പാതയേദഥ ചാന്യേന വാമേനൈവ കരേണ വാ । മുക്തിധാരാകൃതാ തേന പവിത്രം പാപനാശനമ്
പിന്നീട് മറ്റേ കൈകൊണ്ടോ ഇടതുകൈകൊണ്ടോ വെള്ളം ഒഴിച്ച്, മോക്ഷധാരപോലെയുള്ള ശുദ്ധവും പാപനാശിനിയുമായ ഒരു പ്രവാഹം ഉണ്ടാക്കണം.
ഏവം സംസ്ഥാപ്യ ദേവേശം പംചഗവ്യൈസ്തഥൈവ ച । പംചാമൃതൈരഥ സ്നാപ്യ മധുരത്രിതയേന ച
ഇങ്ങനെ ദേവനെ സ്ഥാപിച്ച്, പശുവിന്റെ അഞ്ചു വിഭവങ്ങൾ കൊണ്ടും, അഞ്ചു അമൃതങ്ങൾ കൊണ്ടും, മൂന്ന് മധുരങ്ങളാലും സ്നാനമിടണം.
വിഭൂഷ്യ ഭൂഷകൈര്ദേവം പുനഃ സ്നാപ്യ മഹേശ്വരമ് । ശീതോപചാരം കൃത്വാഥ തത ആചമനാദികമ്
ഭഗവാനെ അലങ്കാരങ്ങൾ അണിയിച്ച്, വീണ്ടും മഹേശ്വരനെ സ്നാനമിടിക്കണം. ശേഷം തണുത്ത സേവനം നൽകി, ആചമനം മുതലായവ നടത്തണം.
വസ്ത്രം തഥോപവീതം ച പംചഗംധകമേവ ച । കര്പൂരമരുവം ചാപി പാടീരമഥ വാ ഭവേത്
ശേഷം വസ്ത്രവും ഉപവീതവും, അഞ്ചു സുഗന്ധവസ്തുക്കളും, കർപ്പൂരം, മരുവ, പാടീരം എന്നിവയും അർപ്പിക്കാം.
ഉഭയം മിശ്രിതം വാപി ശിവലിംഗം പ്രപൂജയേത് । കൃത്സ്നപീഠം ഗംധപൂര്ണം യദ്വാ വിഭവസാരതഃ
ഇവയെല്ലാം ചേർത്ത് അല്ലെങ്കിൽ വേർതിരിച്ച് ശിവലിംഗത്തെ പൂജിക്കണം. മുഴുവൻ പീഠവും സുഗന്ധം നിറച്ച്, അല്ലെങ്കിൽ ശേഷിയനുസരിച്ച് നടത്താം.
തൂഷ്ണീമഥോപചാരം വാ കാലിയം പുഷ്പമര്പയേത് । ശ്രീപത്രമരുചിത്യാജം യഥാശക്ത്യാഖിലം യഥാ
ശാന്തമായി അല്ലെങ്കിൽ യോജിച്ച സേവനങ്ങളോടെ കാളിപ്പൂവ് അർപ്പിക്കണം. ശ്രീപത്രം, അരുചി, യാജ്യ എന്നിവയും കഴിയുന്നത്ര അർപ്പിക്കണം.
അനേകദ്രവ്യധൂപം ച ഗുഗ്ഗുലം കേവലം തഥാ । കപിലാഘൃതസംയുക്തം സര്വധൂപായ ശസ്യതേ
നാനാ ദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്ത് ധൂപം കാട്ടാം, അല്ലെങ്കിൽ ഗുഗ്ഗുലു മാത്രം. കപിലപശുവിന്റെ നെയ്യ് ചേർത്താൽ എല്ലാ ധൂപത്തിനും ഉത്തമം.
ധൂപം ദത്വാ യഥാശക്തി കപിലാഘൃതദീപകാന് । അഥവാപ്യാജ്യമാത്രേണ ദീപാന്ദത്വോപഹാരകമ്
ശേഷം ശേഷിയനുസരിച്ച് ധൂപം കാട്ടി, കപിലപശുവിന്റെ നെയ്യ് കൊണ്ട് ദീപങ്ങൾ തെളിയിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ വെറും നെയ്യ് മാത്രം ഉപയോഗിച്ചും ദീപം അർപ്പിക്കാം.
യഥാശക്ത്യുപപന്നം ച ദത്വാ പുഷ്പസമന്വിതമ് । മുഖശുദ്ധിം തതോ ദത്വാ ദത്വാ താംബൂലമാദരാത്
ശേഷിയനുസരിച്ച് പുഷ്പങ്ങൾ ചേർത്ത് അർപ്പിച്ച്, മുഖശുദ്ധി നൽകി, ആദരപൂർവ്വം താമ്പൂലവും അർപ്പിക്കണം.
പ്രദക്ഷിണനമസ്കാരൌ പൂജൈവം ഹി സമാപ്യതേ । ഗീതാംഗപംചകം പശ്ചാത്താനി വിജ്ഞാപയാമി തേ
പ്രദക്ഷിണവും നമസ്കാരവും പൂജ പൂർത്തിയാക്കുന്നു. പിന്നെ ഗാനത്തിന്റെ അഞ്ചു ഭാഗങ്ങൾ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം.
ഗീതം വാദ്യം പുരാണം ച നൃത്യം ഹാസോക്തിരേവ ച । നീരാജനം ച പുഷ്പാണാമംജലിശ്ചാഖിലാര്പണമ്
ഗാനം, വാദ്യം, പുരാണം വായന, നൃത്തം, സന്തോഷവാക്കുകൾ, നീരാജനം, പുഷ്പങ്ങൾ അർപ്പിക്കൽ, എല്ലാം സമർപ്പണം എന്നിവയാണ്.
ക്ഷമാ ചോദ്വാസനം ചൈവ കീര്തിതം ചോപചാരകമ് । ഭൂഷണം ച തഥാ ഛത്രം ചാമരം വ്യജനം തഥാ
ക്ഷമയും, ദേവനെ വിടവാങ്ങിക്കൽയും, അലങ്കാരം, കുട, ചാമരം, കൈവിളക്ക് എന്നിവയും സേവനങ്ങളിലുണ്ട്.
ശിവോപവീതം കൈങ്കര്യം ഷഡീശാനോപചാരകമ് । ദ്വാത്രിംശദുപചാരൈസ്തു യഃ സമാരാധയേച്ഛിവമ്
ശിവന്റെ വിശുദ്ധ പുണ്യനൂല് എന്നത് സേവനമാണ്, അതിനൊപ്പം ആറു വിധത്തിലുള്ള ആരാധനയും ചേര്ന്നിരിക്കുന്നു. ശിവനെ മുപ്പത്തിരണ്ട് വിധത്തിലുള്ള സമര്പ്പണങ്ങളോടെ ആരാധിക്കുന്നവന്,
ഏകേനാഹ്നാ സമസ്താനാം പാപാനാം നാശനം ധ്രുവമ് । ദ്വാത്രിംശദുപചാരം സ്യാത്പൂജനം തൂത്തമോത്തമമ്
ഒരു ദിവസംകൊണ്ട് തന്നെ എല്ലാപാപങ്ങളും തീര്ന്നുപോകുന്നു എന്നത് ഉറപ്പാണ്. മുപ്പത്തിരണ്ട് ഉപചാരങ്ങളോടെ നടത്തുന്ന പൂജയാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമവും ശ്രേഷ്ഠവുമാണ്.
സദാശിവ ഉവാച- ഏവമേതത്കപിശ്രേഷ്ഠ തവ പൂജാം വദാമ്യഹമ് । മത്പാദയുഗലം പൂജ്യ സര്വപൂജാകരോ ഭവ
സദാശിവന് പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ തന്നെയാണ്, വാനരാധിപാ, നിന്റെ പൂജയെക്കുറിച്ച് ഞാന് പറയാം. എന്റെ ഇരുകാലുകളും ആരാധിച്ചാല് നീ എല്ലാ പൂജകളും ചെയ്തവനാകും.
ആരാധ്യേത്ഥം യഥാലിംഗേ തന്മമാരാധനം കുരു । ഹനൂമാനുവാച- ഗുരുണാ ലിംഗപൂജൈവ നിയതാ കല്പിതാ മമ
ലിംഗത്തില് നിര്ദ്ദേശിച്ച പ്രകാരം അങ്ങനെ തന്നെ ആരാധിക്കണം; അങ്ങനെ എന്റെ ആരാധന നടത്തുക. ഹനുമാന് പറഞ്ഞു: ഗുരുവിന്റെ നിര്ദ്ദേശപ്രകാരം ലിംഗാരാധന തന്നെ എനിക്ക് നിര്ബന്ധമായിട്ടാണ് നല്കിയിരിക്കുന്നത്.
താം കരോമി പുരാ ദേവ പശ്ചാത്ത്വത്പാദപൂജനമ് । ഇത്യുക്ത്വൈവ നമസ്യേശം ശിവലിഗാര്ചനേഽഭവത്
അത് ഞാന് മുമ്പ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് ദേവാ; അതിനുശേഷം ഞാന് നിന്റെ പാദാര്ചന നടത്തും. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഇശ്വരനെ നമസ്കരിച്ചു ശിവലിംഗാരാധനയില് പ്രവേശിച്ചു.
സരസ്തീരമഥോ ഗത്വാ കൃത്വാ സൈകതവേദികാമ് । താലപത്രൈര്വിരചിതമാസനം പരികല്പയേത്
അതിനുശേഷം, കുളത്തിന്റെ കരയില് ചെന്നു മണല് കൊണ്ട് ഒരു പീഠം നിര്മ്മിച്ചു; താളിലയിലാല് ഒരു ഇരിപ്പിടവും ഒരുക്കി.
പ്രക്ഷാല്യ പാദഹസ്തൌ തു സമാചമ്യ സമാഹിതഃ । ഭസ്മസ്നാനമഥോ ചക്രേ പുനരാചമ്യ വാഗ്യതഃ
പാദവും കൈയും കഴുകി, ജലം കുടിച്ച് മനസ്സോടെ ഒരുമിച്ചു, അശം കൊണ്ട് സ്നാനം ചെയ്തു, വീണ്ടും ജലം കുടിച്ച് വാക്ക് നിയന്ത്രിച്ചു.
ദേവവേദ്യാമഥോ ചക്രേ പദ്മാനി സുമനോഹരമ് । അനംതരം താലപത്രം പദ്മാസനഗതഃ കപിഃ
ശേഷം ദൈവികമായ ഒരു പീഠം മനോഹരമായ താമരപ്പൂക്കളാല് അലങ്കരിച്ചു; ഉടനെ താളിലയില് ഇരുന്നു, കുരങ്ങന് താമരാസനത്തില് ഇരുന്നു.
പ്രാണാനായമ്യ സന്യാസം ശുക്ലധ്യാനസമന്വിതഃ । പ്രണമ്യ ഗുരുമീശാനം ജപന്നാസീദതഃ പരമ്
ശ്വാസം നിയന്ത്രിച്ച്, സന്ന്യാസം സ്വീകരിച്ച്, ശുദ്ധമായ ധ്യാനത്തോടൊപ്പം, ഗുരുവിനെയും ഈശാനനെയും നമസ്കരിച്ച്, മന്ത്രം ജപിച്ചുകൊണ്ട് ഇരുന്നു.
അഥ ദേവാര്ചനം കര്തും യത്നമാസ്ഥിതവാനപി । പലാശപത്രപുടകദ്വയാനീത ജലം ശുചി
ശേഷം ദേവാരാധന നടത്താന് ഉദ്ദേശിച്ച്, പാലാശിലയിലുണ്ടാക്കിയ രണ്ട് കപ്പുകളില് ശുദ്ധജലം കൊണ്ടുവന്നു.
ശിരഃകമംഡലുഗതം നിധായാഗ്നിം ത്രിമംത്രിതമ് । ആവാഹനാദി കൃത്വാഥ സ്നാനപര്യന്തമേവ ച
തലക്കുടത്തില് ഉണ്ടായിരുന്ന ജലം വച്ചു, മൂന്നു മന്ത്രങ്ങളാല് ശുദ്ധീകരിച്ച അഗ്നിയും ഒരുക്കി, ആവാഹനം മുതലായ ചടങ്ങുകള് നടത്തി, സ്നാനം വരെ പൂര്ത്തിയാക്കി.
അഥ സ്നാപയിതും ദേവമാദായ കരസംപുടേ । കൃത്വാ നിരീക്ഷണം ദേവം പീഠം നോ ദൃഷ്ടവാന്കപിഃ
ശേഷം ദേവനെ സ്നാനമിടാന് കൈകൂപ്പില് എടുത്തു; ദേവനെ നോക്കി, കുരങ്ങന് പീഠം കാണാനായില്ല.
ലിംഗമാത്രം കരഗതം ദൃഷ്ട്വാ ഭീതിസമന്വിതഃ । ഇദമാഹ മഹായോഗീ കിം വാ പാപം മയാ കൃതമ്
കൈയില് ലിംഗം മാത്രം കാണുമ്പോള് ഭയത്തോടെ മഹായോഗി പറഞ്ഞു: എന്ത് പാപമാണ് ഞാന് ചെയ്തതെന്ന്.
യദേതത്പീഠരഹിതം ശിവലിംഗം കരസ്ഥിതമ് । മമാദ്യ മരണം സിദ്ധം പീഠം ചേന്നാഗമിഷ്യതി
പീഠം ഇല്ലാതെ ഈ ശിവലിംഗം എന്റെ കൈയില് വന്നിരിക്കുന്നു; ഇന്ന് പീഠം പ്രത്യക്ഷപ്പെടില്ലെങ്കില് എന്റെ മരണം ഉറപ്പാണ്.
അഥ രുദ്രം ജപിഷ്യാമി തദായാതി മഹേശ്വരഃ । ഇതി നിശ്ചിത്യ മനസാ ജജാപ ശതരുദ്രിയമ്
അപ്പോള് ഞാന് രുദ്രം ജപിക്കും; മഹേശ്വരന് വരും. മനസ്സില് അങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച് ശതരുദ്രിയം ജപിച്ചു.
അഥാപി ന സമായാതോ മഹേശോഽഥ കപീശ്വരഃ । രുദ്രം ന്യപാതയദ്ഭൂമ്യാം വീരഭദ്രഃ സമാഗതഃ
എന്നിരുന്നാലും മഹേശ്വരന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടില്ല; അപ്പോള് കുരങ്ങന്മാരുടെ അധിപന് രുദ്രനെ നിലത്ത് വെച്ചു, വീരഭദ്രന് അവിടെ എത്തി.
കിമര്ഥം രുദ്യതേ ഭക്ത രുദിഹേതും വദസ്വ മേ । ഹനൂമാനുവാച- പീഠഹീനമിദം ലിംഗം പശ്യ മേ പാപസംചയമ്
എന്തുകൊണ്ടാണ് നീ കരയുന്നത് ഭക്താ? കരയാനുള്ള കാരണം പറയു. ഹനുമാന് പറഞ്ഞു: ഈ ലിംഗത്തിന് പീഠം ഇല്ല; എന്റെ പാപസഞ്ചയം നോക്കൂ.
വീരഭദ്ര ഉവാച- യദി നായാതി പീഠം തേ ലിംഗേ മാ സാഹസം കൃഥാഃ । ദാഹയിഷ്യാമ്യഹം ലോകം യദി നായാതി പീഠകമ്
വീരഭദ്രന് പറഞ്ഞു: നിന്റെ ലിംഗത്തിന് പീഠം വരാത്തപക്ഷം നീ ഉന്മാദമായി ഒന്നും ചെയ്യരുത്; പീഠം വരില്ലെങ്കില് ലോകം ഞാന് ദഹിപ്പിക്കും.