ഏവം കൃതസ്ത്വയാ വിപ്ര കൃഷിമാര്ഗഃ പുനഃപുനഃ । പശൂനാം പാലനം പൂര്വംഗ ച്ഛംശ്ചൈവ ദ്വിജോത്തമ
ഇങ്ങനെ, ബ്രാഹ്മണനേ, അങ്ങ് വീണ്ടും വീണ്ടും കൃഷി ചെയ്തിരുന്നു; മുമ്പ് പശുക്കളെയും ആടുകളെയും വളർത്തിയിരുന്നതും സത്യം.
മഹിഷീണാം തഥാശ്വീനാം പാലനം ച പുനഃപുനഃ । ഏവം പൂര്വം കൃതം കര്മ ത്വയൈവ ച ദ്വിജോത്തമ
മഹിഷികളും കുതിരകളും വീണ്ടും വീണ്ടും വളർത്തിയിരുന്നതും അങ്ങയുടെ മുൻജന്മത്തിലെ കർമ്മങ്ങളാണ്, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ.
വിപുലം തു ധനം തദ്വല്ലോഭേന പരിസംചിതമ് । തസ്യ വ്യയസ്തു പുണ്യേന ന കൃതസ്തു ത്വയാ കദാ
നീ അത്യധികമായ സ്വത്ത് ആസൂയയോടെ സമ്പാദിച്ചു, പക്ഷേ അതു ഒരിക്കലും പുണ്യത്തിനായി ചെലവഴിച്ചില്ല.
പാത്രേ ദാനം ന ദത്തം ഹി ദൃഷ്ട്വാ വാ ദുര്ബലം ച തത് । കൃഷിം കൃത്വാ ന ദത്തം തു ഭവതാ ധനമേവ ഹി
യോഗ്യനായവർക്കോ, ദുർബലരായവർക്കോ, നീ ദാനം നൽകിയില്ല; കൃഷി ചെയ്ത് സമ്പാദിച്ച ധനം നീ സ്വന്തമായി മാത്രം സൂക്ഷിച്ചു.
ഗോമയം ഹി ത്വിദം സര്വം പശൂനാം സംചയം ച വൈ । വിക്രയിത്വാ ധനം വിപ്ര സംചിതം വിപുലം ത്വയാ
പശുക്കളെയും അവയുടെ ചാണകവും നീ വിൽക്കുകയും, അതിലൂടെ വലിയ സമ്പത്ത് സമ്പാദിക്കുകയും ചെയ്തു.
തക്രം ഘൃതം തഥാ ക്ഷീരം വിക്രീതം സതതം ദധി । ദുഷ്കാലശ്ചിംതിതോ വിപ്ര മോഹിതോ വിഷ്ണുമായയാ
നീ എപ്പോഴും മജ്ജി, വെണ്ണ, പാൽ, തൈര് എന്നിവ വിൽക്കുകയായിരുന്നു; വിഷ്ണുവിന്റെ മായയിൽ ആകൃഷ്ടനായി, ദുർകാലത്തെക്കുറിച്ച് ആശങ്കയോടെ ജീവിച്ചു.
കൃത്വാ മഹാര്ഘമേവൈതദ്ധനം ബ്രാഹ്മണസത്തമ । നിര്ദയേന ത്വയാ ദാനം ന ദത്തം തു തദാ കില
നീ ഈ സമ്പത്ത് വളരെ വിലയുള്ളതാക്കി മാറ്റിയെങ്കിലും, അപ്പോൾ നീ കനിവില്ലാതെ ഒരു ദാനവും നൽകിയില്ല.
ദേവാനാം പൂജനം വിപ്ര ഭവതാ ന കൃതം സദാ । പര്വാണി പ്രാപ്യ വിപ്രേഭ്യോ ദ്രവ്യം നൈവ സമര്പിതമ്
ദേവന്മാരുടെ പൂജ നീ ഒരിക്കലും ചെയ്തില്ല; ഉത്സവദിനങ്ങളിലും മറ്റുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നീ ദാനം നൽകിയില്ല.
ശ്രാദ്ധകാലം ച സംപ്രാപ്യ ശ്രദ്ധയാ ന കൃതം ത്വയാ । ഭാര്യാ വദതി തേ സാധ്വീ ദിനമധ്യേ സമാഗതേ
പിതൃകർമ്മത്തിനുള്ള സമയത്ത് നീ ഭക്തിയോടെ ആ ചടങ്ങുകൾ നടത്താത്തിരുന്നു; നിന്റെ സദ്ഭാര്യ മധ്യാഹ്നത്തിൽ അതു ഓർമ്മപ്പെടുത്തുമായിരുന്നു.
ശ്വശുരശ്രാദ്ധകാലശ്ച ശ്വശ്ര്വാശ്ചൈവ മഹാമതേ । തച്ഛ്രുത്വാ തദ്വചസ്തേഷാം ഗൃഹം ത്യക്ത്വാ പലായസേ
ശ്വശുരനും ശ്വശ്രുവിനും വേണ്ടി പിതൃകർമ്മം നടത്തേണ്ട സമയത്ത്, അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് നീ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചോടുമായിരുന്നു.
ധര്മമാര്ഗോ ന ദൃഷ്ടോ ഹി ശ്രുതോ നൈവ കദാ ത്വയാ । ലോഭോ മാതാപിതാ ഭ്രാതാ ലോഭഃ സ്വജനബാംധവാഃ
നീ ധർമ്മപഥം ഒരിക്കലും കണ്ടതുമില്ല, കേട്ടതുമില്ല; ലാഭം തന്നെയാണ് നിന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും സഹോദരനും ബന്ധുക്കളും ആയത്.
പാലിതോ ലോഭ ഏവൈകസ്ത്യക്ത്വാ ധര്മം സദൈവ ഹി । തസ്മാദ്ദുഃഖീ ഭവാഞ്ജാതോ ദാരിദ്രേണാതി പീഡിതഃ
നീ എപ്പോഴും ധർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ച് ലാഭത്തെയാണ് പിന്തുടർന്നത്; അതുകൊണ്ടാണ് നീ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ പെടുകയും ദു:ഖിതനാവുകയും ചെയ്തത്.
ദിനേദിനേ മഹാതൃഷ്ണാ ഹൃദയേ തേ പ്രവര്ത്തതേ । യദായദാ ഗൃഹേ ദ്രവ്യം വൃദ്ധിമായാതി തേ സദാ
ദിവസംപ്രതി നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വലിയ തൃഷ്ണ ഉയരുന്നു; വീട്ടിൽ സമ്പത്ത് വർദ്ധിച്ചാൽ, അതിനൊപ്പം ആഗ്രഹവും കൂടുന്നു.
തൃഷ്ണയാ ദഹ്യമാനസ്തു തദാ ത്വം വഹ്നിരൂപയാ । രാത്രൌ വാ ത്വം പ്രസുപ്തസ്തു ലോഭം ചിംതയസേഽധികമ്
തൃഷ്ണയുടെ അഗ്നിയിൽ നീ കത്തുന്നു; രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങുമ്പോഴും, ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോഴും, നീ കൂടുതൽ ലാഭത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നു.
ദിനം പ്രാപ്യ മഹാമോഹൈര്വ്യാപിതോ ഹി സദൈവ ഹി । സഹസ്രം ലക്ഷതഃ കോടിഃ കദാവാര്ബുദമേവ ച
ദിവസംപ്രതി നീ വലിയ മായയിൽ ആകൃഷ്ടനായി, 'എപ്പോൾ ആയിരം, ലക്ഷം, കോടിയോ, അർബുദമോ സമ്പാദിക്കും?' എന്ന ചിന്തയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.
ഭവിഷ്യതി കദാ ഖര്വോ നിഖര്വശ്ചാഥ മേ ഗൃഹേ । ഏവം സഹസ്രലക്ഷം ച കോടിരര്ബുദമേവ ച
'എപ്പോൾ എന്റെ വീട്ടിൽ ഖർവം, നിഖർവം ഉണ്ടാകും? അങ്ങനെ ആയിരം, ലക്ഷം, കോടിയോ, അർബുദമോ സമ്പാദിക്കും' എന്നതായിരുന്നു നിന്റെ ചിന്ത.
ഖര്വോ നിഖര്വഃ സംജാതസ്തൃഷ്ണാ നൈവ പ്രഗച്ഛതി । ഏവം കാലം പരിത്യജ്യ വൃദ്ധിമായാതി സര്വദാ
ഖർവം, നിഖർവം ലഭിച്ചാലും, നിന്റെ തൃഷ്ണ ഒരിക്കലും ശമിക്കില്ല; ഇങ്ങനെ കാലം കടന്നുപോകുമ്പോഴും ആഗ്രഹം മാത്രം വളരുന്നു.
നൈവ ദത്തം ഹുതം വിപ്ര ഭുക്തം നൈവ കദാ ത്വയാ । നിശ്ചിതം ഭൂമിമധ്യേ തത്ക്ഷിപ്തം പുത്രാനജാനതേ
നീ ഒരിക്കലും ദാനം ചെയ്തതുമില്ല, ഹോമം നടത്തിയതുമില്ല, ആസ്വദിച്ചതുമില്ല; ഭൂമിയിൽ ഒളിപ്പിച്ച സമ്പത്ത് നിന്റെ മക്കൾക്കു പോലും അറിയില്ല.
അന്യമേവമുപായം തു ദ്രവ്യാഗമനകാരണാത് । കുരുഷേ സര്വദാ വിപ്ര ലോകാന്പൃച്ഛസി ബുദ്ധിമാന്
കൂടുതൽ സമ്പത്ത് സമ്പാദിക്കാൻ നീ എല്ലായ്പ്പോഴും മറ്റുള്ള മാർഗങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചു, എല്ലായിടത്തും ആളുകളോട് ചോദിച്ചു, ബുദ്ധിമാനായി.
ഖനിത്രമംജനം വാദം ധാതുവാദമതഃപരമ് । പൃച്ഛമാനോ ഭ്രമസ്യേകസ്തൃഷ്ണയാ പരിമോഹിതഃ
നീ ഖനനം, മഞ്ഞനം, ധാതുവിദ്യ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചു; തൃഷ്ണയിൽ ആകൃഷ്ടനായി, ഒറ്റയ്ക്ക് അലയുന്നു.
സര്വാംശ്ചിംതയസേ നിത്യം കല്പാന്സിദ്ധി പ്രദായകാന് । പ്രവേശം ചിത്രവര്ണാനാം ചിംതാമണിം ച പൃച്ഛസി
നീ എല്ലായ്പ്പോഴും വിജയത്തിന് വഴിയൊരുക്കുന്ന കാലങ്ങളെ ചിന്തിക്കുകയും, അത്ഭുതകരമായ രൂപങ്ങളുള്ളവരുടെ പ്രവേശനം കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കുകയും, ആഗ്രഹം നിറവേറ്റുന്ന രത്നത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
തൃഷ്ണാനലേനദഗ്ധോസി സുഖം നൈവ പ്രഗച്ഛസി । തൃഷ്ണാനലപ്രദീപ്തോസി ഹാഹാഭൂതോഽപ്രചേതനഃ
നിന്റെ ആഗ്രഹത്തിന്റെ തീയിൽ നീ കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, സന്തോഷം നേടാൻ കഴിയുന്നില്ല; ആ താപത്തിൽ നീ മുഴുവൻ അശാന്തനും, മനസ്സില്ലാത്തവനുമാണ്.
ഏവംഭൂതോസി വിപ്രേംദ്ര ഗതസ്ത്വം കാലവശ്യതാമ് । ദാരപുത്രേഷു തദ്ദ്രവ്യം പൃച്ഛമാനേഷു വൈ ത്വയാ
ഇങ്ങനെ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, നീ കാലത്തിന്റെ അധീനനായി പോയി; ഭാര്യക്കും മക്കൾക്കും അവരാവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ സമ്പത്ത് തേടുകയാണ് നീ.
കഥിതം നൈവ തദ്ദത്തം പ്രാണാംസ്ത്യക്ത്വാ ഗതോ യമമ് । ഏവം സര്വംമ യാഖ്യാതം വൃത്താംതം തവ പൂര്വകമ്
അത് നീ പറയുകയോ നൽകുകയോ ചെയ്തില്ല; ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ച് യമന്റെ അടുക്കൽ പോയി. ഇങ്ങനെ, നിന്റെ പൂർവ്വചരിത്രം മുഴുവൻ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
അനേന കര്മണാ വിപ്ര നിര്ധനോസി ദരിദ്രവാന് । സംസാരേ യസ്യ സത്പുത്രാ ഭക്തിമംതഃ സദൈവ ഹി
ഈ പ്രവൃത്തിയാൽ, ബ്രാഹ്മണാ, നീ ദരിദ്രനും സമ്പത്ത് ഇല്ലാത്തവനുമാണ്. ഈ ലോകത്ത്, ആരുടെ മക്കൾ എപ്പോഴും ഭക്തിയോടെ ഇരിക്കുന്നു, അവൻ തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ സമ്പന്നൻ.
സുശീലാ ജ്ഞാനസംപന്നാഃ സത്യധര്മരതാഃ സദാ । സംഭവംതി ഗൃഹേ തസ്യ യസ്യ വിഷ്ണുഃ പ്രസീദതി
സദാ സത്യവും ധർമ്മവും പ്രിയമാക്കുന്ന, നല്ല സ്വഭാവവും ജ്ഞാനവും ഉള്ള മക്കൾ, വിഷ്ണു പ്രസന്നനായവന്റെ വീട്ടിലാണു ജനിക്കുന്നത്.
ധനം ധാന്യം കലത്രം തു പുത്രപൌത്രമനംതകമ് । സഭുംക്തേ മര്ത്യലോകേ വൈ യസ്യ വിഷ്ണുഃ പ്രസന്നവാന്
വിഷ്ണു അനുഗ്രഹിച്ചവൻ ഈ ലോകത്ത് ധനം, ധാന്യം, ഭാര്യ, അനന്തമായ മക്കളും മുമ്മക്കളും എല്ലാം അനുഭവിക്കുന്നു.
വിനാ വിഷ്ണോഃ പ്രസാദേന ദാരാഃ പുത്രാ ഭവംതി ന । സുജന്മ ച കുലേ വിപ്ര തദ്വിഷ്ണോഃ പരമം പദമ്
വിഷ്ണുവിന്റെ കൃപയില്ലാതെ, ബ്രാഹ്മണാ, ഭാര്യയും മക്കളും ലഭിക്കില്ല; നല്ല കുടുംബത്തിൽ ജനിക്കാനും കഴിയില്ല; ആ പരമാവധി സ്ഥാനം വിഷ്ണുവിനാണ്.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ പാതാലഖംഡേ വൈശാഖമാസമാഹാത്മ്യേ ദേവശര്മോപാഖ്യാനേ ഏകോനനവതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ പാതാളഖണ്ഡത്തിൽ വൈശാഖമാസത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന ദേവശർമന്റെ കഥയിലുള്ള എൺപത്തൊമ്പതാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.
ഋഷയ ഊചുഃ - സൂതസൂതമഹാപ്രാജ്ഞ ജീവജീവ ശതംസമാഃ । യദ്വയം പുണ്യസമയം ശ്രാവിതാ ജഗതോ ഹിതമ്
മുനികൾ പറഞ്ഞു: സൂതാ, സൂതന്മാരിൽ ഏറ്റവും ജ്ഞാനമുള്ളവനേ, നീ നൂറുവർഷം ജീവിക്കട്ടെ! ലോകത്തിന് ഉപകാരപ്രദമായ ഈ പുണ്യകഥ ഞങ്ങൾക്ക് കേൾപ്പിച്ചുവല്ലോ.