സദ്യോജാതം പ്രപദ്യാമി നിക്ഷിപേദഥ പാദയോഃ । ഉദ്ധൂലയേത്സമസ്താംഗേ പ്രണവേന വിചക്ഷണഃ
'സദ്യോജാതം പ്രപദ്യാമി' എന്നു ഉച്ചരിച്ച്, കാലുകളിൽ അഗ്നിഭസ്മം ഇടണം. പിന്നെ, 'ഓം' എന്ന പ്രണവം ഉച്ചരിച്ച്, ജ്ഞാനികൾ ശരീരമാകെ അഗ്നിഭസ്മം തളിക്കണം.
ത്രൈവര്ണികാനാമുദിതഃ സ്നാനാദിവിധിരുത്തമഃ । ശൂദ്രാദീനാം പ്രവക്ഷ്യാമി യദുക്തം ഗുരുണാ തഥാ
മൂന്നു വർണ്ണജാതികൾക്കുള്ള ഉത്തമമായ സ്നാനാദി വിധിയാണ് ഇതു. ഇനി, ഗുരുവിന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം, ശൂദ്രന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ബാധകമായത് ഞാൻ പറയും.
ശിവേതി പദമുച്ചാര്യ ഭസ്മസംമംത്രയേത്സുധീഃ । സപ്തവാരമഥാദായ ശിവായേതി ശിരഃ ക്ഷിപേത്
'ശിവ' എന്ന പദം ഉച്ചരിച്ച്, അഗ്നിഭസ്മം ശുദ്ധീകരിക്കണം. പിന്നെ, ഏഴു പ്രാവശ്യം എടുത്ത്, 'ശിവായ' എന്നു ഉച്ചരിച്ച്, തലയിൽ ഇടണം.
ശംകരായ മുഖേ പ്രോക്തം സര്വജ്ഞായ ഹൃദി ക്ഷിപേത് । സ്ഥാണവേ നമ ഇത്യുക്ത്വാ ഗുഹ്യേ ചാപി സ്വയംഭുവേ
'ശംകരായ' എന്നു ഉച്ചരിച്ച്, വായിൽ അഗ്നിഭസ്മം ഇടണം. 'സർവ്വജ്ഞായ' എന്നു ഉച്ചരിച്ച്, ഹൃദയത്തിൽ ഇടണം. 'സ്ഥാണവേ നമഃ' എന്നു ഉച്ചരിച്ച്, രഹസ്യസ്ഥലത്തും 'സ്വയഭൂവേ' എന്നുവച്ച് അഗ്നിഭസ്മം ഇടണം.
ഉച്ചാര്യ പാദയോഃ ക്ഷിപ്ത്വാ ഭസ്മശുദ്ധമതഃ പരമ് । നമഃ ശിവായേത്യുച്ചാര്യ സര്വാംഗോദ്ധൂലനം സ്മൃതമ്
മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, ശുദ്ധീകരിച്ച അഗ്നിഭസ്മം കാലുകളിൽ ഇടണം. 'നമഃ ശിവായ' എന്നു ഉച്ചരിച്ച്, ശരീരമാകെ അഗ്നിഭസ്മം തളിക്കണം.
തദഭാവേ തു ദൂര്വാഃ സ്യുസ്തദഭാവേ തു രാജതമ് । സംധ്യോപാസ്തിം ജപം ദേവ്യാഃ കൃത്വാ ദേവഗൃഹം വ്രജേത്
അഗ്നിഭസ്മം ഇല്ലെങ്കിൽ, ദർഭാ പുല്ല് ഉപയോഗിക്കാം. അതും ഇല്ലെങ്കിൽ, വെള്ളി ഉപയോഗിക്കാം. സംധ്യോപാസനയും ദേവിയ്ക്ക് ജപവും നടത്തി, ദേവാലയത്തിലേക്ക് പോകണം.
ദേവവേദിമഥോ വാപി കല്പിതം സ്ഥംഡിലം തു വാ । മൃണ്മയം കല്പിതം ശുദ്ധം പദ്മാദിരചനായുതമ്
ദേവതയുടെ വേദിയിലോ, ഒരുക്കിയ പീഠത്തിലോ, ശുദ്ധമായ മണ്ണാൽ നിർമ്മിച്ച, താമരയും മറ്റു അലങ്കാരങ്ങളും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സ്ഥലത്തോ—
ചാതുര്വര്ണക രംഗൈശ്ച ശ്വേതേനൈകേന വാ പുനഃ । വിചിത്രാണി ച പദ്മാനി സ്വസ്തികാദി തഥൈവ ച
നാലു വർണ്ണങ്ങളുടെ നിറപ്പൊടികൾകൊണ്ടോ, വെറും വെള്ളയിലോ, വിവിധതരം താമര, സ്വസ്തിക തുടങ്ങിയ രൂപങ്ങൾകൊണ്ടോ—
ഉത്പലാദി ഗദാ ശംഖ ത്രിശൂലം ഡമരും തഥാ । സരോക്തപംചപ്രാസാദം ശിവലിംഗമഥൈവ ച
നീലതാമര, ഗദ, ശംഖ്, ത്രിശൂലം, ഡമരു, അഞ്ചു ഗോപുരമുള്ള ക്ഷേത്രം, ശിവലിംഗം എന്നിവയുടെ രൂപങ്ങൾകൊണ്ടും—
സര്വകാമഫലം വൃക്ഷം കുലകം കോലകം തഥാ । ഷട്കോണംചത്രികോണംചനവകോണമഥാപിവാ
സകലവാഞ്ഛിതഫലവൃക്ഷം, കുലങ്ങൾ, ചെറിയ കൂമ്പാരങ്ങൾ, ആറു കോണുള്ളതോ, മൂന്നു കോണുള്ളതോ, ഒമ്പത് കോണുള്ളതോ ആയ ആകൃതികൾകൊണ്ടും—
കോണദ്വാദശകാംദോലാം പാദുകാവ്യജനാനി ച । ചാമരച്ഛത്രയുഗലം വിഷ്ണുബ്രഹ്മാദികം തഥാ
പന്ത്രണ്ടു കോണുള്ള ഊഞ്ഞാൽ, പാദുക, വിഞ്ജനം, ചാമരം, കുടകൾ, വിഷ്ണു, ബ്രഹ്മാ മുതലായവയുടെ രൂപങ്ങൾകൊണ്ടും—
ചൂര്ണൈര്വിരചയേദ്വേദ്യാം ധീമാന്ദേവാലയേഽപി വാ । യത്രാപി ദേവപൂജാ സ്യാത്തത്രൈവം കല്പയേദ്ബുധഃ
ഈ രൂപങ്ങൾ, ധാർമ്മികൻ വേദിയിലോ ദേവാലയത്തിലോ നിറപ്പൊടികൾകൊണ്ട് ഒരുക്കണം. ദേവപൂജ നടക്കുന്നിടത്ത് ഇങ്ങനെ ഒരുക്കണം.
സ്വഹസ്തരചിതം മുഖ്യം ക്രീതം ചൈവ തു മധ്യമമ് । യാചിതം തു കനിഷ്ഠം സ്യാദ്ബലാത്കാരമഥാധമമ്
സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ചതാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം. വാങ്ങിയത് മധ്യമം. ഭിക്ഷയെടുത്തത് അധമം. ബലാൽക്കാരം ചെയ്ത് എടുത്തത് ഏറ്റവും താഴ്ന്നത്.
അര്ഹേഷു യത്ത്വനര്ഹേഷു ബലാത്കാരാത്തു നിഷ്ഫലമ് । രക്തശാലി ജപാ സ്ഥാണ കലമാസിത രക്തകൈഃ
യോഗ്യർക്കു അർപ്പിച്ചാൽ ഫലം ലഭിക്കും. യോഗ്യരല്ലാത്തവരിൽ നിന്ന് ബലാൽക്കാരം ചെയ്ത് എടുത്താൽ ഫലമില്ല. ചുവന്ന അരി, ചെമ്പരത്തി, അചഞ്ചലമായ വസ്തുക്കൾ, ഉഴുന്ന്, ചുവന്ന വസ്തുക്കൾ എന്നിവ ഉപയോഗിക്കാം.
തംദുലൈര്വ്രീഹിമാത്രോത്ഥൈഃ കര്ണൈശ്ചൈവ യഥാക്രമമ് । ഉത്തമൈര്മധ്യമൈശ്ചൈവ കഥിതൈരധമൈസ്തഥാ
അരി, നെല്ല്, അവയുടെ കതിരുകൾ എന്നിവയും, ഉത്തമം, മധ്യമം, അധമം എന്നിങ്ങനെ യോജിച്ച് ഉപയോഗിക്കാം.
പദ്മാദിസ്ഥാപനൈരേവ തത്സമ്യഗ്യാഗമാചരേത് । പ്രാഗുത്തരമുഖോ വാപി യദി വാ പ്രാങ്മുഖോ ഭവേത്
താമരയും മറ്റും ഉപയോഗിച്ച്, ആചാരപ്രകാരം, പ്രതിഷ്ഠ നടത്തണം. കിഴക്കോട്ടോ വടക്കോട്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ നേരെ കിഴക്കോട്ടു നോക്കി ഇരുന്നാലും മതിയാകും.
ആസനം ച പ്രവക്ഷ്യാമി യഥാദൃഷ്ടം യഥാശ്രുതമ് । കൌശം ചാര്മ്മം ചൈലതുല്യം ദാരവം താഡപത്രകമ്
ഇപ്പോൾ ഞാൻ കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്തതുപോലെ, ഇരിപ്പിടം എങ്ങനെയാണെന്ന് പറയാം. കുശഗ്രാസം, ചർമ്മം, വസ്ത്രം, മരച്ചുമര, താളവേർ എന്നിവയിൽ ഒന്നിൽ ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കാം.
കാംബലം കാംചനം ചൈവ രാജതം താമ്രമേവ ച । ഗോകരീഷാര്കജൈര്വാപി ആസനം പരികല്പയേത്
കമ്പളം, പൊന്നും വെള്ളിയും താമ്രവും, സൂര്യപ്രഭയിൽ ഉണക്കിയ പശുവിന്റെ ചാണകവും ഉപയോഗിച്ച് ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കാം.
വൈയാഘ്രം രൌരവം ചൈവ ഹാരിണം മാര്ഗമേവ ച । ചാര്മം ചതുര്വിധം ജ്ഞേയമഥ ബംധുകമേവ ച
മൃഗചർമ്മങ്ങളിൽ നാലു തരങ്ങൾ അറിയണം: വയൽപ്പുലി, മാൻ, കുരങ്ങ്, വഴിയിൽ മരിച്ച മൃഗം, കൂടാതെ ബന്ദുകമൃഗത്തിന്റെ ചർമ്മവും.
യഥാസംഭവമേതേഷു ഹ്യാസനം പരികല്പയേത് । കൃതപദ്മാസനോ വാപി സ്വാസ്തികാസന ഏവ ച
ഇവയിൽ ലഭ്യമാകുന്നതിൽ ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കി, പദ്മാസനത്തിലോ സ്വസ്തികാസനത്തിലോ ഇരിക്കണം.
ദര്ഭഭസ്മസമാസീനഃ പ്രാണാനായമ്യ വാഗ്യതഃ । താവത്സ ദേവതാരൂപോ ധ്യാനം ചാന്തഃ സമാചരേത്
ദർഭയിലമോ, ഭസ്മമോ ഇടത്ത് ഇരുന്നു, ശ്വാസവും വാക്കും നിയന്ത്രിച്ച്, ദേവതയുടെ രൂപം ഉള്ളിൽ ധ്യാനിക്കണം.
ശിഖാംതേ ദ്വാദശാംഗുല്യേ സ്ഥിതം സൂക്ഷ്മതനും ശിവമ് । അംതശ്ചരംതം ഭൂതേഷു ഗുഹായാം വിശ്വമൂര്തിഷു
ചൂണ്ടയുടെ അറ്റത്ത്, പന്ത്രണ്ടു വിരൽ അളവിൽ, സൂക്ഷ്മമായ ശിവരൂപം എല്ലാ ജീവികളിലും അകത്തായി, ലോകരൂപങ്ങളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
സര്വാഭരണസംയുക്തമണിമാദി ഗുണാന്വിതമ് । ധ്യാത്വാ തം ധാരയേച്ചിത്തേ തദ്വ്യാപ്ത്യാ പൂരയേത്തനൂമ്
എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും രത്നങ്ങളാലും ഗുണങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്ന അവനെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച്, അവന്റെ സാന്നിധ്യം ശരീരമാകെ നിറയ്ക്കണം.
തയാ ദീപ്ത്യാ ശരീരസ്ഥം പാപം നാശമുപാഗതമ് । സ്വര്ണം പാരദസംപര്കാദ്രക്തം ശ്വേതം യഥാ ഭവേത്
അവന്റെ പ്രകാശം ശരീരത്തിലുള്ള പാപം നശിപ്പിക്കും. പൊന്നിൽ പാരദം തൊട്ടാൽ അത് ചുവപ്പോ വെളുപ്പോ ആകുന്നതുപോലെ.
തദ്ദ്വാദശദലാവൃത്തമഷ്ടപംചത്രിരേവ വാ । പരികല്പ്യാസനം ശുദ്ധം തത്ര ലിംഗം നിധായ ച
പന്ത്രണ്ടോ എട്ടോ അഞ്ചോ മൂന്നോ ദളങ്ങളുള്ള ശുദ്ധമായ ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കി, അതിൽ ലിംഗം സ്ഥാപിക്കണം.
ഗുഹാസ്ഥിതം മഹേശാനം ലിംഗേ സംചിംതയേത്തഥാ । ശോധിതേ കലശേ തോയം ശോധിതം ഗംധവാസിതമ്
ഗുഹയിൽ പാർക്കുന്ന മഹേശ്വരനെ ലിംഗത്തിൽ ധ്യാനിച്ച്, ശുദ്ധമായ കലശത്തിൽ സുഗന്ധം ചേർത്ത വെള്ളം നിറയ്ക്കണം.
സുഗംധപുഷ്പം നിക്ഷിപ്യ പ്രണവേനാഭിമംത്രിതമ് । പ്രാണായാമശ്ച പ്രണവഃ ശൂദ്രേഷു ന വിധീയതേ
സുഗന്ധമുള്ള പൂവ് വച്ച്, പ്രണവം ഉച്ചരിച്ച് അഭിമന്ത്രണം ചെയ്ത്, പ്രാണായാമം ചെയ്യണം. എന്നാൽ പ്രണവം ശൂദ്രന്മാർക്ക് നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല.
പ്രാണായാമപദേ ധ്യാനം ശിവേത്യോങ്കാരമംത്രണമ് । ഗംധപുഷ്പാക്ഷതാദീനി പൂജാദ്രവ്യാണി യാനി ച
പ്രാണായാമത്തിനിടയിൽ 'ശിവ' എന്ന മന്ത്രവും പ്രണവവും ഉച്ചരിച്ച് ധ്യാനിക്കണം. പൂജയ്ക്കുള്ള സുഗന്ധം, പൂവ്, അക്ഷതം തുടങ്ങിയവ ഉപയോഗിക്കണം.
താനി സ്ഥാപ്യ സമീപേ തു തതഃ സംകല്പയിഷ്യതേ । ശിവപൂജാം കരിഷ്യാമി ശിവതുഷ്ട്യര്ഥമേവ ച
ഇവയെല്ലാം അടുത്ത് വച്ച്, 'ശിവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ശിവപൂജ നടത്തും' എന്നുറച്ച് തീരുമാനിക്കണം.
ഇതി സംകല്പയിത്വാ തു തത ആവാഹനാദികമ് । കൃത്വാ തു സ്നാനപര്യംതം തതഃ സ്നാനം പ്രകല്പയേത്
ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച ശേഷം, ആവാഹനം മുതലായവ നടത്തി, സ്നാനവിധി വരെയുള്ള ക്രമം പൂർത്തിയാക്കി, പിന്നെ സ്നാനം ഒരുക്കണം.