കരണേ ചാപി ലഗ്നേ ച ഗ്രഹതാരാബലാന്വിതേ । അമൂഢേന ഗ്രഹേ ബാലേ ന ച വൃദ്ധൌ ഗുരൌസ്ഥിതേ
ശുഭകരമായ കരണം, ലഗ്നം, ഗ്രഹങ്ങളും നക്ഷത്രങ്ങളും ശക്തിയുള്ളപ്പോൾ, ഗ്രഹങ്ങൾ ദോഷമില്ലാതെ, ബാല്യത്തിലോ വൃദ്ധാവസ്ഥയിലോ അല്ലാതെ, ഗുരു ദോഷം ഇല്ലാത്തപ്പോൾ,
ന കൃഷ്ണപക്ഷേ ഗ്രഹണേ ന ച നാസ്തികസംനിധൌ । പൂര്വോക്തലക്ഷണോപേതം പുരാണം ശൃണുയാദിതി
കൃഷ്ണപക്ഷത്തോ ഗ്രഹണ സമയത്തോ അല്ലാതെ, നാസ്തികരുടെ സാന്നിധ്യത്തിലോ അല്ലാതെ, മുമ്പ് പറഞ്ഞ ലക്ഷണങ്ങളുള്ള പുരാണം കേൾക്കണം.
ശുദ്ധഗേഹേഽഥവാ ശുദ്ധവേദികായാം മഠേഥ വാ । നദീതീരേ ദേവഗേഹേ സഭാമംഡപ ഏവ ച
ശുദ്ധമായ വീട്ടിലോ ശുദ്ധമായ വേദികയിലോ, അഥവാ മഠത്തിൽ, നദീതീരത്ത്, ദേവാലയത്തിൽ, സഭാമണ്ഡപത്തിൽ,
രഥ്യാ മഠേഥ വാ രമ്യേ പുണ്യശാലാസു രാഘവ । സ്വയം നമസ്യ വിപ്രേംദ്രാന്പുരാണജ്ഞം വിശേഷതഃ
അല്ലെങ്കിൽ മനോഹരമായ തെരുവിലോ, പുണ്യശാലകളിലോ, രാഘവ, സ്വയം ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും പ്രത്യേകിച്ച് പുരാണം അറിയുന്നവനെയും ആദരിക്കണം.
ആസനം കല്പിതം കുര്യ്യാദൂര്ധ്വം സര്വവിശേഷിതമ് । ഏഹി ധര്മ്മാസനമിതി വക്തവ്യം സ്യാദനിഷ്ഠുരമ്
മറ്റൊക്കെയുംക്കാൾ ഉയർന്ന ഒരു വിശേഷപ്പെട്ട ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കണം. 'വരൂ, ധർമ്മാസനം' എന്ന് സ്നേഹത്തോടെ പറയണം.
പുരാണപ്രക്രമദിനേ യത്കാര്യം തദുദീരയേത് । വ്യാഖ്യാതാരം പുരാണസ്യ വസ്ത്രാദ്യൈഃ പരിപൂജയേത്
പുരാണം ആരംഭിക്കുന്ന ദിവസം ചെയ്യേണ്ടത് പ്രഖ്യാപിക്കണം. പുരാണം വിശദീകരിക്കുന്നവനെ വസ്ത്രാദികൾകൊണ്ട് ആദരിക്കണം.
ശുഭാനി ദത്വാ വസ്ത്രാണി സൂക്ഷ്മാണി ച നവാനി ച । കരകംഠവിഭൂഷാദി പാത്രമാസനമേവ ച
ശുഭമായ, നല്ലതും പുതുതുമായ വസ്ത്രങ്ങൾ, കറകും കണ്ഠാഭരണവും പാത്രമോ ഇരിപ്പിടമോ എന്നിവ നൽകണം.
ഗംധപുഷ്പാക്ഷതൈഃ പൂജ്യ താംബൂലം വിനിവേദ്യ ച । ശുക്ലാംബരധരം വിഷ്ണും ശശിവര്ണം ചതുര്ഭുജമ്
സুগന്ധം, പൂവ്, അക്ഷതം എന്നിവ കൊണ്ട് പൂജിച്ച്, താമ്പൂലം അർപ്പിച്ച്, വെള്ളയുടുപ്പും ചന്ദ്രവർണ്ണവും നാലു കൈകളും ഉള്ള വിഷ്ണുവിനെ ധ്യാനിക്കണം.
പ്രസന്നവദനം ധ്യായേത്സര്വവിഘ്നോപശാംതയേ । സഭാസദശ്ച സംപൂജ്യ ഗണേശം പ്രാര്ഥയേത്തതഃ
സകലവ്യഘ്നങ്ങൾ അകറ്റാൻ വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രസന്നമായ മുഖം ധ്യാനിക്കണം. സഭാംഗങ്ങളെ ആദരിച്ച്, പിന്നെ ഗണപതിയെ പ്രാർത്ഥിക്കണം.
ഓംനമേത്യാദി മംത്രേണ പൂജനം ഭാരതീ നുതിഃ । പ്രാതഃകാലേ പുരാണസ്യ പ്രക്രമം പ്രാരഭേദിതി
'ഓം നമഃ' തുടങ്ങിയ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് പൂജയും ഭാരതിയുടെ സ്തുതിയും നടത്തണം. പ്രഭാതത്തിൽ പുരാണം ആരംഭിക്കണം.
ഉപക്രമദിനേ രാമ ത്രിപംചദശ വാ ശുഭാഃ । ശ്ലോകാ ദ്വിതീയേ ദിവസേ തതോ ദ്വിഗുണിതാഃ ശുഭാഃ
ആദ്യ ദിവസം, രാമ, പതിനഞ്ച് ശുഭമായ ശ്ലോകങ്ങൾ; രണ്ടാം ദിവസം അതിന്റെ ഇരട്ടിയോളം ശ്ലോകങ്ങൾ.
തൃതീയേ ദിവസേ രാമ തതശ്ചാധികമിഷ്യതേ । ദിനാനാമവ്യവച്ഛേദാദ്വ്യാഖ്യാനം ശ്രവണം തഥാ
മൂന്നാം ദിവസം, രാമ, അതിലും കൂടുതൽ ശ്ലോകങ്ങൾ വേണം. ദിവസങ്ങൾ ഇടവേളയില്ലാതെ വിശദീകരണവും ശ്രവണവും തുടരണം.
വ്യവസ്ഥിതിര്യദാ ജാതാ തദാ പൌരാണികം ഗുരുമ് । താംബൂലാദിപ്രദായാഥ പരേദ്യുഃ ശൃണുയാദപി
സംവിധാനം തീർന്നശേഷം, പുരാണം പഠിപ്പിക്കുന്ന ഗുരുക്കളെ താമ്പൂലാദി ഇഷ്ടവസ്തുക്കൾ നൽകി ആദരിക്കണം. അതിന്റെ അടുത്ത ദിവസം വീണ്ടും പുരാണം കേൾക്കണം.
പുരാണമേവം ശ്രോതവ്യം ദൈനംദിനമിതി ശ്രുതിഃ । വ്രതരൂപേണ യഃ കശ്ചിത്പുരാണം ശൃണുയാന്നരഃ
പുരാണം ദിവസേന കേൾക്കണമെന്ന് ശാസ്ത്രങ്ങൾ പറയുന്നു. യാതൊരു മനുഷ്യനും വ്രതമായി പുരാണം കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ,
യദൈവം തത്പുരാണം തു തത്ര യാതി ന സംശയഃ । പുരാണം ശ്രോതുകാമേന ശ്ലോകശ്ചൈകോപി ചേച്ഛ്രുതഃ
ആ മനുഷ്യൻ ആ പുരാണം കേൾക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഫലം അവനു ലഭിക്കുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല. പുരാണം കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഒരു ശ്ലോകം പോലും കേട്ടാൽ,
തദ്ദിനേ തു കൃതം പാപം നാശയേത്തു ന സംശയഃ
അന്നേ ദിവസം ചെയ്ത പാപങ്ങൾ എല്ലാം നശിക്കും, ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല.
ഏവം പുരാണം ശൃണുയാച്ച യസ്തു സ ബ്രഹ്മഹത്യാകൃതപാപബംധാത് । സുരാപീതിഃ സ്വര്ണഹരശ്ച രാമ ഗുര്വംഗനാഗശ്ച വിമുക്തിമേതി
ഇങ്ങനെ പുരാണം കേൾക്കുന്നവൻ ബ്രാഹ്മണഹത്യ, മദ്യം കുടിയ്ക്കൽ, പൊന്നു മോഷ്ടിക്കൽ, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ അപമാനിക്കൽ തുടങ്ങിയ വലിയ പാപങ്ങൾ ചെയ്തവനായാലും മോക്ഷം നേടും.
പാപാനി ചാന്യാനി കൃതാനി പുംഭിഃ സര്വാണി നശ്യംതി പുരാകൃതാനി । ഇഹാപി യാന്യബ്ദശതാര്ജിതാനി ശ്രോതുര്വിനശ്യംതി തഥാ ച വക്തുഃ
മനുഷ്യർ ചെയ്തിട്ടുള്ള എല്ലാ മറ്റു പാപങ്ങളും, പഴയകാലത്ത് ചെയ്തവയോ, ഈ ജന്മത്തിൽ നൂറുകണക്കിന് വർഷം സമ്പാദിച്ചവയോ ആയാലും, പുരാണം കേൾക്കുന്നവനും വായിക്കുന്നവനും എല്ലാം നശിക്കും.
കലൌ സമസ്തവിപ്രാണാം സര്വജ്ഞത്വം ന വിദ്യതേ । വിഗുണാപി തതോ വ്യാഖ്യാ ഫലദാ ദാനകര്മവത്
കലിയുഗത്തിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് മുഴുവൻ ജ്ഞാനം ഇല്ല. എങ്കിലും, അർത്ഥത്തിൽ കുറവുള്ള വിവരണവും ദാനത്തിന്റെ ഫലമുപോലെ ഫലം നൽകും.
പുരാണാനാമഭിപ്രായം വ്യാസോ വേദ ന ചാപരഃ । അഹം വേദ്മി വിശേഷേണ വ്യാസാദപി വിധേരപി
പുരാണങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം വ്യാസൻ മാത്രമേ അറിയൂ, മറ്റാരും അറിയില്ല. എന്നാൽ ഞാൻ അതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ, വ്യാസനും സ്രഷ്ടാവിനും പോലും അതിന്റെ അർത്ഥം അറിയാം.
ന സ്വാധ്യായസ്തപോ വാപി ന മംത്രോ ന ജുഹോതയഃ । ഫലംതി ന തഥാ തിഷ്യേ പുരാണശ്രവണം യഥാ
സ്വാധ്യായം, തപസ്സ്, മന്ത്രം, യാഗങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് പുരാണം കേൾക്കുന്നതുപോലെ ഫലം ലഭിക്കില്ല.
ഏകൈകശ്രവണാദേവ പാതകം മഹദേവ തു । നാശമാപ്നോത്യസംദേഹഃ ശ്രീശൈലേ വര്തനാദിവ
ഒരു ശ്ലോകം പോലും കേൾക്കുമ്പോൾ, മഹാദേവാ, വലിയ പാപം പോലും സംശയമില്ലാതെ നശിക്കും; ശ്രീശൈലത്തിൽ താമസിക്കുന്നതുപോലെ.
അതോ ഗുരുഃ പുരാണജ്ഞഃ ശ്രോതൃവംദ്യോഽഘനാശനഃ । ന തസ്മാദധികഃ കശ്ചിദ്ഗുരുരസ്തി ഗതിപ്രദഃ
അതുകൊണ്ട്, പുരാണം അറിയുന്ന ഗുരു ശ്രോതാവിൽ നിന്ന് ആദരം ലഭിക്കേണ്ടവനും പാപം നശിപ്പിക്കുന്നവനും ആണ്. മോക്ഷം നൽകുന്നവനായി അവനേക്കാൾ വലിയ ഗുരു ഇല്ല.
മംത്രേഷു ഗുരവോ യേ ച വേദശാസ്ത്രേഷു യേ മതാഃ । നേശതേ സര്വവിജ്ഞാനം ദാതും തസ്മാന്ന ബോധകാഃ
മന്ത്രങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നവരും വേദശാസ്ത്രങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നവരും മുഴുവൻ ജ്ഞാനം നൽകാൻ കഴിയില്ല. അതിനാൽ അവർ സത്യജ്ഞാനികൾ അല്ല.
പിശാചാഃ പ്രായശോ രാമ ബ്രഹ്മരാക്ഷസനാമിനഃ । വേദമംത്രസ്യ വേത്താരോ ദൃശ്യംതേ ന പുരാണവിത്
രാമാ, പിശാച്, ബ്രഹ്മരാക്ഷസൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവർക്ക് വേദമന്ത്രങ്ങൾ അറിയാമെങ്കിലും, പുരാണം അറിയുന്നവരെ കാണാനാവില്ല.
പുരാണവിമുഖോ നൈവ സര്വഃ സര്വം ഹി പശ്യതി । പുരാണജ്ഞോ ഹി തസ്തസ്മാത്പാപനാശകരഃ പ്രഭുഃ
പുരാണത്തോട് വിരോധം ഉള്ളവൻ എല്ലാം കാണാൻ കഴിയില്ല; പക്ഷേ, പുരാണം അറിയുന്നവൻ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന പ്രഭുവാണ്.
തത്പൂജാ സര്വപൂജാ സ്യാത്സര്വദ്രോഹോഽസ്യ പീഡനമ് । യഥാ സമസ്തദാനാനാം വിദ്യാദാനം പ്രശസ്യതേ
അവനെ ആരാധിക്കുന്നത് എല്ലാം ആരാധിക്കുന്നതുപോലെയാണ്; അവനെ ഉപദ്രവിക്കുന്നത് എല്ലാം ഉപദ്രവിക്കുന്നതുപോലെയാണ്. എല്ലാ ദാനങ്ങളിൽ ജ്ഞാനദാനം എങ്ങനെ പ്രധാനമാണോ,
പൌരാണികസ്തഥാ ധന്യസ്തത്ര ദാനം മഹത്ഫലമ് । രാമ ഉവാച-। കിം വാ പൌരാണികേ ദേയം കിയത്കീദൃശമേവ ച
അങ്ങനെ തന്നെ, പുരാണം പഠിപ്പിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാനാണ്; അവനു ദാനം ചെയ്യുന്നത് വലിയ ഫലം നൽകും. രാമൻ ചോദിച്ചു: പുരാണം പഠിപ്പിക്കുന്നവന് എന്ത് തരത്തിലുള്ളത്, എത്രയും എങ്ങനെ നൽകണം?
പുരാണം കീദൃശം വര്ജ്യം വര്ജ്യഃ കീദൃക്പുരാണവിത് । ശംഭുരുവാച- ഷഡ്രസാനന്നപാനാനി സ്നേഹദ്രവ്യാണി യാനി ച
ഏത് വിധത്തിലുള്ള പുരാണം ഒഴിവാക്കണം? എങ്ങനെയുള്ള പുരാണം അറിയുന്നവനെ ഒഴിവാക്കണം? ശംഭു പറഞ്ഞു: ആറു രുചിയുള്ള ഭക്ഷണവും പാനീയവും, എണ്ണയോ നെയ്യോ ചേർത്ത വിഭവങ്ങളും,
ഗൃഹം സോപസ്കരം രാമ പുരാണജ്ഞായ ദാപയേത് । പര്യാപ്താന്യേവ സര്വാണി അധികാനി ഫലാധികാത്
ഏറ്റവും ആവശ്യമായ ഉപകരണങ്ങളോടെ കൂടിയ ഒരു വീട്, രാമാ, പുരാണം അറിയുന്നവന് നൽകണം. എല്ലാം മതിയായതായിരിക്കണം; അധികം നൽകിയാൽ കൂടുതൽ ഫലം ലഭിക്കും.