പുരാണം കേൾക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഫലം അവനു ലഭിക്കുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല. പുരാണം കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഒരു ശ്ലോകം പോലും കേട്ടാൽ,
തദ്ദിനേ തു കൃതം പാപം നാശയേത്തു ന സംശയഃ
അന്നേ ദിവസം ചെയ്ത പാപങ്ങൾ എല്ലാം നശിക്കും, ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല.
ഏവം പുരാണം ശൃണുയാച്ച യസ്തു സ ബ്രഹ്മഹത്യാകൃതപാപബംധാത് । സുരാപീതിഃ സ്വര്ണഹരശ്ച രാമ ഗുര്വംഗനാഗശ്ച വിമുക്തിമേതി
ഇങ്ങനെ പുരാണം കേൾക്കുന്നവൻ ബ്രാഹ്മണഹത്യ, മദ്യം കുടിയ്ക്കൽ, പൊന്നു മോഷ്ടിക്കൽ, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ അപമാനിക്കൽ തുടങ്ങിയ വലിയ പാപങ്ങൾ ചെയ്തവനായാലും മോക്ഷം നേടും.
പാപാനി ചാന്യാനി കൃതാനി പുംഭിഃ സര്വാണി നശ്യംതി പുരാകൃതാനി । ഇഹാപി യാന്യബ്ദശതാര്ജിതാനി ശ്രോതുര്വിനശ്യംതി തഥാ ച വക്തുഃ
മനുഷ്യർ ചെയ്തിട്ടുള്ള എല്ലാ മറ്റു പാപങ്ങളും, പഴയകാലത്ത് ചെയ്തവയോ, ഈ ജന്മത്തിൽ നൂറുകണക്കിന് വർഷം സമ്പാദിച്ചവയോ ആയാലും, പുരാണം കേൾക്കുന്നവനും വായിക്കുന്നവനും എല്ലാം നശിക്കും.
കലൌ സമസ്തവിപ്രാണാം സര്വജ്ഞത്വം ന വിദ്യതേ । വിഗുണാപി തതോ വ്യാഖ്യാ ഫലദാ ദാനകര്മവത്
കലിയുഗത്തിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് മുഴുവൻ ജ്ഞാനം ഇല്ല. എങ്കിലും, അർത്ഥത്തിൽ കുറവുള്ള വിവരണവും ദാനത്തിന്റെ ഫലമുപോലെ ഫലം നൽകും.
പുരാണാനാമഭിപ്രായം വ്യാസോ വേദ ന ചാപരഃ । അഹം വേദ്മി വിശേഷേണ വ്യാസാദപി വിധേരപി
പുരാണങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം വ്യാസൻ മാത്രമേ അറിയൂ, മറ്റാരും അറിയില്ല. എന്നാൽ ഞാൻ അതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ, വ്യാസനും സ്രഷ്ടാവിനും പോലും അതിന്റെ അർത്ഥം അറിയാം.
ന സ്വാധ്യായസ്തപോ വാപി ന മംത്രോ ന ജുഹോതയഃ । ഫലംതി ന തഥാ തിഷ്യേ പുരാണശ്രവണം യഥാ
സ്വാധ്യായം, തപസ്സ്, മന്ത്രം, യാഗങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് പുരാണം കേൾക്കുന്നതുപോലെ ഫലം ലഭിക്കില്ല.
ഏകൈകശ്രവണാദേവ പാതകം മഹദേവ തു । നാശമാപ്നോത്യസംദേഹഃ ശ്രീശൈലേ വര്തനാദിവ
ഒരു ശ്ലോകം പോലും കേൾക്കുമ്പോൾ, മഹാദേവാ, വലിയ പാപം പോലും സംശയമില്ലാതെ നശിക്കും; ശ്രീശൈലത്തിൽ താമസിക്കുന്നതുപോലെ.
അതോ ഗുരുഃ പുരാണജ്ഞഃ ശ്രോതൃവംദ്യോഽഘനാശനഃ । ന തസ്മാദധികഃ കശ്ചിദ്ഗുരുരസ്തി ഗതിപ്രദഃ
അതുകൊണ്ട്, പുരാണം അറിയുന്ന ഗുരു ശ്രോതാവിൽ നിന്ന് ആദരം ലഭിക്കേണ്ടവനും പാപം നശിപ്പിക്കുന്നവനും ആണ്. മോക്ഷം നൽകുന്നവനായി അവനേക്കാൾ വലിയ ഗുരു ഇല്ല.
മംത്രേഷു ഗുരവോ യേ ച വേദശാസ്ത്രേഷു യേ മതാഃ । നേശതേ സര്വവിജ്ഞാനം ദാതും തസ്മാന്ന ബോധകാഃ
മന്ത്രങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നവരും വേദശാസ്ത്രങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നവരും മുഴുവൻ ജ്ഞാനം നൽകാൻ കഴിയില്ല. അതിനാൽ അവർ സത്യജ്ഞാനികൾ അല്ല.
പിശാചാഃ പ്രായശോ രാമ ബ്രഹ്മരാക്ഷസനാമിനഃ । വേദമംത്രസ്യ വേത്താരോ ദൃശ്യംതേ ന പുരാണവിത്
രാമാ, പിശാച്, ബ്രഹ്മരാക്ഷസൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവർക്ക് വേദമന്ത്രങ്ങൾ അറിയാമെങ്കിലും, പുരാണം അറിയുന്നവരെ കാണാനാവില്ല.
പുരാണവിമുഖോ നൈവ സര്വഃ സര്വം ഹി പശ്യതി । പുരാണജ്ഞോ ഹി തസ്തസ്മാത്പാപനാശകരഃ പ്രഭുഃ
പുരാണത്തോട് വിരോധം ഉള്ളവൻ എല്ലാം കാണാൻ കഴിയില്ല; പക്ഷേ, പുരാണം അറിയുന്നവൻ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന പ്രഭുവാണ്.
തത്പൂജാ സര്വപൂജാ സ്യാത്സര്വദ്രോഹോഽസ്യ പീഡനമ് । യഥാ സമസ്തദാനാനാം വിദ്യാദാനം പ്രശസ്യതേ
അവനെ ആരാധിക്കുന്നത് എല്ലാം ആരാധിക്കുന്നതുപോലെയാണ്; അവനെ ഉപദ്രവിക്കുന്നത് എല്ലാം ഉപദ്രവിക്കുന്നതുപോലെയാണ്. എല്ലാ ദാനങ്ങളിൽ ജ്ഞാനദാനം എങ്ങനെ പ്രധാനമാണോ,
പൌരാണികസ്തഥാ ധന്യസ്തത്ര ദാനം മഹത്ഫലമ് । രാമ ഉവാച-। കിം വാ പൌരാണികേ ദേയം കിയത്കീദൃശമേവ ച
അങ്ങനെ തന്നെ, പുരാണം പഠിപ്പിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാനാണ്; അവനു ദാനം ചെയ്യുന്നത് വലിയ ഫലം നൽകും. രാമൻ ചോദിച്ചു: പുരാണം പഠിപ്പിക്കുന്നവന് എന്ത് തരത്തിലുള്ളത്, എത്രയും എങ്ങനെ നൽകണം?
പുരാണം കീദൃശം വര്ജ്യം വര്ജ്യഃ കീദൃക്പുരാണവിത് । ശംഭുരുവാച- ഷഡ്രസാനന്നപാനാനി സ്നേഹദ്രവ്യാണി യാനി ച
ഏത് വിധത്തിലുള്ള പുരാണം ഒഴിവാക്കണം? എങ്ങനെയുള്ള പുരാണം അറിയുന്നവനെ ഒഴിവാക്കണം? ശംഭു പറഞ്ഞു: ആറു രുചിയുള്ള ഭക്ഷണവും പാനീയവും, എണ്ണയോ നെയ്യോ ചേർത്ത വിഭവങ്ങളും,
ഗൃഹം സോപസ്കരം രാമ പുരാണജ്ഞായ ദാപയേത് । പര്യാപ്താന്യേവ സര്വാണി അധികാനി ഫലാധികാത്
ഏറ്റവും ആവശ്യമായ ഉപകരണങ്ങളോടെ കൂടിയ ഒരു വീട്, രാമാ, പുരാണം അറിയുന്നവന് നൽകണം. എല്ലാം മതിയായതായിരിക്കണം; അധികം നൽകിയാൽ കൂടുതൽ ഫലം ലഭിക്കും.
ദദ്യാദ്ദ്രവ്യമതോ ഭൂയഃ സചൈലം ശോഭിതം മൃദു । ഭൂഷണാനി യഥാര്ഹാണി സ്വശക്ത്യാ പ്രതിപാദയേത്
സ്വശക്തിക്ക് അനുസരിച്ച്, മനോഹരമായ, മൃദുവായ വസ്ത്രങ്ങളോടും അലങ്കാരങ്ങളോടും കൂടിയ ധനം കൂടുതൽ നൽകണം.
ഗംധപുഷ്പം പ്രതിദിനം കേവലം ഗംധമേവ ച । കേവലം ച തഥാ പുഷ്പം ഫലകാലേ ഫലാന്യപി
ദിവസേന സുഗന്ധവും പൂക്കളും അർപ്പിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ വെറും സുഗന്ധം മാത്രം, അല്ലെങ്കിൽ പൂക്കൾ മാത്രം; ഫലക്കാലത്ത് ഫലങ്ങളും അർപ്പിക്കണം.
താംബൂലം ച തഥാ ദദ്യാന്നമസ്കുര്യാച്ച ഭക്തിതഃ । പുരാണസ്യ സമാപ്തൌ തു ദദ്യാദ്ദാനാദികം തഥാ
അത് പോലെ തന്നെ, താമ്പൂലവും ഭക്തിയോടെ നമസ്കാരവും അർപ്പിക്കണം; പുരാണം സമാപിക്കുമ്പോൾ ദാനം മുതലായവയും നൽകണം.
അധികം തു തഥാ ദേയം ഭൂഹിരണ്യാദികം നൃപ । ന ച തൂഷ്ണീമുപക്രമ്യ ശ്രോതുമര്ഹതി കശ്ചന
കൂടുതൽ ഭൂമി, പൊന്നു മുതലായവയും നൽകണം രാജാവേ; ആരും മൗനത്തിൽ ഇരുന്ന് കേൾക്കാൻ വരരുത്.
സഭാസദ്ഭിഃ കൃതാ ചൈവ യാ പൂജൈകേന വാ കൃതാ । ദേവസ്ഥാനേ യഥാശക്തി സര്വൈഃ പൂജനമിഷ്യതേ
സഭയിൽ എല്ലാവരും ചേർന്നോ, ഒരാൾ മാത്രം ചെയ്തോ, ദേവാലയത്തിൽ എല്ലാവരും സ്വശക്തിക്ക് അനുസരിച്ച് പൂജ ചെയ്യുന്നത് ഉത്തമമാണ്.
തീര്ഥേപി ച യഥാ രാമ പുണ്യേഷ്വായതനേഷു ച । സ്വശക്ത്യാ പൂജനം കുര്യാത്പുരാണജ്ഞായ രാഘവ
രാമാ, തീർത്ഥങ്ങളിലും പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിലും, പുരാണം അറിയുന്നവരെ സ്വശക്തിക്ക് അനുസരിച്ച് പൂജിക്കണം.
ശ്രോതുസ്തു ലക്ഷണം പൂര്വം മയോക്തം തു ഭവേന്നൃപ । പൌരാണികസ്യ സര്വസ്യ ലക്ഷണം കഥയാമി തേ
ശ്രോതാവിന്റെ ഗുണങ്ങൾ ഞാൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് രാജാവേ; ഇപ്പോൾ പുരാണം വായിക്കുന്നവന്റെ ഗുണങ്ങൾ ഞാൻ പറയുന്നു.
കുലഹീനോ മഹാവ്യാധിര്മഹാപാപീ തിരസ്കൃതഃ । ശൌചാചാരവിഹീനശ്ച വേദസ്മൃതിവിവര്ജിതഃ
കുടുംബമില്ലാത്തവൻ, വലിയ രോഗം ബാധിച്ചവൻ, വലിയ പാപി, അപമാനിതൻ, ശുദ്ധിയും നല്ല പെരുമാറ്റവും ഇല്ലാത്തവൻ, വേദവും സ്മൃതിയും അറിയാത്തവൻ.
അന്യദേവഃ പൂതിവചോ വ്യംഗശ്ചാപ്യധികാംഗവാന് । പരപൂര്വാപതിഃ സ്തേനഃ പ്രാണിഹംതാ നിരാകൃതിഃ
മറ്റു ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കുന്നവൻ, ദുഷ്ടവാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്നവൻ, കായിക വൈകല്യമുള്ളവൻ, മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ ആദ്യമായി സ്വീകരിച്ചവൻ, കള്ളൻ, ജീവികളെ കൊല്ലുന്നവൻ, ദുർദർശനമായവൻ.
അഥ വര്ജ്യം പുരാണം തേ കഥയാമി നൃപോത്തമ । പൂര്വജ്ഞൈരുച്യമാനം ച യത്പ്രോക്തം മുനിഭിഃ പരൈഃ
ഏത് പുരാണം ഒഴിവാക്കണം എന്ന് ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയുന്നു മഹാരാജാവേ; പുരാതനന്മാരും മഹർഷികളും പറഞ്ഞതുപോലെയാണ്.