തേന ദോഷേണ സ മൃതോ ഹ്യഭവത്കാലകുംഡലീ । സാ കുംഡാ ശ്രവണസ്യ സ്ത്രീ ബഭൂവോഭയദോഷഭാക്
അങ്ങനെ ചെയ്ത പാപം മൂലം അവൻ മരിച്ചപ്പോൾ കറുത്ത പാമ്പായി ജനിച്ചു. ആ പാമ്പ്, കുണ്ടാ, ശ്രവണന്റെ ഭാര്യയായി ജനിച്ചു; ഇരുവരുടെയും പാപഫലവും അവളിൽ ഉണ്ടായി.
അതഃ സാ സ്ഥാവരത്വം ഹി ലബ്ധ്വാസീദുഭയാശ്രയാ । ഏതത്തേ കഥിതം ഭൂപ തദ്വൃത്തം പൂര്വജന്മനി
അതിനാൽ അവൾക്ക് ചലനശേഷിയില്ലാത്ത അവസ്ഥ ലഭിച്ചു; ഇരട്ട സ്വഭാവവും അവളിൽ ഉണ്ടായി. രാജാവേ, ഇവരുടെ മുൻജന്മകഥ ഇതാണ്.
അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി തേഷാം പുണ്യം യതസ്ത്രയഃ । പ്രാപുസ്തേന പുരീം രമ്യാം കാശീം വൈശ്വേശ്വരീം നൃപ
ഇനി ഞാൻ പറയാം, അവർക്കു ലഭിച്ച പുണ്യം എന്താണെന്ന്. അതുകൊണ്ടാണ് ആ മൂവരും മനോഹരമായ കാശി നഗരത്തിൽ, വിശ്വേശ്വരിയുടെ നഗരത്തിൽ, എത്തിയത്, രാജാവേ.
ഗ്രാമാംതരാദേകദാ തൌ പ്രത്യായാതൌ നിജാലയമ് । കസ്യചിത്പഥികസ്യാഥ കൂപമഗ്നാം പയസ്വിനീമ്
ഒരു ദിവസം, മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ, ഒരു യാത്രക്കാരന്റെ പാൽകാള ഒരു കിണറ്റിൽ വീണു കിടക്കുന്നത് അവർ കണ്ടു.
അവലോക്യ തദുദ്ധാരം ചക്രതുസ്തേന നോദിതൌ । താഭ്യാംഗദിതമാകര്ണ്യ കുംഡാ സാധ്വിത്യഭാഷത
അത് കണ്ടപ്പോൾ, ആരും പ്രേരിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിലും അവർ ആ കാളയെ രക്ഷിച്ചു. അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ കുണ്ടാ സന്തോഷത്തോടെ പ്രശംസിച്ചു.
തേ ത്രയസ്തേനപുണ്യേന മരണം പ്രാപ്യ ദുര്ലഭമ് । ഇംദ്രപ്രസ്ഥതടസ്ഥായാം കാശ്യാം വൈകുംഠമാരുഹന്
അങ്ങനെ ലഭിച്ച പുണ്യഫലത്തിൽ ആ മൂവർക്കും അപൂർവമായ മരണം ലഭിച്ചു; അവർ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥയുടെ തീരത്തുള്ള കാശിയിൽ നിന്ന് വൈകുണ്ഠത്തിൽ എത്തി.
ഇയം കാശീ മഹേശസ്യ പുരീ യദ്യപി ഭൂപതേ । തഥാപ്യസ്യാം മൃതം ജംതുര്വൈകുംഠേ സ്യാത്സുഖീ ഹരേഃ
രാജാവേ, ഈ കാശി മഹേശ്വരന്റെ നഗരം തന്നെയാണ്. എങ്കിലും, ഇവിടെ മരിക്കുന്നവൻ ഹരിയുടെ വൈകുണ്ഠത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും.
ഏതത്തേ കഥിതം രാജന്കാശ്യാ മാഹാത്മ്യമുത്തമമ് । കിമന്യച്ഛ്രോതുമിച്ഛാ തേ വിദ്യതേ തദ്വദസ്വ മേ
രാജാവേ, ഇങ്ങനെ ഞാൻ കാശിയുടെ മഹത്വം മുഴുവനും പറഞ്ഞു. ഇനി എന്തെങ്കിലും കേൾക്കാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ? എങ്കിൽ പറയൂ.
ശിബിരുവാച- മുനേ ത്വയാ മഹേശസ്യ ക്ഷേത്രത്രയമുദീരിതമ് । കാശീ ച ശിവകാംചീ ച ഗോകര്ണം ച തഥാപരമ്
ശിബിരു പറഞ്ഞു: മഹർഷേ, നിങ്ങൾ മഹേശ്വരന്റെ മൂന്ന് താപോഭൂമികൾ പറഞ്ഞുതന്നു; കാശി, ശിവകാഞ്ചി, ഗോകർണം എന്നിങ്ങനെ.
ഏകസ്യ മഹിമാ പ്രോക്തോ ത്വയാ കാശ്യാ മഹാമുനേ । ഗോകര്ണശിവകാംച്യോശ്ച കഥ്യതാം യദി വിദ്യതേ
മഹർഷേ, നിങ്ങൾ കാശിയുടെ മഹത്വം വിശദമായി പറഞ്ഞു. ഗോകർണത്തെയും ശിവകാഞ്ചിയെയും കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ ദയവായി പറയൂ.
നാരദ ഉവാച-। ഗോകര്ണം കേവലം ശൈവം ക്ഷേത്രം പരമപാവനമ് । തസ്മിന്മൃതോ നരോ രാജന്ശിവഃ സ്യാന്നാത്ര സംശയഃ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഗോകർണം ശിവഭക്തർക്കുള്ള ഏറ്റവും വിശുദ്ധമായ താപോഭൂമിയാണ്. അവിടെ മരിക്കുന്നവൻ, രാജാവേ, സംശയമില്ലാതെ ശിവനായി മാറും.
സ്ഥലേ ജലേംതരിക്ഷേ ച ജംതുസ്തത്ര മൃയേത ചേത് । തദാ കൈലാസശിഖരോ ശിവഃ സംഭൂയ ദീവ്യതി
അവിടെ, കരയിൽ, വെള്ളത്തിൽ, ആകാശത്തിൽ എവിടെയായാലും ഒരു ജീവൻ മരിച്ചാൽ, ശിവൻ കൈലാസശിഖരത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായി സന്തോഷത്തോടെ വസിക്കും.
അത്ര ഗോകര്ണതീര്ഥേ സ്യാന്മൃതസ്യ ന പുനര്ഭവഃ । ശിവേന സ സമം രാജന്മുക്തിം യാസ്യതി കര്ഹിചിത്
ഈ ഗോകർണ തീർത്ഥത്തിൽ മരിച്ചവർക്കു വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല; രാജാവേ, ശിവനോടൊപ്പം അവൻ ഒരിക്കൽ മോക്ഷം നേടും.
അസ്യാപി തവ മാഹാത്മ്യം ഗോകര്ണസ്യ മഹാമതേ । വര്ണയാമി യദാകര്ണി മയാ ബ്രഹ്മമുഖാത്പ്രഭോ
മഹാമനസ്സേ, ഗോകർണത്തിന്റെ മഹത്വം ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം; ബ്രഹ്മാവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് ഞാൻ കേട്ടതുപോലെയാണ്.
പ്രയാഗാദേകഗവ്യൂതൌ ഗുരുതീര്ഥസമീപഗഃ । മര്യാദാപര്വതോ യോഽയം ദൃശ്യതേ പുണ്യദര്ശനഃ
പ്രയാഗത്തിന് സമീപം, ഒരു പശുവിന്റെ നീളത്തിൽ, മഹാതീർത്ഥത്തിന്റെ അരികിൽ, ദർശിക്കാൻ പുണ്യമുള്ള അതിർത്തിപർവ്വതം കാണാം.
തത്രൈകഃ കര്കടോ നാമ ഭില്ല ആസീത്സുദാരുണഃ । തസ്യ ഭാര്യാ ജരാ നാമ സാ ജഘ്നേ പതിപംചകമ്
അവിടെ കർക്കടൻ എന്ന പേരിൽ ഭയങ്കരനായ ഒരു ഭില്ലൻ ജീവിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ ഭാര്യ ജരാ എന്നായിരുന്നു; അവൾ അഞ്ച് ഭർത്താക്കന്മാരെ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.
സാ ജരാ വിഷസംയുക്തം ഷഷ്ഠം കര്കടകം തദാ । അകരോന്മോദകം ഹംതും തദാ തേന സ്വസുഃ ശ്രുതമ്
അവൾ, വയസ്സായ സ്ത്രീ, വിഷം ചേർത്ത് ആറാമത്തെ മധുരം ഉണ്ടാക്കി. സഹോദരിയുടെ ഉപദേശമനുസരിച്ച് ആ പെൺകുട്ടിയെ കൊല്ലാനായിരുന്നു അവളുടെ ഉദ്ദേശം.
നിജായാ മുഖതോ രാജന്ഭില്ലേന ച മഹാത്മനാ । ബാലാം താം ഹംതുമാരേഭേ കര്കടോ ഭൃശദാരുണഃ
രാജാവേ, ഭില്ലൻ എന്ന മഹാത്മാവു തന്റെ ഭാര്യയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ആ ബാലികയെ കൊല്ലാൻ പുറപ്പെട്ടു. അതിനൊപ്പം അതി ക്രൂരമായ കർക്കിടകവുമുണ്ടായിരുന്നു.
ഖങ്ഗപാണിര്യദാ യാതി തദ്വധായ സ ഭില്ലപഃ । യാവത്താവത്തു സാ യായാജ്ജ്ഞാത്വാ നിജവധോദ്യമമ്
ഭില്ലൻ വാൾ കൈയിൽ പിടിച്ച് അവളെ കൊല്ലാൻ വന്നപ്പോൾ, അവളുടെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കി ആ പെൺകുട്ടി വേഗത്തിൽ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
വനമഭ്യദ്രവദ്ഭീതാ നിജപ്രാണപരീപ്സയാ । താമനുദ്രവതാ തേന കര്കടേന മഹീപതേ
സ്വന്തം ജീവൻ രക്ഷിക്കാനായി ഭയപ്പെട്ട് അവൾ കാട്ടിലേക്ക് ഓടി. രാജാവേ, ആ കർക്കിടകം അവളെ പിന്തുടർന്നു.
അത്ര ഗോകര്ണതീര്ഥേ തു ഗൃഹീതാ ഖങ്ഗപാണിനാ । ശിരശ്ഛിത്വാ തു ഖങ്ഗേന പാതയിത്വാ ജലേ വപുഃ
അവിടെ, ഗോകർണ്ണ തീർത്ഥത്തിൽ വാൾ കൈയിൽ പിടിച്ചവൻ അവളെ പിടിച്ചു. വാളാൽ തലവെട്ടി അവളുടെ ശരീരം വെള്ളത്തിൽ ഇട്ടു.
തസ്യ ഗോകര്ണതീര്ഥസ്യ നിജസ്ഥാനമഗാച്ച സഃ । സാ ജരാ തത്ര ഗോകര്ണേ പാപാപി നിധനം ഗതാ
അവൻ ഗോകർണ്ണ തീർത്ഥത്തിലെ സ്വന്തം സ്ഥലത്തേക്ക് മടങ്ങി. ആ വയസ്സായ സ്ത്രീ, പാപിനിയായിരുന്നെങ്കിലും, ഗോകർണ്ണയിൽ തന്നെ മരണപ്പെട്ടു.
കൈലാസശിഖരേ രാജന്പാര്വത്യാ അഭവത്സഖീ । അഹം കഥിതവാനേതത്തവ ഗോകര്ണവൈഭവമ്
രാജാവേ, കൈലാസശിഖരത്തിൽ ഞാൻ പാർവതിയുടെ സഖിയായി. ഗോകർണ്ണത്തിന്റെ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
ശിവകാംച്യാശ്ച മാഹാത്മ്യം പവിത്രം വര്ണയാമി തേ । ഇംദ്രപ്രസ്ഥതടസ്ഥായാം ശിവകാംച്യാമപി പ്രഭോ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥതടത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ശിവകാഞ്ചിയുടെ വിശുദ്ധമായ മഹത്വവും നിന്നോട് വിവരിക്കാം, പ്രഭോ.
ഗതിഃ സാ പരമാ പുംസാം ഗോകര്ണേ യാ മയോദിതാ । അത്ര ശ്രീമന്മഹാദേവോ വിഷ്ണും സര്വസുരേശ്വരമ്
ഗോകർണ്ണത്തിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞ അതി ഉന്നതമായ ഗതി മനുഷ്യർക്കുണ്ട്. ഇവിടെ മഹാദേവൻ, സർവ്വദേവതാധിപനായ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിച്ചു.
ആരാധ്യ ഭക്തരാജത്വം ലേഭേ ജ്ഞാനം ച താത്വികമ് । അതഃ സര്വേ വയം പുത്രാ ബ്രഹ്മണസ്തം മഹേശ്വരമ്
അവനെ ആരാധിച്ച് ഭക്തരുടെ രാജത്വവും യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനവും നേടി. അതുകൊണ്ടാണ്, ബ്രഹ്മാവിന്റെ മക്കളായ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ആ മഹേശ്വരനെ ആരാധിക്കുന്നത്.
ആരാധയാമഃ സതതം സദ്ഭക്തിജ്ഞാനലിപ്സയാ । അത്ര ബാണാസുരോ രാജന്നാരരാധ മഹേശ്വരമ്
നമ്മൾ എല്ലായ്പ്പോഴും സത്യഭക്തിയും ജ്ഞാനവും ആഗ്രഹിച്ച് അവനെ ആരാധിക്കുന്നു. രാജാവേ, ഇവിടെ ബാണാസുരനും മഹേശ്വരനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു.
നിരാഹാരോ വര്ഷശതം തദ്ഗുണത്വബുഭൂഷയാ । തസ്മൈ പ്രസന്നോ ഭഗവാന്ഗണത്വം ദത്തവാന്നിജമ്
തന്റെ അനുയായനാകാനുള്ള ഗുണം നേടാൻ, ബാണൻ നൂറുവർഷം ഉപവാസം ചെയ്തു. അതിനാൽ സന്തുഷ്ടനായ ഭഗവാൻ അവനെ തന്റെ അനുയായനാക്കി.
സ്വയം ച സര്വദാ തസ്യ പുരപാലോ ബഭൂവഹ । ഇയം പുരീ പുരാ രാജന്നാസീദ്വിഷ്ണോര്മഹാത്മനഃ
ഞാനാണ് എപ്പോഴും അവന്റെ നഗരത്തെ കാത്തിരുന്നത്. രാജാവേ, ഈ നഗരം ഒരിക്കൽ മഹാത്മാവായ വിഷ്ണുവിന്റെ വാസസ്ഥലമായിരുന്നു.
ദത്താ ശിവായ തുഷ്ടേന തപസാ തസ്യ വിഷ്ണുനാ । അസ്യാമേകം പുരാവൃത്തം മഹദാശ്ചര്യകാരകമ്
ശിവൻ ചെയ്ത തപസ്സിൽ സന്തുഷ്ടനായ വിഷ്ണു ഈ നഗരം ശിവനു സമ്മാനിച്ചു. ഇവിടെ ഒരിക്കൽ വലിയ അത്ഭുതകരമായ ഒരു സംഭവം നടന്നു.